Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Λεξικό ιατρικών όρων.

There are 1512 entries in this glossary.
Search for glossary terms (regular expression allowed)
Begins with Contains Exact term Sounds like Tick to search all glossaries
Term Definition
μαγνητική τομογραφία

Μέθοδος τρισδιάστατης απεικόνισης του σώματος, κατά την οποία εφαρμόζεται μαγνητικό πεδίο για την λήψη των εικόνων. Είναι δυνατό να ληφθούν τομές του σώματος σε όλα τα επίπεδα (όχι μόνο εγκάρσιες όπως στην αξονική τομογραφία).

Aliases (separate with |): Μαγνητική τομογραφία
μακροφάγο

Μονοκύτταρο που έχει φύγει από την κυκλοφορία και έχει εγκατασταθεί και ωριμάσει μέσα σε έναν ιστό. Μακροφάγα ανευρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες στον σπλήνα, τους λεμφαδένες, τις κυψελίδες και τις αμυγδαλές. Περίπου 50% όλων των μακροφάγων βρίσκονται στο ήπαρ, ως κύτταρα Kupffer. Είναι επίσης παρόντα στον εγκέφαλο ως μικρογλοία, στο δέρμα ως κύτταρα Langerhans, στα οστά ως οστεοκλάστες, όπως και σε ορογόνες κοιλότητες, στο μαστό και στον πλακούντα. Μαζί με τα ουδετερόφιλα, τα μακροφάγα είναι τα κύρια φαγοκύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Έχουν την ικανότητα να αναγνωρίζουν και να προσλαμβάνουν ξένα αντιγόνα μέσω υποδοχέων, που υπάρχουν στην επιφάνεια της μεμβράνης τους· έπειτα, τα αντιγόνα αυτά καταστρέφονται από λυσοσώματα. Η εντάπισή τους στον περιφερικό λεμφικό ιστό δίνει την ικανότητα στα μακροφάγα να δρουν σαν οι σπουδαιότεροι «καθαριστές» του αίματος, απαλλάσσοντάς το από ανώμαλα ή γηρασμένα κύτταρα και κυτταρικά απόβλητα, όπως και από παθογόνους οργανισμούς.

Τα μακροφάγα έχουν, επίσης, ένα ζωτικό ρόλο με το να επεξεργάζονται αντιγόνα και να τα παρουσιάζουν στα Τ κύτταρα, ενεργοποιώντας έτσι την ειδική ανοσολογική απάντηση. Ακόμα, απελευθερώνουν πολλές ουσίες, οι οποίες συμμετέχουν στην φλεγμονή, συμπεριλαμβανομένων χημοκινών, κυτταροκινών, λυτικών ενζύμων, ελευθέρων ριζών οξυγόνου, πηκτικών παραγόντων και αυξητικών παραγόντων.

Aliases (separate with |): Μακροφάγο
μασάζ, μάλαξη
  1. Χειρισμός, μεθοδική πίεση, τριβή και ζύμωση του σώματος.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το έντονο μασάζ θα πρέπει να αποφεύγεται από ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά φάρμακα ή ασθενείς με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων· σε αυτούς τους ασθενείς το μασάζ μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία ή μώλωπες. Το μασάζ πρέπει επίσης να αποφεύγεται πάνω από γνωστούς όγκους, θρόμβους ή προσθετικά σωματικά μέρη.

  1. Η θεραπευτική εφαρμογή του αγγίγματος από αδειούχο μασέρ. Το μασάζ είναι πιθανό να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του άγχους, της αρθρίτιδας, της διαταραχής ελαττωματικής προσοχής/ υπερκινητικστητας, της κατάθλιψης, της ινομυαλγίας, του μυοσκελετικού πόνου, του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, των αθλητικών κακώσεων και του στρες. Μία παραλλαγή, το σουηδικό μασάζ, χρησιμοποιεί τις πλήξεις, τη ζύμωση, την τριβή, τη μάλαξη με πλήξη και τη δόνηση.
Aliases (separate with |): Μασάζ, μάλαξη
μαστεκτομή

