Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Λεξικό ιατρικών όρων.

There are 1512 entries in this glossary.
Search for glossary terms (regular expression allowed)
Begins with Contains Exact term Sounds like Tick to search all glossaries
Page:  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Next »
Term Definition
α-φετοπρωτεΐνη

Πρωτεΐνη του αίματος, που αυξάνεται σε ασθενείς με ορισμένες μορφές καρκίνου (π.χ. ήπατος, όρχεων).

Aliases (separate with |): Α-φετοπρωτεΐνη
αβηταλιποπρωτεϊναιμία

Mια συγγενής διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μια απουσία των βήτα λιποπρωτεϊνών στο αίμα και χαμηλά επίπεδα χοληστερόλης, λιπαρών οξέων και χυλομικρών.

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια έχουν μια ακανθώδη ή αιχμηρή εμφάνιση (δηλ. ακαν-θοκυττάρωση). Πιο συχνά παρατηρείται στους Εβραίους Ashkenazi. Συμπτώματα περιλαμβάνουν εκφύλιση της αμφιβληστροειδούς κηλίδας και χρόνια προοδευτικά νευρολογικά ελλείμματα, που συνήθως ξεκινούν στην παιδική ηλικία. Τα προσβεβλημένα βρέφη αναπτύσσουν στεα-τόρροια και καθυστέρηση ανάπτυξης. Μεταγενέστερες κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν αταξία· στην εφηβεία. πολλοί ασθενείς είναι ανίκανοι να περπατήσουν. Η βιταμίνη Ε μπορεί να είναι χρήσιμη στη διακοπή της προόδου των νευρολογικών συμπτωμάτων.

Aliases (separate with |): abetalipoproteinemia|Bassen-Komzweig|syndrome
αγγειακό σύστημα

Τα αιμοφόρα αγγεία: οι αρτηρίες, τα τριχοειδή και οι φλέβες. Τα αγγεία μεταφέρουν αίμα από και προς την καρδιά και συμβάλλουν στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. H ανταλλαγή ουσιών μεταξύ του αίματος και των ιστών λαμβάνει χώρα στα τριχοειδικά δίκτυα. Το αγγειακό σύστημα διακρίνεται στην πνευμονική και στη συστηματική κυκλοφορία.

Aliases (separate with |): system|vascular|Αγγειακό|σύστημα
αγγειίτιδα

Φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων.

Οφείλεται συνήθως στην εναπόθεση συμπλεγμάτων αντιγόνου-αντισώματος ή εξαιτίας άλλων άνοσο-μεσολαβούμενων γεγονότων. H αγγειίτιδα που οφείλεται σε ανοσοσυμπλέγματα συναντάται στον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, στην ηπατίτιδα Β και C, στην ορονοσία και στις φαρμακευτικές αντιδράσεις. H αγγειίτιδα που συναντάται σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, η κοκκιωμάτωση Wegener, η απόρριψη μοσχεύματος, η οζώδης πολυαρτηριίτιδα και η κροταφική αρτηριίτιδα περιλαμβάνουν άλλες άνοσο-μεσολαβούμενες διεργασίες. H αγγειίτιδα προσβάλλει συχνά τα νεφρικά σπειράματα, τις αρθρώσεις, τα εγκεφαλικά αγγεία, τους όρχεις ή το αναπνευστικό σύστημα. H αγγειίτιδα μπορεί να προσβάλει μεγάλου, μεσαίου και μικρού μεγέθους αγγεία. Όταν ανευρίσκεται σε μικρού μεγέθους αγγεία στο δέρμα μπορεί να προκαλέσει χαρακτηριστικά εξανθήματα. H αγγειίτιδα ταξινομείται με κύριο κριτήριο το μέγεθος των αγγείων που προσβάλλονται. H αρτηριίτιδα Takayasu και η γιγαντοκυτταρική αρτηριίτιδα αφορούν μεγάλου μεγέθους αρτηρίες, συμπεριλαμβανομένων της αορτής και των καρωτίδων. H οζώδης πολυαρτηριίτιδα και η νόσος Kawasaki αφορούν μεσαίου μεγέθους αγγεία και η κοκκιωμάτωση του Wegener, η πορφύρα Henoch-Schonlein και η μικροσκοπική πολυαγγειίτιδα αφορούν μικρού μεγέθους αγγεία, ιδίως στο νεφρό και στο αναπνευστικό σύστημα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Αν και παρατηρούνται συχνά πυρετός, πόνος και κακουχία, οι φλεγμονώδεις μεταβολές των αιμοφόρων αγγείων παρατηρούνται κυρίως μέσω των σημείων και των συμπτωμάτων, που σχετίζονται με το όργανο ή τους ιστούς που προσβάλλονται από τη νόσο. H αγγειίτιδα σε επιφανειακά αγγεία μπορεί να δώσει την εικόνα επώδυνων οζιδίων. H φλεγμονή των σπειραματικών τριχοειδών του νεφρού, σε αγγειίτιδα μικρών αγγείων, μπορεί να προκαλέσει σπειραματονεφρίτιδα και μειωμένη νεφρική λειτουργία. Όταν προσβάλλονται τα αναπνευστικά αγγεία, ενδέχεται να προκληθεί πνευμονία, παραρρινοκολπίτιδα και εξέλκωση του ρινοφάρυγγα. H προσβολή των αγγείων της καρδιάς προκαλεί στεφανιαία νόσο και ανευρύσματα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Ανοσοκατασταλτική θεραπεία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των περισσότερων μορφών αυτοάνοσης αγγειίτιδας.

Aliases (separate with |): angiitis|vasculitis|Αγγειίτιδα
αγγειογραφία

Λήψη εικόνων της πορείας των αγγείων μετά από έγχυση σκιαγραφικού. Σε ασθενείς με καρκίνο, μπορεί να πραγματοποιηθεί για να προσδιοριστεί η αιμάτωση του όγκου πριν την επέμβαση, να τοποθετηθεί καθετήρας ή αντλία έγχυσης φαρμάκων ή να εντοπιστεί η θέση αγγειακών βλαβών.

Aliases (separate with |): Αγγειογραφία
αγγειοοίδημα

Μια κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση οιδηματωδών περιοχών στο δέρμα, τους βλεννογόνους ή στα εσωτερικά όργανα. Συχνά συσχετίζεται με κνίδωση (κνησμός). Είναι καλοήθης όταν είναι περιορισμένη στο δέρμα αλλά μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική δυσχέρεια όταν εμφανίζεται στο στόμα, στο φάρυγγα ή στο λάρυγγα. Συνήθως οφείλεται σε αντίδραση ευαισθησίας τύπου Ι. Απελευθερώνεται ισταμίνη κατά την αντίδραση των αντισωμάτων IgE με κάποια αντιγόνα που εισήλθαν στον οργανισμό, όπως είναι τα τρόφιμα και τα φάρμακα, που οδηγεί σε αγγειοδιαστολή και αύξηση της διαπερατότητας των αγγείων, η οποία με τη σειρά της είναι υπεύθυνη για την εμφάνιση οιδήματος το οποίο δεν αφήνει εντύπωμα κατά την πίεση το οποίο είναι διαφορετικό από το κανονικό οίδημα. Οι μη αλλεργικές μορφές του αγγειοοιδήματος είναι το κληρονομικό αγγειοοίδημα, το οποίο οφείλεται σε κάποια ανεπάρκεια του συμπληρώματος και σε αναφυλακτικές αντιδράσεις.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τα πρώτα που χρησιμοποιούνται είναι τα αντισταμινικά για άμεση ανακούφιση του ασθενούς. Η επινεφρίνη χρησιμοποιείται όταν υπάρχει οίδημα στο ανώτερο αναπνευστικό, το οποίο εμποδίζει την αναπνοή.

Aliases (separate with |): angioedema|angioneurotic|edema
αγγειοπλαστική

Οποιαδήποτε ενδοαγγειακή επέμβαση με την οποία διανοίγεται εκ νέου ένα στενωμένο αγγείο και αποκαθίσταται η αιματική ροή μέσα από αυτό. Συνήθως, οι αγγειοπλαστικές επεμβάσεις πραγματοποιούνται σε στεφανιαίες, καρωτίδες ή σε περιφερικές αρτηρίες οι οποίες έχουν αποφραχθεί λόγω αθηροσκλήρωσης. Κάποιες από τις πιο συνηθισμένες τεχνικές αγγειοπλαστικής είναι οι ακόλουθες: η αθηρεκτομή, με την οποία διανοίγεται κάποιο αποφραγμένο, ουλοποιημένο ή ασβεστοποιημένο αγγείο με την αφαίρεση των αθηροσκληρωτικών πλακών με αθηροτόμους ταχείας περιστροφής· η αγγειοπλαστική με μπαλονάκι, η οποία πραγματοποιείται με την διάταση του υψηλής πίεσης μπαλονιού μέσα στην αποφραγμένη αρτηρία προκειμένου να ανοίξει· η αγγειοπλαστική με τη χρήση laser και ραδιοσυχνότητας, με την οποία εξαφανίζονται ή αφαιρούνται οι αθηροσκληρωτικές πλάκες· τα ενδοαγγειακά stents, τα οποία συγκρατούν τα αγγεία ανοικτά με την εισαγωγή εκτεινόμενων πλεγμάτων κατά μήκος του στενωμένου τμήματος της αρτηρίας.

Aliases (separate with |): angioplasty|coronary|laser|Αγγειοπλαστική
αγευσία

Παροδική αλλαγή στην γεύση. Μπορεί να είναι παρενέργεια της χημειοθεραπείας, της ακτινοβολίας ή της ίδιας της νόσου

Aliases (separate with |): Αγευσία
αγοραφοβία

Υπερβολικά συμπτώματα άγχους που καταλαμβάνουν τον ασθενή όταν αυτός εγκαταλείπει το σπίτι του· μια μορφή κοινωνικής φοβίας. Η κρίση μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια μιας ποικιλίας καθημερινών καταστάσεων (πχ., κατά την αναμονή σε κάποια ουρά, σε κάποιο γεύμα σε δημόσιο χώρο, ανάμεσα σε ένα πλήθος ανθρώπων, σε γέφυρες ή σε σήραγγες· κατά την οδήγηση) από τις οποίες το άτομο μπορεί να μη μπορεί να διαφύγει ή να βοηθηθεί από κάποιον, και τελικά μπορεί να γελοιοποιηθεί. Στα συμπτώματα συχνά συμπεριλαμβάνονται η ταχυπαλμία, ο πόνος στο στήθος, η δυσκολία στην αναπνοή, οι γαστρενετρικές διαταραχές, η λιποθυμία, η ζάλη, η αδυναμία, η εφίδρωση, ο φόβος της απώλειας του ελέγχου ή ο φόβος της τρέλας και ο φόβος θανάτου ή ο φόβος επικείμενης καταστροφής. Τα άτομα που παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα συχνά αποφεύγουν τις φοβικές καταστάσεις βγαίνοντας σπάνια ή και καθόλου από το σπίτι τους.

Aliases (separate with |): agoraphobia|Αγοραφοβία
άγχος

Ακαθόριστο αίσθημα δυσαρέσκειας ή φόβου που συνοδεύεται από κάποια αντίδραση από το αυτόνομο νευρικό σύστημα· η αιτία είναι συχνά μη ειδική ή άγνωστη για το άτομο· ένα αίσθημα φόβου για το μέλλον που οφείλεται σε επικείμενο κίνδυνο. Πιθανόν είναι ένα σημάδι με το οποίο προειδοποιείται το άτομο για τον επικείμενο κίνδυνο και του επιτρέπει να λάβει μέτρα για να αντιμετωπίσει την απειλή. Βλ.: neurosis, anxiety Παράρτημα Νοσηλευτικών Διαγνώσεων.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι επαγγελματίες υγείας εκτιμούν τα επίπεδα άγχους του ασθενούς και καταγράφουν τις αντίστοιχες συμπεριφορικές μεταβολές και τα σωματικά συμπτώματα, όπως είναι η διέγερση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και οι επιπτώσεις του στην αντιληπτική ικανότητα του ασθενούς καθώς και στην ικανότητα μάθησης και επίλυσης προβλημάτων. Επίσης αξιολογούνται οι μηχανισμοί αντιμετώπισης προβλημάτων και οι αμυντικοί μηχανισμοί, οι συμπεριφορές αποφυγής και οι συνθήκες του περιβάλλοντος. Ένα περιβάλλον ήρεμο, ήσυχο, με ενδιαφέρον και ελεγχόμενη ατμόσφαιρα μπορούν να αποτρέψουν την εξέλιξη του άγχους του ασθενούςή και ακόμα και τη μείωσή του, με τον περιορισμό του αισθήματος της απομόνωσης και της αστάθειας. Οι ασθενείς με ήπιο άγχος μπορεί να βοηθηθούν εάν αναγνωρίσουν και απομακρύνουν τους στρεσσογόνους παράγοντες, εάν αυτό είναι δυνατόν. Η περίσσεια ενεργητικότητας διοχετεύεται σε κατάλληλες διεξόδους. Οι επαγγελματίες υγείας εγκαθιστούν σχέσεις εμπιστοσύνης με τον ασθενή, ενθαρρύνοντας τον να εκφράσει τα συναισθήματα και τις ανησυχίες του. Ποτέ δε θα πρέπει να παρέχεται στον ασθενή υποκριτική υποστήριξη. Το ενδιαφέρον για τον ασθενή με σοβαρό άγχος επικεντρώνεται στην μείωση των ερεθισμάτων από το περιβάλλον του και από αλλού που αναζωπυρώνουν το άγχος. Τα απλά σχόλια επιβεβαίωσης χρησιμοποιούνται για την επικοινωνία με τον ασθενή και επαναλαμβάνονται όσο συχνά χρειάζεται και εάν υπάρχει κάποια διαστρέβλωση της πραγματικότητας από την πλευρά του ασθενούςθα πρέπει να επιχειρείται η αποκατάστασή της από τον θεραπευτή. Επισημαίνονται οι σωματικές ανάγκες του ασθενούς και ενθαρρύνεται η δραστηριότητα που θα τον βοηθήσει να αποβάλλει την περίσσεια ενεργητικότητας και να ανακουφιστεί από το άγχος.

Aliases (separate with |): anxiety
αγχώδης διαταραχή

Οποιαδήποτε από μια ομάδα ψυχικών διαταραχών στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία, η αγοραφοβία με ή χωρίς διαταραχή πανικού, η απλή (ειδική) φοβία, η κοινωνική φοβία, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, η διαταραχή μετατραυματικού άγχους, το οξύ άγχος, η διαταραχή γενικευμένου άγχους, το άγχος το οποίο οφείλεται σε κάποια γενική ιατρική κατάσταση και η αγχώδης διαταραχή που οφείλεται σε κάποια ουσία. Τα συμπτώματα ποικίλλουν σημαντικά αλλά επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη φυσιολογική λειτουργικότητα.

Aliases (separate with |): anxiety|disorder|αγχώδης|διαταραχή
αδαμαντίνη

Η σκληρή, λευκή, πυκνή, ανόργανη ουσία που καλύπτει τη στεφάνη του δοντιού. Η αδαμαντίνη αποτελείται από κρυστάλλους υδροξυαπατίτη, ένα άλας που περιέχει ασβέστιο. Οι κρύσταλλοι είναι διατεταγμένοι έτσι ώστε να σχηματίζουν ράβδο. Οι ράβδοι οργανώνονται για να σχηματίσουν την αδαμαντίνη. Η αδαμαντίνη είναι η σκληρότερη ουσία του ανθρώπινου σώματος. Η αφαλάτωση της αδαμαντίνης μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό τερηδόνας ή «κενοτόπιου».

Aliases (separate with |): enamel|enamelum|Αδαμαντίνη
αδενοκαρκίνωμα

Κακοήθης νεοπλασία, που προέρχεται από τον αδενικό ιστό (π.χ. καρκίνος μαστού, πνεύμονα, θυρεοειδούς, παχέος εντέρου, παγκρέατος).

Aliases (separate with |): Αδενοκαρκίνωμα
αδένωμα

Καλοήθης νεοπλασία, που προέρχεται από τον αδενικό ιστό (π.χ. αδένωμα μαστού, πνεύμονα, θυρεοειδούς, παχέος εντέρου, παγκρέατος).

Aliases (separate with |): Αδένωμα
αδιαφοροποίητος όγκος

Tα κύτταρα του οποίου στο μικροσκόπιο δεν μοιάζουν με αυτά του ιστού, από τον οποίο αφαιρέθηκε. Οι αδιαφοροποίητοι όγκοι τείνουν να εξαπλώνονται ταχύτερα από τους καλώς διαφοροποιημένους όγκους, που μοιάζουν με τον φυσιολογικό ιστό προέλευσής τους.

Aliases (separate with |): Αδιαφοροποίητος όγκος
αδρανές φάρμακο (Placebo)

Aδρανής ουσία, που χρησιμοποιείται σε ερευνητικές ή κλινικές μελέτες. Χορηγείται για να περιοριστεί το φαινόμενο της βελτίωσης της κατάστασης του ασθενούς, που οφείλεται στην πεποίθησή του ότι βρίσκεται υπό κάποια φαρμακευτική αγωγή.

Aliases (separate with |): Αδρανές φάρμακο (Placebo)
αδυναμία λόγω θέσης

Η φαινομενική αδυναμία ενός μυ όταν εξετάζεται σε βραχύ εύρος κίνησης. Πρόκειται για φυσιολογικό φαινόμενο της καμπύλης μήκους-τάσης του μυός. Για να διαφοροδιαγνωσθεί η αδυναμία θέσης από τη γενικευμένη μυϊκή αδυναμία, ο μυς πρέπει να εξεταστεί σε όλο το εύρος της κίνησής του.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής πρέπει να τοποθετηθεί σε σωστή θέση, όταν εξετάζεται η μυϊκή ισχύς του. Για να εκτιμηθεί η μυϊκή ισχύς με ακρίβεια, οι μυς πρέπει να εξεταστούν σε όλο το εύρος της κίνησής τους.

Aliases (separate with |): positional|weakness|αδυναμία|θέσης|λόγω
αεραγωγός
  1. Ο φυσιολογικός σωλήνας για την είσοδο και την έξοδο του αέρα από τους πνεύμονες.

  2. Μια συσκευή που χρησιμοποιείται για να εμποδίσει ή να απελευθερώσει κάποια απόφραξη της αναπνευστικής οδού, ειδικά κατά την αναισθησία και την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. Η διατήρηση των αεραγωγών είναι πολύ σημαντική για την διατήρηση της ζωής του ασθενούς. Σε μια επείγουσα κατάσταση, ειδικά όταν κάποιος ασθενής είναι αναίσθητος ή έχει αμφοτε-ρόπλευρο κάταγμα της κάτω γνάθου, υπάρχει μια σημαντική πιθανότητα η γλώσσα να έχει αποφράξει τον στοματοφάρυγγα. Μέθοδοι για την διάνοιξη των αεραγωγών περιγράφονται στην παράγραφο για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση· τεχνική πρότασης του πώγωνα· πλαγίωση της κεφαλής· προώθηση της γνάθου· τραχειοτομία.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Εάν κάποιος ασθενής έχει τραυματισθεί από τις κλείδες και πάνω, θα πρέπει να γίνεται απόπειρα διάνοιξης των αεραγωγών μόνο με τον χειρισμό της προώθησης της γνάθου.

Aliases (separate with |): airway|Αεραγωγός
αέρας

Το αόρατο, άγευστο, άοσμο μείγμα αερίων που περιβάλλει τη γη. Ο καθαρός αέρας στην επιφάνεια της θάλασσας αποτελείται κατ όγκον περίπου από 78% άζωτο και 21% οξυγόνο. Το υπόλοιπο είναι υδρατμοί, διοξείδιο του άνθρακα και ίχνη αμμωνίας αργού, ήλιου, νέου, κρυπτού, ξένου και άλλων σπάνιων αεριών.

Aliases (separate with |): air|alveolar|complemental|Αέρας
αερισμός, εξαερισμός
  1. Η κίνηση του αέρα προς και από τους πνεύμονες.
  2. H κυκλοφορία καθαρού αέρα σε ένα δωμάτιο και η απομάκρυνση του ακάθαρτου αέρα.
  3. Στη φυσιολογία, το ποσό του αέρα που εισπνέεται ανά ημέρα. Μπορεί να εκτιμηθεί σπειρομετρικά, πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των αναπνοών με τον όγκο του αναπνεόμενου αέρα. Υπολογίζεται κατά μέσο όρο σε 10.000 λίτρα. Δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη συνολική ποσότητα οξυγόνου που καταναλώνεται, η οποία είναι κατά μέσο όρο 360 λίτρα/ημέρα. Οι όγκοι αυτοί διπλασιάζονται τουλάχιστον κατά τη διάρκεια σκληρής σωματικής εργασίας.
Aliases (separate with |): ventilation|Αερισμός|εξαερισμός
άζωτο

ΣΥΜΒ.: Ν. Άχρωμο, άοσμο, άγευστο, αέριο στοιχείο το οποίο απαντά ελεύθερο στην ατμόσφαιρα, αποτελώντας το 80% περίπου του όγκου της. Ο ατομικός του αριθμός είναι 7 και το ατομικό του βάρος είναι 14,0067. Στοιχείο όλων των πρωτεϊνών, το άζωτο είναι απαραίτητο στη φυτική και ζωική ζωή για την κατασκευή ιστών. Γενικά, ανευρίσκεται οργανικά μόνο στη μορφή ενώσεων όπως η αμμωνία, τα νιτρώδη και τα νιτρικά. Αυτά μετατρέπονται από τα φυτά σε πρωτεΐνες και καταναλωθείσες από τα ζώα μετατρέπονται σε ζωικές πρωτεΐνες του αίματος και των ιστών.

Aliases (separate with |): nitrogen|άζωτο
αθέτωση

Μια κατάσταση κατά την οποία παρατηρούνται αργές, ακανόνιστες, ελικοειδείς κινήσεις των άνω άκρων, ειδικά της άκρας χείρας και των δακτύλων. Αυτές οι ακούσιες κινήσεις εμποδίζουν τη διατήρηση του σώματος και ειδικά των άκρων σε μια θέση. Μπορεί να προσβληθούν και τα τέσσερα άκρα ή η προσβολή μπορεί να είναι μονόπλευρη. Τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε εγκεφαλίτιδα, παρεγκεφαλιδική παράλυση, ηπατική εγκεφαλοπάθεια, τοξικότητα που έχει προκληθεί από ναρκωτικά ή χορεία του Huntington ή μπορεί να είναι παρενέργεια λόγω της παρατεταμένης θεραπείας του παρκινσονισμού με λεβοντάπα.

