Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Λεξικό ιατρικών όρων.

There are 1512 entries in this glossary.
Search for glossary terms (regular expression allowed)
Begins with Contains Exact term Sounds like Tick to search all glossaries
Term Definition
ραβδομυόλυση

Οξεία και μερικές φορές θανατηφόρος ασθένεια, κατά την οποία τα υποπροϊόντα της λύσης των μυϊκών κυττάρων συσσωρεύονται στα νεφρικά σωληνάρια και οδηγούν σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Η ραβδομυόλυση μπορεί να είναι αποτέλεσμα τραυματισμού, τοξικής δράσης φαρμάκων ή χημικών στους γραμμωτούς μύες, υπερβολικής άσκησης, σήψης, σοκ, και σοβαρής υπονατριαιμίας, μεταξύ άλλων ασθενειών και καταστάσεων. Απειλητική για τη ζωή υπερκαλιαιμία και μεταβολική οξέωση μπορεί να επακολουθήσουν. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη χορήγηση υγρών πλούσιων σε διττανθρακικά (με σκοπό τη διευκόλυνση της απέκκρισης μυοσφαιρίνης και σιδήρου στα ούρα) ή την αιμοδιάλυση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι θεραπευτικοί στόχοι είναι

  1. Παρεμπόδιση και θεραπεία της νεφρικής δυσλειτουργίας.
  2. Αποκατάσταση των ηλεκτρολυτικών διαταραχών.
  3. Θεραπεία της υποκείμενης αιτίας. Οι ασθενείς ενυδατώνονται επιθετικά με στόχο την επίτευξη παροχής ούρων 200 με 300 ml/ώρα. Εάν η παροχή ούρων δεν αυξάνει με την ενυδάτωση, χορηγούνται διουρητικά αγκύλης (ωσμωτικά διουρητικά) για να προαχθεί η ούρηση. Η αλκαλοποίηση των ούρων (π.χ., με διττανθρακικό νάτριο) αυξάνει τη διαλυτότητα της μυοσφαιρίνης στα ούρα και ως εκ τούτου την αποβολή της από τον οργανισμό. Ο ασθενής με ραβδομυόλυση θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για ηλεκτρολυτικές διαταραχές (υποκαλιαιμία, υπερκαλιαιμία), ανωμαλίες του ρυθμού και σύνδρομο διαμερισματοποίησης (εάν ήταν τραυματισμός υπεύθυνος για την εμφάνιση του συνδρόμου). Όταν υπάρχει υποψία συνδρόμου διαμερισματοποίησης, άμεση μέτρηση της ιστικής πίεσης του διαμερίσματος χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της αναγκαιότητας διατομής του περιτοναίου. Καθώς ο ασθενής αναρρώνει, η φυσιοθεραπεία θα βοηθήσει στη διατήρηση του εύρους κίνησης και σε άλλες επιπλοκές, οφειλόμενες στην ακινητοποίηση εντός του νοσοκομείου.
Aliases (separate with |): Ραβδομυόλυση
ραδιενεργό ισότοπο

Χρησιμοποιείται για την διάγνωση ή την θεραπεία του καρκίνου.

Aliases (separate with |): Ραδιενεργό ισότοπο
ράδιο

Μεταλλικό στοιχείο που συναντάται σε πολύ μικρές ποσότητες σε μεταλλεύματα ουρανίου όπως στον πισσουρανίτη. Ατομικός αριθμός 88, ατομικό βάρος 226, χρόνος ημίσειας ζωής 1622 έτη. Είναι ραδιενεργό και φθορίζον. Το ραδόνιο παράγεται από τη διάσπαση του ραδίου. Το πιο σταθερό ισότοπο 226 Ra έχει χρησιμοποιηθεί ως πηγή ραδιενέργειας στην ιατρική έρευνα και θεραπεία.

Aliases (separate with |): Ράδιο
ραιβόκρανο

Άκαμπτος λαιμός που συνδέεται με μυϊκό σπασμό, κλασσικά προκαλώντας σύσπαση πλευρικής κάμψης του μυϊκού συστήματος των αυχενικών σπονδύλων. Μπορεί να είναι συγγενής ή όχι. Οι μύες που προσβάλλονται είναι κυρίως αυτοί που παρέχονται από το νωτιαίο επικουρικό νεύρο.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από ουλές, νόσο των αυχενικών σπονδύλων, αδενίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ρευματισμό, μεγεθυμένους αυχενικούς αδένες, οπισθοφαρυγγικό απόστημα, ή παρεγκεφαλιδικούς όγκους. Μπορεί να είναι σπασμωδική (κλονική) ή μόνιμη (τονική). Ο τελευταίος τύπος ενδεχομένως οφείλεται σε νόσο Pott (φυματίωση της σπονδυλικής στήλης).