Χειρουργική αφαίρεση του μαστού. Η επέμβαση εκτελείται συνήθως σαν θεραπεία ή προφύλαξη έναντι του καρκίνου του μαστού και μπορεί να είναι θεραπευτική σε περισσότερες από 9θ% των περιπτώσεων, στις οποίες η νόσος είναι ιστολογικά μη διηθητική και μακροσκοπικά περιορισμένη στο μαστό. Σε ασθενείς με πιο εκτεταμένη νόσο, είναι μέρος της συνολικής θεραπευτικής στρατηγικής για τον καρκίνο του μαστού, η οποία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και/ ή ορμονική θεραπεία. Η ριζική μαστεκτομή (δεν εκτελείται πλέον) περιελάμβανε την αφαίρεση του μαζικού ιστού, καθώς και του μείζονος θωρακικού μυός, της θωρακικής περιτονίας, του περιεχομένου της μασχάλης, της θηλής και της θηλαίας άλω. Στην τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή, η θωρακική περιτονία αφαιρείται, αλλά ο μείζον θωρακικός μυς παραμένει ανέπαφος. Η υπόλοιπη εγχείρηση προσομοιάζει στη ριζική μαστεκτομή. Στην απλή μαστεκτομή, αφαιρούνται μόνο ο μαζικός ιστός, η θωρακική περιτονία, η θηλή, η θηλαία άλως και το μασχαλιαίο λίπος. Στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, επειδή καμία από αυτές τις τεχνικές δεν έχει αποδειχθεί ανώτερη της ογκεκτομής, ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία, οι προτιμήσεις της ασθενούς και του θεράποντος ιατρού συχνά καθορίζουν τη θεραπεία που χρησιμοποιείται. Η μαστεκτομή προτιμάται ακόμα για κάποιες ασθενείς με καρκίνο του μαστού (π.χ., έγκυες γυναίκες), οι οποίες δεν πρέπει να λάβουν ακτινοθεραπεία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Η ασθενής ενθαρρύνεται να συζητάει τις θεραπευτικές επιλογές. Παρακολουθούνται τα ζωτικά σημεία και η ποσότητα και τα χαρακτηριστικά της παροχέτευσης της πληγής. Μετεγχειρητικά, η ασθενής τοποθετείται με το άνω άκρο της προσβεβλημένης πλευράς ανασηκωμένο σε ένα μαξιλάρι μέχρι να αφαιρεθούν οι παροχετεύσεις. Η ενεργητική και παθητική άσκηση του άνω άκρου ενθαρρύνεται για να εμποδίσει τη σύσπαση της άρθρωσης και τη βράχυνση των μυών. Τα αναλγητικά φάρμακα χορηγούνται, όπως έχουν οριστεί. Προσφέρεται υποστήριξη για να βοηθήσει την ασθενή και τη οικογένεια να αντεπεξέλθουν στη διάγνωση και την επακόλουθη θλίψη και να προσαρμοστούν σε αλλαγές στην εικόνα και την αντίληψη του εαυτού. Η ασθενής διδάσκεται προληπτικά μέτρα για το λεμφοίδημα και της προσφέρονται πληροφορίες για τις μαστικές προσθέσεις και το επανορθωτικό χειρουργείο.