Υπάρχουν αρκετοί τύποι αθέτωσης. Στην αθέτωση με σπαστικότητα, ο μυϊκός τόνος κυμαίνεται από φυσιολογικά μέχρι και αυξημένα επίπεδα· συχνά υπάρχει μέτρια σπαστικότητα στα εγγύτερα σημεία και αθέτωση στα απώτερα. Συχνά υπάρχουν αλλαγές στα πρωτοπαθή νωτιαία αντανακλαστικά. Στην αθέτωση με τονικούς σπασμούς, ο μυϊκός τόνος κυμαίνεται και μπορεί να είναι από υποτονικός μέχρι και υπερτονικός. Είναι εμφανής η έντονη έκταση ή κάμψη. υπάρχει έντονη ασυμμετρία θέσης και συχνές νωτιαίες ή ισχιακές ανωμαλίες ή παραμορφώσεις. Στην χοριοαθέτωση, ο μυϊκός τόνος μπορεί να είναι υποτονικός, φυσιολογικός ή υπερτονικός. υπάρχει μεγάλο εύρος κινήσεων. Οι παραμορφώσεις είναι σπάνιες, αλλά η μερική εξάρθρωση του ώμου ή των αρθρώσεων των δακτύλων συμβαίνουν συχνά. Η αμιγής αθέτωση είναι πιο σπάνια σε σχέση με τις υπόλοιπες. Ο μυϊκός τόνος μπορεί να είναι από υποτονικός μέχρι και φυσιολογικός. Οι παραμορφώσεις είναι σπάνιες. Παρατηρούνται απότομες συσπάσεις και τινάγματα των μυών ή μεμονωμένων μυϊκών ινών, μαζί με αργές, στροφικές ακούσιες κινήσεις οι οποίες παρατηρούνται περισσότερο πριν από την άρθρωση παρά μετά την άρθρωση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ελέγχεται ο μυϊκός τόνος και το εύρος της άρθρωσης· επίσης ελέγχεται η τυχόν σπαστικότητα, ακούσιες κινήσεις και παραμορφώσεις των αρθρώσεων ή και μερικά εξαρθρήματα. Εκτιμάται ο βαθμός που επηρεάζονται οι καθημερινές δραστηριότητες του ασθενούς αλλά και η αυτοεκτίμησή του. Εφαρμόζονται οι ενδεικνυόμενες θεραπευτικές προσεγγίσεις (ανάλογα με την υποκείμενη αιτία) και αξιολογείται η αποτελεσματικότητά τους αλλά και οι παρενέργειές τους. Παρέχεται συναισθηματική υποστήριξη και αποδοχή, και ο ασθενής ενημερώνεται σχετικά με τις τοπικές και εθνικές ομάδες και υπηρεσίες οι οποίες προσφέρουν υποστήριξη και πληροφορίες.

Aliases (separate with |): athetosis|Αθέτωση
αθηροσκλήρωση

Η συνηθέστερη μορφή αρτηριοσκλήρωσης, οι οποία χαρακτηρίζεται από εναποθέσεις χοληστερόλης-λιπιδίων-ασβεστίου στα τοιχώματα των αρτηριών.

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΑ: Οι αρχικές παθολογοανατομικές αλλοιώσεις, ονομάζονται λιπώδεις γραμμώσεις, είναι ορατές στην επιφάνεια του ενδοθηλίου των μεγάλων αιμοφόρων αγγείων ήδη από την ηλικία των 10 ετών. Αυτές οι βλάβες είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε πάχυνση του εσωτερικού των αρτηριών (μια διαδικασία η οποία ονομάζεται πάχυνση του έσω χιτώνα των αρτηριών) εάν υπάρχουν οι προδιαθεσικοί εκείνοι παράγοντες οι οποίοι ευνοούν την ανάπτυξη της αθηροσκλήρωσης. Το κατά πόσον αυτές οι βλάβες θα εξελιχθούν σε προχωρημένες βλάβες, οι οποίες ονομάζονται ινώδεις πλάκες, εξαρτάται από τις αιμοδυναμικές συνιστώσες (όπως είναι η υπέρταση) και τα παθολογικά επίπεδα των λιποπρωτεϊνών του πλάσματος (π.χ. υψηλά επίπεδα ολικής ή LDL χοληστερόλης· χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης). Τελικά, οι αρτηρίες οι οποίες θα προσβληθούν από τη νόσο μπορεί να αποφραχθούν σχεδόν ολοκληρωτικά, γεγονός που οδηγεί σε ανεπαρκή παροχή αίματος (ισχαιμία). Εάν η πλάκα μέσα στο αιμοφόρο αγγείο ξαφνικά ραγεί, το αιμοφόρο αγγείο αποφράσσεται και τα όργανα ή ιστοί μπορεί να ισχαιμίσουν.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Οι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης αθηροσκλήρωσης είναι το κάπνισμα, ο διαβήτης, οι μη φυσιολογικές συγκεντρώσεις λιπιδίων στο αίμα, η υπέρταση, το οικογενειακό ιστορικό, το ανδρικό φύλο, η αύξηση της ηλικίας, η καθιστική ζωή και η παχυσαρκία. Ο ρόλος της φλεγμονής των αγγείων λόγω των χρόνιων λοιμώξεων (πχ από χλαμύδια ή κυτταρομεγαλοϊό) και ο ρόλος που παίζουν τα αυξημένα επίπεδα αιμοκυστεΐνης είναι θέματα για περαιτέρω διερεύνηση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα συμπτώματα είναι δυνατόν να εκδηλωθούν από οποιοδήποτε σύστημα οργάνων στο οποίο η παροχή αίματος είναι μειωμένη λόγω της αθηρωσκλήρωσης. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι η στηθάγχη, η διαλείπουσα χωλότητα, τα εγκεφαλικά επεισόδια, οι παροδικές ισχαιμικές κρίσεις και η νεφρική ανεπάρκεια.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Για την αντιμετώπιση της αθηροσκλήρωσης συνιστάται τακτική άσκηση, διακοπή του καπνίσματος, δίαιτα χαμηλή σε χοληστερίνη με τροφές χαμηλές σε λιπαρά. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης, των διαταραχών των συγκεντρώσεων των λιπιδίων, και του διαβήτη επίσης βοηθάει. Η αγγειοπλαστική, η αθηρεκτομή ή εμφύτευση μοσχεύματος αρτηριακής παράκαμψης έχει αποδειχθεί ότι είναι επίσης ωφέλιμες σε κάποιους συγκεκριμένους ασθενείς.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής και η οικογένειά του ενημερώνονται σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την αθηροσκλήρωση και οι επαγγελματίες υγείας βοηθούν τους ασθενείς να τροποποιήσουν αυτούς τους παράγοντες. Οι ασθενείς που καπνίζουν ενθαρρύνονται να συμμετάσχουν σε προγράμματα διακοπής του καπνίσματος. Επίσης ο ασθενής ενημερώνεται σχετικά με κοινοτικά προγράμματα τα οποία αποσκοπούν στον περιορισμό της καθιστικής ζωής, στη μείωση του άγχους, στον έλεγχο της παχυσαρκίας και στην μείωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών οξέων για να ελεγχθούν τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων και της χοληστερόλης. Η νοσηλεύτρια ή κάποιος άλλος επαγγελματίας υγείας παραπέμπει τον ασθενή σε κάποιον ειδικό για τον έλεγχο της υπέρτασης και του διαβήτη και επίσης ενισχύει την προσπάθεια του ασθενούςνα συμμορφωθεί με τον νέο τρόπο ζωής. Συστήνεται τακτική άσκηση στον ασθενή, ο τύπος και η ένταση της οποίας όμως θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στον κάθε ασθενή ενώ συστήνεται και επαρκής ανάπαυση. Ο ασθενής ενημερώνεται σχετικά με την ανάγκη μακράς διάρκειας παρακολούθησης από ειδικούς προκειμένου να προληφθεί οποιαδήποτε επιπλοκή από κάποιο σύστημα του σώματος.

Aliases (separate with |): atherosclerosis|Αθηροσκλήρωση
αιδοιϊκό αιμάτωμα

Εξαγγείωση αίματος στους μαλακούς ιστούς των εξωτερικών γεννητικών οργάνων της γυναίκας. Η αιμορραγία μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό ή να είναι το αποτέλεσμα τραύματος. Η αιμορραγία μετά τον τοκετό συνήθως οφείλεται σε ρήξη υποβλεννογόνιων ιστών στη διάρκεια δύσκολου τοκετού ή τοκετού υποβοηθούμενου με εμβρυουλκό.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Η γυναίκα συνήθως παραπονείται για σοβαρό άλγος στο αιδοίο. Η επισκόπηση μπορεί να αποκαλύψει μια ετερόπλευρη σκληρή περιοχή στα μεγάλα χείλη που είναι εξαιρετικά επώδυνη στην ψηλάφηση. Η ταχεία εφαρμογή πάγου μπορεί να περιορίσει την περαιτέρω αιμορραγία· ωστόσο, μεγάλα διογκούμενα αιματώματα απαιτούν χειρουργική παρέμβαση (δηλ., απολίνωση και εκκένωση).

Aliases (separate with |): vulvular hematoma|Αιδοιϊκό αιμάτωμα
αιθέρας

Οποιαδήποτε οργανική ένωση στην οποία ένα άτομο οξυγόνου ενώνεται με αλύσους άνθρακα. Ο αιθέρας που χρησιμοποιείται στην αναισθησία είναι ο διαιθυλαιθέρας, C4H10O. Ως αναισθητικό προκαλεί μετεγχειρητική ναυτία και έντονη σιελόρροια.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο αιθέρας είναι εξαιρετικά εύφλεκτος και πρέπει να χειρίζεται με προσοχή. Επίσης, δεν πρέπει να αποθηκεύεται όταν ο περιέκτης του έχει ανοιχθεί, γιατί σχηματίζονται τοξικά προϊόντα όταν ο αιθέρας εκτίθεται στο φως.

Aliases (separate with |): ether|Αιθέρας
αιθέριο έλαιο

Πτητικό έλαιο, ιδιαίτερα ένα που έχει οσμή και παράγει γευστικές αισθήσεις και αποκτάται από συγκεκριμένα φυτά με διάφορα μέσα απόσταξης. Κάποια από αυτά τα έλαια χρησιμοποιούνται από την αρχαιότητα ως συντηρητικά και αντισηπτικά (π.χ., η θυμόλη και η ευγενόλη), κάποια χρησιμοποιούνται ως μυρωδικά, ως αρώματα και ως φάρμακα. Συνήθως πρόκειται για σύνθετες χημικές ενώσεις που είναι δύσκολο να απομονωθούν.

Aliases (separate with |): essential oil|Αιθέριο έλαιο
αίμα

Υγρό που κυκλοφορεί διαμέσου της καρδιάς, των αρτηριών, των φλεβών και των τριχοειδών αγγείων, μεταφέροντας θρεπτικά υλικά, ηλεκτρολύτες, ορμόνες, βιταμίνες, αντισώματα, θερμότητα και οξυγόνο στους ιστούς και απομακρύνοντας άχρηστα υλικά και διοξείδιο του άνθρακα.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: Το αίμα έχει χαρακτηριστική και κατά κάποιο τρόπο μεταλλική οσμή. Το αρτηριακό αίμα είναι ανοικτό ή βαθύ κόκκινο και συνήθως αναβλύζει, όταν ραγεί η αρτηρία. Το φλεβικό αίμα είναι σκούρο κόκκινο και ρέει σταθερά από μια ραγείσα φλέβα.

ΣΥΣΤΑΣΗ: Το ανθρώπινο αίμα αποτελείται περίπου κατά 52%-62% από πλάσμα και κατά 38%-48% από κύτταρα. Το πλάσμα αποτελείται κυρίως από νερό, ιόντα, πρωτεΐνες, ορμόνες και λιπίδια. Τα κυτταρικά στοιχεία αποτελούνται από τα ερυθροκύτταρα (ερυθρά αιμοσφαίρια), τα λευκοκύτταρα (λευκά αιμοσφαίρια) και τα θρομβοκύτταρα (αιμοπετάλια). Τα λευκοκύτταρα αποτελούνται από ουδετερόφιλα, ηωσινόφιλα, βασεόφιλα, λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα.

Aliases (separate with |): blood|Αίμα
αιμαγγείωμα δίκην φράουλας

Μια καλοήθης βλάβη θαμπού κόκκινου χρώματος, που εμφανίζεται συνήθως κατά τη γέννηση ή μέσα σε 2 με 3 μήνες από αυτήν. Αυτό το εκ γενετής σημάδι ανευρίσκεται συνήθως στο πρόσωπο ή στον τράχηλο και αφορίζεται σαφώς από το περιβάλλον δέρμα. Αναπτύσσεται ταχέως και μετά υποχωρεί. Οφείλεται σε πολλαπλασιασμό ανώριμων τριχοειδών αγγείων στο ενεργό στρώμα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Αν η εκτομή είναι απαραίτητη, η πλαστική χειρουργική εκτομή χρησιμοποιώντας λέιζερ διοξειδίου του άνθρακα, αργού ή όξινου φωσφορικού καλίου τιτανίου είναι αποτελεσματική στην εκτομή της βλάβης.

Aliases (separate with |): strawberry\hemangioma|αιμαγγείωμα|δίκην|φράουλας
αιματέμεση

Η αποβολή αίματος δια του εμέτου.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Οι βλάβες που είναι πιθανότερο να οδηγήσουν σε αιματέμεση είναι τα έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου· οι κιρσοί του οισοφάγου· η οισοφαγίτιδα, η γαστρίτιδα ή η δωδεκαδακτυλίτιδα· οι ρήξεις τύπου Mallory-Weiss στον οισοφάγο, οι αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες· ή σπάνια, τα συρίγγια μεταξύ αορτής και της ανώτερης γαστρεντερικής οδού. Τυπικά, η αιματέμεση υποδηλώνει ότι η υπεύθυνη βλάβη εντοπίζεται στην ανώτερη γαστρεντερική οδό (πάνω από το σύνδεσμο του Treitz).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Το αίμα μπορεί να είναι με τη μορφή θρόμβων, υγρό ή αναμεμιγμένο με την τροφή. Τα κόπρανα μετά την αιματέμεση μπορεί να είναι μαύρα και να μοιάζουν με πίσσα (μέλαινα). Αν η απώλεια αίματος είναι αρκετά σοβαρή, μπορεί να εμφανιστεί καταπληξία και κατάρριψη.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Ο ασθενής πρέπει να αναζωογονηθεί με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών. Μεταγγίσεις χορηγούνται, όταν η απώλεια αίματος είναι μαζική, παρατεταμένη ή επικίνδυνη για τη ζωή. Η ενδοσκόπηση της ανώτερης γαστρεντερικής οδού μπορεί να αποκαλύψει μια βλάβη που επιδέχεται πήξη, σκλήρυνση, απολίνωση ή χειρουργική εκτομή. Μπορούν να δοθούν ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ., φαμοτιδίνη) ή αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (π.χ., ομεπραζόλη), όταν η αιμορραγία οφείλεται σε πεπτική νόσο.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Παρακολουθούνται τα ζωτικά σημεία και η διανοητική κατάσταση του ασθενή χρησιμοποιώντας το AVPU. Ο έμετος επισκοπείται και καταγράφονται τα χαρακτηριστικά και η ποσότητά του μαζί με τα συσχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα. Η αντιμετώπιση εστιάζεται στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας της αιμορραγίας. Ο ασθενής παραμένει σε κάθετη θέση (ή γυρίζει στη μια του πλευρά) για να προληφθεί η εισρόφηση. Η υγιεινή του στόματος διεξάγεται μετά από επεισόδια εμέτων και ανάλογα με τις ανάγκες, ενώ ο ασθενής δε λαμβάνει τίποτα από το στόμα.

Aliases (separate with |): hematemesis
αιματοεγκεφαλικός φραγμός

Πρόκειται για μικροσκοπική δομή στον εγκέφαλο, που διαχωρίζει τα εγκεφαλικά τριχοειδή αιμοφόρα αγγεία από τα νευρικά κύτταρα. Με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται η είσοδος ορισμένων ουσιών στον εγκεφαλικό ιστό. Πολλά αντικαρκινικά φάρμακα δεν είναι δυνατό να χορηγηθούν για την αντιμετώπιση όγκων του εγκεφάλου επειδή δεν διέρχονται από τον φραγμό αυτό, ενώ ορισμένα άλλα φάρμακα διέρχονται και χρησιμοποιούνται. Με ορισμένες τεχνικές είναι δυνατή η προσωρινή κατάργηση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, με αποτέλεσμα να είναι αποτελεσματική η χορήγηση περισσότερων αντικαρκινικών φαρμάκων.

Aliases (separate with |): Αιματοεγκεφαλικός φραγμός
αιματοκρίτης

Αποτελεί εργαστηριακό δείκτη εκτίμησης του αριθμού των ερυθροκυττάρων του αίματος. Οι φυσιολογικές τιμές του αιματοκρίτη είναι 40 - 45 στους άνδρες και 37 - 42 στις γυναίκες. Ο χαμηλός αιματοκρίτης αποτελεί ένδειξη αναιμίας.

Aliases (separate with |): Αιματοκρίτης
αιματουρία

Αίμα στα ούρα.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Το αίμα μπορεί να εμφανιστεί στα ούρα ως αποτέλεσμα μεγάλης ποικιλίας καταστάσεων, που περιλαμβάνουν μόλυνση στη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως ή της λοχείας· εσωτερικό τραύμα ή νεφρικούς λίθους· έντονη άσκηση· λοιμώξεις της ουροφόρου οδού ή συστηματικές λοιμώξεις με συμμετοχή των νεφρών· κάποιες περιπτώσεις σπειραματονεφρίτιδας· αγγειακές ανωμαλίες της ουροφόρου οδού· ή καρκίνους της ουρήθρας, της ουροδόχου κύστης, του προστάτη, των ουρητήρων ή των νεφρών.

ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Τα ούρα μπορεί να έχουν το χρώμα του τσαγιού, να είναι ελαφρώς θολά, ερυθρωπά ή έντονα κόκκινα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Το κλινικό ιστορικό μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της αιτίας της αιματουρίας. Οι νεφρικοί λίθοι συχνά προκαλούν αιματουρία που σχετίζεται με έντονο άλγος στην περιοχή των λαγονίων που αντανακλά στη βουβωνική περιοχή. Η αιματουρία σε ένα παιδί με πρόσφατη κυνάγχη, νέο οίδημα και υπέρταση μπορεί να υποδεικνύει μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα. Η αιμορραγία στο ουροποιητικό σε έναν ασθενή με κοιλιακό άλγος και διατεταμένη ή προσθετική αορτή μπορεί να οφείλεται σε δημιουργία ενός συριγγίου μεταξύ της αορτής και ενός ουρητήρα - ένα πραγματικά επείγον χειρουργικό περιστατικό. Στο εργαστήριο, η μικροσκοπική εξέταση των ούρων παρέχει επίσης στοιχεία σχετικά με την αιτία της αιμορραγίας. Τα ερυθροκύτταρα από την ανώτερη ουροφόρο οδό συχνά είναι παραμορφωμένα, ενώ εκείνα από την ουρήθρα ή την ουροδόχο κύστη έχουν φυσιολογική μικροσκοπική εμφάνιση.

Aliases (separate with |): hematuria|Αιματουρία
αιμοδιάγραμμα

Ο αριθμός των ερυθροκυττάρων και των λευκοκυττάρων ανά μικρολίτρο (μl) συνολικού αίματος. Φυσιολογικά, ο αριθμός των ερυθροκυττάρων στους άνδρες ανέρχεται περίπου σε 5 εκατομμύρια/μl και στις γυναίκες σε 4,5 εκατομμύρια/μl. Η παρατεταμένη παραμονή σε μεγάλο υψόμετρο αυξάνει τον αριθμό. Τα λευκοκύτταρα ανέρχονται σε 5.000-10.000/μl. Τα αιμοπετάλια κυμαίνονται από 140.000-400.000/μl. Η αιμοσφαιρίνη (12-18 g/100 ml) και ο αιματοκρίτης (38%-48%) προσδιορίζονται από δείγματα ολικού αίματος.

Aliases (separate with |): blood|count|Αιμοδιάγραμμα
αιμοκάθαρση

Η χρήση ενός τεχνητού νεφρού για την κάθαρση της ουρίας, των άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού, των τοξινών και της περίσσειας των υγρών από το αίμα. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου, της παροδικής νεφρικής ανεπάρκειας και κάποιων περιπτώσεων δηλητηρίασης ή υπερδοσολογίας φαρμάκων. Στις Η.Π.Α., περισσότεροι από 345.000 ασθενείς υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση τακτικά για νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Η κύρια χρήση της αιμοκάθαρσης είναι η αντιμετώπιση της νεφρικής ανεπάρκειας, μια διαταραχή στην οποία υγρά, οξέα, ηλεκτρολύτες και πολλά φάρμακα δεν αποβάλλονται αποτελεσματικά με τα ούρα. Υπερκαλιαιμία, ουραιμία, υπερφόρτωση υγρών, οξέωση και ουραιμική περικαρδίτιδα είναι άλλες ενδείξεις αιμοκάθαρσης.

Η τεχνική της αιμοκάθαρσης περιλαμβάνει τα εξής:

  1. Εξασφάλιση πρόσβασης στην κυκλοφορία (π.χ., μέσω ενός αρτηριοφλεβώδους συριγγίου, μοσχεύματος ή προσωρινού καθετήρα).

  2. Αντιπηξία του αίματος του ασθενή για την πρόληψη εξωσωματικής πήξης.

  3. Άντληση του αίματος σε μία μεμβράνη διάλυσης.

  4. Προσαρμογή της διάχυσης των διαλυμένων ουσιών από το αίμα σε ένα ρυθμιστικό διάλυμα διάλυσης.

  5. Επιστροφή του κεκαθαρμένου και ρυθμισμένου αίματος στον ασθενή.

Η αποτελεσματικότητα της αιμοκάθαρσης προσδιορίζεται από το ποσό του υγρού και των διαλυτών ουσιών (ειδ. της ουρίας) που απομακρύνονται από το σώμα. Τυπικά, η αιμοκάθαρση διαρκεί περίπου 3 ή 4 ώρες και επαναλαμβάνεται πολλές φορές την εβδομάδα.

Ακόμα και με την τακτικές συνεδρίες αιμοκάθαρσης, οι ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου έχουν υψηλά ποσοστά θνησιμότητας. Στις Η .Π.Α., το 25% των ασθενών περίπου που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση πεθαίνουν κάθε χρόνο, συνήθως λόγω καρδιακής νόσου, εγκεφαλικού επεισοδίου ή προϋπάρχοντος σακχαρώδους διαβήτη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η αιμοκάθαρση έχει πολλές δυνητικές επιπλοκές, που περιλαμβάνουν υπόταση, λοίμωξη του σημείου εισόδου, σήψη, εμβολή αέρα, αντίδραση υπερευαισθησίας, διαταραχή της ισορροπίας από την αιμοκάθαρση, μυϊκές κράμπες, αναιμία και αιμορραγία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Πριν τη διαδικασία: Αν πρόκειται για την πρώτη συνεδρία αιμοκάθαρσης του ασθενή, του εξηγείται ο σκοπός της θεραπείας και τα αναμενόμενα αποτελέσματα. O ασθενής υποβάλλεται σε μια χειρουργική διαδικασία για τη δημιουργία αγγειακής προσπέλασης. Αφού δημιουργηθεί η προσπέλαση και ο ασθενής είναι έτοιμος για την αιμοκάθαρση, ζυγίζεται και λαμβάνονται τα ζωτικά του σημεία· η αρτηριακή πίεση δεν πρέπει να μετράται στο χέρι που με την αγγειακή προσπέλαση και οι μετρήσεις γίνονται ενώ ο ασθενής είναι στην ύπτια και στην όρθια θέση. Προετοιμάζεται ο εξοπλισμός της αιμοκάθαρσης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του κατασκευαστή και το πρωτόκολλο του ιδρύματος. Τηρούνται αυστηρά άσηπτες συνθήκες για την αποφυγή εισαγωγής παθογόνων στην κυκλοφορία του ασθενή στη διάρκεια της θεραπείας. Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια ή σε χαμηλή θέση Fowler όσο πιο άνετα γίνεται με τη θέση φλεβικής προσπέλασης να υποστηρίζεται καλά και να βρίσκεται πάνω σε ένα στείρο ύφασμα ή σε μια άλλη στείρα επικάλυψη.

