Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Τί ειναι σωστό και τι λάθος στην αντιμετώπιση της οξείας γαστρεντερίτιδας

 
 
Η γαστρεντερίτιδα είναι μια πάθηση του γαστρεντερικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από έντονες υδαρείς κενώσεις, εμέτους, πυρετό και κωλικοειδείς πόνους στην κοιλιά.
 
Ο κυριότερος αιτιολογικός παράγοντας είναι οι εντεροιοί, οι οποίοι κυρίως εμφανίζονται το χειμώνα και μαζί με τους αδενοιούς ευθύνονται για τις περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις που βασανίζουν τους ασθενείς την περίοδο αυτή του χρόνου.
 
Οι ιοί μεταφέρονται από τον έναν ασθενή στον άλλον κυρίως με τα άπλυτα χέρια, τα οποία δυστυχώς δεν τα καθαρίζουμε όσες φορές την ημέρα χρειάζεται, καθώς επίσης και με τα σταγονίδια που απελευθερώνονται στον αέρα από την αναπνοή μας.
 
Ένας ιός όταν θα μεταφερθεί από τον έναν ασθενή στον άλλον, συνήθως χρειάζεται κάποιο χρόνο να αναπτυχθεί πριν παρουσιαστούν τα πρώτα συμπτώματα. Αυτή είναι η λεγόμενη περίοδος επώασης του ιού και είναι διαφορετική από τον έναν ιό στον άλλον, ανάλογα με το είδος του ιού.
 
Όταν περάσει αυτή η περίοδος, κατά την οποία ακόμα και αν δεν έχει συμπτώματα ο ασθενής μπορεί να είναι μεταδοτικός προς τους άλλους, τότε αρχίζουν και παρουσιάζονται τα συμπτώματα, τα οποία όπως αναφέραμε στην περίπτωση της γαστρεντερίτιδας είναι έμετοι, πυρετός, διάρροιες και σπασμοί με πόνο στην κοιλιακή χώρα.
 
 
Τα συμπτώματα αυτά, είναι αποτέλεσμα της επίθεσης του ιού στα κύτταρα του γαστρεντερικού μας σωλήνα, της φλεγμονής που δημιουργεί, αλλά και της καταστροφής ορισμένων ενζύμων που υπάρχουν πάνω σ' αυτά τα κύτταρα και τα οποία εξαφανίζονται.
 
Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους ιούς που ταλαιπωρούν τους ασθενείς, έτσι και για τους εντεροιούς δεν υπάρχει αποτελεσματική φαρμακευτική θεραπεία και δυστυχώς το μόνο που μπορεί να προσφέρει ένας ιατρός στον ασθενή του την περίοδο αυτή της ταλαιπωρίας, είναι συμπτωματική ανακούφιση μόνον.
 
Το κυριότερο μέλημα στην περίπτωση της ιογενούς γαστρεντερίτιδας, είναι η αποφυγή της αφυδάτωσης του ασθενούς, ο οποίος συνήθως λόγω των εμέτων, αδυνατεί να πάρει τα υγρά που χάνει με τις διάρροιες.
 
Το λάθος που γίνεται συνήθως στην προκειμένη περίπτωση είναι η χρησιμοποίηση αντιδιαρροϊκών φαρμάκων ως μέσον αποφυγής της αφυδάτωσης.
 
Ο οργανισμός μας που είναι πιο έξυπνος και από τον πιο έξυπνο γιατρό, με τις διάρροιες προσπαθεί να ξεφορτωθεί τις τοξίνες που παράγουν οι ιοί. Στις τοξίνες αυτές οφείλεται η διάρροια τις περισσότερες φορές, η οποία τελικά όσο παράξενο και ν' ακούγεται, αποτελεί αμυντικό μηχανισμό για την προστασία του ασθενούς από τις τοξίνες, με τα δυσάρεστα βέβαια επακόλουθα μιας πιθανής σοβαρής αφυδάτωσης.
 
Είναι λοιπόν λάθος να προσπαθεί κανείς να σταματήσει τις διάρροιες σε τέτοιες περιπτώσεις. Το πιο σωστό είναι, να γίνει αναπλήρωση των υγρών με υγρά από το στόμα, αν αυτό είναι δυνατόν να επιτευχθεί λόγω των εμέτων που συνήθως συνυπάρχουν ως σύμπτωμα.
 
Η συμπλήρωση των υγρών φυσικά, θα πρέπει να συνδυάζεται και από αναπλήρωση των ηλεκτρολυτών που χάνονται με τις διάρροιες και υπάρχουν ειδικά σκευάσματα στα φαρμακεία, όπως το " Αλμόρα", το οποίο διαλύεται στο νερό και συμπληρώνει αυτούς τους ηλεκτρολύτες.
 
Όπως αναφέραμε πιο πριν, ο ιός καταστρέφει και πολλά από τα ένζυμα που ζουν φυσιολογικά πάνω στο βλεννογόνο του λεπτού εντέρου και τα οποία είναι ουσίες απαραίτητες για την επεξεργασία και απορρόφηση των τροφών μας. Χωρίς τα ένζυμα αυτά, οι ουσίες που δεν απορροφώνται στις τροφές μας, μπορούν να προκαλέσουν και αυτές διάρροιες, με έναν μηχανισμό που ονομάζεται όσμωση.
 
Είναι λοιπόν απαραίτητο, εκτός από την προσπάθεια ενυδάτωσης του ασθενούς, να γίνει και μια δίαιτα για 20 μέρες, η οποία να είναι ελεύθερη από τις ουσίες που δεν μπορούν να απορροφηθούν κατά τη διάρκεια του εικοσαημέρου. Οι ουσίες αυτές, είναι κυρίως τα γαλακτοκομικά,τα φρέσκα φρούτα και οι φρουτοχυμοί. Η δίαιτα αυτή, θα πρέπει να συνεχισθεί για 20 μέρες απαραιτήτως, ακόμα και μετά τη βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενούς, γιατί θεωρείται χρόνος απαραίτητος για την επανεμφάνιση αυτών των ενζύμων και την επαναλειτουργία του λεπτού εντέρου ως απορροφητικό όργανο.
 
Αντιβίωση δεν χρειάζεται για ιογενείς γαστρεντερίτιδες. Ο μόνος λόγος για τη χορήγηση αντιβιοτικών είναι όταν υπάρχουν συμπτώματα δυσεντερίας, δηλαδή υψηλός πυρετός πάνω από 38 βαθμ. C με ρίγος και αίμα στα κόπρανα.
 
Για τους κωλικούς, εκτός από τη δίαιτα, θα μπορούσε να βοηθήσει επίσης ένα σπασμολυτικό.
 
Τέλος, επειδή είναι καλύτερα να προλαμβάνει κανείς παρά να θεραπεύει, είναι απαραίτητο και πολύ σημαντικό να πλένουμε συχνά τα χέρια μας, ώστε να ελαττώνονται οι πιθανότητες μεταφοράς των μικροβίων.
 
 
Read 835 times
Bookmark and Share

Βρείτε Γιατρό

Translate this article:

Eggrafi giatroi Logo

THESSGIATRO BEST BUTTON 01

THESSGIATRO BEST BUTTON 03

THESSGIATRO BEST BUTTON 04

THESSGIATRO BEST BUTTON 06

Hlektroniki Syntagografisi 01

Leksiko Iatrikwn Orwn

Giatroi Xwris Synora Banner 01

Giatroi Xwris Synora Banner 02

Republic Radio 100.3 05