Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Αυτά είναι τα 4 βήματα για να γίνεις κι εσυ δότης αιμοποιητικών κυττάρων/μυελού των οστών

 

Τα 4 βήματα για τη δωρεά αιμοποιητικών κυττάρων/μυελού των οστών. Αν είσαι μεταξύ 18-45 χρόνων, σε καλή κατάσταση υγείας και πρόθυμος να βοηθήσεις οποιονδήποτε ασθενή χρειάζεται μεταμόσχευση μπορείς να γίνεις εθελοντής δότης αιμοποιητικών κυττάρων. Η διαδικασία είναι η εξής:

1. Εγγραφή ως Εθελοντής Δότης

Συμπληρώνεις την αίτηση εγγραφής εθελοντή δότη αιμοποιητικών κυττάρων.
Δίνεις ελάχιστο δείγμα αίματος ή στοματικού επιχρίσματος (σάλιου) για να τυποποιηθεί ο ιστικός σου τύπος.
   ή     
 
Τα αποτελέσματα της εργαστηριακής ανάλυσης καταχωρούνται στο Εθνικό (ΕΟΜ) και Παγκόσμιο Αρχείο Εθελοντών Δοτών Μυελού των Οστών (BMDW). Τα προσωπικά στοιχεία και τα στοιχεία ιατρικής αξιολόγησης είναι εμπιστευτικά και διέπονται από το νόμο 2737/99 περί προστασίας ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων.

2. Επιβεβαιωτική εξέταση

Εάν είσαι τυχερός και βρεθείς αρχικά συμβατός με κάποιο ασθενή θα:
 
 - Επικοινωνήσουμε μαζί σου για να μας επιβεβαιώσεις αν εξακολουθείς να επιθυμείς τη δωρεά. Αν συμφωνήσεις, θα κληθείς για συμπληρωματικές εξετάσεις επιβεβαίωσης της συμβατότητας.
 
 - Σε όλες τις φάσεις της διαδικασίας, ο εθελοντής μπορεί να ανακαλέσει την απόφασή του για τη δωρεά εάν αισθανθεί ότι δεν είναι έτοιμος γι’ αυτή.
Εν τούτοις, είναι εξαιρετικά σημαντικό ο δότης να είναι συνειδητοποιημένος και απολύτως βέβαιος για την απόφασή του.

3. Έλεγχος Δότη

Αν βρεθείς ως ο πιο κατάλληλος δότης για τον ασθενή θα ενημερωθείς διεξοδικά για την διαδικασία δωρεάς και θα σου δοθεί η ευκαιρία να συζητήσεις οποιαδήποτε απορία σου. Στη συνέχεια, θα υποβληθείς σε δωρεάν λεπτομερή ιατρικό έλεγχο για να διαπιστωθεί η καλή κατάσταση της υγείας σου.
Ο έλεγχος είναι απαραίτητος ώστε όλη η διαδικασία να είναι ασφαλής για το δότη αλλά και ο ασθενής να μην κινδυνεύσει από νοσήματα που μπορεί να μεταδοθούν από τα αιμοποιητικά κύτταρα του δότη.

4. Συλλογή αιμοποιητικών κυττάρων

Υπάρχουν δυο τρόποι συλλογής μοσχεύματος

1. Η πιο διαδεδομένη μέθοδος σήμερα (80%) είναι η συλλογή των αιμοποιητικών κυττάρων από το περιφερικό αίμα. Αρχικά, χορηγείται υποδόρια αυξητικός αιμοποιητικός παράγοντας (ουσία που φυσιολογικά παράγεται από τον οργανισμό μας) για τέσσερις συνεχείς μέρες για την κινητοποίηση των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων στην κυκλοφορία του αίματος. Ακολουθεί η συλλογή τους, η οποία γίνεται με τρόπο παρόμοιο με αυτό της αιμοδοσίας. Το αίμα εισέρχεται και διαχωρίζεται σε ειδικό μηχάνημα κυτταραφαίρεσης που συλλέγει τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα και τα υπόλοιπα στοιχεία του αίματος τα επιστρέφει στο δότη. Η διαδικασία αυτή διαρκεί περίπου 2-4 ώρες. Σε μερικές περιπτώσεις, εάν ο αριθμός των κυττάρων δεν επαρκεί, μπορεί να γίνει μια δεύτερη λήψη την επόμενη ημέρα. Μετά τη λήψη ο δότης επιστρέφει στο σπίτι του και συνεχίζει τις δραστηριότητες του.