Στη διάρκεια της διαδικασίας: Οι επαγγελματίες της υγείας, ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες της Εφαρμογής Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας, φοράνε κατάλληλα γάντια και προστατευτικά των οφθαλμών σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Ο ασθενής παρακολουθείται σε όλη τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης. Τα ζωτικά σημεία του ασθενή ελέγχονται και καταγράφονται κάθε 30 λεπτά για να ανιχνευτούν πιθανές επιπλοκές. Ο πυρετός μπορεί να υποδεικνύει λοίμωξη από παθογόνα του διαλύματος διαπίδυσης ή του εξοπλισμού και πρέπει να αναφερθεί στον ιατρό, ο οποίος μπορεί να συνταγογραφήσει ένα αντιπυρετικό, ένα αντιβιοτικό ή και τα δύο. Η υπόταση μπορεί να υποδεικνύει υπογκαιμία, σήψη ή μειωμένα επίπεδα αιματοκρίτη· ενδοφλέβια συμπληρώματα υγρών ή αίματος πρέπει να χορηγούνται σύμφωμα με τις οδηγίες. Η ταχεία αναπνευστική συχνότητα μπορεί να υποδηλώνει υπερογκαιμία ή υποξαιμία· η συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες. Περίπου κάθε 1 ώρα, λαμβάνεται 1 δείγμα αίματος για να μετρηθεί ο χρόνος πήξεως. Ο ασθενής ζυγίζεται τακτικά στη ζυγαριά της μονάδας αιμοκάθαρσης ή σε μια φορητή ζυγαριά για να εξασφαλιστεί η επαρκής αιμοδιήθηση στη διάρκεια της θεραπείας. Οι γραμμές αίματος της συσκευής ελέγχονται επίσης περιοδικά για να εξασφαλιστεί ότι όλες οι συνδέσεις είναι ασφαλείς και οι γραμμές παρακολουθούνται για πήξη. Ο ασθενής εκτιμάται για κεφαλαλγία, μυϊκούς σπασμούς, πόνο στην οσφύ ή στην πλάτη, ναυτία ή έμετο και σπασμούς, οι οποίοι μπορεί να υποδηλώνουν σύνδρομο διαταραχής της ισορροπίας που προκαλείται από ταχεία αφαίρεση υγρού και μεταβολές των ηλεκτρολυτών. Αν εμφανιστεί το σύνδρομο αυτό, ο ιατρός πρέπει να ενημερωθεί άμεσα· πρέπει να μειώσει την ταχύτητα ροής του αίματος ή να σταματήσει την αιμοκάθαρση. Μυϊκές κράμπες μπορεί επίσης να προκύψουν από ταχεία μεταβολή των υγρών και των ηλεκτρολυτών. Οι κράμπες ανακουφίζονται με έγχυση διαλύματος 0,9% χλωριούχου νατρίου στη φλεβική γραμμή. Ο ασθενής παρακολουθείται προσεκτικά για σημεία εσωτερικής αιμορραγίας· φόβου· ανησυχίας· ωχρότητας· ψυχρό και υγρό δέρμα· υπερβολική δίψα· υπόταση· ταχύ, αδύναμο, νηματοειδή σφυγμό· αυξημένη συχνότητα αναπνοών· και μειωμένη θερμοκρασία σώματος. Τέτοια ευρήματα καταγράφονται και αναφέρονται στον ιατρό αμέσως και γίνονται προετοιμασίες για τη μείωση του ηπαρινισμού και πιθανόν τη χορήγηση αίματος. Οι επαγγελματίες της υγείας βρίσκονται σε ετοιμότητα για σημεία εμβολής αέρα, μια δυνητικά θανατηφόρο επιπλοκή που χαρακτηρίζεται από αιφνίδια υπόταση· δύσπνοια· θωρακικό άλγος· κυάνωση· και αδύναμο, ταχύ σφυγμό. Αν εμφανιστούν αυτά τα σημεία, ο ασθενής γυρίζει στην αριστερή πλευρά, το κεφάλι του κρεβατιού χαμηλώνει (για να βοηθήσει στη διατήρηση των φυσαλίδων του αέρα στην δεξιά πλευρά της καρδιάς, όπου μπορούν να απορροφηθούν από τα πνευμονικά αγγεία) και ο ιατρός ενημερώνεται αμέσως.

Μετά τη διαδικασία: Η θέση της φλεβικής προσπέλασης παρακολουθείται για αιμορραγία. Αν η αιμορραγία είναι υπερβολική, διατηρείται πίεση στο σημείο και ενημερώνεται ο ιατρός. Για να προληφθεί η πήξη και άλλα προβλήματα της ροής του αίματος, το χέρι που χρησιμοποιείται για τη φλεβική προσπέλαση δε χρησιμοποιείται για οποιαδήποτε άλλη διαδικασία συμπεριλαμβανομένων της εξασφάλισης φλεβικής γραμμής, της παρακολούθησης της αρτηριακής πίεσης και των φλεβοπαρακεντήσεων. Τουλάχιστον 4 φορές την ημέρα, εκτιμάται η θέση της φλεβικής προσπέλασης με ακρόαση του φυσήματος και ψηλάφηση του ροίζου· δίνονται οδηγίες στον ασθενή για αυτές τις τεχνικές εκτίμησης. Διατηρείται επίσης ακριβές αρχείο της πρόσληψης τροφής και υγρών από τον ασθενή και ο ασθενής ενθαρρύνεται να τηρεί τους συνιστώμενους περιορισμούς, όπως είναι η περιορισμένη πρόσληψη πρωτεϊνών, καλίου και νατρίου· η αυξημένη θερμιδική πρόσληψη· και η μειωμένη πρόσληψη υγρών. Δίνονται οδηγίες στον ασθενή σχετικά με τη φροντίδα της θέσης φλεβικής προσπέλασης: πρέπει να γίνεται καθαρισμός της τομής με διάλυμα υπεροξειδίου του υδρογόνου καθημερινά και διατήρησή της στεγνής μέχρι να επουλωθεί πλήρως (συνήθως χρειάζονται 10 με 14 ημέρες). Οποιοσδήποτε πόνος, οίδημα, ερυθρότητα ή εκκρίσεις στη θέση της προσπέλασης πρέπει να αναφερθεί αμέσως. Ο ασθενής πρέπει επίσης να αποφεύγει την άσκηση υπερβολικής πίεσης στο χέρι αυτό, δηλαδή να αποφεύγει να κοιμάται πάνω σε αυτό, να μη φοράει σφιχτά ρούχα και να μη σηκώνει βαριά αντικείμενα. Πρέπει επίσης να αποφεύγει το ντους, το μπάνιο ή το κολύμπι για αρκετές ώρες μετά την αιμοκάθαρση. Δίνονται οδηγίες στον ασθενή για τις παρακάτω ασκήσεις, για να προαχθεί η διαστολή των φλεβών και να ενισχυθεί η ροή του αίματος στο προσβεβλημένο βραχίονα: Μία φορά τη βδομάδα μετά την εγχείρηση για τη δημιουργία της θέση προσπέλασης, πιέστε μια μικρή λαστιχένια μπάλα ή κάποιο άλλο μαλακό αντικείμενο για 15 λεπτά, 4 φορές την ημέρα. Δύο εβδομάδες μετά την εγχείρηση, εφαρμόστε έναν αιμοστατικό επίδεσμο στο ανώτερο τμήμα του χεριού πάνω από τη θέση της φίστουλας, εξασφαλίζοντας ότι εφαρμόζει καλά, αλλά δεν είναι πολύ σφιχτός. Με τον αιμοστατικό επίδεσμο στη θέση του, πιέστε τη λαστιχένια μπάλα για 5 λεπτά, επαναλαμβάνοντας αυτό 4 φορές την ημέρα. Αφού επουλωθεί πλήρως η τομή, κάντε την άσκηση με το χέρι εν μέρει βυθισμένο σε ζεστό νερό.

Αν ο ασθενής πρόκειται να κάνει αιμοκάθαρση στο σπίτι, τόσο ο ασθενής όσο και ένα μέλος της οικογένειας πρέπει να κατανοήσουν πλήρως όλες τις πλευρές της διαδικασίας. Τους δίνεται ένας τηλεφωνικός αριθμός του κέντρο αιμοκάθαρσης και τους ενθαρρύνουν να τον καλέσουν, αν προκύψουν οποιεσδήποτε ερωτήσεις ή προβλήματα. Συμβουλεύουν επίσης τον ασθενή να κανονίσει να υπάρχει και κάποιο άλλο (εκπαιδευμένο) πρόσωπο στη διάρκεια της αιμοκάθαρσης σε περίπτωση που εμφανιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα και να επικοινωνήσει με τον αντίστοιχο σύλλογο ασθενών για πληροφορίες και υποστήριξη.

Aliases (separate with |): hemodialysis|Αιμοκάθαρση
αιμόλυση

Η καταστροφή των ερυθροκυττάρων (RBCs), λόγω νόσων των RBCs (π.χ., σφαιροκυττάρωση ή δρεπανοκυτταρική νόσος) ή λόγω της έκθεσής τους σε φάρμακα, τοξίνες, τεχνητές καρδιακές βαλβίδες, αντισώματα, κάποιες λοιμώξεις ή δηλητήρια φιδιών. Οι κυτταρικές μεμβράνες καταστρέφονται άμεσα ή μέσω λύσης που διαμεσολαβείται από αντισώματα. Τα αντισώματα του δότη στα προϊόντα του αίματος προκαλούν αιμόλυση που σχετίζεται με αντιδράσεις μετάγγισης. Τα αυτοαντισώματα αναπτύσσονται ως αποτέλεσμα νόσου (ειδ. αιματολογικών καρκίνων), σε απάντηση σε συγκεκριμένα φάρμακα (άλφα-μεθυλντόπα) ή σε Rh-αρνητικές μητέρες που φέρουν ένα Rh-θετικό έμβρυο. Ιικές και βακτηριακές λοιμώξεις είναι συχνές αιτίες αιμόλυσης σε παιδιά, των οποίων οι μεμβράνες των ερυθροκυττάρων είναι πολύ εύθραυστες. Οι μικροοργανισμοί που προκαλούν αιμόλυση περιλαμβάνουν συγκεκριμένους στρεπτόκοκκους, σταφυλόκοκκους και το βάκιλλοτου τετάνου. Απαντάται επίσης στην ευλογιά και στη διφθερίτιδα και μετά από σοβαρά εγκαύματα.

Όταν καταστρέφονται τα RBCs, η αιμοσφαιρίνη απελευθερώνεται στο περιβάλλον πλάσμα και χάνεται μέσω των νεφρών, καθιστώντας τα ούρα ερυθρά, μια κατάσταση που καλείται αιμοσφαιρινουρία.

Όταν η αιμόλυση είναι σταδιακή, οι ασθενείς αντιρροπούν την προκύπτουσα αναιμία, αναφέροντας μόνο κόπωση και ελαφρά ταχυκαρδία κατά τη σωματική άσκηση. Οι εργαστηριακές εξετάσεις δείχνουν μειωμένο αριθμό RBCs, αιμοσφαιρίνης, απτοσφαιρίνης και αιματοκρίτη, καθώς και αυξημένα επίπεδα της γαλακτικής δεϋδρογενάσης και της μη συζευγμένης χολερυθρίνης. θραύσματα των RBCs μπορεί κάποιες φορές να γίνουν ορατά στο μικροσκόπιο.

Aliases (separate with |): hemolysis|Αιμόλυση
αιμολυτική νόσος των νεογνών

Νόσος των νεογέννητων που χαρακτηρίζεται από αναιμία, ίκτερο, ηπατοσπληνομεγαλία και γενικευμένο οίδημα (εμβρυϊκός ύδρωπας).

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Αυτή η νόσος οφείλεται σε διαπλακουντιακή μετάδοση μητρικών αντισωμάτων, συνήθως προκαλούμενη από ασυμβατότητα ανάμεσα στο αίμα της μητέρας και του εμβρύου. Οι ασυμβατότητες του συστήματος ΑΒΟ είναι συχνές, αλλά δεν είναι σοβαρές επειδή τα μητρικά αντισώματα είναι πολύ μεγάλα για να διαπεράσουν εύκολα τον πλακούντα. Η ασυμβατότητα του Rh ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική εμβρυϊκή αναιμία, προκαλώντας ενδομήτριο θάνατο.

Η ασυμβατότητα της ομάδας Rh μπορεί να εμφανιστεί, όταν μία Rh-αρνητική γυναίκα φέρει ένα Rh-θετικό έμβρυο. Τη στιγμή του τοκετού, τα εμβρυϊκά ερυθροκύτταρα μπορεί να εισέλθουν στην κυκλοφορία της μητέρας, διεγείροντας την παραγωγή αντισωμάτων έναντι του παράγοντα Rh. Σε επακόλουθη κύηση, αυτά τα αντισώματα διαπερνούν τον πλακούντα, περνούν στην εμβρυϊκή κυκλοφορία και καταστρέφουν τα εμβρυϊκά ερυθροκύτταρα.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Σε περιπτώσεις ασυμβατότητας της ομάδας Rh, η κατάσταση μπορεί να ελεγχθεί στη διάρκεια της κύησης παρακολουθώντας τον τίτλο των anti-Rh αντισωμάτων στο αίμα της μητέρας και το επίπεδο της χολερυθρίνης του εμβρύου μέσω αμνιοκέντησης. Αυτοί οι δείκτες δείχνουν αν η κύηση μπορεί να ολοκληρωθεί και αν ενδείκνυται ενδομήτρια μετάγγιση· ή αν ο τοκετός πρέπει να προκληθεί νωρίτερα. Ο τοκετός πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ελεύθερος τραύματος και ο πλακούντας δεν πρέπει να αφαιρεθεί με το χέρι. Το βρέφος με αιμολυτική νόσο πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως από ιατρό που είναι ειδικός και έχει τα κατάλληλα μέσα και προϊόντα αίματος διαθέσιμα για αφαιμαξομετάγγιση. Η χρήση ανοσοσφαιρίνης Rh (D) μετά από αποβολή, στην 28η εβδομάδα κύησης και μέσα σε 72 ώρες από τον τοκετό είναι ευεργετική.

Aliases (separate with |): disease|hemolytic|newborn|of|Αιμολυτική|νεογνών|νόσος|των
αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Μια οξεία κατάσταση που συνίσταται σε μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοκυτταροπενία και οξεία νεφροπάθεια. Η Escherichia coli 0157:H7 θεωρείται ως ένας από τους υπεύθυνους μικροοργανισμούς και μπορεί να ληφθεί καταναλώνοντας επιμολυσμένο ωμό ή όχι καλά ψημένο μπιφτέκι ή άλλα κρέατα. Τα παιδιά προσβάλλονται συχνότερα. Η έναρξη μπορεί αρχικά να περιλαμβάνει γαστρεντερίτιδα και διάρροια ή λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού. Ακολουθεί μια οξεία φάση, της οποίας χαρακτηριστικά είναι το πορφυρικό εξάνθημα, η ευερεθιστότητα, ο λήθαργος και η ολιγουρία και στη συνέχεια εμφανίζονται σπληνομεγαλία, ήπιος ίκτερος, σπασμοί (σε κάποιους ασθενείς), ηπατομεγαλία, πνευμονικό οίδημα και νεφρική ανεπάρκεια. Η οξεία φάση μπορεί να διαρκεί από 1 έως 2 εβδομάδες σε ήπιες περιπτώσεις και πολύ περισσότερο στις σοβαρές περιπτώσεις.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Η αντιμετώπιση αυτού του συνδρόμου αφορά τη νεφρική ανεπάρκεια και την αναιμία. Τα αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Η συνήθης έκβαση είναι η πλήρης ανάρρωση, αλλά περίπου το 5% των προσβεβλημένων ατόμων πεθαίνουν και το 10% των ασθενών εμφανίζουν νεφρική νόσο τελικού σταδίου και απαιτούν ισόβια αιμοκάθαρση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Αν το παιδί είναι ανουρικό για 24 ώρες ή εμφανίζει ολιγουρία με σπασμούς και υπέρταση, ο ιατρός τοποθετεί έναν περιτοναϊκό καθετήρα και η νοσηλεύτρια αρχίζει περιτοναϊκή κάθαρση σύμφωνα με τις οδηγίες, με αναπλήρωση υγρών βάσει των εκτιμώμενων αναμενόμενων ή και υπερβολικών απωλειών. Η ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών, η γενική αίματος, το βάρος του σώματος, το επίπεδο συνείδησης και τα ζωτικά σημεία του ασθενή παρακολουθούνται προσεκτικά, όπως και τα επίπεδα ουρίας και η αζωθαιμία για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Η υπέρταση αναφέρεται και ελέγχεται με αντιϋπερτασικά φάρμακα. Η σοβαρή αναιμία αντιμετωπίζεται με φρέσκα, κεκαθαρμένα ερυθροκύτταρα· προσεκτική εκτίμηση απαιτείται σε όλη τη διάρκεια της μετάγγισης για να μην προκληθεί υπερφόρτωση του κυκλοφορικού, υπέρταση και υπερκαλιαιμία. Οι σπασμοί αντιμετωπίζονται με αντιμετώπιση των ειδικών αιτίων, όταν είναι γνωστές (υπέρταση, υπονατριαιμία, υπασβεστιαιμία) και με αντισπασμωδικά φάρμακα, ανάλογα με τις ανάγκες. Ο ασθενής προστατεύεται από κακώσεις στη διάρκεια των κρίσεων με προφύλαξη του αεραγωγού. Οι καρδιακοί και οι αναπνευστικοί ήχοι ελέγχονται περιοδικά, καθώς καρδιακή ανεπάρκεια με πνευμονικό οίδημα μπορεί να εμφανιστεί σε συνδυασμό με την υπερογκαιμία. Η πρόληψη και η αντιμετώπιση περιλαμβάνουν τον περιορισμό της λήψης ύδατος και νατρίου και θεραπεία με διουρητικά, ανάλογα με τις οδηγίες. Η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του παιδιού μπορεί να είναι δύσκολη, καθώς οι συμπυκνωμένες τροφές πρέπει να λαμβάνονται χωρίς υγρά καιτο παιδί μπορεί να εμφανίσει ναυτία. Πρέπει να ληφθούν συμβουλές από διαιτολόγο για το θέμα της διατροφής. Το παιδί που είναι βαριά άρρωστο μπορεί επίσης να είναι ευερέθιστο, ανήσυχο, νευρικό και φοβισμένο από τις συχνές, επώδυνες και στρεσσογόνες εξετάσεις και θεραπείες. Άνεση και σταθερότητα παρέχονται σε αυτό το απειλητικό περιβάλλον. Υποστήριξη και καθησυχασμός παρέχονται στους γονείς και σε σημαντικά άλλα πρόσωπα που είναι αγχωμένα από τη βαρύτητα της νόσου και μπορεί να έχουν ενοχές σε κάποιο βαθμό, αν η νόσος οφείλεται σε κατανάλωση επιμολυσμένων ή ωμών τροφών. Η οικογένεια ωφελείται όχι μόνο από την επεξήγηση των εξετάσεων και της θεραπείας και από πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο του παιδιού, αλλά και από τη συναισθηματική υποστήριξη.

Aliases (separate with |): hemolytic|syndrome|uremic|Αιμολυτικό|ουραιμικό|σύνδρομο
αιμοπετάλια

Αποτελεί έναν εκ των τριών τύπων κυττάρων του αίματος. Ο φυσιολογικός αριθμός των αιμοπεταλίων είναι 150.000 - 300.000. Τα αιμοπετάλια συμμετέχουν στην πήξη του αίματος. Σε ορισμένους καρκινοπαθείς πραγματοποιούνται μεταγγίσεις αιμοπεταλίων (εάν έχει μειωθεί ο αριθμός τους), ώστε να προληφθεί ή να ελεγχθεί κάποια αιμορραγία.

Aliases (separate with |): Αιμοπετάλια
αιμόπτυση

Η αποβολή αίματος που προέρχεται από το λάρυγγα, την τραχεία, τους βρόγχους ή τους πνεύμονες. Η μαζική αιμόπτυση, που συμβαίνει σπάνια, πρέπει να αντιμετωπίζεται από έναν πνευμονολόγο που είναι έμπειρος στη βρογχοσκόπηση. Μικρές ποσότητες αιμόπτυσης μπορεί να εμφανιστούν σε πολλές νόσους, συμπεριλαμβανομένων της οξείας βρογχίτιδας, της πνευμονίας, της φυματίωσης των πνευμόνων και καρκίνων του πνεύμονα. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την υποκείμενη διαταραχή. Ένα προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση μαζί με ακτινογραφία θώρακος και εργαστηριακές εξετάσεις συχνά βοηθούν στην αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Τα ζωτικά σημεία παρακολουθούνται για να προσδιοριστεί η σταθερότητα του ασθενή· ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκτίμηση του αναπνευστικού συστήματος και της αιμοδυναμικής κατάστασης του ασθενή. Λαμβάνονται καθολικά μέτρα προφύλαξης, όταν χειριζόμαστε αίμα και εκκρίσεις και όταν γίνεται η καθαριότητα του ασθενή. Το αίμα που αποβάλλεται επισκοπείται, καθώς αυτό θα βοηθήσει στον καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας. Το αίμα και οι εκκρίσεις φυλάσσονται για επισκόπηση από τον ιατρό και πιθανή εργαστηριακή ανάλυση. Διατηρείται ένα ήρεμο, ήσυχο και καθησυχαστικό περιβάλλον. Ο ασθενής είναι κλινήρης με την κεφαλή ελαφρά ανυψωμένη και γυρίζει στο πλάι, ώστε η πλευρά που αιμορραγεί, αν είναι γνωστή, να βρίσκεται από κάτω. Παρέχεται στοματική υγιεινή και χορηγούνται υγρά σύμφωνα με τις οδηγίες. Αποθαρρύνεται ο υπερβολικός βήχας. Δεν δίνονται αντιπηκτικά.

Aliases (separate with |): hemoptysis|Αιμόπτυση
αιμορραγία

Η εκροή αίματος από ένα τραυματισμένο αγγείο. Φυσιολογικά, το αίμα μεταβάλλεται όταν εκτίθεται στον αέρα, ώστε να επιτραπεί ο σχηματισμός ινώδους. Αυτό προκαλεί τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων για τον σχηματισμό θρόμβου.