Aliases (separate with |): Ραιβόκρανο
ρακεμική επινεφρίνη

Μείγμα δεξιόστροφων και αριστερόστροφων ισομερών επινεφρίνης το οποίο όταν νεφελοποιηθεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση της ψευ-δομεμβρανώδους λαρυγγίτιδας και της βρογ-χιολίτιδας. Το φάρμακο συνήθως συγχορηγείται με παρεντερική δεξαμεθαζόνη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μερικά βρέφη και παιδιά που ανταποκρίνονται αρχικά σε αυτή τη θεραπεία θα υποτροπιάσουν. Οι ασθενείς που λαμβάνουν ρακεμική επινεφρίνη πρέπει να παρακολουθούνται για αρκετές ώρες για να καθορισθεί αν πρέπει να εισαχθούν στο νοσοκομείο ή αν είναι σε αρκετά σταθερή κατάσταση ώστε να επιστρέψουν σπίτι τους.

Aliases (separate with |): Ρακεμική επινεφρίνη
ραχιαίος πόνος

Αίσθηση πόνου στην ή κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης ή στο μυϊκό σύστημα της οπίσθιας επιφάνειας του θώρακα. Χαρακτηρίζεται συνήθως από αμβλύ, συνεχή πόνο και ευαισθησία των μυών ή των προσφύσεών τους στην κατώτερη οσφυική, οσφυοϊερή ή ιερολαγόνιο περιοχή. Ο πόνος συχνά επεκτείνεται στο κάτω άκρο, ακολουθώντας την κατανομή του ισχιακού νεύρου.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Στις συνηθισμένες αιτίες του ραχιαίου πόνου συγκαταλέγονται ο πόνος που προκαλείται από υπερέκταση των μυών ή των τενόντων, κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου, στένωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, ή σπονδυλολίσθηση. Ασθενείς με ιστορικό καρκίνου ενδέχεται να υποφέρουν από οσφυϊκό πόνο οφειλόμενο σε μεταστατικούς όγκους στους σπονδύλους, και πρέπει να αξιολογούνται προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι δεν επίκεινται βλάβες στο νωτιαίο μυελό. Ασθενείς με ραχιαίο πόνο και πυρετό (ειδικά αυτοί με ιστορικό χρήσης ενέσιμων φαρμάκων, φυματίωσης, ή πρόσφατης χειρουργικής επέμβασης στην ράχη) πρέπει να αξιολογούνται για επισκληρίδιο απόστημα ή οστεομυελίτιδα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Ανάλογα με την υποκείμενη αιτία του ραχιαίου πόνου, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει χορήγηση φαρμάκων, σύντομη κλινανάπαυση, χειρομαλάξεις, φυσιοθεραπεία, χειροπρακτική, διατατικές ασκήσεις, χειρουργική επέμβαση και/ή ακτινοθεραπεία. Οι περισσότερες μη κακοήθεις μορφές του ραχιαίου πόνου παρουσιάζουν βελτίωση κατόπιν ολιγοήμερης ανάπαυσης, ακολουθούμενης από αντιφλεγμονώδη αγωγή 2 έως 4 εβδομάδων, κατάλληλης μυϊκής ενδυνάμωσης και υπομονής. Ο πόνος που προκαλείται από οστεοπορωτικό κάταγμα μπορεί να αποδειχθεί εντονότερος και μακροχρόνιος. Ο ραχιαίος πόνος που παράγεται από σπονδυλική μετάσταση μπορεί να υποχωρήσει με ακτινοθεραπεία, η χρήση της οποίας μειώνει επίσης τις πιθανότητες συμπίεσης του νωτιαίου μυελού και επακόλουθης παράλυσης. Ασθενείς με σπονδυλικό επισκληρίδιο απόστημα χρειάζονται παροχέτευση της μόλυνσης και λήψη αντιβιοτικών.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Παρατεταμένη κλινανάπαυση αντενδείκνυται για τους περισσότερους ασθενείς με ραχιαίο πόνο. Η τοπική θερμότητα εφαρμόζεται καθ' υπόδειξη. Το θεραπευτικό σχήμα πρέπει να εξηγείται, να εφαρμόζεται και να ενισχύεται αναλόγως. Οι παράγοντες που επισπεύδουν την εμφάνιση των συμπτωμάτων αναγνωρίζονται και συζητούνται προληπτικές δράσεις.

Aliases (separate with |): Ραχιαίος πόνος
ραχίτιδα

Νόσος της ανάπτυξης των οστών στα παιδιά, συχνότερα ως αποτέλεσμα ανεπάρκειας βιταμίνης D, που χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή εναπόθεση μεταλλικών στοιχείων στους χόνδρους και τα νεοσχηματιζόμενα οστά, με αποτέλεσμα ανωμαλίες στο σχήμα, τη δομή και την ισχύ του σκελετού. Η κατάσταση αυτή μπορεί να προληφθεί με έκθεση στο υπεριώδες φως (ηλιακό ή τεχνητό φως) και τη χορήγηση βιταμίνης D σε ποσότητες, που παρέχουν 400 I.U. ενεργούς βιταμίνης D την ημέρα. Η ασθένεια της ανεπάρκειας βιταμίνης D στους ενήλικες είναι γνωστή ως οστεομαλακία.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η ραχίτιδα έχει πολλά αίτια, συμπεριλαμβανομένων παθήσεων που επηρεάζουν την πρόσληψη, την απορρόφηση και το μεταβολισμό της βιταμίνης D ή του φωσφόρου· νεφρικές σωληναριακές διαταραχές· και παθήσεις στις οποίες το παιδί είναι χρόνια οξεωτικό, μεταξύ άλλων.

ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Τα πάσχοντα παιδιά είναι συχνά ληθαργικά και μπορεί να εμφανίζουν αδύναμο μυϊκό σύστημα και ελαττωμένη μυϊκή ισχύ. Στη φυσική εξέταση παρατηρουνται πολλoπλές οστικές ανωμαλίες, όπως μετωπιαίο υβος, ραιβότητα των μακρών οστών, επιπέδω-ση των πλευρών της θωρακικής κοιλότητας, κυφωση, σκολίωση ή λόρδωση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία και η πρόγνωση εξαρτώνται από την αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας. Συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης D είναι η κατάλληλη θεραπεία για ορισμένους ασθενείς.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Υπερβολική λήψη βιταμίνης D (στα βρέφη, περισσότερο από 20.000 I.U. ημερησίως· στους ενήλικες περισσότερο από 100.000 IU ημερησίως) θα πρέπει να αποφευγεται λόγω κινδύνου υπερβιταμίνωσης D.

Aliases (separate with |): Ραχίτιδα
ρενίνη

Ένζυμο που παράγεται από τους νεφρούς, το οποίο καταλύει τη μετατροπή του αγγειοτασινογόνου σε αγγειοτασίνη Ι, και στη συνέχεια μετατρέπεται σε αγγειοτασίνη ΙΙ, η οποία διεγείρει την αγγειοσύσπαση και την έκκριση αλδοστερόνης. Τα επίπεδα της ρενίνης στο αίμα είναι αυξημένα σε κάποιες μορφές υπέρτασης.

Aliases (separate with |): Ρενίνη
ρετινόλη

Μορφή της βιταμίνης Α που ανευρίσκεται στα ηπατικά έλαια ψαριών.

Aliases (separate with |): vitamin A1|Ρετινόλη
ρευματικός πυρετός

Πολυσυστηματική, εμπύρετος φλεγμονώδης νόσος, που αποτελεί μακροπρόθεσμη επιπλοκή ατελώς θεραπευθείσας στρεπτοκοκκικής φαρυγγικής λοίμωξης από στελέχη της ομάδας Α. Πιστεύεται ότι οφείλεται σε αυτοάνοση απάντηση έναντι των βακτηριακών αντιγόνων του στρεπτόκοκκου, αλλά δεν έχει αναγνωρισθεί ο ακριβής μηχανισμός που είναι υπεύθυνος για την εμφάνιση της ασθένειας. Η νόσος δεν είναι συχνή στην εποχή μας στις δυτικές κοινωνίες, αλλά παραμένει σημαντική αιτία νοσηρότητας στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Μετά από φαρυγγική λοίμωξη από στρεπτόκοκκους της ομάδας Α, μερικοί ασθενείς εμφανίζουν αιφνίδιο πυρετό και άλγος στις αρθρώσεις· αυτός είναι ο συχνότερος τύπος έναρξης της νόσου. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα, άλγος στην κίνηση, κοιλιακό άλγος, χορεία και καρδιακή συμπτωματολογία (περικαρδίτιδα, μυοκαρδίτιδα, ενδοκαρδίτιδα). Δυσφορία στο προκάρδιο και καρδιακό φύσημα αναπτύσσονται αιφνίδια. Εκδηλώσεις από το δέρμα περιλαμβάνουν δισκοειδές ή γυροειδές ερύθημα και ανάπτυξη υποδόριων οζιδίων. Ο ρευματικός πυρετός μπορεί να εμφανισθεί χωρίς οποιοδήποτε σημείο ή σύμπτωμα συμμετοχής των αρθρώσεων. Δυο μείζονες βλάβες (καρδίτιδα, πολυαρθρίτιδα, χορεία, δισκοειδές ερύθημα, υποδόρια οζίδια) ή ένα μείζον και δυο ελάσσονα κριτήρια (πυρετός, αρθραλγία, αυξημένη ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων ή θετική C αντιδρώσα πρωτεΐνη, παρατεταμένο P-R διάστημα στο ηλεκτροκαρδιογράφημα) απαιτούνται για να μπει η διάγνωση του οξέος ρευματικού πυρετού.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ: Άμεση και επαρκής θεραπεία της στρεπτοκοκκικής λοίμωξης με πενικιλλίνη ή κεφαλοσπορίνη από του στόματος χορηγείται για διάστημα τουλάχιστον 10 ημερών. Η ερυθρομυκίνη αποτελεί εναλλακτική λύση στους ασθενείς που είναι αλλεργικοί στην πενικιλλίνη. Οι ασθενείς που είναι γνωστό ότι έχουν καρδίτιδα και πρόκειται να υποστούν οδοντιατρική ή χειρουργική επέμβαση (ειδ. αυτές που περιλαμβάνουν όργανα της ουροφόρου οδού, του ορθού ή του κόλου) θα πρέπει να καλυφθούν πρόσθετα με αντιβιοτικά την ημέρα της επέμβασης και αρκετές ημέρες μετά. Για την παρεμπόδιση επανεμφάνισης του ρευματικού πυρετού σε έναν ασθενή που έχει νοσήσει, απαιτείται λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης ή σουλφοναμιδών επί τουλάχιστον 5 έτη από την αρχική λοίμωξη (10 έτη για ασθενείς με συμμετοχή των καρδιακών βαλβίδων).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία περιλαμβάνει επίσης κατάκλιση μέχρι την πλήρη υποχώρηση σημείων ενεργού ρευματικού πυρετού. Σαλικυλικά μπορεί να δοθούν για συμπτωματική ανακούφιση. Διουρητικά ή αντιαρρυθμικά μπορεί να δοθούν σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή διαταραχές του καρδιακού ρυθμού.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι επαγγελματίες υγείας συμβουλεύουν τον ασθενή για την τροποποίηση του τρόπου ζωής και των δραστηριοτήτων του, καθώς και για τη σπουδαιότητα της λήψης των συνταγογραφούμενων αντιβιοτικών καθ' όλη την πορεία της θεραπείας και της προφύλαξης. Η σημασία της διατήρησης μιας δίαιτας πτωχής σε αλάτι και της προσήλωσης στη θεραπεία με διουρητικά, διγοξίνη ή φάρμακα μείωσης του μεταφορτίου τονίζεται στους ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