Aliases (separate with |): Μαστεκτομή
μαστίτιδα κατά το θηλασμό

Μαστίτιδα που συμβαίνει κατά το θηλασμό, τυπικά τη δεύτερη ή τρίτη εβδομάδα μετά τον τοκετό· ωστόσο, μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Βλ.: Παράρτημα Νοσηλευτικών Διαγνώσεων.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η λοίμωξη μπορεί να οφείλεται στην είσοδο παθογόνων μικροβίων μέσω σχισμών στη θηλή. Συνηθέστερα, ο προσβάλλων μικροοργανισμός είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος. Η λοίμωξη ξεκινά σε ένα λοβίδιο, αλλά μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η γυναίκα παραπονείται για διόγκωση στο μαστό και ευαισθησία και σφύζοντα άλγη κατά τη διάρκεια και μεταξύ των θηλασμών μαζί με κεφαλαλγία και κακουχία. Τριγωνικό ερύθημα κάτω από τον προσβεβλημένο μαστό είναι ένα πρώιμο σημείο. Παθολογικά αντικειμενικά ευρήματα από τα ζωτικά σημεία περιλαμβάνουν πυρετό και ταχυκαρδία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Πρέπει να εφαρμόζεται τοπικά θερμότητα· συνταγογραφούνται κατάλληλα αντιβιοτικά, όπως οι ανθεκτικές στις βήτα λακταμάσες πενικιλίνες· και δίνονται αναλγητικά για τη δυσφορία. Τα αληθή αποστήματα απαιτούν διάνοιξη και παροχέτευση· άντληση του γάλακτος από τους μαστούς μπορεί να συσταθεί για να αποφευχθεί η συμφόρηση και να διατηρηθεί η γαλουχία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να ενθαρρύνουν τις μητέρες να λαμβάνουν επαρκή ανάπαυση και ενυδάτωση. Η εκπαίδευση των ασθενών δίνει έμφαση στην προσωπική υγιεινή, τη φροντίδα του στήθους, τη χρήση υποστηρικτικού στηθόδεσμου και το συχνό θηλασμό του νεογνού, ώστε να αδειάζει το στήθος. Η μητέρα διδάσκεται να αναγνωρίζει τα πρώιμα σημεία πιθανής λοίμωξης, όπως η ερυθρότητα και οι σχάσεις των θηλών.

Aliases (separate with |): Μαστίτιδα κατά το θηλασμό
μαστοειδίτιδα

Φλεγμονή των μαστοειδών κυψελών, συνήθως αποτέλεσμα διασποράς της λοίμωξης από οξεία μέση ωτίτιδα. Η νόσος είναι σχετικά σπάνια, τώρα που είναι γενικά διαθέσιμα αποτελεσματικά αντιβιοτικά για την οξεία μέση ωτίτιδα. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι ίδιοι με αυτούς, που προκαλούν οξεία μέση ωτίτιδα: είδη στρεπτόκοκκου, αιμόφιλος της ινφλουέντσας και χρυσίζων σταφυλόκοκκος, αν και σε κάποιες περιπτώσεις μυκοβακτήρια ή μύκητες μπορεί να προκαλέσουν τη νόσο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Ο ασθενής παραπονείται για πόνο πίσω από το αυτί και μερικές φορές για πυρετό και συστηματικά συμπτώματα, όπως κακουχία και ρίγη. Η φυσική εξέταση μπορεί να αναδείξει ερυθρότητα και ευαισθησία πίσω από το προσβεβλημένο αυτί με οίδημα του έξω ακουστικού πόρου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Νωρίς στην πορεία της λοίμωξης, οι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπιστούν για αρκετές ημέρες με ενδοφλέβια αντιβιοτικά, ακολουθούμενα από εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική αγωγή και στενή παρακολούθηση. Μαστοειδεκτομή ή άλλες νευροχειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να χρειαστούν, αν η λοίμωξη έχει επεκταθεί πέρα από το περιόστεο ή αν παρουσιαστεί ενδοκρανιακή λοίμωξη ή θρόμβωση γειτονικών φλεβών. Όλες αυτές οι επιπλοκές μπορούν να ανιχνευθούν με απεικόνιση (π.χ., αξονική τομογραφία κεφαλής).