Aliases (separate with |): arterial|bleeding
αιμορραγία της λοχείας

Αιμορραγία που εμφανίζεται μετά τον τοκετό. Η πρώιμη αιμορραγία της λοχείας ορίζεται ως απώλεια αίματος μεγαλύτερη από 500ml στη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών μετά τον τοκετό. Η πιο συχνή αιτία είναι η απώλεια του τόνου της μήτρας που οφείλεται σε υπερδιάταση· παράταση ή επίσπευση του τοκετού· υπερδιέγερση της μήτρας· τραύμα, ρήξη ή αναστροφή της μήτρας· ρήξεις της κατώτερης γεννητικής οδού· ή διαταραχές της πήξης του αίματος. Η όψιμη αιμορραγία της λοχείας εμφανίζεται μετά τις πρώτες 24 ώρες. Συνήθως οφείλεται σε παραμονή τμημάτων του πλακούντα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Απαιτούνται καθολικά προληπτικά μέτρα.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος την πρώτη ώρα μετά τον τοκετό. Επανεξετάζεται το ιστορικό της γυναίκας πριν τον τοκετό, στη διάρκεια αυτού και μετά από αυτόν. Σημειώνεται η παρουσία παραγόντων κινδύνου και εκτιμώνται οι σφύξεις, η αρτηριακή πίεση, η κατάσταση του πυθμένα και της ουροδόχου κύστης και οι κολπικές εκκρίσεις της γυναίκας κάθε 15 λεπτά. Αν ο πυθμένας είναι χαλαρός, γίνονται μαλάξεις για να διεγερθούν οι συσπάσεις της μήτρας και μετά εκτιμάται η κατάσταση της κύστης. Αν η κύστη είναι διατεταμένη, η ασθενής ενθαρρύνεται να ουρήσει και εκτιμάται η κατάσταση του πυθμένα μετά την ούρηση· αν ο πυθμένας παραμένει σκληρός μετά τις μαλάξεις, ο πυθμένας και η κολπική ροή επανεκτιμώνται κάθε 15 λεπτά.

Αν η αιμορραγία δεν ανταποκρίνεται στα παραπάνω μέτρα ή αν ο πυθμένας παραμένει σκληρός και η ασθενής εμφανίζει έντονα ερυθρό κολπικό έκκριμα, πρέπει να μπει η υποψία ότι παραμένουν κάποια τμήματα του πλακούντα ή υπάρχουν ρήξεις του τραχήλου ή του κόλπου· πρέπει να ενημερωθεί αμέσως ο θεράπων ιατρός. Η συνέχιση των μαλάξεων στο σημείο αυτό αντενδείκνυται· ο ιατρός ή η μαία μπορεί να ζητήσουν χορήγηση ωκυτοκίνης για να διεγείρουν τις συσπάσεις της μήτρας. Φαρμακευτικές ουσίες, όπως είναι η μεθυλεργονοβίνη ή τα F2 ανάλογα της προσταγλανδίνης μπορεί να χορηγηθούν ενδομυϊκά ή ενδοφλέβια. Αν η απώλεια αίματος είναι πολύ μεγάλη, ενδοφλέβιες εγχύσεις ή μεταγγίσεις αίματος μπορεί να χρειαστούν για να αντιμετωπιστεί η υπογκαιμική καταπληξία. Αν η ασθενής εμφανίζει σημεία διαταραχής της πήξης, η άμεση, σωτήρια για τη ζωή θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας.

Η ασθενής προετοιμάζεται και ο θεράπων ιατρός εξετάζει την κοιλότητα της μήτρας, απομακρύνει τυχόν υπολείμματα του πλακούντα ή αποκαθιστά οποιαδήποτε ρήξη. Για να μειωθεί η δικαιολογημένη ανησυχία της ασθενούς, της εξηγούνται όλες οι διαδικασίες, της παρέχεται υποστήριξη και ανακούφιση και η μητέρα διαβεβαιώνεται ότι το νεογέννητο έχει λάβει καλή φροντίδα.

Aliases (separate with |): hemorrhage|postpartum|Αιμορραγία|λοχείας|της
αιμορραγία της μήτρας

Φυσιολογική αιμορραγία από τον κόλπο λαμβάνει χώρα στην έμμηνο ρύση. Η μη φυσιολογική αιμορραγία περιλαμβάνει την υπερβολική ροή αίματος κατά την έμμηνο ρύση (πολυμηνόρροια, μηνορραγία) ή την πολύ συχνή έμμηνο ρύση (συχνομηνόρροια). Η εμφάνιση αίματος εκτός της εμμήνου ρύσης ονομάζεται μητρορραγία. Η αιμορραγία εξ αποσύρσεως είναι όρος που χρησιμοποιείται για την αιμορραγία που μερικές φορές λαμβάνει χώρα σε γυναίκες που λαμβάνουν προγεσταγόνα, όπως αντισυλληπτικά ή ορμονική θεραπεία υποκατάστασης.

Aliases (separate with |): αιμορραγία της μήτρας,uterine bleeding
αιμορραγική κυστίτιδα

Φλεγμονή της ουροδόχου κύστης, που μπορεί να οφείλεται σε ορισμένα αντικαρκινικά φάρμακα.

Aliases (separate with |): Αιμορραγική κυστίτιδα
αιμορραγικός πυρετός από τον ιό Έμπολα

Ορισμός Μια συχνά θανατηφόρος ιογενής λοίμωξη, η οποία έχει εμφανιστεί σε σποραδικές εξάρσεις στην Αφρική. Η κλινική εικόνα της διάχυτης αιμορραγίας σε διάφορα όργανα και ο πυρετός είναι παρόμοια με αυτή που παρατηρείται στους αιμορραγικούς πυρετούς της Lassa, του Marburg και του Congo- Crimean.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η νόσος προκαλείται από ένα από τα τρία είδη του ιού Έμπολα, ο οποίος ανήκει στην οικογένεια Fikwiridae και διακρίνεται από τις μακρές νηματοειδείς ίνες του RNA. Ο ζωικός ξενιστής (δεξαμενή) δεν έχει αναγνωριστεί, περιορίζοντας την έρευνα γύρω από τη νόσο. Σε κάθε εισβολή επιδημίας, η πρώτη ανθρώπινη μόλυνση πιστεύεται ότι οφείλεται σε δήγμα από μολυσμένο ζώο. Οι ακόλουθες περιπτώσεις οφείλονται σε επαφή με το αίμα ή με σωματικά υγρά από ένα μολυσμένο άνθρωπο ή από την επαναχρησιμοποίηση μολυσμένων βελονών και συρίγγων. Η χρήση των συνήθων μέτρων προφύλαξης εμποδίζει την εξάπλωση της νόσου, με την επιπλέον χρήση καλυμμάτων για τα πόδια και τα υποδήματα, σε περίπτωση ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων αίματος, εμεσμάτων ή διαρροϊκών κενώσεων. Οι θάλαμοι απομόνωσης αρνητικής πίεσης χρησιμοποιούνται επίσης, αν υπάρχουν. Η εξάπλωση του ιού Έμπολα μεταξύ των ανθρώπων μέσω αιωρούμενων σταγονιδίων δεν έχει αναφερθεί ποτέ, συνιστάται όμως η χρήση μάσκας σε περίπτωση που ο ασθενής εμφανίζει αναπνευστικά συμπτώματα. Όλος ο εξοπλισμός πρέπει να αποστειρώνεται πριν επαναχρησιμοποιηθεί.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η περίοδος επώασης διαρκεί 2-3 εβδομάδες και ακολουθείται από απότομη εμφάνιση υψηλού πυρετού, μυαλγίας, διάρροιας, κεφαλαλγίας, κόπωσης και κοιλιακού άλγους. Μπορεί επίσης να υπάρχει εξάνθημα, πονόλαιμος και επιπεφυκίτιδα. Εντός 7 ημερών αναπτύσσεται σοκ (καταπληξία), κυρίως εξαιτίας της αιμορραγίας. Περισσότεροι από το 50% των ασθενών καταλήγουν. Ο ασθενής καθίσταται μολυσματικός μόλις εκδηλωθεί ο πυρετός.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν αποτελεσματικά εμβόλια ή φάρμακα εναντίον των ιών Έμπολα του αιμορραγικού πυρετού και η θεραπεία περιορίζεται σε υποστηρικτικά μέτρα για τη διατήρηση της αρτηριακής πίεσης, της οξυγόνωσης και του ισοζυγίου υγρών και ηλεκτρολυτών.

Aliases (separate with |): Αιμορραγικός πυρετός από τον ιό Έμπολα,Ebola virus hemorrhagic fever
αιμοσφαιρίνη

Η χρωστική των ερυθροκυττάρων που περιέχει σίδηρο και μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στους ιστούς. Το ποσό της αιμοσφαιρίνης στο αίμα κυμαίνεται από 12 μέχρι 16 g/100 ml στις γυναίκες, από 14 μέχρι 18 g/100 ml στους άνδρες και κατά τι λιγότερο στα παιδιά. Η αιμοσφαιρίνη, που μπορεί να κρυσταλλοποιηθεί, είναι μία συζευγμένη πρωτεΐνη που αποτελείται από την αίμη, μία χρωστική που περιέχει σίδηρο και τη σφαιρίνη, μια απλή πρωτεΐνη. Στους πνεύμονες, 1 g αιμοσφαιρίνης συνδέεται εύκολα με 1,36 cc οξυγόνου, σε μια διαδικασία που λέγεται οξυγόνωση, προς σχηματισμό οξυαιμοσφαιρίνης, μίας ασταθούς ένωσης. Στους ιστούς όπου η συγκέντρωση του οξυγόνου είναι χαμηλή και η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα υψηλή (χαμηλό pH), η αιμοσφαιρίνη απελευθερώνει το οξυγόνο της. Η αιμοσφαιρίνη λειτουργεί επίσης ως ρυθμιστική ουσία για τα ιόντα υδρογόνου που παράγονται στα ερυθροκύτταρα (RBCs), όταν το διοξείδιο του άνθρακα μετατρέπεται σε διττανθρακικά ιόντα για μεταφορά στο πλάσμα.

Όταν τα γερασμένα RBCs φαγοκυτταρώνονται από μακροφάγα στο ήπαρ, στο σπλήνα και στον ερυθρό μυελό, ο σίδηρος της αιμοσφαιρίνης επαναχρησιμοποιείται άμεσα για να παραχθούν νέα RBCs ή αποθηκεύεται στο ήπαρ μέχρι να χρειαστεί. Η σφαιρίνη μετατρέπεται σε αμινοξέα για τη σύνθεση άλλων πρωτεϊνών. Η αίμη δε χρησιμοποιείται περαιτέρω και μετατρέπεται σε χολερυθρίνη, μια χρωστική της χολής που απεκκρίνεται από το ήπαρ στη χολή. Η αιμοσφαιρίνη συνδέεται με μονοξείδιο του άνθρακα (σε δηλητηρίαση με μονοξείδιο του άνθρακα) σχηματίζοντας μια σταθερή ένωση, την καρβοξυαιμοσφαιρίνη, μία αιμοσφαιρίνη που δε μπορεί να συνδεθεί με οξυγόνο, οδηγώντας σε ιστική υποξία. Η οξείδωση του δισθενούς σιδήρου της αιμοσφαιρίνης σε τρισθενή σίδηρο, οδηγεί στη μεθαιμοσφαιρίνη.

Έχουν ανακαλυφθεί εκατοντάδες διαφορετικοί τύποι αιμοσφαιρίνης. Κάποιοι από αυτούς, όπως η αιμοσφαιρίνη S, περιγράφονται στα ακόλουθα λήμματα.

Aliases (separate with |): hemoglobin|Αιμοσφαιρίνη
Αιμοσφαιρινουρικός πυρετός

Αιματουρία (αιμοσφαιρινουρία) που αποτελεί επιπλοκή της ελονοσίας. Προκαλείται από καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων και την απελευθέρωση αιμοσφαιρίνης. Συχνότερα λαμβάνει χώρα σε ασθενείς που έχουν λάβει φάρμακα, τα οποία προέρχονται από την κινίνη.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: H νόσος χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό, σκοτεινόχρωμα ούρα, επιγαστραλγία, έμετο, ίκτερο και σοκ. Τα αντικειμενικά ευρήματα περιλαμβάνουν ηπατομεγαλία και σπληνομεγαλία, ενώ τα εργαστηριακά τη σοβαρή αναιμία και περιστασιακά την νεφρική ανεπάρκεια.

Aliases (separate with |): blackwater fever
αιμοφιλία, αιμορροφιλία

Μια ομάδα κληρονομικών αιμορραγικών διαταραχών που χαρακτηρίζονται από έλλειψη των πρωτεϊνών πήξης του αίματος. Οι αιμοφιλίες είναι σπάνιες. Η αιμοφιλία Α προσβάλλει 1 στα 5.000 με 10.000 αγόρια· η αιμοφιλία Β απαντάται περίπου σε 1 στα 30.000 αγόρια.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι: η αιμοφιλία Α (στην οποία ο παράγοντας πήξης του αίματος VIII:C είτε λείπει από την κυκλοφορία είτε είναι ελαττωματικός) και η αιμοφιλία Β (στην οποία ο παράγοντας πήξης ΙΧ λείπει ή είναι ελαττωματικός). Και οι δύο αυτές διαταραχές είναι φυλοσύνδετες (δηλ., οφείλονται σε μεταλλάξεις στο χρωμόσωμα Χ) και εμφανίζονται μόνο σε αγόρια.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Αιμορραγία μετά από έλασσον τραύμα είναι το χαρακτηριστικό των αιμοφιλιών. Τυπικά, η αιμορραγία εμφανίζεται στις αρθρώσεις (αίμαρθρο), στους μαλακούς ιστούς και στην ουροφόρο οδό. Αιμορραγία μπορεί επίσης να εμφανιστεί στη διάρκεια οδοντιατρικών διαδικασιών και επεμβάσεων. Η ενδοκράνια αιμορραγία και η αιμορραγία σε εν τω βάθει σημεία του σώματος μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Οι ανεπαρκείς παράγοντες πήξης μπορούν να αντικατασταθούν ενδοφλέβια, αλλά αυτό ενέχει σημαντικούς κινδύνους. Το 1980 για παράδειγμα, η χορήγηση επιμολυσμένων παραγόντων μετέδωσε την ηπατίτιδα C και τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας σε πολλούς ασθενείς με αιμοφιλία. Πριν από αυτές τις επιδημίες, αυτοί οι ασθενείς είχαν προσδόκιμο επιβίωσης περίπου 65 έτη. Το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας και άλλες αιματογενείς λοιμώξεις μείωσαν το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών με αιμοφιλία περίπου στα 50 έτη. Σήμερα, η κάθαρση των παραγόντων πήξης έχει οδηγήσει σε ασφαλέστερη αντιμετώπιση των ασθενών με αιμοφιλία.

Άλλοι παράγοντες που βοηθούν την πήξη του αίματος, όπως είναι η δεσμοπρεσίνη και το εάμινο καπροϊκό οξύ, συμβάλουν επίσης στην αντιμετώπιση ή στην πρόληψη των αιμορραγικών επεισοδίων.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι ασθενείς με αιμοφιλία πρέπει να αποφεύγουν φάρμακα που παρεμβαίνουν στην αντιπηξία και πρέπει να αποφεύγουν τα σπορ ή άλλες δραστηριότητες στις οποίες υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τραυματισμού. Επιπλέον πρέπει να φορούν ειδικά βραχιόλια αναγνώρισης της νόσου τους από το ιατρικό προσωπικό.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Στον ασθενή που αιμορραγεί, παρακολουθούνται τα ζωτικά σημεία και ο ασθενής παρακολουθείται για σημεία και συμπτώματα μειωμένης ιστικής αιμάτωσης (δηλ., ανησυχία, άγχος, σύγχυση, ωχρό, ψυχρό και κολλώδες δέρμα, θωρακικό άλγος, μειωμένη διούρηση, υπόταση, ταχυκαρδία). Το δέρμα, οι βλεννογόνοι και τα τραύματα επισκοπούνται για αιμορραγία. Επείγουσα φροντίδα παρέχεται για την εξωτερική αιμορραγία· τα τραύματα καθαρίζονται· και εφαρμόζεται ήπια, σταθερή πίεση για τη διακοπή της αιμορραγίας. Λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας για την πρόληψη των κακώσεων και δίνονται οδηγίες στον ασθενή και την οικογένειά του για αυτά τα μέτρα. Ο ασθενής εκτιμάται για την ανάπτυξη αιμάρθρου και του παρέχεται κατάλληλη φροντίδα, η οποία περιλαμβάνει ανύψωση του προσβεβλημένου μέλους, ακινητοποίηση της άρθρωσης σε ελαφρά κεκαμένη θέση και διαλείπουσα εφαρμογή πάγου. Ανάλογα με τις απαιτήσεις, χορηγούνται οι παράγοντες πήξης που λείπουν ή πλάσμα, σύμφωνα με τις οδηγίες, μέχρι να ελεγχθεί η αιμορραγία. Ο ασθενής παρακολουθείται για ανεπιθύμητες αντιδράσεις στα παράγωγα αίματος, όπως είναι το ερύθημα, η κεφαλαλγία, ο κνησμός, ο πυρετός, το ρίγος, η κνίδωση και η αναφυλαξία. Οι κινήσεις του τραυματισμένου μέλους είναι περιορισμένες και απαγορεύεται η άσκηση και η άρση βαρών για 48 ώρες μέχρι να σταματήσει η αιμορραγία και να υποχωρήσει το οίδημα. Τότε γίνονται ήπιες παθητικές ασκήσεις ευκαμψίας με σταδιακή εξέλιξη σε ενεργητικά υποβοηθούμενες και μετά σε ενεργητικές ασκήσεις. Αναλγητικά χορηγούνται για να ελεγχθεί το άλγος· ωστόσο, οι ενδομυϊκές ενέσεις αποφεύγονται, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε σχηματισμό αιματώματος. Η ενδοκράνια, η μυϊκή, η υποδόρια, η νεφρική και η καρδιακή αιμορραγία παρακολουθούνται και αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τα πρωτόκολλα ή σύμφωνα με τις οδηγίες του αιματολόγου. Η ισορροπία των υγρών παρακολουθείται εξονυχιστικά στις επείγουσες καταστάσεις και γίνεται επαρκής υποκατάσταση των υγρών ανάλογα με τις ανάγκες.

Τόσο ο ασθενής, όσο και η οικογένειά του ενθαρρύνονται να εκφράσουν τους φόβους τους και τους προβληματισμούς τους και τους παρέχονται ακριβείς πληροφορίες, ρεαλιστικός καθησυχασμός και συναισθηματική υποστήριξη. Οι επαγγελματίες της υγείας παραμένουν με τον ανήσυχο ή φοβισμένο ασθενή ή την οικογένειά του. 'Ηπια, προσεκτική αλλά επιμελής στοματική υγιεινή παρέχεται με μια μαλακή οδοντόβουρτσα ή με έναν στυλεό με σπόγγο για να προληφθεί η φλεγμονή και η αιμορραγία των ούλων και δίνονται οδηγίες στον ασθενή για τη μέθοδο αυτή. Συνιστώνται τακτικές οδοντιατρικές εξετάσεις. Τακτική ισομετρική άσκηση ενθαρρύνεται για να δυναμώσουν οι μύες, ώστε να προστατεύονται οι αρθρώσεις, μειώνοντας την επίπτωση του αιμάρθρου. Ενθαρρύνεται η εφαρμογή μέτρων ασφάλειας για την προστασία του ασθενή από κακώσεις, ενώ αποθαρρύνονται οι μη απαραίτητοι περιορισμοί που εμποδίζουν τη φυσιολογική ανάπτυξη. Ο ασθενής πρέπει να παραμένει ανεξάρτητος και αυτάρκης· βοήθεια παρέχεται τόσο στον ασθενή όσο και στην οικογένεια του για να αναγνωρίσουν ποιες δραστηριότητες είναι ασφαλείς. Διδάσκονται τεχνικές για την αντιμετώπιση των αιμορραγικών επεισοδίων στο σπίτι. Εξηγείται η χρήση της θεραπείας μέσω μεταγγίσεων και παρέχονται πληροφορίες για όλες τις διαθέσιμες μεθόδους πραγματοποίησης αυτής της θεραπείας (συμπεριλαμβανομένου του τρόπου χορήγησης κρυοϊζήματος στο σπίτι, αν ενδείκνυται). Εξηγείται επίσης η σοβαρότητα των κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων και η ανάγκη για άμεση αντιμετώπισή τους. Παρέχονται ψυχαγωγικές δραστηριότητες και προσωπικός χρόνος με την οικογένεια και τους φίλους για να βοηθήσει τον ασθενή να ξεπεράσει το συναίσθημα της απομόνωσης. Εκτιμώνται οι γνώσεις του ασθενή και της οικογένειάς του για τη νόσο και τη θεραπεία της, καθώς και η επίδραση που έχει στον ασθενή, στα αδέρφια του και στη συζυγική σχέση των γονέων του. Ο ασθενής και η οικογένεια του ενθαρρύνονται να συζητούν με άλλους που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση μέσω τοπικών ομάδων υποστήριξης και υπηρεσιών και παραπέμπονται στο Εθνικό Ίδρυμα Αιμοφιλίας για περαιτέρω πληροφορίες.

Aliases (separate with |): hemophilia|αιμορροφιλία|Αιμοφιλία
αιμοφόρο τριχοειδές

Οποιοδήποτε από τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μεταφέρουν αίμα από τα αρτηρίδια στα φλεβίδια και σχηματίζουν αναστωμούμενο δίκτυο το οποίο φέρνει το αίμα σε στενή σχέση με τα κύτταρα του ιστού. Το τοίχωμά του αποτελείται από μονόστιβο επιθήλιο με πλακώδη κύτταρα (ενδοθήλιο) μέσω του οποίου διαχέεται οξυγόνο στον ιστό και προϊόντα της μεταβολικής δραστηριότητας στο αίμα. Τα τριχοειδή αιμοφόρα έχουν μέση διάμετρο περίπου 8 μm.