Aliases (separate with |): Ρευματικός πυρετός
ρευματισμός

Γενική, αλλά μάλλον παρωχημένη ορολογία για οξείες και χρόνιες καταστάσεις, που χαρακτηρίζονται από φλεγμονή, μυϊκή ευαισθησία και ακαμψία και άλγος στις αρθρώσεις και τις παρακείμενες δομές. Περιλαμβάνει φλεγμονώδη αρθρίτιδα (λοιμώδη, ρευματοειδή, ουρική), αρθρίτιδα λόγω ρευματικού πυρετού ή τραύματος, εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων, νευρογενή αρθροπάθεια, ύδραρθρο, μυοσίτιδα, θυλακίτιδα, ινομυαλγία και πολλές άλλες καταστάσεις.

Aliases (separate with |): Ρευματισμός
ρευματοειδής αρθρίτιδα

Χρόνιο συστηματικό νόσημα το οποίο χαρακτηρίζεται από φλεγμονή πολλαπλών αρθρικών επιφανειών. Το νόσημα συνήθως προσβάλλει παρόμοιες ομάδες αρθρώσεων και στις δύο πλευρές του σώματος και μπορεί να προκαλέσει διαβρώσεις των οστών, οι οποίες απεικονίζονται με την ακτινογραφία. Είναι συχνή η δημιουργία υποδόριων οζιδίων και η αύξηση του ρευματοειδούς παράγοντα στον ορό. Οι ασθενείς κατά κανόνα παραπονούνται για ακαμψία των αρθρώσεων κατά τις πρωινές ώρες και όχι τόσο πολύ μετά από δραστηριότητες. Οι γυναίκες προσβάλλονται 3 φορές συχνότερα σε σχέση με τους άνδρες. Σε μερικές εθνότητες, όπως είναι κάποιοι ιθαγενείς Αμερικανοί, τα ποσοστά της νόσου είναι υψηλότερα σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Η νόσος συνήθως πρωτοεκδηλώνεται κατά την μέση ηλικία, αλλά μπορεί να εκδηλωθεί και σε οποιαδήποτε ηλικία.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Οι παράγοντες εκείνοι οι οποίοι ενοχοποιούνται για την εμφάνιση και σχετίζονται με τη σοβαρότητα της νόσου είναι γενετικοί (π.χ. HLA απλότυπος), αυτοάνοσα φαινόμενα και περιβαλλοντικές επιδράσεις.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Υπάρχουν αρθραλγίες, πρωϊνή δυσκαμψία, δυσκαμψία η οποία επανέρχεται όταν ο ασθενής καθίσει ή αναπαυθεί, κακουχία και καταβολή. Το συστηματικό νόσημα χαρακτηρίζεται από πλευριτική συλλογή, περικαρδίτιδα, πνευμονική ίνωση, νευροπάθειες και οφθαλμικές διαταραχές και είναι δυνατόν να προκληθούν συμπτώματα από κάθε ένα από αυτά τα όργανα. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται σταδιακά μετά από αρκετούς μήνες αλλά είναι δυνατόν να εμφανιστούν ξαφνικά σε μερικούς ασθενείς.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Οι περισσότεροι ρευματολόγοι πλέον συνιστούν να γίνεται επιθετική θεραπεία με τροποποιητικά της νόσου αντιρευματικά φάρμακα (DMARDs) ήδη νωρίς στην πορεία της νόσου προκειμένου να αποφευχθεί η διάβρωση των οστών και η απώλεια της λειτουργικότητας των αρθρώσεων. Στα φάρμακα αυτής της κατηγορίας ανήκουν παράγοντες όπως η μεθοτρεξάτη. Επίσης συχνά χορηγούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (π.χ. ιβουπροφαίνη) ή κορτικοστεροειδή. Πολλοί ασθενείς είναι δυνατόν να συνεχίσουν να λαμβάνουν χαμηλές δόσεις κορτικοστεροειδών για χρόνια, αλλά τα πλεονεκτήματα της μακροχρόνιας λήψης κορτικοστεροειδών είναι λιγότερα από τα μειονεκτήματά τους όπως είναι η πρόκληση διαβήτη, οστεοπόρωσης και επινεφριδιακής ανεπάρκειας. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενώσεις χρυσού, που είναι όμως ασθενέστερες σε σχέση με τα DMARDs ή άλλες νεότερες θεραπείες. Στους νεότερους παράγοντες συμπεριλαμβάνονται τα αντισώματα απέναντι στον παράγοντα νέκρωσης όγκου και άλλα ανοσορρυθμιστικά φάρμακα. Επίσης χρησιμοποιούνται ισχυροί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες όπως είναι η κυκλοσπορίνη, η αζαθειοπρίνη και η μυκοφαινολάτη. Μπορούν να χρησιμοποιηθεί συνδυασμός φαρμάκων από διαφορετικές κατηγορίες. Η χειρουργική αντικατάσταση κάποιας άρθρωσης μπορεί να βοηθήσει ορισμένους ασθενείς.