 
Πιθανές παρενέργειες
 
Η συχνότερη παρενέργεια, που συνδέεται με τη χορήγηση του αυξητικού παράγοντα, είναι πονοκέφαλος και πόνος στα οστά και τους μυς, ο οποίος είναι ήπιος έως μέτριος και υποχωρεί με κοινά παυσίπονα. Η χορήγηση του αυξητικού παράγοντα δεν έχει ενοχοποιηθεί για καμία επιπλοκή μακροχρόνια.
 
Πολλοί δότες αναφέρουν πως δεν νιώθουν κανένα σύμπτωμα μια ώρα μετά τη συλλογή.
 

2. Η συλλογή μυελού των οστών γίνεται με νάρκωση. Η λήψη του μυελού πραγματοποιείται με παρακέντηση των οστών της λεκάνης με ειδικές βελόνες και δεν περιλαμβάνει χειρουργική τομή. Συλλέγεται συνήθως το 5% του μυελού, το οποίο αναπληρώνεται πλήρως τις επόμενες ημέρες. Η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από μια ώρα. Η πλειοψηφία των δοτών αισθάνεται αρκετά καλά και μπορεί να φύγει μερικές ώρες μετά τη διαδικασία από το νοσοκομείο.

Πιθανές παρενέργειες:
 
Η πιθανότητα μιας σοβαρής επιπλοκής είναι μηδαμινή. Μερικοί δότες μπορεί να έχουν τοπικά ελαφρύ πόνο για μερικές ημέρες. Και οι δυο διαδικασίες είναι ακίνδυνες για το δότη. Ο δότης είναι αυτός που αποφασίζει αν θα δωρίσει μυελικό ή περιφερικό αιματικό μόσχευμα.
 
Τα κέντρα μεταμόσχευσης εκφράζουν την προτίμησή τους στον τρόπο λήψης του μοσχεύματος, βασισμένοι στη μορφή θεραπείας που λαμβάνει ο ασθενής και την ηλικία του. Η απόφαση αυτή δεν χρειάζεται να ληφθεί κατά την εγγραφή του δότη στην τράπεζα εθελοντών, παρά μόνο εάν κληθεί να δώσει μόσχευμα.
 
 

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Πολύτιμη πηγή αιμοποιητικών κυττάρων για αλλογενή μεταμόσχευση αποτελεί και το ομφάλιο αίμα που έχει αποθηκευθεί σε δημόσια και όχι σε ιδιωτική τράπεζα. Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο δημόσιες τράπεζες: η Ελληνική Τράπεζα Ομφαλοπλακουντιακού Αίματος του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών και η Τράπεζα στο Νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου” στη Θεσσαλονίκη. Σε παγκόσμιο επίπεδο λειτουργούν περισσότερες από 55 δημόσιες τράπεζες, με 550.000 μονάδες ομφάλιου αίματος, από τις οποίες έχουν γίνει περίπου 30.000 αλλογενείς μεταμοσχεύσεις.
 
«Δυστυχώς όμως, όπως τόνισε ο κ Γραφάκος (Αιματολόγος, Συντονιστής Διευθυντής Μονάδας Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών, Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία" και Πρόεδρος της Επιτροπής Εθελοντισμού της ΕΑΕ), τόσο ως προς την ύπαρξη μη συγγενών δοτών όσο και ως προς την αποθήκευση ομφαλοπλακουντιακού αίματος σε δημόσιες τράπεζες τα πράγματα στη χώρα μας είναι απογοητευτικά». Συγκεκριμένα στην Ελλάδα είναι εγγεγραμμένοι μόνο 30.000 εθελοντές δότες μυελού, σε αντίθεση με την Κύπρο, που διαθέτει 121.000 δότες, τη στιγμή που ο πληθυσμός της χώρας μας είναι πάνω από 12 φορές μεγαλύτερος !
 
Την ίδια ώρα, στη χώρα μας, λειτουργούν 20 ιδιωτικές τράπεζες ομφάλιου αίματος με άγνωστο αριθμό αποθηκευμένων μονάδων, που είναι εξαιρετικά απίθανο να χρησιμεύσουν τόσο για αυτόλογη, όσο και για αλλογενή χρήση, παρά την παραπλανητική πληροφόρηση εκ μέρους τους αναφορικά με τη μελλοντική χρησιμότητα της αυτόλογης κατάθεσης. “Αν υπήρχαν 100.000 Εθελοντές Δότες Μυελού και 10.000 Μοσχεύματα Ομφάλιου Αίματος, στην Ελλάδα, θα μπορούσε να βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα, για την πλειοψηφία των Ελλήνων ασθενών που χρειάζονται μεταμόσχευση”, ανέφερε ο κ Γραφάκος.
 

ΝΕΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΝΙΚΟΥΝ ΤΗ ΝΟΣΟ

“Στην Ελλάδα διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο περίπου 1.400 νέες περιπτώσεις λευχαιμίας και 2.000 λεμφωμάτων. Σήμερα βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να μπορούμε να θεραπεύουμε σημαντικό αριθμό ασθενών με λευχαιμίες και λεμφώματα” ανέφερε η Αντιπρόεδρος της ΕΑΕ κα Χάρις Ματσούκα (Αιματολόγος, Συντονίστρια Διευθύντρια Αιματολογικού Τμήματος, ΓΝΑ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ»). Συγκεκριμένα όπως τόνισε η κα Ματσούκα, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου και έχουν συντελεσθεί σημαντικές νίκες κατά των νοσημάτων αυτών, ώστε ποσοστό 70% των ασθενών να ελέγχονται ικανοποιητικά με τις θεραπείες που υπάρχουν.
 
Ενδεικτικά, συνεχίζει η κα Ματσούκα η προσθήκη στη χημειοθεραπεία του μονοκλωνικού ριτουξιμάμπη (εμπορικό όνομα Mabthera) βελτιώνει ουσιαστικά τα αποτελέσματα της χημειοθεραπείας σε μια μεγάλη κατηγορία μη Hodgkin λεμφωμάτων. Στο λέμφωμα Hodgkin τελευταία χρησιμοποιείται ένα μονοκλωνικό αντίσωμα (Brentuximab vedotin, εμπορικό όνομα Adcetris) που συνδέεται με το αντιγόνο CD30. Τα αποτελέσματα είναι πολύ ικανοποιητικά ως προς το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ελπίζουμε να επιβεβαιωθούν και σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών. Στη χρόνια μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ) και στο 20% των ενηλίκων με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία υπάρχει το υβριδικό γονίδιο bcr/abl, για τα προϊόντα του οποίου έχουν σχεδιασθεί ειδικοί αναστολείς, με εντυπωσιακά ορισμένες φορές θεραπευτικά αποτελέσματα. Οι ελπίδες είναι, οι στοχευμένες θεραπείες αυτού του τύπου, να επεκταθούν και σε άλλα νεοπλάσματα. Ο πρώτος αναστολέας που χρησιμοποιήθηκε στην κλινική ήταν το Imatinib (εμπορικό όνομα, Glivec). Η θεραπεία ήταν πολύ καλά ανεκτή και ο ουσιαστικός έλεγχος του νοσήματος επιτεύχθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι τότε το νόσημα μπορούσε να αντιμετωπισθεί ουσιαστικά μόνο με μεταμόσχευση, θεραπεία με θνητότητα 10%-40%. Πιο πρόσφατα χρησιμοποιούνται στη κλινική πράξη οι αναστολείς 2ης γενιάς, Dasatinib (εμπορικό όνομα, Sprycel) και Nilotinib (εμπορικό όνομα, Tasigna), που έχουν ταχύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα και με διαφορετικές παρενέργειες από του Imatinib, ώστε να χρησιμοποιούνται με επιτυχία όταν η θεραπεία με το Imatinb δεν μπορεί να δοθεί λόγω παρενεργειών. Τέλος η διαφαινόμενη μελλοντική ελπίδα (κυρίως από τη χρήση του Nolotinib) είναι ότι μπορεί να αυξηθεί ο αριθμός των ασθενών με ΧΜΛ που είναι υποψήφιοι για κλινικά πρωτόκολλα «διακοπής θεραπείας» ή «αποδέσμευσης από την δια βίου θεραπεία». Αν τα αποτελέσματα των μελετών είναι θετικά, τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε για μάχη χωρίς προηγούμενο στη μάχη κατά του καρκίνου.
 
 
 
 
 
Read 269 times
Bookmark and Share

Βρείτε Γιατρό

Translate this article:

Eggrafi giatroi Logo

THESSGIATRO BEST BUTTON 01

THESSGIATRO BEST BUTTON 03

THESSGIATRO BEST BUTTON 04

THESSGIATRO BEST BUTTON 06

Hlektroniki Syntagografisi 01

Leksiko Iatrikwn Orwn

Giatroi Xwris Synora Banner 01

Giatroi Xwris Synora Banner 02

Republic Radio 100.3 05