Aliases (separate with |): Μαστοειδίτιδα
μαστοκύτταρο

Ένα μεγάλο ιστικό κύτταρο, που μοιάζει με βασεόφιλο, το οποίο είναι απαραίτητο για φλεγμονώδεις αντιδράσεις που διαμεσολαβούνται από την ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE), αλλά δεν κυκλοφορεί στο αίμα. Τα μαστοκύτταρα είναι παρόντα στον συνδετικό ιστό ολόκληρου του σώματος, όμως είναι κυρίως συγκεντρωμένα κάτω από το δέρμα και τους βλεννογόνους του αναπνευστικού και πεπτικού σωλήνα. Τα μαστοκύτταρα είναι καλυμμένα με μόρια IgE, τα οποία συνδέονται με τα εξωγενή αντιγόνα, ενεργοποιώντας την αποκοκκίωση και απελευθερώνοντας μεσολαβητές όπως η ισταμίνη, οι προσταγλανδίνες, τα λευκοτριένια και οι πρωτεάσες από πυκνά κοκκία μέσα στο κυτταρόπλασμα. Αυτοί οι μεσολαβητές προκαλούν αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου Ι (άμεση) (π.χ., κνίδωση, αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα, αγγειοοίδημα και συστηματική αναφυλαξία).

Aliases (separate with |): Μαστοκύτταρο
μαστός
  1. Το άνω πρόσθιο τμήμα του θώρακα.

  2. Ο μαζικός αδένας, σύνθετος λοβώδης αδένας που αποτελείται από 15-20 λοβίδια αδενικού ιστού, τα οποία διαχωρίζονται μεταξύ τους με μεσολοβιώδη διαφραγμάτια. Το κάθε λοβίδιο παροχετεύεται από ένα γαλακτοφόρο πόρο, ο οποίος εκβάλλει στην άκρη της θηλής. Ο μαζικός αδένας εκκρίνει γάλα που χρησιμοποιείται για τη σίτιση του βρέφους.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, τα οιστρογόνα από την ωοθήκη διεγείρουν την ανάπτυξη του συστήματος των πόρων. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η προγεστερόνη που εκκρίνεται από το ωχρό σωμάτιο και τον πλακούντα δρα συνεργικά με τα οιστρογόνα για την ολοκλήρωση της ανάπτυξης των λοβιδίων. Μετά την κυοφορία, η προλακτίνη σε συνεργασία με τα επινεφριδια-κά στεροειδή εκκινεί τη γαλουχία, ενώ η οξυτοκίνη από την οπίσθια υπόφυση προκαλεί την έκκριση του γάλακτος. Ο θηλασμός ή η πίεση του στήθους διεγείρει αντανακλαστικά την έκκριση και την εκροή του γάλακτος.

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ: Τις πρώτες 6-12 εβδομάδες υπάρχει αίσθημα πληρότητας και ευαισθησίας στο στήθος, αναπτύσσεται στυτικός ιστός στις θηλές του μαστού, τα οζίδια γίνονται αισθητά, εναποτίθεται χρωστική γύρω από τις θηλές (πρωτεύουσα άλω, στις ξανθές η θηλαία άλω και οι θηλές γίνονται σκουρόχρωμες ροζ και στις καστανές σκουρόχρωμες καφέ και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και μαύρες), ενώ μπορεί να υπάρξει εκροή μερικών σταγόνων υγρού κατά την πίεση του μαστού. Τις επόμενες 16-20 εβδομάδες, η δευτερεύουσα θηλαία άλω εμφανίζει μικρές λευκές κηλίδες, λόγω υπερτροφίας των σμηγματογόνων αδένων (αδένες Montgomery).