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Όλες οι αρθρώσεις ελέγχονται για τυχόν εμφάνιση φλεγμονής, παραμόρφωσης και σπασμού. Εκτιμάται η ικανότητα του ασθενούς να πραγματοποιεί τις δραστηριότητες της καθημερινότητάς του (ADLs). Επίσης αξιολογείται ο βαθμός της κόπωσης του ασθενούς. Παρακολουθούνται και καταγράφονται τα ζωτικά του σημεία· οι μεταβολές του βάρους του· τα χαρακτηριστικά του πόνου του (εντόπιση, ποιότητα, ένταση, παράγοντες που τον προκαλούν ή τον ανακουφίζουν), η πρωινή δυσκαμψία (κυρίως η διάρκειά της). Ενθαρρύνεται η χρήση θερμών λουτρών για την ανακούφιση από τον πόνο και την δυσκαμψία. Χορηγείται και εκτιμάται η αποτελεσματικότητα της ενδεικνυόμενης αντιφλεγμονώδους και αναλγητικής φαρμακευτικής αγωγής· ο ασθενής ενημερώνεται σχετικά με τη χρησιμότητα αυτών των φαρμάκων. Εκτιμάται η ανταπόκριση του ασθενούς σε όλα τα φάρμακα και ειδικά μετά από κάποια αλλαγή στο θεραπευτικό σχήμα. Ο ασθενής και η οικογένειά του εκπαιδεύονται στο να αναγνωρίζουν το στόχο, το χρονοδιάγραμμα της δράσης και τις ανεπιθύμητες ενέργειες του καθενός. Τα φάρμακα και τα βότανα χωρίς συνταγή γιατρού μπορεί αλληλεπιδράσουν με τα συνταγογραφούμενα φάρμακα και δε θα πρέπει να λαμβάνονται εκτός και εάν έχουν εγκριθεί από κάποιον ειδικό γιατρό ή φαρμακοποιό. Οι φλεγμένουσες αρθρώσεις μερικές φορές καθηλώνονται σε έκταση για να προληφθούν οι σπασμοί. Σημειώνονται οι περιοχές πίεσης και διατηρείται το εύρος της κινητικότητας με απαλές, παθητικές ασκήσεις, εάν ο ασθενής δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσει ενεργητικές κινήσεις. Όταν υποχωρήσει η φλεγμονή, εξηγείται στον ασθενή το πώς να κάνει ενεργητικές ασκήσεις κάποιων συγκεκριμένων αρθρώσεων σε όλο το εύρος της κίνησης. Ο ασθενής ενθαρρύνεται να κάνει θερμά λουτρά ή να εμβαπτίζει τα μέλη σε θερμό νερό πριν και κατά τη διάρκεια της άσκησης. Υγρά και έλαια πλύσεων θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε περίπτωση ξηροδερμίας. Ο ασθενής ενθαρρύνεται να πραγματοποιεί τις ADL εάν αυτό είναι δυνατόν και να αφήνει κάποιο περιθώριο επιπλέον χρόνου εάν αυτό είναι αναγκαίο. Σε ορισμένους ασθενείς είναι δυνατόν να συσταθεί η χρήση κάποιων συσκευών, μηχανημάτων ή οργάνων που μπορούν να τους βοηθήσουν ή να τους προστατεύσουν. Ο ασθενής θα πρέπει να βρει εναλλακτικούς τρόπους για να πραγματοποιεί τις δραστηριότητές του, να κάθεται και να στέκεται όρθιος, αλλά θα πρέπει να βρίσκει και επαρκή χρόνο για να ξεκουράζεται. Η παραπομπή σε κάποιον εργοθεραπευτή ή φυσιοθεραπευτή μπορεί να κριθεί αναγκαία. Θα πρέπει να ξεκαθαριστεί τόσο στον ασθενή όσο και στην οικογένειά του ότι είναι σημαντικό να συνεχίζονται οι συναντήσεις / συνεδρίες με τον εργοθεραπευτή / φυσιοθεραπευτή καθώς και ότι ακολουθούνται οι οδηγίες για τις κατ' οίκον δραστηριότητες. Τόσο ο ασθενής όσο και η οικογένειά του θα πρέπει να παραπέμπονται στις τοπικές και εθνικές ομάδες υποστήριξης και πληροφόρησης. Επιδιωκόμενος στόχος είναι η συμμόρφωση με την συνιστώμενη θεραπεία και τις ασκήσεις, η ικανότητα πραγματοποίησης των ADLs, η βραδεία εξέλιξη των παραμορφωτικών αλλοιώσεων, ο έλεγχος του πόνου και η σωστή χρήση των βοηθητικών οργάνων. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την Εταιρεία Αρθρίτιδας (www.arthritis.org).