Aliases (separate with |): blood\capillary|Αιμοφόρο|τριχοειδές
αιμοχρωμάτωση

Μία γενετική νόσος που χαρακτηρίζεται από υπερβολική απορρόφηση και συσσώρευση σιδήρου στο σώμα. Η νόσος οφείλεται σε μία από τις πολλές υπολειπόμενες μεταλλάξεις που οδηγούν σε υπερβολική απορρόφηση σιδήρου από τη γαστρεντερική οδό. Δεν προκαλείται από δευτεροπαθή υπερφόρτωση σιδήρου, όπως συμβαίνει σε ασθενείς που έχουν λάβει πολλαπλές μεταγγίσεις ή έχουν αιμολυτική αναιμία. Η νόσος συχνά διαγιγνώσκεται πριν προκαλέσει προβλήματα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τη στιγμή της διάγνωσης ο ασθενής μπορεί να είναι ασυμπτωματικός. Οι συμπτωματικοί ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν αδυναμία, κόπωση, αρθραλγίες, κοιλιακό άλγος, ηπατική ανεπάρκεια (κίρρωση), συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας, διαταραχές του θυρεοειδούς ή ανικανότητα. Αυτά τα συμπτώματα οφείλονται στην εναπόθεση περίσσειας σιδήρου σε πολλαπλά συστήματα οργάνων.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Τα ευρήματα από τη φυσική εξέταση περιλαμβάνουν γκρι ή μπρούτζινο δέρμα, ηπατομεγαλία, αρθρίτιδα, σημεία συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και στους άνδρες, ατροφία των όρχεων. Οι εργαστηριακές εξετάσεις που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της νόσου περιλαμβάνουν εξέταση του κορεσμού της τρανσφερρίνης ή μέτρηση της φερριτίνης. Οι βιοψίες ήπατος από προσβεβλημένα άτομα δείχνουν περίσσεια σιδήρου, που μπορεί να φανεί μετά από χρώση. Υπάρχουν γενετικές εξετάσεις για την αναγνώριση ασθενών με τους πιο κοινούς τύπους αιμοχρωμάτωσης.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία περιλαμβάνει φλεβοτομή (αφαίρεση αίματος) που γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι τα αποθέματα σιδήρου του ασθενή να πέσουν σε φυσιολογικά επίπεδα. Τυπικά, παρακολουθούνται τα επίπεδα της φερριτίνης για να εξασφαλιστεί ότι αυτό έχει συμβεί. Αρχικά αφαιρείται περίπου 1 μονάδα αίματος κάθε βδομάδα μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό επίπεδο φερριτίνης. Η θεραπεία συντήρησης συνίσταται σε αφαίρεση αίματος σε διαστήματα ενός έως τεσσάρων μηνών. Οι χηλικοί παράγοντες του σιδήρου χρησιμοποιούνται, αν δεν είναι εφικτή η φλεβοτομή, αλλά είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικοί στη μείωση των αποθεμάτων του σιδήρου σε σχέση με την αφαίρεση αίματος.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Η ανάγκη φλεβοτομής και ο ρόλος της στην αφαίρεση της περίσσειας του σιδήρου εξηγούνται στον ασθενή. Για να προληφθεί η ζάλη ή η υπόταση, ο ασθενής ενθαρρύνεται να πιει αρκετά υγρά και να αποφεύγει την έντονη άσκηση τις πρώτες 24 ώρες μετά τη διαδικασία.

Aliases (separate with |): hemochromatosis|Αιμοχρωμάτωση
αίσθημα παλμών, ταχυπαλμία

Αίσθημα ταχέων ή ακανόνιστων καρδιακών παλμών. Μπορεί να περιγραφεί ως ένα αίσθημα πνιγμού, ένας πτερυγισμός («φτερούγισμα») ή μια σφύξη, που γίνονται αντιληπτάκάτω από το στέρνο ή στον τράχηλο της κεφαλής. Στην κλινική πρακτική, το αίσθημα παλμών αναφέρεται κυρίως από ασθενείς με καλοήθεις πρώιμες κοιλιακές ή κολπικές συστολές. Στους εν λόγω ασθενείς, η αίσθηση αυτή, μολονότι δυσάρεστη, δεν συνδέεται με σοβαρή καρδιοπάθεια. Περιστασιακά το αίσθημα παλμών προκαλείται από παρατεταμένες αρρυθμίες, όπως στην κολπική μαρμαρυγή, στον κολπικό πτερυγισμό, στην παροξυσμική υπερκοιλιακή ταχυκαρδία ή στην κοιλιακή ταχυκαρδία. Για να διευκρινιστεί αν τα συμπτώματα ενός ασθενούς είναι καλοήθη ή επικίνδυνα, ενδέχεται να χρειαστούν ηλεκτροκαρδιογραφία και καρδιολογική συμβουλή και παρακολούθηση για τους εξωτερικούς ασθενείς.

Aliases (separate with |): palpitation|Αίσθημα|παλμών|ταχυπαλμία
αιφνίδιο ερύθημα ή 4η λοιμώδης εξανθηματική νόσος

Οξεία νόσος των βρεφών, που προκαλείται από τον ερπητοϊό 6. Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό που διαρκεί 3 ή 4 ημέρες και μερικές φορές από σπασμούς κατά την έναρξη. Ένα διάχυτο κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα εμφανίζεται αιφνίδια συνήθως μόλις υποχωρήσει ο πυρετός. Η θεραπεία είναι συμπτωματική.

Aliases (separate with |): Αιφνίδιο ερύθημα ή 4η λοιμώδης εξανθηματική νόσος
ακετόνη

C3H6O, ένα άχρωμο, πτητικό, εύφλεκτο υγρό που χρησιμοποιείται ως διαλύτης Έχει μια γλυκεία, φρουτώδη, αιθέρια οσμή και βρίσκεται στο αίμα και στα ούρα στο διαβήτη, σε άλλες μεταβολικές διαταραχές και μετά από παρατεταμένη νηστεία. Παράγεται όταν τα λίπη δεν οξειδώνονται κατάλληλα λόγω της ανικανότητας οξείδωσης της γλυκόζης στο αίμα.

Aliases (separate with |): acetone|Ακετόνη
ακμή

Είναι εξαιρετικά συχνή στην ήβη και την εφηβική ηλικία. Η ακμή συνήθως εντοπίζεται στο πρόσωπο, το θώρακα, την πλάτη και τους ώμους. Σε βαριές περιπτώσεις, υπάρχουν κύστεις, οζίδια και ουλές.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η αιτία είναι άγνωστη, αλλά στους προδιαθεσικούς παράγοντες συμπεριλαμβάνεται η κληρονομικότητα και η διαταραχή της ισορροπίας οιστρογόνων-ανδρογόνων. Η ακμή εμφανίζεται στην ήβη, οπότε η αυξημένη έκκριση των ανδρογόνων τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες αυξάνει το μέγεθος και την δραστικότητα των τριχοσμηγματογόνων αδένων. Σαφείς αιτίες που να προκαλούν την ακμή μπορεί να είναι η αλλεργία σε τροφές, οι ενδοκρινικές διαταραχές, η θεραπεία με φλοιοεπινεφριδιακές ορμόνες και ψυχολογικοί παράγοντες. Οι ελλείψεις βιταμινών, η κατανάλωση αλογόνων και η επαφή με χημικά όπως είναι η πίσσα και οι χλωριούχοι υδρογονάνθρακες μπορεί να είναι ειδικές αιτίες εμφάνισης της ακμής. Το γεγονός ότι μετά την εμφάνιση της νόσου τα βακτηρίδια παίζουν ένα σημαντικό ρόλο φαίνεται και από το γεγονός ότι στην ακμή ενδείκνυται η χορήγηση αντιβιοτικής θεραπείας. Η βλάβη μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερη σε γυναίκες και σε κορίτσια πριν την έμμηνο ρύση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η κοινή ακμή χαρακτηρίζεται είτε από βλατίδες γύρω από τα σμήγ-ματα (φλύκταινες) είτε από υπερτροφικά οζί-δια που οφείλονται στην υπέρμετρη ανάπτυξη συνδετικού ιστού. Στον σκληρό της τύπο, οι βλάβες βρίσκονται εν τω βάθει και προκαλούν ουλές. Το πρόσωπο, ο αυχένας και οι ώμοι είναι τα πιο συχνά σημεία προσβολής. Η ακμή μπορεί να είναι χρόνια ή υποτροπιάζουσα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Μέτρα αντιμετώπισης είναι μεταξύ άλλων ο καθαρισμός του δέρματος, τοπική αγωγή (υπεροξείδιο του βενζοϋλίου ή παράγωγα της βιταμίνης Α), από του στόματος ή τοπικά αντιβακτηριδιακά φάρμακα και από του στόματος ισοτρετινοΐνη.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής συμβουλεύεται να πλένει το δέρμα επιμελώς αλλά με ήπιες κινήσεις, αποφεύγοντας το έντονο τρίψιμο και ξύσιμο· να κρατάει τα χέρια του μακριά από το πρόσωπο και τις άλλες εστίες της ακμής· να περιορίσει την χρήση των καλλυντικών· και να παρατηρήσει, να εντοπίσει και να αποφύγει ή να μεταβάλλει τους προδιαθεσικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγούν σε έξαρση της ακμής του. Θα πρέπει να του εξηγείται η ανάγκη αποφυγής του ήλιου και ιδιαίτερης προστασίας όταν κάνει χρήση κάποιου οξέος της βιταμίνης Α ή κάποια τετρακυκλίνη. Παρέχονται πληροφορίες προκειμένου να μην υπάρχουν απορίες αλλά και να αποκατασταθούν τυχόν παρεξηγήσεις και συναισθηματική υποστήριξη και κατανόηση ειδικά σε ασθενείς που βρίσκονται στην εφηβεία.

Aliases (separate with |): acne|Ακμη
ακοή

Η αίσθηση ή η αντίληψη του ήχου. Το φυσιολογικό ανθρώπινο αυτί μπορεί να ανιχνεύσει ήχους με συχνότητες που κυμαίνονται από 20Hz μέχρι 20.000Hz, αλλά είναι πιο ευαίσθητο σε ήχους που βρίσκονται στο εύρος συχνοτήτων 1500Hz με 3000Hz, που συχνότερα χρησιμοποιείται στο λόγο. Διαταραχές ακοής εκδηλώνονται, όταν τα ηχητικά κύματα δεν άγονται κατάλληλα στον κοχλία, όταν βλάβες διαταράσσουν τη λειτουργία του κοχλιακού νεύρου ή όταν οι οδοί του κεντρικού νευρικού συστήματος, που εμπλέκονται στη διαδικασία της επεξεργασίας των ακουστικών ερεθισμάτων, υποστούν κάποια κάκωση.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ: Η ακουστική οξύτητα μπορεί να προσδιοριστεί, μετρώντας την απόσταση στην οποία ένα άτομο μπορεί να ακούσει έναν συγκεκριμένο ήχο, όπως είναι η ροή του νερού, χρησιμοποιώντας ακοόμετρα και μέσω της οστικής αγωγιμότητας. Στα ακοόμετρα, ηλεκτρικά παραγόμενοι ήχοι μεταφέρονται μέσω καλωδίων σε έναν δέκτη που εφαρμόζεται στο αυτί του ατόμου. Η ένταση και η συχνότητα του ήχου μπορεί να μεταβληθούν και καταγράφονται στον πίνακα ενδείξεων του μετρητή. Τα αποτελέσματα εμφανίζονται σε μια γραφική παράσταση γνωστή ως ακοόγραμμα. Στις δοκιμασίες εξετάσεις της οστικής αγωγιμότητας, μια συσκευή όπως είναι το διαπασών ή μια συσκευή που μετατρέπει το ηλεκτρικό ρεύμα σε μηχανικές δονήσεις εφαρμόζεται στο κρανίο. Αυτό έχει αξία στη διάκριση της βαρηκοΐας τύπου αγωγιμότητας από τη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα. Η βαρηκοΐα τύπου αγωγιμότητας μπορεί να διαγνωστεί με τη δοκιμασία Weber. Δημιουργώντας ένα βόμβο στον ασθενή, δεν υπάρχει καμία διαφορά στον ήχο που γίνεται αντιληπτός, αν η ακοή είναι φυσιολογική. Ο ήχος γίνεται αντιληπτός ως δυνατότερος στο αυτί με τη βαρηκοΐα τύπου αγωγιμότητας.

Aliases (separate with |): hearing|Ακοή
ακουστικό νεύρο

To όγδοο κρανιακό νεύρο, αποτελείται από δύο διακριτά τμήματα: τα αιθουσαία και κοχλιακά νεύρα με επιφανειακή προέλευση στη διασταύρωση της γέφυρας και του προμήκη μυελού.

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ Το ακουστικό νεύρο αναμεταδίδει ώσεις για τις ειδικές αισθήσεις της ακοής και της ισορροπίας. Τα αιθουσαία και κοχλιακά νεύρα αποτελούνται από σωματικές προσαγωγές ίνες. Τα κύτταρα προέλευσης του αιθουσαίου νεύρου είναι διπολικά και εντοπίζονται στο αιθουσαίο γάγγλιο, με περιφερειακούς κλάδους να απολήγουν σε υποδοχείς των ημικυκλικών αγωγών, της κύστης και του ελλειπτικού κυστιδίου. Τα κύτταρα προέλευσης του κοχλιακού νεύρου είναι διπολικά και εντοπίζονται στο εοπειραμένο γάγγλιο, με τους περιφερειακούς κλάδους να απολήγουν στο όργανο του Corti. Τα δύο νεύρα ενώνονται, εισέρχονται στον εσωτερικό ακουστικό πόρο μαζί με το προσωπικό νεύρο και στη συνέχεια διαχωρίζονται.

Aliases (separate with |): acoustic nerve|Ακουστικό νεύρο
ακρα χείρα

Το μέρος του σώματος που συνδέει τον πήχη με τον καρπό. Περιλαμβάνει τον καρπό με τα οχτώ οστά του, το μετακάρπιο ή το σώμα της άκρας χειρός (μετακάρπια οστά) που έχει πέντε οστά και τα δάκτυλα (φάλαγγες) με τα 14 τους οστά. Σε κάποια επαγγέλματα και σε κάποιες ψυχαγωγικές δραστηριότητες, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα χέρια τους ως σφυριά και μπορεί να τραυματίσουν το ωλένιο νεύρο και την ωλένια αρτηρία με επακόλουθα σημεία ισχαιμίας και νευροπάθειας.

Aliases (separate with |): Άκρα χείρα
ακράτεια

Ακούσια απώλεια ούρων ή κοπράνων, που οφείλεται συνήθως σε απώλεια ελέγχου μυών ή βλάβη νεύρων (που συσχετίζονται με την ούρηση ή την αφόδευση).

Aliases (separate with |): Ακράτεια
ακρωτηριασμός

Αφαίρεση ενός μέλους, ενός τμήματος του σώματος ή ενός οργάνου, συνήθως με κάποιο χειρουργείο αλλά μερικές φορές και εξαιτίας ενός τραυματισμού. Στις δυτικές χώρες, η πιο συνηθισμένη υποκείμενη αιτία που οδηγεί στην αφαίρεση ενός μέλους είναι η περιφερική αγγειακή νόσος, πχ. η διακοπή της αιματικής ροής προς τα κάτω άκρα, λόγω του καπνίσματος, της υπέρτασης, της υψηλής χοληστερόλης πλάσματος, της ακινησίας ή του αρρύθμιστου σακχαρώδη διαβήτη.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο, θα πρέπει να εκτιμώνται τα ζωτικά σημεία, θα πρέπει να ελέγχονται τα κλινοσκεπάσματα για τυχόν εμφάνιση αιμορραγίας τουλάχιστον κάθε δύο ώρες, όπως επίσης και η βατότητα των αγωγών παροχέτευσης και να καταγράφεται η ποσότητα και τα χαρακτηριστικά των παροχετευόμενων υγρών. Η αιματική κυκλοφορία του μέλους αξιολογείται με τη μέτρηση των σφυγμών, την εκτίμηση του χρώματος του δέρματος και της θερμοκρασίας του. Ο μετεγχειρητικός πόνος αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση αναλγητικών στην αρχή παρεντερικά και στη συνέχεια από του στόματος. Για να αποφευχθεί η σπαστικότητα, ο ασθενής ενθαρρύνεται να περπατά, να αλλάζει θέση, να διατηρεί το υγιές τμήμα του άκρου σε έκταση και όχι σε κάμψη, να κάνει κινήσεις που να βοηθούν στη διατήρηση του εύρους της κινητικότητας των αρθρώσεων (κυρίως εκτάσεις) όπως και ασκήσεις που να ενισχύουν τους μύες, όταν βέβαια αυτό ενδείκνυται. Οι ασκήσεις για τη διατήρηση του υγιούς τμήματος του μέλους και ορθή περίδεση του βοηθούν στη συρρίκνωση του μέλους. Πιθανόν να πρέπει να εφαρμοστεί στο υγιές τμήμα του μέλους γύψος· Θα πρέπει να παρέχονται στον ασθενή οι κατάλληλες οδηγίες ώστε να φροντίσει την υγιεινή του δέρματος του· να κάνει μασάζ στο μέλος του· να εξετάζει καθημερινά ολόκληρο το μέλος, χρησιμοποιώντας και καθρέπτη προκειμένου να δει τις περιοχές εκείνες που δεν φαίνονται άμεσα· και να αναφέρει συμπτώματα όπως οίδημα, ερυθρότητα, υπερβολική ποσότητα παροχετευόμενων υγρών, αύξηση του πόνου και αλλαγή του χρώματος του υγιούς τμήματος του μέλους (εξανθήματα, φυσαλίδες ή αμυχές). Ο ασθενής εκπαιδεύεται πώς να κάνει την περίδεση του υγιούς τμήματος του μέλους του και παροτρύνεται να μην εφαρμόζει τοπικές αλοιφές και έλαια. Επίσης, εξηγείται στον ασθενή ότι είναι αναγκαίο να εφαρμόζεται περίδεση στο υγιές τμήμα του μέλους μέχρι να υποχωρήσει το οίδημα και να τοποθετηθεί το πρόθεμα, αλλά επίσης ότι είναι αναγκαίο να τοποθετείται η ειδική κάλτσα στο υγιές τμήμα του μέλους και να φροντίζεται ιδιαίτερα το πρόθεμα. Ο ασθενής επίσης ενθαρρύνεται να εξωτερικεύει το θυμό και την ανησυχία του· να αντιμετωπίσει τη θλίψη του, την αλλαγή της εικόνας που έχει για τον εαυτό του και του τρόπου της ζωής του αλλά και να αντιμετωπίσει την αίσθηση του μέλους-φάντασμα (αίσθηση κνησμού, αιμωδιών ή πόνου από την περιοχή που έχει ακρωτηριαστεί και που πλέον δεν υπάρχει) εάν συμβεί κάτι τέτοιο. Ο ασθενής μπορεί να χρειαστεί να παραπεμφθεί σε κάποια τοπική ομάδα υποστήριξης ή για περαιτέρω ψυχιατρική υποστήριξη.

Aliases (separate with |): amputation|Ακρωτηριασμός
ακτινοβολία δέσμης ηλεκτρονίων

Μορφή δέσμης, που δεν διεισδύει εις βάθος στο σώμα (όπως συμβαίνει με τις ακτίνες Χ). Χρησιμοποιείται στην ακτινοθεραπεία νεοπλασμάτων του δέρματος ή βλαβών, που βρίσκονται αμέσως κάτω από το δέρμα.

Aliases (separate with |): Ακτινοβολία δέσμης ηλεκτρονίων
ακτινοευαίσθητος όγκος

Όγκος, που συνήθως ανταποκρίνεται στην ακτινοθεραπεία. Στην αντίθετη περίπτωση, ο όγκος ονομάζεται ακτινοάντοχος.

Aliases (separate with |): Ακτινοευαίσθητος όγκος
ακτινοθεραπεία

Μορφή θεραπείας, που χρησιμοποιεί ακτινοβολία υψηλής ενέργειας για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Η ακτινοβολία παράγεται από μηχανήματα, που εκπέμπουν ακτίνες Χ (γραμμικός επιταχυντής), ή ραδιενεργές πηγές, που εκπέμπουν ακτίνες γ. Επιπλέον, με την ακτινοβόλησηείναι δυνατή η μείωση του μεγέθους του όγκου πριν από την χειρουργική αντιμετώπιση ή η εξάλειψη των εναπομεινάντων καρκινικών κυττάρων μετά την επέμβαση. Τέλος, συμβάλλει στην αντιμετώπιση όγκων, που υποτροπιάζουν, ή στην ανακούφιση από τα συμπτώματα της νόσου.

Aliases (separate with |): Ακτινοθεραπεία
ακτινοθεραπευτής - ογκολόγος

Ιατρός, που έχει ειδικευτεί στην αντιμετώπιση του καρκίνου με την χρήση ακτινοβολίας (ακτινοθεραπεία).

Aliases (separate with |): Ακτινοθεραπευτής - ογκολόγος
ακτινοθεραπευτική ογκολογία

Ο κλάδος της ιατρικής θεραπευτικής, στην οποία χρησιμοποιείται ακτινοβολία για τη θεραπεία ή ανακούφιση του καρκίνου. Ο στόχος είναι η εφαρμογή μιας θεραπευτικής δόσης ακτινοβολίας στον κακοήθη ιστό, χωρίς να βλάπτονται οι υγιείς περιβάλλοντες ιστοί. Οι ακτινοβολίες χρησιμοποιουνται στην αντιμετώπιση αρκετών καρκίνων, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου των οστών, του εγκεφάλου, του στήθους, του τραχήλου της μήτρας, των λεμφικών ιστών και της μήτρας.

Aliases (separate with |): radiation oncology|Ακτινοθεραπευτική ογκολογία
ακτινολόγος

Ιατρός, που έχει ειδικευτεί στην διάγνωση νοσημάτων με την χρήση απεικονιστικών μεθόδων (απλές ακτινογραφίες, υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, κ.α.). Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται νέες ακτινολογικές τεχνικές για θεραπευτικούς σκοπούς («επεμβατική ακτινολογία»).

Aliases (separate with |): Ακτινολόγος
ακτινολόγος:

Ιατρός, που έχει ειδικευτεί στην διάγνωση νοσημάτων με την χρήση απεικονιστικών μεθόδων (απλές ακτινογραφίες, υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, κ.α.). Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται νέες ακτινολογικές τεχνικές για θεραπευτικούς σκοπούς («επεμβατική ακτινολογία»).

Aliases (separate with |): Ακτινολόγος:
αλβουμίνη, λευκωματίνη

Μία από την ομάδα των απλών πρωτεϊνών που συναντώνται ευρέως στους ιστούς των φυτών και των ζώων· βρίσκεται μέσα στο αίμα σαν αλβουμίνη του ορού, στο γάλα σαν γαλακταλβουμίνη, και στο ασπράδι των αυγών σαν ωαλβουμίνη. Στο αίμα, η αλβουμίνη μεταφέρει κάποια μόρια και βοηθά στη διατήρηση του όγκου του αίματος και της αρτηριακής πίεσης. Στους ανθρώπους, ο βασικός ρόλος της αλβουμίνης είναι το να συντηρεί την κολλοειδοσμωτική πίεση, εμποδίζοντας έτσι την είσοδο του πλάσματος στα τριχοειδή. Η αλβουμίνη, όπως και όλες οι πρωτεΐνες του πλάσματος, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για την ταχεία αναπλήρωση των ιστικών πρωτεϊνών. Είναι διαλυτή στο ψυχρό νερό· όταν πήξει μέσα στο θερμό νερό δεν διαλύεται πλέον ούτε στο κρύο ούτε στο ζεστό νερό. Στο στόμαχο, οι αδιά-λυτες αλβουμίνες μετατρέπονται σε διαλυτές με τη δράση της πεπτιδάσης, η οποία τις διασπά σε μικρότερα πολυπεπτίδια και αμινοξέα. Γενικά, οι αλβουμίνες ζωικής προέλευσης έχουν υψηλότερη θερμιδική αξία σε σχέση με αυτές που προέρχονται από τα φυτά εξαιτίας του ότι οι ζωικές πρωτεΐνες περιέχουν μεγαλύτερες ποσότητες απαραίτητων αμινοξέων.