Aliases (separate with |): Μαστός
μεγαλακρία

Πρόκειται για ένα χρόνιο σύνδρομο που οφείλεται στην υπερέκκριση της αυξητικής ορμόνης, κάτι που πιο συχνά παρατηρείται στο μικροαδένωμα της υπόφυσης. Χαρακτηρίζεται από σταδιακή και ασύμμετρη αύξηση του μεγέθους των οστών και των χαρακτηριστικών του προσώπου. Η υποψία της διάγνωσης τίθεται με την μέτρηση αυξημένων τιμών αυξητικής ορμόνης, οι οποίες δεν μειώνονται μετά από τη χορήγηση γλυκόζης. Επιβεβαιώνεται από την ακτινολογική απεικόνιση του αδένα της υπόφυσης.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η υπερπαραγωγή της αυξητικής ορμόνης από τα σωματοτρόπα κύτταρα της πρόσθιας υπόφυσης είναι υπεύθυνη στις περισσότερες περιπτώσεις.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η έναρξη είναι συχνά τόσο σταδιακή που οι ασθενείς και το στενό τους περιβάλλον μπορεί να μην παρατηρήσουν κάποια αλλαγή στην εμφάνιση ή στη λειτουργικότητα. Τελικά είναι δυνατόν να εμφανιστεί υπεριδρωσία, μείωση της libido, υπνηλία, μυϊκός πόνος, αδυναμία και απώλεια της όρασης. Στα σημεία της ακρομεγαλίας συμπεριλαμβάνεται η πάχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου, η αύξηση του μεγέθους των χεριών και των ποδιών, η αύξηση της βυθιότητας της φωνής και η απομάκρυνση των δοντιών του ενός από το άλλο. Στο ένα τέταρτο των ασθενών εμφανίζεται σακχαρώδης διαβήτης.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Διασφηνοειδής αφαίρεση του αδενώματος που εκκρίνει της αυξητική ορμόνη είναι η βασική μέθοδος θεραπείας. Εάν αυτή αποτύχει κάποια φάρμακα, όπως η βρωμοκρυπτίνη ή η οκτρεοτίδη ή ακόμα και η ακτινοθεραπεία μπορεί να έχουν κάποια αποτελεσματικότητα.

Aliases (separate with |): Μεγαλακρία
μεθαδόνη

Συνθετικό ναρκωτικό αναλγητικό (ανάλογο της μορφίνης).

Aliases (separate with |): Μεθαδόνη
μέθοδος Adson

[Alfred W. Adson, νευροχειρουργός από τις Η.Π.Α., 1887-1951]. Μια δοκιμασία για τη διάγνωση του συνδρόμου του άνω θωρακικού στομίου. Το χέρι του ασθενούς κινείται σε έκταση και εξωτερική στροφή προς τα πίσω με τον αγκώνα επίσης σε έκταση και τον πήχη σε πρηνή θέση. Ψηλαφάται η κερκιδική αρτηρία καθώς ζητείται από τον ασθενή να ακουμπήσει το πηγούνι του, να κλίνει το κεφάλι του προς την αντίθετη πλευρά και να στρέψει το πηγούνι του προς την πλευρά του χεριού που βρίσκεται σε έκταση. Στη συνέχεια, παραγγέλλεται από τον ασθενή να εισπνεύσει. Σε περίπτωση που εμφανισθούν αιμωδίες ή τσιμπήματα στο χέρι ή μείωση της έντασης του παλμού, τότε υπάρχει το ενδεχόμενο συμπίεσης του βραχιονίου πλέγματος ή των αιμοφόρων αγγείων από τον σκαληνό μυ.

Aliases (separate with |): Μέθοδος Adson
μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο

Μια διαταραχή της διάθεσης, που χαρακτηρίζεται από μια περίοδο τουλάχιστον 2 εβδομάδων καταθλιπτικής διάθεσης ή απώλεια του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες σχεδόν τις δραστηριότητες. Στα παιδιά και του εφήβους, η διάθεση μπορεί να είναι ευερέθιστη, παρά θλιμμένη. Ο καθορισμός της διάγνωσης απαιτεί την παρουσία το λιγότερο τεσσάρων από τα παρακάτω: αλλαγές στην όρεξη, το βάρος, τον ύπνο και την ψυχοκινητική δραστηριότητα· μειωμένη ενέργεια· αισθήματα αναξιστητας ή ενοχής· δυσκολία στη σκέψη, τη συγκέντρωση ή τη λήψη αποφάσεων· ή υποτροπιάζουσες ιδέες θανάτου ή σχέδια για ή απόπειρες για αυτοκτονία. Τα συμπτώματα πρέπει να επιμένουν για το μεγαλύτερο τμήμα της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα, για τουλάχιστον 2 διαδοχικές εβδομάδες. Το επεισόδιο πρέπει να συνοδεύεται από κλινικά σημαντική έκπτωση στην κοινωνική, επαγγελματική ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας. Επίσης, η διαταραχή δεν πρέπει να οφείλεται σε σύνδρομο στέρησης, φάρμακα, αλκοόλ ή στην άμεση δράση μιας νόσου, όπως ο υποθυρεοειδισμός.