Aliases (separate with |): Ρευματοειδής αρθρίτιδα
ρευματοειδής παράγοντας

Αντισώματα, που παράγονται από τον οργανισμό έναντι των ανοσοσφαιρινών. Είναι παρόντα σε σχεδόν 80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα και σε πολλους ασθενείς με άλλες ρευματολογικές και φλεγμονώδεις ασθένειες. Ο παράγοντας αυτός χρησιμοποιείται, μαζί με άλλους κλινικούς δείκτες, στη διάγνωση και την αντιμετώπιση της ρευματοειδής αρθρίτιδας.

Aliases (separate with |): Ρευματοειδής παράγοντας
ρήξη του Αχίλλειου τένοντα

Ρήξη των προσφύσεων του γαστρο-κνημίου και των πελματιαίων μυών στην οπίσθια επιφάνεια της πτέρνας, τραυματισμός ο οποίος συνήθως συμβαίνει σε μέσης ηλικίας αθλητές που συμμετέχουν σε καλαθοσφαίριση ή άλλα αθλήματα με μπάλα, μερικούς δύτες ή ασθενείς που θεραπεύονται με ενέσιμα στεροειδή για τενοντίτιδα του Αχίλλειου τένοντα.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Ο τραυματισμός συνήθως συμβαίνει κατά τη διάρκεια αιφνίδιας, βίαιης πελματιαίας κάμψης του αστραγάλου.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Μετά την αρχική αίσθηση του χτυπήματος στην οπίσθια επιφάνεια του κάτω άκρου, ο ασθενής συνήθως αναφέρει αδυναμία να ανασηκωθεί στα δάκτυλα των ποδιών του.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: H αντιμετώπιση μπορεί να συμπεριλάβει τοποθέτηση γυψονάρθηκα στο κάτω άκρο ή χειρουργική αποκατάσταση ή ενίσχυση του τένοντα που έχει υποστεί βλάβη.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Πρώιμη υποβοήθηση της κίνησης του αστραγάλου μειώνει τη διάρκεια της αποκατάστασης από ρήξη του Αχίλλειου τένοντα, που μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να παραταθεί ή να επιπλακεί με μυϊκή ατροφία ή υποτροπιάζουσα κάκωση του τένοντα.

Aliases (separate with |): Ρήξη του Αχίλλειου τένοντα
ρήξη του σπλήνα

Μια κοιλιακή καταστροφή χαρακτηριζόμενη από εκτεταμένο, συχνά πλευριτικό άλγος, αιμοδυναμική αστάθεια, απώλεια αίματος στο περιτόναιο και μερικές φορές καρδιαγγειακή κατάρρευση και θάνατο. Μπορεί να συμβεί ως αποτέλεσμα τραυματισμού ή σπανιότερα σε ασθενείς με λοιμώδη μονοπυρήνωση. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή να περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση του σπλήνα. Σε καθυστερημένη ρήξη του σπλήνα, η καταστροφική ασθένεια μπορεί να μην εκδηλωθεί παρά ημέρες ή εβδομάδες μετά τον υπαίτιο τραυματισμό.

Aliases (separate with |): Ρήξη του σπλήνα
ριβονουκλεϊκό οξύ (RNA)

Νουκλεϊκό οξύ παρόμοιο με το DNA. Συμμετέχει στην παραγωγή πρωτεϊνών στα κύτταρα.

