Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Οστεοπόρωση και συμπληρώματα διατροφής

 
 

Η λέξη “οστεοπόρωση” σημαίνει φιλολογικά “πορώδες οστούν”. Είναι μία κατάσταση όπου ένα άτομο χάνει σταδιακά κόκαλο (οστούν) έτσι ώστε τα κόκαλα να γίνονται σταδιακά εύθραυστα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, τα κόκαλα να είναι πιο πιθανό να σπάσουν (ο ιατρικός όρος είναι “κάταγμα”).

ΕΠΙΔΗΜIΟΛΟΓΙΑ

Η οστεοπόρωση εμφανίζεται σε άτομα πάνω των 45-50 ετών και ιδιαίτερα στις γυναίκες μετά την κλιμακτήριο (μεταεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση). Σε άτομα άνω των 70-75 ετών είναι το ίδιο συχνή τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες (γεροντική οστεοπόρωση).
 
 

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Τα συνηθέστερα συμπτώματα της οστεοπόρωσης περιλαμβάνουν πόνο στην πλάτη (ραχιαλγία), σταδιακή απώλεια ύψους λόγω καταγμάτων στους σπονδύλους που συνήθως συνοδεύονται και από χαρακτηριστική κύφωση (κλίση του κορμού προς τα εμπρός)
 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Η αύξηση του ορίου ζωής (μακροβιότητα) έχει αυξήσει και τις πιθανότητες να εκδηλωθεί η οστεοπόρωση. Οστεοπόρωση όμως δεν εκδηλώνουν όλοι οι άνθρωποι. Εν τούτοις όμως, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνισή της(δευτεροπαθής οστεοπόρωση). Μερικοί από αυτούς είναι:

- Εάν η εμμηνόπαυση (φυσιολογική ή όχι) επήλθε σε μικρότερη απ’ ότι συνήθως ηλικία.

- Διαιτολόγιο με λίγες τροφές που περιέχουν ασβέστιο (γάλα – γαλακτοκομικά προϊόντα).

- Ακινητοποίηση στο κρεβάτι για πολύ καιρό είτε λόγω τραυματισμού ή άλλης αρρώστιας.
 
- Έλλειψη άσκησης: η άσκηση διατηρεί τα κόκαλα ισχυρά – τόσο κατά την διάρκεια της ανάπτυξής των, όσο και κατά την διάρκεια της ενήλικης ζωής.
 
- Οικογενειακό ιστορικό: Μανιώδες κάπνισμα, υπερβολικό ποτό, υπερβολική χρήση στεροειδών (κορτιζόνης).
 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

Η οστεοπόρωση γίνεται αντιληπτή με διάφορες διαγνωστικές μεθόδους. Μερικές από αυτές είναι η ακτινογραφία, η μέτρηση οστικής πυκνότητας και η διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία με ακτίνες Χ” (Dual Energy X-ray Absorptiometry, DEXA).
 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Εφόσον εγκατασταθεί η οστεοπόρωση, η θεραπεία είναι τελείως απαραίτητη για να σταματήσουμε την παραπέρα επιδείνωση της και – αν μπορέσουμε – να δυναμώσουμε λίγο τον σκελετό.
 
 

Τα φάρμακα που σήμερα χρησιμοποιούνται είναι:

Το ασβέστιο.
Η καλσιτονίνη.
Τα οιστρογόνα σε συνδυασμό με προγεστερόνη.
Τα αναβολικά.
Το φθόριο και ο φώσφορος.
 
Παράλληλα με την φαρμακευτική αγωγή ο γιατρός (συνήθως ρευματολόγος ή ορθοπεδικός) παραπέμπει τον ασθενή σε φυσικοθεραπευτή ο οποίος καλείται να δημιουργήσει ελαφρύ πρόγραμμα ασκήσεων οι οποίες έχουν σαν σκοπό να φορτίσουν κ στην συνέχεια να «γυμνάσουν» τα οστά.
 
Έχει παρατηρηθεί ότι οι κάτοικοι επαρχίας οι οποίοι καταπιάνονται καθημερινά με μικροεργασίες (πχ .κουβάλημα ξύλων για το τζάκι, περπάτημα, ενασχόληση με τα ζώα κ.α.) παρουσιάζουν μικρότερο ποσοστό οστεοπόρωσης. Αυτό οφείλεται στο δεδομένο πως αν ασκούνται συχνά μηχανικές τάσεις στα οστά αυτά γίνονται πιο δυνατά.
 
Συμπερασματικά, η δια βίου καλή διατροφή, η αποφυγή καταχρήσεων, η άσκηση και η συνεχής παρακολούθηση του οργανισμού μας, είναι η λύση για μια πιο ποιοτική ζωή, χωρίς πόνους και αλλοιώσεις του σκελετού μας.
 
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1.Snell R., «Κλινική ανατομική», ιατρικές εκδόσεις Λίτσας
2.Ceasar A Migliorati,Michael A Siegel,Linda S Elting,”Bisphosphonate-associated osteonecrosis:a long-term complication of bisphosphonate treatment”,(june 2006,Lancet Oncol,vol 7:508-14)
 
 
Read 842 times
Bookmark and Share

Βρείτε Γιατρό

Translate this article:

Eggrafi giatroi Logo

THESSGIATRO BEST BUTTON 01

THESSGIATRO BEST BUTTON 03

THESSGIATRO BEST BUTTON 04

THESSGIATRO BEST BUTTON 06

Hlektroniki Syntagografisi 01

Leksiko Iatrikwn Orwn

Giatroi Xwris Synora Banner 01

Giatroi Xwris Synora Banner 02