Aliases (separate with |): Μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο
μελαγχολία

Βαριά κατάθλιψη με αμβλύ, επίπεδο συναίσθημα και έλλειψη ενδιαφέροντος για δραστηριότητες, που φυσιολογικά θα ήταν ευχάριστες. Μπορεί να υπάρχει διέγερση ή επιβράδυνση. Μπορούν να παρουσιαστούν απώλεια βάρους, ανορεξία, αϋπνία και επιδείνωση των συμπτωμάτων νωρίς το πρωί.

Aliases (separate with |): Μελαγχολία
μελαγχρωματική ξηροδερμία

Μια σπάνια, προϊούσα, αυτοσωμική υπολειπόμενη εκφυλιστική νόσος χαρακτηριζόμενη από σοβαρή φωτοευαισθησία η οποία αναπτύσσεται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Παρατηρείται αιφνίδια εκδήλωση ερυθήματος, πομφολύγων, μελαγχρωματικών κηλίδων, υποχρωμικών εξανθημάτων και τελαγγειεκτασίας. Το δέρμα γίνεται ατροφικό, ξηρό και ρυτιδωμένο. Μια ποικιλία καλοηθών και κακοηθών όγκων εκδηλώνεται κατά τα πρώτα έτη της ζωής. Η πάθηση αντιμετωπίζεται συμπτωματικά και αποφεύγεται η έκθεση στο ηλιακό φως.

Aliases (separate with |): Μελαγχρωματική ξηροδερμία
μελάνωμα

Ένας κακοήθης όγκος σκούρα χρωματισμένων κυττάρων (μελανινοκύτταρα), που συχνά αναπτύσσεται σε καφέ ή μαύρο σπίλο. Ο όγκος μπορεί να διασπαρεί επιθετικά σε ολόκληρο το σώμα, π.χ., στον εγκέφαλο και άλλα εσωτερικά όργανα. Η επίπτωση της νόσου αυξάνεται ταχέως στις Η.Π.Α., ειδικά μεταξύ ανθρώπων πάνω από 60. Το 2004, η Αμερικάνικη Καρκινική Εταιρία εκτίμησε ότι θα γίνονταν 55.100 νέες διαγνώσεις μελανώματος και ότι 7.910 Αμερικανοί θα πέθαιναν από την ασθένεια. Περισσότερα από το 90% των μελανωμάτων αναπτύσσονται στο δέρμα· περίπου 5% συμβαίνουν στον οφθαλμό και 2,5% συμβαίνουν σε βλεννογόνους. Η πιθανότητα μακρόχρονης επιβίωσης εξαρτάται από το βάθος των βλαβών και από το αν είναι εξελκωμένες (παχύτερες βλάβες είναι πιο επικίνδυνες), από τον ιστολογικό τύπο (οζώδη μελανώματα των άκρων με φακίδες είναι χειρότερα από τα επιφανειακά επεκτεινόμενα ή κακοήθη μελανώματα με φακίδες) και από την ηλικία του ασθενή (οι πιο ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν χειρότερη πρόγνωση) και το φύλο (οι άνδρες τείνουν να έχουν χειρότερη πρόγνωση από τις γυναίκες). Βλ.: ABCD, skin cancer.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΊΑ: Υπερβολική έκθεση σε υπεριώδες φως, ειδικά ηλιακό φως, προκαλεί μελάνωμα. Είναι πιο κοινό σε λευκούς από ότι σε μαύρους και εμφανίζεται σαν γενετική ασθένεια σε κάποιες οικογένειες.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα μελανώματα χαρακτηρίζονται από την ασυμμετρία τους, από το ακανόνιστο όριο και το ποικίλο χρώμα. Η διάμετρος είναι συνήθως μεγαλύτερη από 6 χιλιοστά (περίπου 0,5 εκ.). Μια αλλαγή στην εμφάνιση της επιφάνειας ή του μεγέθους ενός σπίλου, συχνά επιφέρει την ιατρική προσοχή.