Aliases (separate with |): Ριβονουκλεϊκό οξύ (RNA)
ριβοφλαβίνη

C17H20N4O6. Υδατοδιαλυτή βιταμίνη του συμπλέγματος των Β βιταμινών. Είναι μια πορτοκαλοκίτρινη κρυσταλλική σκόνη. Συμπτώματα της ανεπάρκειας ριβοφλαβίνης είναι η φωτοφοβία, η χειλίτιδα, η γλωσσίτιδα και η σμηγμα-τορροϊκή δερματίτιδα, ειδικά του προσώπου και του τριχωτού της κεφαλής.

ΛΕΙΤΟΥΡΓIΑ H ριβοφλαβίνη είναι συστατικό κάποιων φλαβοπρωτεϊνών που λειτουργούν ως συνένζυμα της κυτταρικής οξείδωσης. Είναι απαραίτητη για την αποκατάσταση των ιστών.

ΠΗΓΕΣ: Η ριβοφλαβίνη ευρίσκεται στο γάλα και σε παράγωγα γάλακτος, στα πράσινα λαχανικά, στο συκώτι, το βοδινό κρέας, τα ψάρια και ξηρούς ζυμομύκητες. Συντίθεται επίσης από βακτήρια του σώματος.

ΗΜΕΡΗΣΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ: Οι ημερήσιες ανάγκες ενός ενήλικα είναι 0,6 mg/1000 kcal προσλαμβανόμενης τροφής. Βρέφη, παιδιά και γυναίκες σε κυηση και θηλασμό χρειάζονται αυξημένες ποσότητες.

Aliases (separate with |): vitamin B2|Ριβοφλαβίνη
ριζική μαστεκτομή

Αφαίρεση ολόκληρου του μαστού μαζί με τους υποκείμενους μύς και τους λεμφαδένες της μασχάλης.

Aliases (separate with |): Ριζική μαστεκτομή
ριζική χειρουργική επέμβαση

Εκτεταμένη επέμβαση κατά την οποία αφαιρείται ο όγκος, παρακείμενοι ιστοί και οι λεμφαδένες της περιοχής.

Aliases (separate with |): Ριζική χειρουργική επέμβαση
ρινική κοιλότητα

Μια εκ των δυο κοιλοτήτων μεταξύ της βάσης του κρανίου και της οροφής του στόματος, το οποίο διανοίγεται πρόσθια στη ρίνα και οπίσθια στον ρινοφάρυγγα Η επίστρωση του με τριχωτό επιθήλιο, θερμαίνει και υγραίνει τον εισπνεόμενο αέρα, παγιδεύει τη σκόνη και τα παθογόνα στη βλέννα που στη συνέχεια διοχετεύεται προς το φάρυγγα. Το ρινικό διάφραγμα (ηθμοειδές και ύνιδα) χωρίζει τις ρινικές κοιλότητες, και οι οσφρητικοί υποδοχείς ευρίσκονται στο άνω μέρος κάθε κοιλότητας. Οι παραρρίνιοι κόλποι (μετωπιαίοι, άνω γναθιαίοι, σφηνοειδείς και ηθμοειδείς) διοχετεύονται στον πόρο κάτωθεν των κογχών. Τα στόμια των μετωπιαίων, οπίσθιων ηθμοειδών, και άνω γναθιαίων κόλπων ευρίσκονται στο μέσο πόρο. Τα στόμια των πρόσθιων ηθμοειδών και σφηνοειδών κόλπων βρίσκονται στον άνω πόρο. Ο ρινικός βλενογόννος είναι αγγειοβριθής, η αιμάτωση προέρχεται από τις άνω γναθιαίες αρτηρίες από τις έξω καρωτίδες αρτηρίες, και από τις ηθμοειδείς αρτηρίες εκ των έσω καρωτίδων.

Aliases (separate with |): Ρινική κοιλότητα
ρινοφάρυγγας

Περιοχή της ρινικής κοιλότητας πίσω από τη μύτη και πάνω από το ορατό τμήμα του φάρυγγα.

Aliases (separate with |): Ρινοφάρυγγας
ροδόχρους νόσος, ροδόχρους ακμή

Χρόνιο εξάνθημα που εντοπίζεται συνήθως στη μεσότητα του προσώπου (μύτη, παρειές, μέτωπο, περιοφθαλμικά, στο πηγούνι), στην οποία εμφανίζονται βλατίδες και εφελκίδες σε ένα ερυθηματώδες ή ερυθρό υπόβαθρο. Καθώς η κατάσταση εξελίσσεται, μικρές αγγειακές δυσμορφίες του δέρματος μπορεί να εμφανιστούν και τελικά οι σμηγματογόνοι αδένες της ρινός μπορεί να διογκωθούν και να οδηγήσουν σε δυσμορφίες (ρινόφυμα). Η κατάσταση είναι συνήθης, ειδικά σε άτομα μέσης ηλικίας, που κατάγονται από τη Νότια Ευρώπη. Οι γυναίκες προσβάλλονται περισσότερο από τους άνδρες.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τοπική εφαρμογή μετρονιδαζόλης, κλινδαμυκίνης ή ερυθρομυκίνης· τετρακυκλίνες από του στόματος· και ρετινοειδή μπορεί να βοηθήσουν, αλλά η κατάσταση είναι χρόνια. H ασθένεια αντιμετωπίζεται, δεν θεραπεύεται.

