Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Ημερήσια χαμηλή δόση ασπιρίνης μειώνει σημαντικά τους θανάτους από διάφορες κοινές μορφές καρκίνου

 
 
Μια μελέτη, που δημοσιεύτηκτ το 2010 για πρώτη φορά online  στο  τεύχος του Lancet, είναι η πρώτη εργασία που αποδεικνύει ότι η ασπιρίνη μειώνει τα ποσοστά θανάτου από μια σειρά από κοινούς καρκίνους. Το άρθρο είναι από τον Peter Rothwell, MD, John Radcliffe Hospital, και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο, και τους συνεργάτες του.
 
Σε ένα προηγούμενο άρθρο που δημοσιεύθηκε  από το Δρ Rothwell και τους συνεργάτες του, τον Οκτώβριο του 2010 στην επιθεώρηση «The Lancet», αποδεικνύεται ότι μακροχρόνια χορήγηση χαμηλής δόσης ασπιρίνης (δηλ. 75 mg / ημέρα) μείωσε τα ποσοστά θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου κατά περισσότερο από το ένα τρίτο. Στη νέα εργασία, οι συγγραφείς μελέτησαν τους θανάτους που οφείλονται σε όλες τις μορφές καρκίνου κατά τη διάρκεια και μετά από τυχαιοποιημένες δοκιμασίες καθημερινής χορήγησης ασπιρίνης έναντι ελέγχου που είχε γίνει αρχικά για την πρόληψη των αγγειακών επεισοδίων.
 
Οι συγγραφείς μελέτησαν 8 κατάλληλες δοκιμασίες, που κάλυπταν 25.570 ασθενείς. Οι μελέτες έδειξαν ότι η χορήγηση της ασπιρίνης μείωσε τον θάνατο εξαιτίας του καρκίνου κατά 21% κατά τη διάρκεια των δοκιμών (με βάση τους 674 θανάτους από καρκίνο), με τα οφέλη να εμφανίζονται μετά από 5 χρόνια παρακολούθησης (τα ποσοστά θνησιμότητας μετά από 5 χρόνια μειώθηκαν κατά 34% για όλους τους καρκίνους και 54 % για τους καρκίνους του γαστρεντερικού).
 
Η μακροχρόνια παρακολούθηση των ασθενών μετά από τις δοκιμές (συμπεριλαμβανομένων των 1634 θανάτων από καρκίνο), έδειξε επίσης ότι ο 20-ετής κίνδυνος θανάτου από καρκίνο παρέμεινε κατά 20% χαμηλότερος στις ομάδες που είχε προηγουμένως χορηγηθεί ασπιρίνη σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου για όλους τους συμπαγής καρκίνους και 35% χαμηλότερος για το καρκίνο του γαστρεντερικού.
 
Η λανθάνουσα περίοδο πριν από την επίδραση στους θανάτους ήταν περίπου 5 έτη για καρκίνους του οισοφάγου, του παγκρέατος, του εγκεφάλου, και του πνεύμονα, περίπου 10 χρόνια για καρκίνο του στομάχου και του παχέος εντέρου, και περίπου 15 χρόνια για τον καρκίνο του προστάτη. Για τον καρκίνο του πνεύμονα και του οισοφάγου, το όφελος περιορίζεται σε αδενοκαρκινώματα. Ο 20-ετής κίνδυνος θανάτου μειώθηκε κατά περίπου 10% για τον καρκίνο του προστάτη, 30% για τον καρκίνο του πνεύμονα, 40% για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, και 60% για τον καρκίνο του οισοφάγου. Οι μειώσεις του καρκίνου του παγκρέατος, του στομάχου και του καρκίνου του εγκεφάλου ήταν δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί με ακρίβεια λόγω του μικρότερου αριθμού των θανάτων. Ωστόσο, οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η θεραπεία με ασπιρίνη κατά τη διάρκεια των δοκιμών διήρκεσε μόνο 4 έως 8 χρόνια, κατά μέσο όρο, και έτσι οι επιπτώσεις στον επακόλουθο κίνδυνο των θανάτων εξαιτίας του καρκίνου μπορεί να υποτιμηθεί σε σχέση με εκείνους που θα προέκυπταν από την μακροχρόνια θεραπεία (δηλαδή, από την ηλικία των 50-75 ετών).
 
Η ωφέλεια δεν συσχετιζόταν με την αύξηση της δόσης της ασπιρίνης (πάνω από 75 mg), το φύλο ή το κάπνισμα, αλλά η απόλυτη επίδραση στον 20-ετή κίνδυνο θανάτου από καρκίνο αυξάνεται με την ηλικία. Ωστόσο, ο Δρ Rothwell δήλωσε ότι η αυξημένη επίδραση της ασπιρίνης στους θανάτους από καρκίνο σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας οφείλεται στο γενικότερο αυξημένο κίνδυνο θανάτων που σχετίζονται με καρκίνο σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Πιστεύει ότι, αν οι άνθρωποι υποβάλλονταν σε θεραπεία με χαμηλή δόση ασπιρίνης για 20-30 χρόνια, θα μπορούσαν θα είχαν αρχίσει την θεραπεία το αργότερο στα 40άντα ή στα 50ήντα όπου θα μπορούσαν να αντλήσουν τελικά το μεγαλύτερο όφελος.
 