Aliases (separate with |): albumin|Αλβουμίνη, λευκωματίνη
αλβουμινουρία, λευκωματουρία, πρωτεϊνουρία

Η παρουσία ανιχνεύσιμων ποσών πρωτεΐνης στα ούρα, και ειδικά αλβουμίνης αλλά και σφαιρίνης ή και άλλων. Η αλβουμινουρία είναι συχνό σημείο νεφρικής ανεπάρκειας (νεφρωσικό σύνδρομο και άλλες νεφρικές διαταραχές)· επίσης παρατηρείται μεταξύ άλλων στον πυρετό, στην κακοήθη υπέρταση αλλά και σε υγιή άτομα μετά από υπερβολικά έντονη άσκηση.

Aliases (separate with |): albuminuria|Αλβουμινουρία, λευκωματουρία, πρωτεϊνουρία
αλγόριθμος

Μια μέθοδος ή ένα σύνολο κανόνων για την επίλυση ενός συγκεκριμένου προβλήματος. Στην ιατρική, το σύνολο των βημάτων και διαδικασιών που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση ενός νοσήματος. Η ορθή χρήση των αλγορίθμων στην ιατρική μπορεί να οδηγήσει στην πιο αποτελεσματική και ακριβή θεραπεία των ασθενών και σε μείωση του κόστους.

Aliases (separate with |): algorithm|Αλγόριθμος
αλδοστερόνη

Η βιολογικά δραστικότερη αλατοκορτικοειδής ορμόνη που εκκρίνεται από τον φλοιό των επινεφριδίων. Η αλδοστερόνη αυξάνει την επαναπορρόφηση του νατρίου από τους νεφρούς, και με αυτόν τον τρόπο έμμεσα ελέγχει τα επίπεδα του καλίου, του χλωρίου και των διττανθρακικών στο αίμα, όπως επίσης και το pH, τον όγκο του αίματος και την αρτηριακή πίεση.

Aliases (separate with |): aldosterone|Αλδοστερόνη
αλκαλική φωσφατάση

Αποτελεί ένζυμο του αίματος, η μέτρηση των επιπέδων του οποίου χρησιμοποιείται για διαγνωστικούς σκοπούς. Βρίσκεται σε αυξημένα επίπεδα σε ασθενείς με απόφραξη της χολής (διάφορα ηπατικά νοσήματα, κακοήθεις βλάβες του ήπατος) ή με νοσήματα των οστών, συμπεριλαμβανομένων των οστικών κακοηθειών. Υπάρχει μέθοδος διάκρισης της αύξησης του ενζύμου, που οφείλεται σε ηπατική ή οστική βλάβη.

Aliases (separate with |): Αλκαλική φωσφατάση
αλκοόλη
  1. Τάξη οργανικών ενώσεων που είναι υδροξυλιωμένα παράγωγα των υδατανθράκων.
  2. Η αιθυλική αλκοόλη (C2H5OH), ένα άχρωμο, πτητικό, εύφλεκτο υγρό. Το μοριακό της βάρος είναι 46,07. Το σημείο βρασμού της είναι οι 78,5°C. Υπάρχει σε εκ ζυμώσεως ή αποστάξεως ποτά και αποκτάται, στην καθαρή μορφή της, από σταφύλια με ίζύμωση και κλασματική απόσταξη.

ΔΡΑΣΗ / ΧΡΗΣΕΙΣ: Όταν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες, η αλκοόλη δρα ως κατασταλτικό του νευρικού συστήματος. Επειδή σταματά την ανάπτυξη βακτηριδίων χρησιμοποιείται για τη διατήρηση βιολογικών δειγμάτων και σε κάποιες μορφές ιατρικής. επίσης, χρησιμοποιείται για την παρασκευή αρωμάτων, βαμμάτων στην παρασκευή αιθέρα, αιθυλενίου και άλλων βιομηχανικών προϊόντων. Χρησιμοποιείται ως υλικό εντριβών και ως αντισηπτικό σε διάλυμα 70%.

Aliases (separate with |): alcohol|Αλκοόλη
αλκοολική ψύχωση

Απώλεια της επαφής με την πραγματικότητα, η οποία προκαλείται από την οξεία ή χρόνια χρήση οινοπνεύματος. Σε αυτή περιλαμβάνονται η παθολογική δηλητηρίαση, μέθη, το τρομώδες παραλήρημα, η ψύχωση του Korsakoff και η οξεία ψευδαισθητική κατάσταση.

Aliases (separate with |): alcoholic psychosis|Αλκοολική ψύχωση
αλκοολισμός

Μία χρόνια, συχνά προοδευτική και κάποιες φορές θανατηφόρα νόσος που χαρακτηρίζεται από ανεπάρκεια ελέγχου κατανάλωσης αλκοόλ, παρά τις παρενέργειες από την κατανάλωση του. Η εξάρτηση από το αλκοόλ, η ανοχή στις δράσεις του, καθώς και οι συχνές διακοπές της κατανάλωσης αλλά και οι υποτροπές είναι συχνά φαινόμενα. Ψυχολογικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν ανησυχία για την κατανάλωση αλκοόλ και άρνηση του εθισμού, ακόμη και όταν υπάρχουν ισχυρά στοιχεία που αποδεικνύουν το αντίθετο.

Η κατάχρηση αλκοόλ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την υγεία στις ΗΠΑ. Κάθε χρόνο 10% των θανάτων σχετίζονται με τη χρήση αλκοόλ. Ο χρόνιος αλκοολισμός και άλλες διαταραχές που σχετίζονται με το αλκοόλ μπορεί να έχουν καταστρεπτικές σωματικές, ψυχικές και οικονομικές συνέπειες για τους ασθενείς και τις οικογένειες τους.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Ψυχολογικοί, φυσιολογικοί, γενετικοί οικογενειακοί και κοινωνικοί παράγοντες παίζουν ρόλο στον αλκοολισμό. Μέλη αλκοολικών οικογενειών και άρρενες έχουν μεγαλύτερη ροπή στον αλκοολισμό.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Παθολογοανατομικές αλλοιώσεις από τον αλκοολισμό μπορούν να βρεθούν σε όλα σχεδόν τα όργανα του σώματος αλλά συχνότερα ανευρίσκονται στο νευρικό σύστημα, μυελό των οστών, ήπαρ, πάγκρεας, στόμαχο και άλλα όργανα του γαστρεντερικού σωλήνα. Τα συμπτώματα προέρχονται τόσο από τις ειδικές αλλοιώσεις των οργάνων όσο και από τις ψυχολογικές συνέπειες του αλκοόλ. Οι αλκοολικοί είναι πιθανότερο να υποστούν πτώσεις, κατάγματα, αυτοκινητιστικά ατυχήματα, ανεργία, φυλάκιση, και άλλα προβλήματα με το νόμο σε σχέση με τους μη αλκοολικούς. Επιπρόσθετα, εμφανίζουν υπέρταση, γαστρίτιδα, παγκρεατίτιδα, ηπατίτιδα, κίρρωση, πυλαία υπέρταση, προβλήματα μνήμης και στοματοφαρυγγικά νεοπλάσματα σε συχνότητα που ξεπερνά κατά πολύ αυτή του γενικού πληθυσμού. Σε σοβαρό αλκοολισμό, η αποχή οδηγεί σε συμπτώματα στέρησης και κάποιες φορές σε παραισθήσεις, τρομώδες παραλήρημα. Το προσδόκιμο επιβίωσης είναι μικρότερο στους αλκοολικούς από τους μη αλκοολικούς.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Ο αλκοολισμός διαγιγνώσκεται κλινικά. Αν και κάποιοι αλκοολικοί παρουσιάζουν παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα, κανένα από αυτά δεν είναι παθογνωμονικό του αλκοολισμού. Σε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, τα επίπεδα γλυκόζης ελαττώνονται. Οι παθολογικές τιμές των ηπατικών ενζύμων μπορεί να σημαίνουν ηπατική βλάβη και οι υψηλές τιμές αμυλάσης οξεία παγκρεατίτιδα. Από τις αιματολογικές εξετάσεις παρατηρείται αναιμία, θρομβοπενία, αυξημένος χρόνος προθρομβίνης και αυξημένος χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης.

Ο έλεγχος για την παρουσία αλκοολισμού σε ευρεία κλίμακα γίνεται καλύτερα με ερωτηματολόγια όπως το Michigan Alcohol Screening Test (MAST) και το Alcohol Use Disorders Identification Test (AUDIT). To GAGE ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο ερωτηματολόγιο περιλαμβάνει τις εξής ερωτήσεις: Αισθάνεστε την ανάγκη να διακόψετε το ποτό; Ενοχλήστε από άτομα που παραπονούνται για το ότι πίνετε; Αισθάνεστε ενοχές που πίνετε; Χρειάζεστε ένα τονωτικό όταν ξυπνάτε; Αυτά τα τεστ έχουν σχεδιασθεί για να καθορίσουν εάν η κατανάλωση αλκοόλ έχει γίνει σωματικά, συμπεριφορικά ή συναισθηματικά προβληματική για τον ασθενή. Η άρνηση είναι ένα ενδεχόμενο και πολλοί ασθενείς μπορεί να δίδουν ψευδείς πληροφορίες στο ιστορικό τους και να αρνούνται σωματικά προβλήματα που σχετίζονται με τον αλκοολισμό. Έτσι, η χρησιμότητα των ανωτέρω τεστ βασίζεται στην ειλικρίνεια των ασθενών. Ο εξεταστής πρέπει ωστόσο να έχει υπ όψιν του ότι έμμεσες πληροφορίες που συλλέγονται από το ιστορικό και τη φυσική εξέταση συχνά αναδεικνύουν περισσότερα από τις άμεσες ερωτήσεις.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η αποχή από το οινόπνευμα παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας του αλκοολισμού. Ομάδες στήριξης για τους αλκοολικούς, όπως οι Ανώνυμοι Αλκοολικοί (ΑΑ), έχουν επιτύχει τα μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχούς θεραπείας.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Κατά τη διάρκεια της οξείας μέθης ή της απόσυρσης, ο ασθενής παρακολουθείται στενά. Η παρακολούθηση περιλαμβάνει εκτίμηση της νοητικής κατάστασης, της θερμοκρασίας, της καρδιακής συχνότητας, του αναπνευστικού ψιθύρου και της αρτηριακής πίεσης. Φάρμακα ειδικά για ανακούφιση από τα συμπτώματα μπορούν να χορηγηθούν αλλά αξιολογούνται οι επιθυμητές και ανεπιθύμητες δράσεις τους. Έλεγχος για υποθρεψία ή αφυδάτωση είναι επίσης αναγκαίος. Ο ασθενής χρειάζεται επίσης προσανατολισμό στην πραγματικότητα καθώς μπορεί να έχει παραισθήσεις ή να προσπαθήσει να βλάψει τον εαυτό του. Ένα ήσυχο περιβάλλον με ελάχιστους θορύβους και σκιές ελαττώνει την πιθανότητα ψευδαισθήσεων και παραισθήσεων. Λαμβάνονται μέτρα για τις κρίσεις, αλλά ο περιορισμός με δέσιμο ή άλλα μηχανικά μέσα πρέπει να αποφεύγεται. Οι θεραπευτές πρέπει να πλησιάζουν τον ασθενή με μη απειλητικό τρόπο, να περιορίζουν την κατά πρόσωπο επαφή και να εξηγούν κάθε πράξη. Ακόμη και αν ο ασθενής είναι λεκτικά επιθετικός και υβριστικός, ο θεραπευτής πρέπει να ακούει με προσοχή και να απαντά με κατανόηση. Ο ασθενής θα πρέπει επίσης να παρακολουθείται για σημεία κατάθλιψης και τάσεις αυτοκτονίας. Ο ασθενής βοηθάται να αποδεχθεί το πρόβλημα του αλκοολισμού και την ανάγκη για αποχή από το ποτό. Ο ασθενής πρέπει να έλθει αντιμέτωπος με τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το αλκοόλ και να παροτρύνεται να αναλάβει δράση. Αν ο ασθενής λαμβάνει δισουλφιράμη (ή έχει λάβει τις προηγούμενες 2 εβδομάδες), πρέπει να ενημερωθεί για τα αποτελέσματα της σύγχρονης κατανάλωσης οινοπνεύματος τα οποία ενδέχεται να κρατήσουν από 30 λεπτά έως 3 ώρες ή περισσότερο. Ακόμη και μία μικρή ποσότητα οινοπνεύματος θα προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. ναυτία, έμετο, έξαψη προσώπου, κεφαλαλγία, δύσπνοια, ερυθρότητα οφθαλμών, θάμβος όρασης, εφιδρώσεις, ταχυκαρδία, υπόταση και λιποθυμία). Όσο μεγαλύτερο διάστημα λαμβάνει ο ασθενής το φάρμακο τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ευαισθησία του. Για το λόγο αυτό, ο ασθενής θα πρέπει να συμβουλεύεται να αποφεύγει φαρμακευτικά σκευάσματα ή σκευάσματα υγιεινής που περιέχουν οινόπνευμα (π.χ. αντιβηχικά σιρόπια, φάρμακα κατά του κρυώματος, υγρές βιταμίνες και στοματικά διαλύματα). Ολόκληρη η οικογένεια βοηθιέται για να αναπτύξει ένα μακροχρόνιο σχέδιο για παρακολούθηση και πρόληψη υποτροπών, συμπεριλαμβανομένων αναφορών σε οργανισμούς όπως οι ΑΑ, ΑΙ-Anon και Alateen. Η συμμετοχή της οικογένειας στην αποκατάσταση βοηθά στην ελάττωση των στρεσογόνων ερεθισμάτων και πιέσεων. Αν ο αλκοολικός έχει χάσει την επαφή του με την οικογένεια και τους φίλους του και έχει μακρά προίστορία ανεργίας, προβλημάτων με το νόμο ή οικονομικών δυσκολιών, κοινωνικές υπηρεσίες ή άλλες ειδικές υπηρεσίες μπορούν να συμβάλλουν στην προσπάθεια αποκατάστασης του ασθενούς. Η βοήθεια μπορεί να συνίσταται σε επαγγελματική εκπαίδευση, ειδικά εργαστήρια σε άσυλα, συγκροτήματα διαβίωσης, ή άλλες μονάδες υπό επίβλεψη.

Aliases (separate with |): alcoholism|Αλκοολισμός
αλκυλιούντες παράγοντες

Ομάδα αντικαρκινικών φαρμάκων, που συνδέονται με το DNA των καρκινικών κυττάρων και παρεμποδίζουν την κυτταρική διαίρεση.

Aliases (separate with |): Αλκυλιούντες παράγοντες
αλλαντίαση

Παραλυτική και μερικές φορές θανατηφόρα νόσος, η οποία προκαλείται από την έκθεση σε τοξίνες που απελευθερώνονται από το Clostridium botulinum, ένα αναερόβιο, gram-θετικό βακτήριο. Στους ενήλικες, η νόσος λαμβάνει χώρα συνήθως μετά τη βρώση μολυσμένης τροφής, μετά από επέμβαση στο γαστρεντερικό σύστημα ή μετά την απελευθέρωση της τοξίνης σε μολυσμένα τραύματα. Στα νεογνά, η νόσος προκαλείται από την αποίκηση του εντέρου με σπόρους του κλωστηριδίου. Επειδή η τοξίνη είναι εξαιρετικά θανατηφόρα και εύκολη στην παρασκευή και διανομή, υπάρχει ανησυχία σχετικά με τη χρήση της ως ουσία βιολογικού πολέμου.

Η διατροφική αλλαντίαση μπορεί να προκύψει από κατανάλωση μη σωστά μαγειρεμένων και κονσερβοποιημένων γευμάτων, στα οποία επιζούν και αναπαράγονται οι σπόροι του βακτηρίου. Η αλλαντίαση του τραύματος μπορεί να ξεκινήσει στα αποστήματα, όπου το αναερόβιο περιβάλλον διευκολύνει τον πολλαπλασιασμό του μικροβίου και την απορρόφηση του δηλητηρίου του. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να λάβει χώρα παράλυση των κρανιακών νεύρων και ανεπάρκεια του αυτόνομου και αναπνευστικού συστήματος. Παρ' όλα αυτά, τα γαστρεντερικά συμπτώματα εμφανίζονται μόνο στη διατροφική αλλαντίαση. Το δηλητήριο που είναι υπεύθυνο για την αλλαντίαση καταστρέφει το νευρικό σύστημα, μέσω παρεμπόδισης της απελευθέρωσης ακετυλοχολίνης στη νευρομυϊκή πλάκα. Αυτό το γεγονός αποτελεί την αιτία της παράλυσης που σχετίζεται με την νόσο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Συχνά στους ενήλικες εμφανίζεται ναυτία, διάρροια, έμετος, διπλωπία, ψελλιστική (ακαθόριστη) ομιλία και δυσκολίες στην κατάποση. Στα παιδιά μπορεί να εμφανιστεί δυσκοιλιότητα, ανορεξία και ατονία. Το φάσμα της νόσου είναι ευρύ. Μερικοί ασθενείς υποφέρουν από άλλες επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της γενικευμένης παράλυσης και της αναπνευστικής ανεπάρκειας.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Στους ασθενείς με αρνητικές νευρολογικές δοκιμασίες, η διάγνωση μπορεί να τεθεί με τις θετικές καλλιέργειες κοπράνων για την αλλαντοτοξίνη ή τη θετική δοκιμασία ενοφθαλμισμού σε ποντίκια (χρησιμοποιώντας δείγματα από ύποπτες τροφές). Επειδή η κλινική εμφάνιση είναι παρόμοια με το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και τα σύνδρομα Guillain-Barré και Eaton-Lambert, εκτελείται ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και απεικόνιση του νευρικού συστήματος. Τα αποτελέσματα είναι αρνητικά στην αλλαντίαση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: H τρισθενής αντιτοξίνη (ΑΒΕ), η οποία προέρχεται από τα άλογα, θα πρέπει να χορηγείται νωρίς στους ασθενείς που είναι ύποπτοι για αλλαντίαση. Η πρώιμη χρήση μειώνει τη θνητότητα και τη νοσηρότητα που σχετίζεται με τη νόσο.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι ασθενείς που έχουν λάβει μολυσμένες τροφές ενδέχεται να ωφεληθούν από την πλύση στομάχου. Η πολύ στενή παρακολούθηση των προσβεβλημένων ασθενών, η οποία είναι προτιμότερο να γίνεται σε μονάδες εντατικής θεραπείας, είναι ενδεδειγμένη, έτσι ώστε να μπορεί να γίνει άμεσα διασωλήνωση και μηχανικός αερισμός, εάν αναπτυχθεί αναπνευστική ανεπάρκεια. Τα ζωτικά σημεία, η αναπνευστική προσπάθεια και η αναπνευστική δυσχέρεια καταγράφονται και αναφέρονται. Παρακολουθούνται τα αέρια αίματος και αξιολογείται προσεκτικά και επαναλαμβανόμενα η κινητική λειτουργία. Πριν χορηγηθεί η αντιτοξίνη, ερωτάται ο ασθενής σχετικά με την ύπαρξη αλλεργιών και ειδικά για την περίπτωση αλλεργίας στον ορό ίππου. Αν συγγενείς του ασθενούς ή άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντος του έχουν καταναλώσει όμοιες τροφές ή αν έχουν επιδείξει όμοια συμπτώματα, θα πρέπει να αξιολογηθούν και να αντιμετωπιστούν προσεκτικά.

Aliases (separate with |): botulism|Αλλαντίαση
αλλεργία

Μια ανοσολογική απάντηση σε ένα ξένο αντιγόνο, το οποίο προκαλεί φλεγμονή και οργανική δυσλειτουργία. Οι αλλεργίες μπορεί να είναι από απειλητικές για τη ζωή, έως καλοήθεις και συμπεριλαμβάνουν τη συστηματική αναφυλακτική αντίδραση, το οίδημα λάρυγγα, τις αντιδράσεις μετάγγισης, το βρογχόσμασμο, την αγγειίτιδα, το αγγειοοίδημα, την κνίδωση, την εκζεματική δερματίτιδα, τη ρινίτιδα και την επιπεφυκίτιδα. Η αλλεργία μπορεί να προκληθεί μέσω εισπνοής (πχ. κόκκους γύρης ή σκόνης), άμεσης επαφής (π.χ. κισσός ή βελανιδιά), πεπτικού (κατανάλωση φαρμάκου ή τροφής) δείγματος (π.χ. έντομα) ή ενδοφλέβιας έγχυσης (π.χ. πολλά ενδοφλέβια φάρμακα). Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να προκληθούν ή να διατηρηθούν λόγω επαγγελματικής έκθεσης σε αλλεργιογόνα, από τρόφιμα, ζώα, σπόρους μυκήτων, μέταλλα, φυσικά προϊόντα ή άλλους παράγοντες. Οι πιο σοβαρές περιπτώσεις συχνά προκαλούνται από δείγματα υμενόπτερων, από παράγωγα της πενικιλλίνης, από μέσα σκιαγραφικής αντίθεσης και από το λάτεξ.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Το ανοσοποιητικό σύστημα έχει δύο βασικές λειτουργίες: η πρώτη είναι η αναγνώριση των παθογόνων μικροοργανισμών και των παρασίτων, τα οποία είναι δυνατόν να προκαλέσουν κάποια βλάβη στο ανθρώπινο σώμα και η δεύτερη είναι η εξουδετέρωση των επιθέσεων αυτών των μικροοργανισμών με τοξικούς αμυντικούς μηχανισμούς. Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να συμβούν όταν οι ανοσολογικοί μηχανισμοί ενεργοποιούνται από κάποιον παράγοντα -λοιμώδη ή μη-ο οποίος είναι πλούσιος σε ξένα αντιγόνα. Από τη στιγμή που ευαισθητοποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα, οι επόμενες εκθέσεις στο ίδιο αλλεργιογόνο θα οδηγήσουν στην πρόσδεση ειδικών ανοασοσφαιρινών (ειδικά IgE) ή στην ενεργοποίηση των ανοσολογικά ενεργών κυττάρων (συμπεριλαμβανομένων των μαστοκυττάρων, των βασεόφιλων, ή των Τ κυττάρων). Αυτά τα κύτταρα είναι δυνατόν να εκλύσουν φλεγμονώδεις χημικές ουσίες όπως είναι η ισταμίνη, οι κινίνες, τα λευκοτριένια και οι ιντερλευκίνες, οι οποίες έχουν τοπική ή συστηματική δράση και προκαλούν αλλεργικά συμπτώματα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η φλεγμονή της ρινός, η παραγωγή βλέννης, η δακρύρροια, ο κνησμός, τα εξανθήματα, το ιστικό οίδημα, ο βρογχόσπασμος, ο συριγμός και η καταπληξία είναι όλα πιθανά συμπτώματα της αλλεργίας.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Για τη διάγνωση της αλλεργίας θα πρέπει να υπάρχει κάποιο ιστορικό έκθεσης και αντίδρασης. Στις δοκιμασίες για ειδικά αλλεργιογόνα συμπεριλαμβάνονται οι δερματικές δοκιμασίες με νυγμό, οι ενδοδερμικές εγχύσεις, οι δοκιμασίες πρόκλησης βρογχόσπασμου ή οι αιματολογικές εξετάσεις (π.χ. μετρήσεις των ειδικών σε κάποια αντιγόνα ανοσοσφαιρινών).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η αποφυγή των αλλεργιογόνων είναι το πρώτο βήμα της θεραπείας. Μερικά αποτελεσματικά στη θεραπεία των αλλεργικών συμπτωμάτων φάρμακα είναι τα αντισταμινικά, το χρωμογλυκονικό νάτριο, τα κορτικοστεροειδή και η επινεφρίνη. Το πιο από αυτά θα χορηγηθεί εξαρτάται από τη βαρύτητα της αντίδρασης. Είναι δυνατόν να γίνει αντιγονική απευαισθητοποίηση (ανοσοθεραπεία) από πεπειραμένους επαγγελματίες υγείας· ωστόσο αυτή η τεχνική μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει σοβαρές συστηματικές αντιδράσεις.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Πριν από τη χορήγηση οποιουδήποτε φαρμάκου, ο ιατρός θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσον ο ασθενής έχει κάποιο ιστορικό αλλεργίας. Οι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν κάποιο ενδοφλέβιο φάρμακο ή προϊόντα αίματος παρακολουθούνται στενά για το ενδεχόμενο εμφάνισης κάποιου εξανθήματος, κνησμού, συριγμού ή υπότασης. Εάν ξεκινήσει κάποια αλλεργική αντίδραση, χορηγούνται τα φάρμακα εκείνα τα οποία ενδείκνυνται για την άμεση αντιμετώπιση της. Οι ασθενείς εκπαιδεύονται σχετικά με το πως να αναγνωρίζουν και να αποφεύγουν τα πιο συνηθισμένα αλλεργιογόνα και το πως να αναγνωρίζουν μια αλλεργική αντίδραση. Εξηγείται ο ρόλος των φαρμάκων στην χρόνια αντιμετώπιση των αλλεργιών. Εάν ο ασθενής χρειάζεται ενδοφλέβια επινεφρίνη για την άμεση αντιμετώπιση της αναφυλαξίας εκτός νοσοκομείου, τόσο ο ασθενής όσο και η οικογένειά του εκπαιδεύονται σχετικά με το πως να τη χρησιμοποιούν.