ΠΕΡΙΘΑΛΨH ΑΣΘΕΝΟΥΣ: H ροδόχρους ακμή επηρεάζει περίπου 14 εκατομμύρια Αμερικανών. Σε πολλούς, η κατάσταση είναι αρκετά ήπια· μπορεί να παρερμηνευθεί ως ηλιακό έγκαυμα, ήπια ακμή ή αλλαγές στη χροιά του δέρματος, που σχετίζονται με τη γήρανση. Όταν γίνεται πιο προεξέχουσα, αν δεν ανταποκρίνεται σε φαρμακευτική αγωγή, θεραπεία με λέιζερ και παλμικό φως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση επιπλοκών, όπως είναι οι τηλεαγγειεκτασίες και το ρινόφυμα. Επιβαρυντικοί παράγοντες είναι το κλίμα, το ψυχολογικό στρες, μερικές τροφές και ροφήματα και προϊόντα περιποίησης του δέρματος. Ο θεραπευτής θα πρέπει να παρέχει στον ασθενή ένα κατάλογο με τους συχνότερους επιβαρυντικούς παράγοντες και έντυπο υλικό με συμβουλές για την αντιμετώπισή τους. Οι ασθενείς με ροδόχροη ακμή θα πρέπει να αποφεύγουν ερεθισμούς του δέρματος του προσώπου κατά τη διάρκεια καθαρισμού και να φοράνε γυαλιά ηλίου, τα οποία αναστέλλουν τόσο την υπεριώδη Α, όσο και την υπεριώδη Β ακτινοβολία, με βαθμό προστασίας ή 15 ή μεγαλύτερο σε ετήσια βάση. Οι προστατευτικοί φακοί που περιέχουν οξείδια ψευδαργύρου ή τιτανίου, μεγέθους της τάξης του μm, για την απορρόφηση φωτονίων, μπορεί να είναι λιγότερο ερεθιστικοί για το ευαίσθητο δέρμα. Υπαρκτές ή επίφοβες αλλαγές στο πρόσωπο επηρεάζουν την εικόνα που έχει κάποιος για τον εαυτό του και μπορεί να προκαλέσουν ντροπή, χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος και κατάθλιψη. Εμπαθητική υποστήριξη μπορεί να είναι χρήσιμη.

Aliases (separate with |): Ροδόχρους νόσος, ροδόχρους ακμή
ρυθμός (ταχύτητα) καθιζήσεως

Μια μη ειδική εργαστηριακή εξέταση της ταχύτητας με την οποία τα ερυθροκύτταρα καθιζάνουν σε μη πηγμένο αίμα. Σε αυτή την εξέταση, το αίμα στο οποίο έχει προστεθεί ένα αντιπηκτικό τοποθετείται σε ένα λεπτό στενό σωλήνα και η απόσταση που πέφτουν τα ερυθροκύτταρα σε μια ώρα είναι η ταχύτητα καθίζησης. Φυσιολογικά, είναι λιγότερος από 10 mm/ώρα στους άνδρες και ελαφρά υψηλότερος στις γυναίκες.

Η ταχύτητα με την οποία τα κύτταρα καθιζάνουν εξαρτάται από το πόσα ερυθροκύτταρα είναι μαζί. Η συστάδα αυξάνεται από τις πρωτεΐνες οξείας φάσης που απελευθερώνονται κατά τη φλεγμονή. Επομένως, η ταχύτητα καθίζησης υποδεικνύει την παρουσία φλεγμονής και χρησιμοποιείται για να διαπιστώσει την έναρξη και την πρόοδο των φλεγμονωδών διαταραχών. Μια αυξημένη ταχύτητα καθίζησης βοηθά να διαφοροδιαγνωσθεί το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου από την ασταθή στηθάγχη, επειδή δεν παρατηρείται φλεγμονή στη δεύτερη κατάσταση.

Aliases (separate with |): ESR (erythrocyte sedimentation rate)|Ρυθμός (ταχύτητα) καθιζήσεως
ρυθμός περιγεννητικής θνησιμότητας

Ο αριθμός των θνησιγενών (στα οποία η διάρκεια εγκυμοσύνης ήταν 28 εβδομάδες ή περισσότερο) στις πρώτες 7 μέρες της ζωής, διαιρούμενος με τον αριθμό των ζωντανών και των θνησιγενών γεννήσεων στο ίδιο έτος. Αυτή η τιμή εκφράζεται συνήθως ως θάνατοι ανά 100.000 γεννήσεων ζωντανών και θνησιγενών.

Aliases (separate with |): Ρυθμός περιγεννητικής θνησιμότητας
Glossary 2.8 uses technologies including PHP and SQL