«Τα ευρήματα αυτά παρέχουν τις πρώτες αποδείξεις ότι η ασπιρίνη μειώνει τους θανάτους που οφείλονται σε διάφορους κοινούς καρκίνους στον άνθρωπο», έγραψαν οι συγγραφείς. «Τα ευεργετήματα ήταν συνεπή και αμετάβλητα κατά τις διαφορετικές πληθυσμιακές δοκιμασίες γεγονός που υποδηλώνει ότι τα ευρήματα θα μπορούσε πιθανό να γενικευτούν».
 
Ο Δρ Rothwell σημείωσε ότι «τα αποτελέσματα αυτά δεν σημαίνουν ότι όλοι οι ενήλικες θα πρέπει να αρχίσουν αμέσως τη λήψη ασπιρίνης, αλλά αποδεικνύουν νέες σημαντικά ευεργετήματα που δεν είχαν προηγουμένως ληφθεί υπόψη στις κατευθυντήριες συστάσεις. Οι προηγούμενες κατευθύνσεις που δικαίως προειδοποιούσαν τους υγιείς μεσήλικες για τον μικρό κίνδυνο αιμορραγίας από την ασπιρίνη αντιστάθμιζαν εν μέρει το όφελος από την πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων και των καρδιακών προσβολών, αλλά η μείωση των θανάτων που οφείλονται σε διάφορους κοινούς καρκίνους θα μεταβάλει τώρα αυτή την ισορροπία για πολλούς ανθρώπους».
 
Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η καθημερινή λήψη ασπιρίνης για 5 έως 10 χρόνια, όπως και στις δοκιμές, μειώνει τη θνησιμότητα από κάθε αιτία (συμπεριλαμβανομένων των θανατηφόρων αιμορραγιών) κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος κατά περίπου 10%. Ακολούθως, υπήρξαν περαιτέρω μεταγενέστερες μειώσεις στους θανάτους από καρκίνο, αλλά χωρίς την συνέχιση του αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Αναφορικά με τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, το όφελος θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο από εκείνο των καθιερωμένων πρωτοβουλιών, όπως η εξέταση για τον καρκίνο του μαστού ή του προστάτη, το ενδεχόμενο δικαιολογημένο πρόσθετο κόστος για τη μείωση των αιμορραγικών επιπλοκών, όπως η συν-χορήγηση του αναστολέα της αντλίας πρωτονίων και η περαιτέρω ανάπτυξη περισσότερο αποτελεσματικών παραγώγων της ασπιρίνης.
 
Ο Δρ Rothwell και οι συνεργάτες του σημείωσαν ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα. Οι επιδράσεις της ασπιρίνης στην συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου πρέπει να προσδιοριστούν και για τους καρκίνους που είναι με μικρότερη συχνότητα θανατηφόροι και να καθοριστεί αν η διάρκεια της λανθάνουσας περιόδου πριν από την επίδραση αυτή είναι μικρότερη από ότι για το θάνατο. Περισσότερα πειραματικά δεδομένα απαιτούνται για την επίδραση της ασπιρίνης στον κίνδυνο καρκίνου του μαστού και άλλων μορφών καρκίνου των γυναικών. Παρακολούθηση πέραν των 20 χρόνων είναι απαραίτητη για τον εντοπισμό τυχόν καθυστερημένης αρνητικής έκβασης των θανάτων από καρκίνο. Ο Δρ Rothwell και ομάδα μελέτης του ελπίζουν να απαντήσουν σε αυτές και άλλες ερωτήσεις με νέα έρευνα κατά τη διάρκεια του 2011.
 
«Ίσως το πιο σημαντικό εύρημα με μακροχρόνιο ορίζοντα είναι η απόδειξη της αρχής ότι οι καρκίνοι μπορούν να προληφθούν με απλές ενώσεις όπως η ασπιρίνη και ότι η «χημειοπρόληψη» είναι συνεπώς ένας ρεαλιστικός στόχος για τη μελλοντική έρευνα με άλλες ουσίες», δήλωσε ο Δρ Rothwell.
 
 
 
Read 620 times

Related items

Bookmark and Share

Βρείτε Γιατρό

Translate this article:

Eggrafi giatroi Logo

THESSGIATRO BEST BUTTON 01

THESSGIATRO BEST BUTTON 03

THESSGIATRO BEST BUTTON 04

THESSGIATRO BEST BUTTON 06

Hlektroniki Syntagografisi 01

Leksiko Iatrikwn Orwn

Giatroi Xwris Synora Banner 01

Giatroi Xwris Synora Banner 02