Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Μεγάλης σημασίας η πρώιμη διάγνωση του συγγενούς εξαρθρήματος ισχίου με υπέρηχο

 
 
Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου (ΑΔΙ) είναι μια πάθηση που συναντάται σχετικά συχνά και το ποσοστό της ανέρχεται σε 20-30 σε κάθε χίλια νεογνά. Ιδιαίτερα στην πατρίδα μας και σε κλειστούς πληθυσμούς της Ηπείρου, της Πελοποννήσου και της Κρήτης είναι περισσότερο συχνή και δυστυχώς η παλαιά προκατάληψη με το «φάσκιωμα» των νεογνών προκάλεσε μεγάλα προβλήματα, ακόμα και αναπηρία σε αρκετά παιδιά.
 
Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε άλλους λαούς της Ευρώπης, όπως της βαλκανικής χερσονήσου, των σκανδιναβικών χωρών κ.α., και από τη δεκαετία του 1960 ετέθη το θέμα της πρώιμης διάγνωσης της πάθησης, με τη συστηματική εξέταση των νεογνών στα μαιευτήρια, αμέσως μετά τη γέννηση.
 
Η ΑΔΙ είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από ελαττωματική κατασκευή της άρθρωσης του ισχίου κατά το σχηματισμό του εμβρύου στη μήτρα και προκαλείται από άγνωστη μέχρι σήμερα αιτία. Πολλοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την πρόκληση αυτής της παθολογικής κατάστασης, όπως η ισχιακή προβολή κατά τη γέννηση, η ύπαρξη κληρονομικού ιστορικού, η χρήση του «φασκιώματος» στη βρεφική ζωή κ.λπ.
 
  
 

Η διάγνωση

Στη θεραπεία της πάθησης (ΑΔΙ) κατέχει κεφαλαιώδη σημασία η πρώιμη διάγνωση (όσο πιο νωρίς μετά γέννηση), διότι η θεραπεία στην περίπτωση αυτή γίνεται με απλά μέσα και με άριστο αποτέλεσμα. Αν η διάγνωση και ως εκ τούτου η θεραπεία καθυστερήσει πέραν των 3-4 μηνών μετά τη γέννηση, τότε το αναμενόμενο θεραπευτικό αποτέλεσμα συχνά δεν είναι το αναμενόμενο. Σε πολλές περιπτώσεις με καθυστέρηση στη διάγνωση, απαιτούνται χειρουργικές επεμβάσεις και χρονοβόρες φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις, που ταλαιπωρούν τόσο το νεογέννητο όσο και την ίδια την οικογένεια.
 
 
 
Δυστυχώς, στην κλινική εξέταση που γίνεται σε όλα τα νεογνά κατά τη γέννηση, είναι δυνατόν πολλές φορές να διαφύγει η πάθηση από τη διάγνωση με αποτέλεσμα την καθυστέρηση της έναρξης θεραπείας. Η υπερηχογραφική εξέταση αποτελεί από τη δεκαετία του 1980 την πιο αξιόπιστη μέθοδο για την απεικόνιση του νεογνικού ισχίου και δίνει τη δυνατότητα της πρώιμης διάγνωσης, αλλά και της πρόγνωσης. Πρόκειται για μέθοδο αξιόπιστη, χαμηλού κόστους, ακίνδυνη, που δίνει τη δυνατότητα της επανάληψης χωρίς κανέναν περιορισμό και μειώνει θεαματικά τις περιπτώσεις νεογνών με καθυστέρηση στη διάγνωση. Σε παραμελημένα περιστατικά τα συμπτώματα αλλάζουν  και εμφανίζονται: Χωλότητα ή ανώμαλη βάδιση (σημείο Trendelenburg), σε περίπτωση μονόπλευρης εξάρθρωσης ή εμφάνιση χαρακτηριστικής λόρδωσης σε περίπτωση αμφοτερόπλευρης εξάρθρωσης.
 

Η θεραπεία

Η πρώιμη διάγνωση μιας παθολογικής κατάστασης έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο για το είδος της θεραπείας που θα επιλεγεί (συντηρητική ή χειρουργική), όσο και για την έκβαση της θεραπείας. 
 