ΠΡΟΛΗΨΗ: Το μαύρισμα στον ήλιο θα πρέπει να αποθαρρύνεται. Άτομα που περνούν σημαντικό χρόνο στο εξωτερικό περιβάλλον θα πρέπει να φορούν προστατευτικό ρουχισμό για να προστατεύονται έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας και να χρησιμοποιούν αντηλιακά στο εκτεθειμένο δέρμα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τα μελανώματα θεραπεύονται χειρουργικά, για να αφαιρεθεί η πρωτοπαθής εστία του καρκίνου μαζί με συμπληρωματικές θεραπείες, για να μειωθεί ο κίνδυνος της μετάστασης. Η ιντερφερόνη άλφα και η λεβαμιζόλη έχουν χρησιμοποιηθεί σαν ανοσοθεραπευτικά. Εμβόλια έχουν δημιουργηθεί εναντίον του μελανώματος· φαίνεται να βελτιώνουν την πρόγνωση σε προσβεβλημένους ασθενείς.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Άνδρες και γυναίκες με ανοικτόχρωμο δέρμα πάνω από την ηλικία των 65, ασθενείς με άτυπους σπίλους και εκείνοι με περισσότερους από 50 σπίλους είναι γνωστό ότι διατρέχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για μελάνωμα. Τέτοιοι ασθενείς πρέπει να διδαχθούν ότι η ασυμμετρία, τα ακανόνιστα όρια, η ποικιλοχρωμία, η διάμετρος μεγαλύτερη από 6 χιλιοστά ή οι ταχείες αλλαγές ενός σπίλου στο δέρμα είναι γνωρίσματα που σχετίζονται με κακοήθεια και ότι οι ύποπτες βλάβες απαιτούν βιοψία. Αυτοί που παρέχουν φροντίδα θα πρέπει να εκτιμούν όλους τους ασθενείς υψηλού κινδύνου για επιπρόσθετους παράγοντες κινδύνου, όπως το οικογενειακό ιστορικό και έκθεση στον ήλιο για ψυχαγωγία ή εργασία, ειδικά η ηλιακή έκθεση στην παιδική ηλικία και πρώιμη εφηβεία χωρίς επαρκή προστασία. Εξετάσεις ολόκληρου του δέρματος του σώματος θα πρέπει να εκτελούνται περιοδικά σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Γενικά, συχνοί έλεγχοι αναγνωρίζουν τα μελανώματα σε πρωιμότερο στάδιο (όταν είναι πιο λεπτά ή εντοπισμένα, παρά όταν έχουν δια-σπαρθεί) από αυτά που ανευρίσκονται τυχαία σε εξέταση ρουτίνας.

Aliases (separate with |): Μελάνωμα
μελάνωμα in situ

Ένα επιφανειακό μελάνωμα, το οποίο δεν έχει ακόμα εισβάλει σε βαθιές στοιβάδες του δέρματος ή διασπαρθεί σε τοπικούς ή απομακρυσμένους ιστούς.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η βλάβη θα πρέπει να αφαιρείται από έμπειρο χειρουργό.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι ασθενείς με διαγνωσμένο μελάνωμα in situ χρειάζονται προσεκτική παρακολούθηση για τυχόν υποτροπές, διασπορά του όγκου ή συσχέτιση με άλλους καρκίνους του δέρματος.

Aliases (separate with |): Μελάνωμα in situ
μελατονίνη

Μιαπεπτιδική ορμόνη που παράγεται από την επίφυ-ση και επηρεάζει τους κύκλους ύπνου-έγερσης και άλλους κιρκαδιανούς ρυθμούς. Είναι διαθέσιμη σε μορφή συμπληρώματος. Έχει υπνωτική επίδραση και έχει χρησιμοποιηθεί για να αντιμετωπίσει διαταραχές του ύπνου και το jet- lag, αν και η επίδρασή της σε αυτές τις καταστάσεις παραμένει ασαφής.