Aliases (separate with |): allergy|Αλλεργία
αλλεργία στην πενικιλίνη

Αντίδραση υπερευαισθησίας στη πενικιλίνη, η οποία εμφανίζεται στο 0,5%-8% του πληθυσμού. Αν και μπορεί να εμφανιστούν διάφοροι τύποι υπερευαισθησίας, η πιο συχνή και ενδεχομένως επικίνδυνη αντίδραση είναι αυτή του τύπου I (άμεση), η οποία διαμορφώνεται από την ανοσοσφαιρίνη IgE. Αν ένας ασθενής αναφέρει ιστορικό σημείων τοπικής αναφυλαξίας (π.χ. κνίδωση) ή συστηματικής αναφυλαξίας (π.χ. βρογχοσπασμό, αγγειοδιαστολή) μετά την λήψη πενικιλίνης, τότε σε αυτόν τον ασθενή δεν πρέπει να χορηγηθεί ξανά πενικιλίνη ή άλλα β-λακταμικά αντιβιοτικά. Σε αυτές τις πολύ σπάνιες καταστάσεις, στις οποίες μια λοίμωξη δεν ανταποκρίνεται σε άλλο αντιβιοτικό και είναι τόσο σοβαρή, ώστε ο κίνδυνος να ξεπερνά αυτόν της αναφυλαξίας, ο ασθενής μπορεί να απευαισθητοποιηθεί με βαθμιαία αυξανόμενες δόσεις πενικιλίνης.

Aliases (separate with |): allergy|penicillin|Αλλεργία|πενικιλίνη|στην
αλλεργική βρογχοπνευμονική ασπεργίλλωση

Νόσημα στο οποίο ο ασθενής με ασθματική βρογχίτιδα εμφανίζει υπερευαισθησία στον αποικισμό (όχι στην προσβολή) των αεραγωγών από τον Aspergillus.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Επιδείνωση του άσθματος, ταχεία διήθηση, ηωσινοφιλία και θετική δοκιμασία καθίζησης του ασπέργιλλου είναι στοιχεία τα οποία συνηγορούν υπέρ της διάγνωσης.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Ο βασικός τρόπος θεραπείας είναι η χορήγηση στεροειδών για την καταστολή της υπερευαισθησίας.

Aliases (separate with |): allergic|aspergillosis|brochopulmonary|Αλλεργική|ασπεργίλλωση|βρογχοπνευμονική
αλλεργική κυψελλίτιδα

Φλεγμονή του βρογχικού δένδρου, του διάμεσου ιστού και των κυψελίδων του πνεύμονα που προκαλείται από αντίδραση υπερευαισθησίας σε κάποιο εισπνεόμενο αντιγόνο. Μετά από επαναλαμβανόμενες εκθέσεις, μεγάλος αριθμός μακροφάγων, η πρώτη γραμμή άμυνας των λευκών αιμοσφαιρίων στους πνεύμονες, σχηματίζουν κοκκιώματα, τα οποία καταστρέφουν τον πνευμονικό ιστό αφήνοντας ουλές. Τα εισπνεόμενα αλλεργιογόνα είναι συνήθως βακτηρίδια ή μύκητες που βρίσκονται στους κόκκους, στο λίπασμα, στα χόρτα και στα φυτικά λιπάσματα. Ο πνεύμονας του αγρότη και η βαγάσσωση είναι δύο ονόματα που έχουν δοθεί σε κάποιες μορφές αλλεργικής κυψελίτιδας.

Aliases (separate with |): allergic|alveolitis|Αλλεργική|κυψελλίτιδα
αλλεργιογόνο

Κάθε ουσία η οποία προκαλεί αντίδραση υπερευαισθησίας ή μη φυσιολογική ανοσολογική απάντηση. Τα αλλεργιογόνα δεν προκαλούν ανοσολογική απάντηση σε όλους τους ανθρώπους, παρά μόνο σε όσους έχουν προηγουμένως ευαισθητοποιηθεί σε αυτά. Το αλλεργιογόνο δεν είναι απαραίτητο να είναι πρωτεΐνη. Ανάμεσα στα πιο συνηθισμένα αλλεργιογόνα περιλαμβάνονται τα εισπνεόμενα (σκόνη, γύρη, μύκητες, καπνός, αρώματα, οσμές πλαστικών), τα τρόφιμα (σιτάρι, αυγά, γάλα, σοκολάτα, φράουλες), φάρμακα (ασπιρίνη, αντιβιοτικά, οροί) κάποιοι λοιμογόνοι παράγοντες (βακτηρίδια, ιοί, μύκητες, παράσιτα ζώων) κάποιες ουσίες που προσλαμβάνονται με την αφή (χημικά, ζώα, φυτά, μέταλλα) και κάποιοι φυσικοί παράγοντες (ζέστη, κρύο, φως, πίεση, ακτινοβολίες).

Aliases (separate with |): Αλλεργιογόνο
αλωπεκία

Μερική ή ολική απώλεια των τριχών, που μπορεί να οφείλεται σε ακτινοθεραπεία στην κεφαλή (οπότε είναι πιθανό και να μην επανέλθει πλήρως η τριχοφυΐα μετά την θεραπεία) ή στην χορήγηση ορισμένων χημειοθεραπευτικών φαρμάκων (οπότε επανέρχεται η τριχοφυΐα).

Aliases (separate with |): Αλωπεκία
αμέλεια

Η αποτυχία ενός επαγγελματία υγειονομικής περίθαλψης να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του προς έναν ασθενή, με επακόλουθη βλάβη στον ασθενή. Υπάρχουν τέσσερα στοιχεία αμέλειας: οφειλόμενα σε καθήκον, παραβίαση καθήκοντος ή των προτύπων περίθαλψης, εγγύς αιτία ή αιτιώδης σύνδεση (μεταξύ της παραβίασης και των βλαβών), και βλάβες ή τραυματισμοί. Οι ιατρικοί επαγγελματίες είναι από τον νόμο υπεύθυνοι για την αμέλεια τους ή είναι πιθανόν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για την αμέλεια άλλων, των οποίων έχουν γνώση αλλά αποτυγχάνουν να αναφέρουν ή να παρέμβουν.

Aliases (separate with |): negligence|Αμέλεια
αμηνόρροια

Απουσία εμμήνου ρύσεως, εξαιτίας απουσίας εμμηναρχής (δηλαδή, απουσία εμμήνου ρύσεως μέχρι την ηλικία των 16 ετών) ή απουσία την εμμήνου ρύσεως για περισσότερους από 3 μήνες σε γυναίκες οι οποίες παλαιότερα είχαν έμμηνο ρύση και οι οποίες δεν είναι έγκυες. Η αμηνόρροια μπορεί να είναι φυσιολογική ή πρωτοπαθής όταν συμβαίνει στα πλαίσια της εγκυμοσύνης, της πρώιμης γαλουχίας ή μετά την εμμηνόπαυση. Παθολογική ή δευτεροπαθής θεωρείται όταν οφείλεται σε κάποιες άλλες καταστάσεις.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Οι πρωταρχικές αιτίες της μη φυσιολογικής εμμήνου ρύσεως σχετίζονται με κάποια υποκείμενη υποθαλαμική-υποφυσιακή-ενδοκρινική διαταραχή ή με συγγενείς ή επίκτητες διαταραχές της φυσιολογικής αναπαραγωγικής οδού. Στις πιο συνηθισμένες παθολογικές καταστάσεις συμπεριλαμβάνονται οι μεταβολικές διαταραχές, όπως είναι ο διαβήτης, η κακή θρέψη ή η παχυσαρκία· οι συναισθηματικές ή σχετιζόμενες με άγχος διαταραχές, όπως η νευρογενής ανορεξία· και οι συστηματικές διαταραχές όπως ο καρκίνος, ο λύκος ή η φυματίωση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: θα πρέπει να καθορίζεται ποια είναι η υποκείμενη αιτία και να διορθώνεται. Εάν υπάρχει ανεπάρκεια κάποιας ορμόνης, θα πρέπει να συστήνεται θεραπεία υποκατάστασης.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Η ασθενής εξετάζεται για τυχόν άλλα συμπτώματα και ενθαρρύνεται να αναζητήσει ιατρική βοήθεια εάν η αμηνόρροια δεν σχετίζεται με εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση ή με κάποια ορμονοθεραπεία.

Aliases (separate with |): amenorrhea|Αμηνόρροια
αμιάντωση

Νόσημα των πνευμόνων, μια μορφή πνευμοκονίασης που προκαλείται μετά από παρατεταμένη εισπνοή σωματιδίων αμιάντου. Η έκθεση στον αμίαντο έχει συνδεθεί με καρκίνο του πνεύμονα, συμπεριλαμβανομένου του βρογχογενούς καρκινώματος και κυρίως του μεσοθηλιώματος. Η λανθάνουσα περίοδος μπορεί να είναι 20 χρόνια ή και περισσότερο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Στα συμπτώματα συμπεριλαμβάνεται η δύσπνοια προσπαθείας ή σε εκτεταμένη ίνωση η δύσπνοια ηρεμίας. Όταν το νόσημα βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, ο ασθενής παραπονιέται για ξηρό βήχα (παραγωγικό στους καπνιστές), άλγος στον θώρακα (συχνά πλευριτικό) και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις της αναπνευστικής οδού. Μπορεί να εμφανιστεί ταχύπνοια, τρίζοντες και πληκτροδακτυλία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Υπάρχει ιστορικό επαγγελματικής έκθεσης, καθώς και έκθεσης της οικογένειας ή της γειτονιάς στις ίνες αμιάντου. Κατά την ακρόαση των πνευμόνων μπορεί να υπάρχει ταχύπνοια και λεπτοί τρίζοντες στις βάσεις των πνευμόνων, ενώ επιθεωρούνται και τα δάκτυλα γιατυχόν εμφάνιση πληκτροδακτυλίας. Παρακολουθούνται και καταγράφονται τυχόν αλλαγές στην ποιότητα και την ποσότητα των πτυέλων, ανησυχία, αύξηση της ταχύπνοιας και αλλαγές των ήχων της αναπνοής. Επίσης σημειώνονται τυχόν επιπλοκές όπως είναι πνευμονική καρδία ή η πνευμονική υπέρταση. Οξυγόνο χορηγείται όταν διαπιστώνεται υποξαιμία με βάση τα επίπεδα των αερίων αρτηριακού αίματος ή την παλμική οξυμετρία όταν ο ασθενής εισπνέει μόνο ατμοσφαιρικό οξυγόνο. Συνήθως δεν χρειάζονται βλενολυτικά ή φυσιοθεραπεία στον θώρακα εκτός και αν ο ασθενής έχει εμφανίσει δευτεροπαθή λοίμωξη των πνευμόνων με υπερβολικές εκκρίσεις. Ο ασθενής συμβουλεύεται να αποφεύγει τα άτομα που είναι γνωστό ότι πάσχουν από κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού. Επίσης συνίσταται ο εμβολιασμός του ασθενούς απέναντι στον πνευμονιόκοκκο και τον αιμόφιλο της ινφλουέντσας. Παρέχονται οδηγίες από τον πνευμονολόγο σχετικά με τη χρήση και την διατήρηση των συσκευών χορήγησης οξυγόνου και τις συσκευές αερολυμάτων, των εισπνευστικών συσκευών ή των ενδοτραχιακών καθετήρων. Σε μερικούς ασθενείς είναι αναγκαία η χορήγηση οξυγόνου κατ οίκον, οπότε είναι αναγκαία η εκπαίδευσή τους.

Aliases (separate with |): asbestosis|Αμιάντωση
αμινοξύ

Ένωση που ανήκει στην μεγάλη οικογένεια των ενώσεων εκείνων που χαρακτηρίζονται από την παρουσία τόσο αμινομάδας (NH2) όσο και καρβοξυλομάδας (COOH). Τα αμινοξέα είναι οι βασικές ενώσεις που συμμετέχουν στον σχηματισμό των πρωτεϊνών και αποτελούν τα τελικά προϊόντα της πέψης τους.

Στη φύση, έχουν βρεθεί περίπου 80 διαφορετικά αμινοξέα, αλλά μόνο τα 20 είναι απαραίτητα για τον μεταβολισμό και την ανάπτυξη του ανθρώπου. Από αυτά κάποια είναι δυνατόν να παραχθούν από το ήπαρ. Τα υπόλοιπα -τα οποία ονομάζονται και απαραίτητα αμινοξέα- θα πρέπει να παρέχονται στον οργανισμό μέσω της τροφής. Αυτά είναι η ιστιδίνη, η ισολευκίνη, η λευκίνη, η λυσίνη, η μεθειονίνη, η κυστεΐνη, η φαινυλαλανίνη, η τυροσίνη, η θρεονίνη, η τρυπτοφάνη και η βαλίνη. Τα μη απαραίτητα αμινοξέα είναι η αλανίνη, το ασπαραγινικό οξύ, η αργινίνη, η κιτρουλίνη, το γλουταμινικό οξύ, η γλυκίνη, το υδροξυγλουταμινικό οξύ, η υδροξυπρολίνη, η νορλευκίνη, η προλίνη και η σερίνη. Τα από του στόματος σκευάσματα αμινοξέων είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως συμπληρώματα διατροφής.

Η αργινίνη, αν και δεν είναι απαραίτητη για έναν ενήλικα, δεν είναι δυνατόν να σχηματισθεί αρκετά γρήγορα ώστε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες ενός παιδιού, και για το λόγο αυτό θεωρείται απαραίτητη κατά την πρώιμη ηλικία.

Ορισμένες πρωτεΐνες περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα και ονομάζονται πλήρεις πρωτεΐνες. Τέτοια παραδείγματα είναι το γάλα, το τυρί, τα αυγά και το κρέας. Οι πρωτεΐνες που δεν περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα είναι τα λαχανικά και δημητριακά. Τα αμινοξέα διέρχονται αμετάβλητα τα τοιχώματα του εντέρου και εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, και στη συνέχεια μέσω της πυλαίας φλέβας φθάνουν στο ήπαρ και στην συστηματική κυκλοφορία, και απορροφώνται από τους ιστούς ανάλογα με το ποιο αμινοξύ είναι αναγκαίο για τον σχηματισμό των πρωτεϊνών του κάθε ιστού. Τα αμινοξέα, εάν δεν μεταβολισθούν προς κάτι άλλο, μετατρέπονται σε ουρία.

Aliases (separate with |): acid|amino|Αμινοξύ
αμμωνία

Αλκαλικό αέριο, NH3, που σχηματίζεται από την αποσύνθεση των αζωτούχων ενώσεων όπως είναι οι πρωτεΐνες και τα αμινοξέα. Η αμμωνία μετατρέπεται σε ουρία στο ήπαρ. Σχετίζεται με πολλές δηλητηριώδεις ουσίες, αλλά και με τις πρωτεΐνες και πολλά χρήσιμα χημικά προϊόντα. Διαλύεται στο νερό, εξουδετερώνει τα οξέα και χρωματίζει τον χάρτη ηλιοτροπίου κυανούν.

Aliases (separate with |): ammonia|Αμμωνία
αμνησία

Απώλεια της μνήμης. Ο όρος συχνά χρησιμοποιείται για επεισόδια κατά τη διάρκεια των οποίων οι ασθενείς ξεχνούν πρόσφατα γεγονότα, αν και μπορούν να συμπεριφέρονται φυσιολογικά, ενώ μετά το πέρας αυτών των επεισοδίων δεν τα θυμούνται. Τέτοια επεισόδια συχνά οφείλονται σε εγκεφαλικά, κρίσεις επιληψίας, τραυματισμούς, άνοια, αλκοολισμό ή ενδοτοξίκωση. Συχνά, η αιτία είναι άγνωστη.

Aliases (separate with |): amnesia|Αμνησία
αμοιβάδωση

Λοίμωξη ή αποικισμός από αμοιβάδες και ειδικά Ενδαμοιβάδα ιστολυτική. Περίπου 500 εκατομύρια άτομα στις τροπικές χώρες είναι μολυσμένα. Η λοίμωξη τυπικά ξεκινά στο έντερο αλλά μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλα όργανα όπως το ήπαρ ή λιγότερα συχνά το δέρμα ή τους πνεύμονες.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ Η αμοιβάδωση οφείλεται σε κατανάλωση μολυσμένων τροφίμων ή ποτών που περιέχουν κύστεις ιστολυτικής αμοιβάδας, τις οποίες τα γαστρικά υγρά δεν καταστρέφουν. Οι κύστεις εισέρχονται στο παχύ έντερο, άπου απελευθερώνουν τροφοζωίτες την ώριμη μορφή του οργανισμού, οι οποίοι εισέρχονται στα τοιχώματα του παχέος εντέρου ή διασπείρονται στο ήπαρ μέσω της πυλαίας φλέβας. Οι τροφοζωίτες διαιρούνται για να σχηματίσουν νέες κύστεις, οι οποίες στη συνέχεια μπορεί να απεκρίνονται στα κόπρανα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Η διάγνωση της αμοιβάδωσης βασίζεται στην ανεύρεση κυστών ή τροφοζωιτών της ενδαμοιβάδας στα κόπρανα και στην παρουσία αντισωμάτων εναντίον της αμοιβάδας στο αίμα. Τα αντιαμοιβαδικά αντισώματα εμφανίζονται περίπου την 7η ημέρα της λοίμωξης. Μπορεί να πραματοποι-ηθεί κολονοσκάπηση και να ληφθούν ιστοτεμάχια για να γίνει διαφορική διάγνωση από τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Η διάγνωση του ηπατικού αποστήματος γίνεται από το άλγος στο δεξί υποχόνδριο, τον ίκτερο και τον πυρετό, την ανεύρεση μίας μάζας στο ήπαρ (στο ηπερηχογράφημα ή την αξονική τομογραφία) και θετικές ορολογικές αντιδράσεις για την ιστολυτική ενδαμοιβάδα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Οι περισσότεροι ασθενείς δεν έχουν εισβολή της αμοιβάδας στους ιστούς και έτσι είναι ασυμπτωματικοί. Όταν συμβεί οξεία κολίτιδα, χαρακτηρίζεται από αιματηρές διάρροιες, κοιλιακό άλγος, τεινεσμό, και αδυναμία. Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με ελκώδη κολίτιδα. Η δυσεντερία διαρκεί 3 με 4 εβδομάδες. Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν κάποιες φορές το τοξικό μεγάκολο και διάτρηση έλκους. Οι ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατικό απόστημα, παρουσιάζονται με σοβαρό άλγος δεξιού υποχονδρίου και πυρετό. Μαζικές διάρροιες συνήθως είναι απούσες.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Οι ασυμπτωματικοί ασθενείς λαμβάνουν παρομομυκίνη (500 mg από το στόμα τρείς φορές ημερησίως για 7 ημέρες) ή ιωδοκινόλη (650 mg από το στόμα τρείς φορές ημερησίως για 20 ημέρες). Η δυσεντερία και το ηπατικό απόστημα θεραπεύονται με μετρονιδαζόλη (750 mg από το στόμα τρείς φορές ημερησίως για 10 ημέρες) ακολουθούμενη από ιωδοκινόλη (650 mg από το στόμα τρείς φορές ημερησίως για 20 ημέρες).

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Άτομα που ταξιδεύουν σε αναπτυσσόμενες χώρες, ειδικά στην Ινδία και το Μεξικό, θα πρέπει να ενημερώνονται να αποφεύγουν το μη βρασμένο νερό, τον πάγο, τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά γιατί όλα αυτά μπορεί να είναι μολυσμένα με αμοιβαδικές κύστεις.

Aliases (separate with |): amebiasis, amoebiasis|Αμοιβάδωση
αμυγδαλή
  1. Μια μάζα λεμφικού ιστού στις βλεννώδεις μεμβράνες του φάρυγγα και της βάσης της γλώσσας. Η ελεύθερη επιφάνεια κάθε αμυγδαλής καλύπτεται με πολύστιβο επιθήλιο που σχηματίζει βαθιές εντομές, ή κρύπτες, που επεκτείνονται στο υπόστρωμα της αμυγδαλής. Οι υπερώιες αμυγδαλές, φαρυγγικές αμυγδαλές (αδενοειδείς) και γλωσσικές αμυγδαλές σχηματίζουν ένα δακτύλιο ανοσολογικά ενεργού ιστού.

  2. Μια στρογγυλή μάζα στην κατώτερη επιφάνεια της παρεγκεφαλίδας που κείτεται πλευρικά της σταφυλής.

ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΩΝ ΑΜΥΓΔΑΛΩΝ: Οι αμυγδαλές ανιχνεύουν και αποκρίνονται σε παθογόνα που εισβάλλουν στο στόμα μέσω του στόματος και της μύτης. Φλεγμονή των αμυγδαλών (αμυγδαλίτιδα) συμβαίνει κατά τη διάρκεια λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού που προκαλούνται από συνηθισμένους ιούς. Μολύνσεις από βήτα-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους ή, περιστασιακά, από Staphylococcus aureus μπορούν να εμφανισθούν ως πρωτογενείς μολύνσεις ή ύστερα από ιικές μολύνσεις, συνηθέστερα σε παιδιά και ανοσοκατεσταλμένους ενήλικες. Κλινικά, ο ασθενής θα έχει διογκωμένους, ερυθρούς, ευαίσθητους αδένες, συχνά καλυμμένους με φλεγμονώδες έκκριμα, το οποίο μπορεί να σχηματίσει μια ψευδομεμβράνη. Οι αμυγδαλές μπορεί να παραμείνουν μεγεθυσμένες ύστερα ερεθισμένες αμυγδαλές από πολλαπλές μολύνσεις, και μερικές φορές αφαιρούνται χειρουργικά (αμυγδαλεκτομή).

Ο ρευματικός πυρετός, μια αυτοάνοση φλεγμονώδης ασθένεια, αναπτύσσεται 2 με 3 εβδομάδες μετά από στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις σε περίπου 3% των ασθενών. Θεωρείται ότι αντισώματα ενάντια στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας αντιδρούν διασταυρούμενα με αντιγόνα στην καρδιά και τις αρθρώσεις.

Aliases (separate with |): tonsil
αμυλοειδές ήπαρ

Διόγκωση του ήπατος, που προκαλείται από την απόθεση αμυλοειδών πρωτεϊνών.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Το ήπαρ είναι διογκωμένο, λείο, σκληρό και ανώδυνο. Η διήθηση άλλων οργάνων μπορεί να προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια, εγκεφαλική αιμορραγία, καρδιακή ανεπάρκεια, αναιμία και άλλες νόσους και παθήσεις.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Η πρόγνωση δεν είναι ευνοϊκή.

Aliases (separate with |): amyloid|liver|Αμυλοειδές|ήπαρ
αμυλοειδής νεφρός

Μεγεθυσμένος, σκληρός, λείος νεφρός που συνήθως σχετίζεται με συστηματική αμυλοείδωση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα προσβεβλημένα άτομα χάνουν συνήθως μεγάλες ποσότητες πρωτεΐνης στα ούρα και μπορεί να εμφανίσουν οίδημα ή συμπτώματα υπερφόρτωσης υγρών, νεφρωσικό σύνδρομο ή νεφρική ανεπάρκεια.

Aliases (separate with |): amyloid|kidney|Αμυλοειδής|νεφρός
αμυλοείδωση

Μια ομάδα μερικώς κατανοητών μεταβολικών διαταραχών που οφείλονται στην προοδευτική εναπόθεση πρωτεϊνούχων ινιδίων (αμυλοειδούς) στους ιστούς. Η νόσος αυτή είναι δυνατόν να προκαλέσει ανεπάρκεια του συγκεκριμένου οργάνου στο οποίο εναποτίθεται το αμυλοειδές ή ανεπάρκεια απομα-1 κρυσμένων οργάνων. Το αμυλοειδές είναι δυνατόν να διηθήσει πολλά όργανα συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων, του εγκεφάλου και των περιφερικών νεύρων, των νεφρών, του ήπατος,του σπλήνα,του δέρματος και των ενδοκρινών αδένων ή του εντέρου. Συνεπώς, οι κλινικές εκδηλώσεις της αμυλοείδωσης μπορεί να είναι ποικίλλουν σε πολύ μεγάλο βαθμό και το νόσημα είναι δυνατόν να υποδυθεί πολλές διαφορετικές καταστάσεις, από το νεφρωσικό σύνδρομο (όταν διηθούνται οι νεφροί) μέχρι την άνοια (συμμετοχή του εγκεφάλου) και την συστολική καρδιακή ανεπάρκεια (εναπόθεση στο μυοκάρδιο). Η αμυλοείδωση της γλώσσας είναι δυνατόν ναπροκαλέσει σημαντική διόγκωση αυτού του οργάνου, και να προκαλέσει προβλήματα στην ομιλία και στην κατάποση. Η διήθηση με αμυλοειδές των ενδοκρινικών αδένων μπορεί να προκαλέσει μεταξύ άλλων διαταραχή της λειτουργίας της υπόφυσης, του θυρεοειδούς ή του παγκρέατος.

Πρωτοπαθής αμυλοείδωση θεωρείται ότι είναι παρούσα όταν εναποτίθενται πρωτεΐνες αμυλοειδούς σε όλο το σώμα εξαιτίας της υπερπαραγωγής τους από κακοήθεις κλώνους των κυττάρων του ανοσοποιητικού. Το πολλαπλούν μυέλωμα και το λέμφωμα των Β λεμφοκυττάρων είναι δύο κακοήθειες του αίματος, οι οποίες σχετίζονται με την πρωτοπαθή αμυλοείδωση.

Δευτεροπαθής αμυλοείδωση είναι η παραγωγή και η εναπόθεση αμυλοειδούς σε ασθενείς με χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις (π.χ. χρόνια φυματίωση ή ρευματοειδής αρθρίτιδα). Αυτή η μορφή αμυλοείδωσης είναι επίσης γνωστή και ως συστηματική αντιδραστική αμυλοείδωση.

Εντοπισμένη αμυλοείδωση λέγεται η εναπόθεση αμυλοειδούς σε κάποιο μεμονωμένο όργανο (π.χ. στον εγκέφαλο ή στο πάγκρεας).

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Το αμυλοειδές των ιστών όταν βαφεί με την χρώση Congo Red παίρνει μια χαρακτηριστική πράσινη χροιά και είναι δυνατόν να παρατηρηθεί στο πολωτικό μικροσκόπιο.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Για την αντιμετώπιση της πρωτοπαθούς αμυλοείδωσης έχουν χρησιμοποιηθεί κορτικοστεροειδή και μαλφαλάνη ή χημειοθεραπεία σε πολύ υψηλές δόσεις ακολουθούμενη από μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων. Στην δευτεροπαθή αμυλοείδωση, ο έλεγχος του πρωτοπαθούς φλεγμονώδους νοσήματος μπορεί να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου.

Aliases (separate with |): amyloid|amyloidosis|disease|Αμυλοείδωση
αμυντικοί μηχανισμοί του αναπνευστικού συστήματος

Κροσσωτό επιθήλιο, βλέννη, ανοσοσφαιρίνες και άλλοι μηχανισμοί που εντοπίζονται στην τραχεία, τους βρόγχους και τους πνεύμονες, και οι οποίοι χρησιμοποιούνται στην άμυνα του αναπνευστικού συστήματος ενάντια σε μικροοργανισμούς και άλλα εισπνεόμενα μόρια.

Aliases (separate with |): defense|mechanisms|respiratory|Αμυντικοί|αναπνευστικού|μηχανισμοί|συστήματος|του
αμυχή
  1. Γρατζουνιά· σημάδι ή επιφανειακός τραυματισμός ο οποίος προκαλείται από την απόξεση σκληρής επιφάνειας με τα νύχια.
  2. Αμυχή· η κατασκευή λεπτής, ρηχής τομής με κοφτερό αντικείμενο.
  3. Ξύνω· το τρίψιμο της επιδερμίδας με τα νύχια για την ανακούφιση κνησμών. Το ξύσιμο ανακουφίζει παροδικά απαλύνοντας ερεθίσματα από τα επιδερμικά νεύρα αλλά μακροπρόθεσμα ενδέχεται να επιδεινώσει την κατάσταση, η οποία προκάλεσε τον κνησμό.
Aliases (separate with |): scratch|Αμυχή
αμφιβληστροειδίτιδα

Φλεγμονή του αμφιβληστροειδούς. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μείωση της όρασης, περιορισμό των οπτικών πεδίων ή σκοτώματα, αλλαγή του φαινομενικού μεγέθους των αντικειμένων και φωτοφοβία. Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται με απόλυτη ξεκούραση των οφθαλμών και θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

Aliases (separate with |): retinitis|Αμφιβληστροειδίτιδα
αναβολικά

Τεστοστερόνη ή μια στεροειδής ορμόνη η οποία ομοιάζει με την τεστοστερόνη, και η οποία διεγείρει την αύξηση ή την δημιουργία των ιστών του σώματος. Τα αναβολικά στεροειδή έχουν χρησιμοποιηθεί, ορισμένες φορές σε υπερβολικές δόσεις, από άνδρες και γυναίκες αθλητές για τη βελτίωση των επιδόσεων τους και κυρίως σε αθλήματα στα οποία απαιτείται δύναμη. Αυτή η χρήση των αναβολικών στεροειδών θεωρείται παράνομη από διάφορους οργανισμούς που εποπτεύουν την διεξαγωγή των αγώνων, συμπεριλαμβανομένης της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και της Ολυμπιακής Επιτροπής των Η.Π.Α. επίσης, χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ασθενών με νοσήματα τα οποία προκαλούν εξάντληση του οργανισμού.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Είναι προτιμότερο να μη γίνεται ασυλλόγιστη χρήση των αναβολικών παραγόντων λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών που μπορεί να προκαλέσουν (π.χ. στις γυναίκες, υπερτρίχωση, αύξηση της μυϊκής μάζας και υπερτροφία της κλειτορίδας· στους άνδρες, επιθετικότητα, ατροφία των όρχεων και άλλες παθολογικές καταστάσεις).

Aliases (separate with |): agent|anabolic|Αναβολικά
αναιμία

Μείωση της μάζας των κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Γενικά κάποιος θεωρείται αναιμικός όταν σύμφωνα με τις εργαστηριακές εξετάσεις τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης είναι τουλάχιστον δύο μονάδες κάτω από το μέσο επίπεδο. Για να τεθεί η διάγνωση της αναιμίας θα πρέπει να λαμβάνονται υπ όψιν κάποιες μεταβλητές όπως είναι η ηλικία του ασθενούς (τα νεογέννητα είναι αναιμικά όταν έχουν επίπεδα αιμοσφαιρίνης τα οποία θα θεωρούνταν σαν ερυθροκυττάρωση στους ενήλικες), το φύλο (οι άνδρες έχουν υψηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε σχέση με τις γυναίκες) την εγκυμοσύνη (η αραίωση του αίματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τις τιμές της μετρούμενης αιμοσφαιρίνης) το υψόμετρο διαβίωσης, την φυλετική και εθνική καταγωγή.

Συμπτωματική αναιμία υπάρχει όταν η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης είναι μικρότερη από αυτή που απαιτείται για να μεταφερθεί η ποσότητα οξυγόνου που απαιτείται για να ικανοποιηθούν η ανάγκες του οργανισμού. Όταν η ανάπτυξη της αναιμίας είναι βραδεία, ωστόσο, δε παρατηρείται διαταραχή κάποιας λειτουργίας ακόμα και αν τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης είναι χαμηλότερα από 7g/ 100ml αίματος.

Η αναιμία δεν αποτελεί νόσημα αλλά σύμπτωμα κάποιας νόσου. Συνήθως κατατάσσεται με βάση το μέσο όγκο των όγκο των ερυθρών αιμοσφαιρίων και διακρίνεται σε μικροκυτταρική (<80), νορμοκυτταρική (80-94) και μακροκυτταρική (>94)· με βάση τη μέση περιεκτικότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων σε αιμοσφαιρίνη, διακρίνεται σε υπόχρωμη (<27), νορμόχρωμη (27-32) και υπέρχρωμη (>32)· και με βάση την αιτία.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η αναιμία μπορεί να οφείλεται σε αιμορραγία (π.χ. από την γαστρεντερική οδό ή από τη μήτρα)· σε ανεπάρκεια βιταμινών ή ιχνοστοιχείων (κυρίως της βιταμίνης B12, του φυλλικού οξέος ή του σιδήρου)· σε μείωση της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. σε καταστολή του μυελού στην νεφρική ανεπάρκεια ή σε ανεπάρκεια του μυελού των οστών στα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα)· αύξηση της καταστροφής (λύσης) των ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. στην αιμόλυση λόγω δρεπανοκυτταρικής αναιμίας)· ή στην αυξημένη απομάκρυνση των ερυθρών αιμοσφαιρίων από τον σπλήνα (πχ. σε πυλαία υπέρταση).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Οι αναιμικοί ασθενείς είναι δυνατόν να εμφανίσουν αδυναμία, κόπωση, ελαφρά ζάλη, δύσπνοια, αίσθημα παλμών, στηθάγχη και κεφαλαλγία. Πιθανά σημεία της αναιμίας είναι η ταχυπαλμία και η ταχύπνοια εάν η απώλεια του αίματος είναι ραγδαία. Τα άτομα με χρόνια αναιμία είναι πιθανόν ανάμεσα στα άλλα να εμφανίζουν ωχρότητα δέρματος, βλεννογόνων, ή ονύχων και ρωγμές στις γωνίες του στόματος·

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η αντιμετώπιση της αναιμίας είναι ειδική, ανάλογα με το αίτιο που την προκάλεσε. Η πρόγνωση της αναιμίας είναι πολύ καλή εάν το αίτιο που την προκάλεσε είναι αναστρέψιμο.

Αναιμία λόγω αυξημένης απώλειας αίματος: Στην οξεία απώλεια αίματος, θα πρέπει να λαμβάνονται άμεσα μέτρα για τη διακοπή της αιμορραγίας, για την αποκατάσταση του όγκου του αίματος, με μετάγγιση και για την αντιμετώπιση τυχόν καταπληξίας. Η χρόνια απώλεια αίματος συνήθως προκαλεί σιδηροπενική αναιμία.

Αναιμία λόγω αυξημένης καταστροφής ερυθρών αιμοσφαιρίων: Θα πρέπει να αντιμετωπίζεται το ειδικό αίτιο της αιμόλυσης.

Αναιμία λόγω της μειωμένης παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων: Στις περιπτώσεις που υπάρχει κάποια ανεπάρκεια, θα πρέπει να χορηγείται θεραπεία υποκατάστασης για την αντιρρόπηση της συγκεκριμένης ανεπάρκειας (π.χ. σίδηρος, βιταμίνη Βΐ2, φυλλικό οξύ, ασκορβικό οξύ). Σε διαταραχές του μυελού των οστών, εάν η αναιμία οφείλεται σε κάποια τοξική κατάσταση, η απομάκρυνση του τοξικού παράγοντα μπορεί να οδηγήσει και στη διόρθωση της αναιμίας.

Αναιμία λόγω νεφρικής ανεπάρκειας: Οι ενέσεις ερυθροποιητίνης είναι δυνατόν να βοηθήσουν.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής ελέγχεται για σημεία και συμπτώματα αναιμίας και οι εργαστηριακές εξετάσεις επανελέγχονται για τυχόν ευρήματα συμβατά με ανεπαρκή ερυθροποίηση ή πρώιμη καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Προγραμματίζονται και πραγματοποιούνται οι ενδεδειγμένες διαγνωστικές εξετάσεις. Ανάπαυση: εκτιμάται κατά πόσον ο ασθενής αισθάνεται εύκολη κόπωση· θα πρέπει να προγραμματίζεται η φροντίδα του ασθενούς αλλά και οι δραστηριότητες και επίσης θα πρέπει να μεσολαβούν διαστήματα ανάπαυσης. Στοματική υγιεινή: Το στόμα του ασθενούς θα πρέπει να ελέγχεται καθημερινά για τυχόν εμφάνιση γλωσσίτιδας, βλάβες του στόματος ή έλκη. Συνιστάται η περιποίηση του στόματος με κάποιο σπόγγο ή βαμβάκι, καθώς και η χρήση αλκαλικών στοματικών διαλυμάτων σε περίπτωση που έχουν εμφανιστεί έλκη. Επίσης μπορεί να είναι απαραίτητη η επίσκεψη σε κάποιον οδοντίατρο. Δίαιτα: Ο ασθενής ενθαρρύνεται να λαμβάνει μικρές ποσότητες τροφής σε τακτικά διαστήματα. Η περιποίηση του στόματος θα πρέπει να προγραμματίζεται ακριβώς πριν από τα γεύματα. Η νοσηλεύτρια ή κάποιος διατροφολόγος συστήνει την κατάλληλη δίαιτα ανάλογα με τον τύπο της αναιμίας. Φαρμακοθεραπεία: Οι ιατροί ενημερώνουν τον ασθενή σχετικά με τη δράση των φαρμάκων, τα προσδοκώμενα οφέλη, τις παρενέργείες τους και τη ενδεικνυόμενη δοσολογία και τρόπο χορήγησής τους. Εκπαίδευση του ασθενούς: Οι ασθενείς και η οικογένειά τους ενημερώνονται σχετικά με την αιτία της αναιμίας και τους λόγους χορήγησης της ενδεικνυόμενης αγωγής. Επίσης, θα πρέπει ο ασθενής να ενημερώνεται σχετικά με το ότι θα πρέπει να ακολουθήσει κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα όσον αφορά την ανάπαυσή του, τις δραστηριότητές του, τη δίαιτα, την πρόληψη από οποιαδήποτε λοίμωξη (στην οποία συμπεριλαμβάνεται και η τακτική θερμομέτρηση), αλλά και την λήψη εργαστηριακών εξετάσεων και την ιατρική εκτίμηση.

Aliases (separate with |): anemia|Αναιμία
αναισθησία
  1. Αναισθησία. Μερική ή ολική απώλεια της αισθητικότητας, με ή χωρίς απώλεια της συνείδησης, εξαιτίας κάποιου νοσήματος, τραυματισμού ή χορήγησης κάποιου αναισθητικού παράγοντα, συνήθως ενέσιμου ή εισπνεόμενου.

ΣΗΜΕΙΑ: Τα σημεία που είναι ενδεικτικά του βάθους της αναισθησίας, με βάση τη διάμετρο της κόρης του οφθαλμού, της κίνησης των οφθαλμών και του τύπου της αναπνοής όπως περιγράφηκαν αρχικά για τον αιθέρα, βρέθηκαν ότι δεν είναι ανάλογα και σχετίζονται μόνο ελάχιστα με τη συγκέντρωση του αναισθητικού στις κυψελίδες. Ο τύπος των φαρμάκων που χρησιμοποιήθηκαν κατά την προετοιμασία για το χειρουργείο, αλλά και ο τύπος του αναισθητικού που χορηγήθηκε επηρεάζουν τα σημεία της αναισθησίας.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Προεγχειρητικά: Πριν τη χορήγηση της αναισθησίας θα πρέπει να αφαιρούνται εάν υπάρχουν βοηθήματα ακοής, οδοντικά προθέματα, κοσμήματα και ρολόγια χειρός. Εάν μια εμμηνορυσιακή γυναίκα χρησιμοποιεί ταμπόν, θα πρέπει να το αφαιρέσει και να το αντικαταστήσει με σερβιέτα.

Μετεγχειρητικά Κατάτην ανάνηψη από τη γενική αναισθησία, προστατεύεται ο αεραγωγός του ασθενούς και παρακολουθούνται τα ζωτικά του σημεία. Εκτιμώνται το επίπεδο της συνείδησης, η κατάσταση των προστατευτικών αντανακλαστικών του, η κινητική του δραστηριότητα και η συναισθηματική του κατάσταση. Ο ασθενής επαναπροσανατολίζεται ως προς τα πρόσωπα, το χρόνο και το χώρο· αυτές οι πληροφορίες του παρέχονται όσο συχνά χρειάζεται μέχρι να προσανατολιστεί πλήρως. Στους ασθενείς που έχουν λάβει κεταμίνη, εξασφαλίζεται ένας ήσυχος χώρος με ελάχιστα ερεθίσματα. Πριν από την χορήγηση της αναισθησίας, χορηγούνται ενδοφλέβια υγρά για να εξασφαλιστεί η ενυδάτωση του ασθενούς. Ο ασθενής προστατεύεται με τη χρήση πλευρικής μπάρας και άλλων μέτρων ασφαλείας και το αναισθητοποιημένο μέρος του σώματος δεν υποβάλλεται σε πίεση για μεγάλο διάστημα. Στην τοπική αναισθησία, ελέγχεται ο αποκλεισμός του συμπαθητικού του ασθενούς με την εκτίμηση της αισθητικότητας και των ζωικών σημείων (χρονικά, η αποκατάσταση της λειτουργίας του συμπαθητικού ξεκινάει από το κεφάλι και όσο περνάει η ώρα επεκτείνεται προς τα πόδια, με εξαίρεση το ιερό πλέγμα και το περίνεο των οποίων η συμπαθητική λειτουργία αποκαθίσταται τελευταία). Στη μαιευτική, εάν η μητέρα έχει χαμηλή αρτηριακή πίεση είναι δυνατόν να μειωθεί η άρδευση του πλακούντα με αποτέλεσμα να υπάρξουν προβλήματα στην ανάπτυξη του εμβρύου. Ενδεικτική της αποκατάστασης της συμπαθητικής νεύρωσης είναι η σταθεροποίηση των ζωτικών σημείων και της θερμοκρασίας, η αγγεισυσταλτική ικανότητα, η επαναφορά της περιπρωκτικής επιπολής αισθητικότητας («κλείσιμο του πρωκτού»), η πελματιαία κάμψη του ποδιού ενώ εφαρμόζεται αντίσταση, και η ικανότητα αντίληψης (εν τω βάθει αισθητικότητα) εάν το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού βρίσκεται σε κάμψη ή σε έκταση. Θα πρέπει να επιβεβαιώνεται ότι ο ασθενής είναι σε θέση να ουρήσει και ότι οι ασθενείς με μετεγχειρητική κεφαλαλγίαπαραμένουν κλινήρεις. Χορηγούνται τα συνιστώμενα αναλγητικά, παρέχονται συνθήκες ώστε να αισθάνεται άνετα, υποστηρικτικά μέτρα για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλαγή της θέσης του όταν αυτό χρειάζεται και υγρά για την ενυδάτωσή του. 2. Η επιστήμη και η πρακτική εφαρμογή της αναισθησιολογίας.

Aliases (separate with |): anesthesia|Αναισθησία
αναλγητικό

Φάρμακο, που ανακουφίζει από τον πόνο. Τα αναλγητικά μπορεί να είναι ελαφρά (ασπιρίνη, ακεταμινοφαίνη), ισχυρότερα (κωδεΐνη) ή πολύ ισχυρά (μορφίνη). Επίσης υπάρχουν πολλά ήπια ή ισχυρά συνθετικά αναλγητικά.

Aliases (separate with |): Αναλγητικό
άναλος δίαιτα

Δίαιτα χαμηλή σε νάτριο που περιέχει περίπου 500 mg (περίπου 10 mmol) νατρίου ημερησίως. Χρησιμοποιείται περιστασιακά βοηθώντας στη διαχείριση της υπέρτασης, της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ή της νεφρικής ανεπάρκειας. Στην παραπάνω δίαιτα, το επιτραπέζιο αλάτι δεν πρέπει να προστίθεται στο φαγητό, ενώ πρέπει να δίνεται προσοχή στην περιεκτικότητα σε αλάτι συνηθισμένων ποτών, όπως η μπύρα ή τα αναψυκτικά. Πρέπει να αποφεύγεται η ρύθμιση της κατανάλωση νατρίου, με φαρμακευτικά σκευάσματα που περιέχου νάτριο.

Aliases (separate with |): diet|salt-free|Άναλος|δίαιτα
Page:  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Next »
Glossary 2.8 uses technologies including PHP and SQL