Η εξέταση των ισχίων με τον υπέρηχο έχει υψηλή αξιοπιστία (στα κατάλληλα και έμπειρα χέρια), δεν επιβαρύνει με ακτινοβολία το νεογνό και μπορεί να γίνει από τις πρώτες ώρες μετά τον τοκετό έως τον 4ο – 6ο μήνα. Μετά τον 4ο -5ο μήνα η εφαρμογή του υπερήχου γίνεται πρακτικά δύσκολη, λόγω ότι το βρέφος είναι ελεγχόμενο πιο δύσκολα και σε περίπτωση που υπάρχει το παραμικρό διαγνωστικό δίλλημα γίνεται ακτινογραφία ισχίων. 
 
Σε περίπτωση που θα διαπιστωθεί κάποια παθολογική κατάσταση και θα απαιτηθεί θεραπεία, μπορούμε με τακτικούς ελέγχους να ελέγχουμε αν επιτυγχάνεται ο στόχος της θεραπείας. Ο χρόνος της θεραπείας περιορίζεται έτσι στο ελάχιστο.
 
Η θεραπεία είναι διαφορετική ανάλογα με την ηλικία που γίνεται η διάγνωση του εξαρθρήματος.
 
Ηλικία μέχρι 6 μηνών:
 
Στην ηλικία αυτή η θεραπεία είναι απλή και δίνει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Αν πρόκειται για υπεξάρθημα ή εξάρθρημα που ανατάσσεται και συγκρατείται  εύκολα, τότε χρησιμοποιούνται ειδικοί ιμάντες απαγωγής και κάμψης των ισχίων (Ιμάντες Pavlik), με ποσοστό 85-95 % επιτυχίας.
 
Νάρθηκας απαγωγής τύπου Pavlik
 
Ο νάρθηκας απαγωγής τύπου Pavlik αποτελείται από ένα ειδικό σύστημα από λουριά και ειδικά υποδήματα με το οποίο διατηρεί τα ισχία σε δυναμική κάμψη και απαγωγή. Επιτρέπει δηλαδή στα ισχία ενεργητικές κινήσεις κάμψης και απαγωγής με τις οποίες επιτυγχάνεται ανάταξη και διατήρηση της κεφαλής του μηριαίου μέσα στην κοτύλη  χωρίς εξωτερική βία. Με τον τρόπο αυτό υποβοηθείται η φυσιολογική ανάπτυξη  κεφαλής μηριαίου και κοτύλης.
 
Νάρθηκας απαγωγής τύπου Pavlik
 
Οι ιμάντες Pavlik  είναι εύκολοι στην εφαρμογή, πρέπει να εφαρμόζονται ,στην αρχή, συνεχόμενα , όλο το 24-ωρο, για διάστημα 6 εβδομάδων, και μετά για 12 ώρες την ημέρα για ακόμα 6 εβδομάδες. Μέχρι την βάδιση  του μωρού θα εφαρμόζεται νάρθηκας απαγωγής μόνο την νύχτα.  
 
Ηλικία 6 μηνών μέχρι 3 ετών:
 
Εάν η διάγνωση γίνει μετά την ηλικία των 6 μηνών οι νάρθηκες απαγωγής δεν αποδίδουν. Η θεραπεία στην ομάδα αυτή είναι συντηρητική και χειρουργική. Ο σκοπός είναι ο ίδιος, δηλαδή η ανάταξη και συγκράτηση  της κεφαλής του μηριαίου μέσα στην κοτύλη μέχρις ότου σταθεροποιηθεί. Αναλόγως  με την βαρύτητα του περιστατικού θα γίνει αρθρογραφία, έλξη, κλειστή ή ανοιχτή ανάταξή, οστεοτομία μηριαίου ή και κοτύλης και ειδικός γύψος (SPICA).
 
Ειδικός γύψος SPICA
 

Για πόσο διάστημα το παιδί πρέπει να παρακολουθείται από Παιδοορθοπαιδικό; 

Η συχνότητα των επισκέψεων  στο γιατρό, εξαρτάται από την βαρύτητα της πάθησης, η παρακολούθηση θα γίνεται μέχρι το τέλος της ανάπτυξης του παιδιού (οστική ενηλικίωση). Η παρακολούθηση περιλαμβάνει την κλινική εξέταση και ακτινογραφίες λεκάνης- ισχίων.
 
 
 
Read 1240 times
Bookmark and Share

Βρείτε Γιατρό

Translate this article:

Eggrafi giatroi Logo

THESSGIATRO BEST BUTTON 01

THESSGIATRO BEST BUTTON 03

THESSGIATRO BEST BUTTON 04

THESSGIATRO BEST BUTTON 06

Hlektroniki Syntagografisi 01

Leksiko Iatrikwn Orwn

Giatroi Xwris Synora Banner 01

Giatroi Xwris Synora Banner 02

xamogelo