Aliases (separate with |): Μελατονίνη
μελέτη ασθενών-μαρτύρων

Ερευνητική τεχνική η οποία χρησιμοποιείται στην επιδημιολογία και στην κλινική έρευνα και κατά την οποία οι περιπτώσεις επιλέγονται για μελέτη με βάση την εξαρτημένη μεταβλητή, δηλαδή την παρουσία (ομάδα μελέτης) ή την απουσία (ομάδα ελέγχου) του χαρακτηριστικού ή της ασθένειας υπό μελέτη. Στη συνέχεια συγκρίνονται οι διαφορές στις συχνότητες ενός παράγοντα, γνωρίσματος, έκθεσης, χαρακτηριστικού ή πιθανής αιτίας (ανεξάρτητες μεταβλητές) μεταξύ των δύο ομάδων. Για παράδειγμα, μια μελέτη μπορεί να περιλάβει δύο ομάδες ασθενών από τον ίδιο πληθυσμό - μία με ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο (ομάδα μελέτης) και μία με ασθενείς που δεν πάσχουν από καρκίνο (ομάδα ελέγχου). Κατόπιν συγκρίνεται π.χ. η συχνότητα καπνίσματος σε αυτές τις κατά τα άλλα παρόμοιες ομάδες προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η έκθεση στο κάπνισμα διαφέρει μεταξύ τους. Η πρώτη τέτοια μελέτη αφορούσε σε καπνοδοχο-καθαριστές στην Αγγλία οι οποίοι ανέπτυξαν καρκίνο στο όσχεο. Η υπόθεση εν προκειμένω ήταν ότι κάποια ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος αυτού οδηγούσε σε μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου από αυτή που χαρακτήριζε τον γενικό πληθυσμό, και όντως αργότερα δείχθηκε ότι οι εναποθέσεις αιθάλης στο δέρμα που περιβάλλει τους όρχεις μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη αυτού του καρκίνου. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι μελέτες περίπτωσης- ελέγχου δεν αποδεικνύουν την αιτιολογία αλλά μπορούν μόνο να προτείνουν σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών. Επειδή αυτός ο τύπος μελέτης είναι αναδρομικός, δεν υπάρχει τρόπος να ελεγχθεί το συστηματικό σφάλμα στη μελέτη από τη διαφορική αναφορά μεταξύ των δύο ομάδων, ούτε να ταυτισθούν οι δύο ομάδες στον βαθμό που χρειάζεται ώστε να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες σύγχυσης και να αποδειχθεί η σχέση αιτίας και αποτελέσματος.

Aliases (separate with |): Μελέτη ασθενών-μαρτύρων
μελέτη, αναδρομική

Ερευνητικό έργο το οποίο συλλέγει δεδομένα και εξάγει συμπεράσματα από γεγονότα τα οποία έχουν ήδη συμβεί.

Aliases (separate with |): study, retrospective|Μελέτη, αναδρομική
μελέτη, διπλή τυφλή

Μέθοδος επιστημονικής διερεύνησης στην οποία τόσο ο συμμετέχων όσο και ο ερευνητής δεν γνωρίζουν ούτε εάν ο ασθενής λαμβάνει θεραπεία ούτε το είδος της θεραπείας. Μετά την ολοκλήρωση του πειράματος, οι θεραπείες αποκαλύπτονται και τα δεδομένα αναλύονται σε σχέση με τις διάφορες χρησιμοποιηθείσες θεραπείες. Αυτή η μέθοδος στοχεύει στην εξάλειψη του συστηματικού σφάλματος, τόσο στον ασθενή όσο και στον παρατηρητή.

Aliases (separate with |): study, double-blinded|Μελέτη, διπλή τυφλή
μελέτη, προοπτική

Επιστημονική διερεύνηση η οποία συλλέγει δεδομένα μόλις αυτά καθίστανται διαθέσιμα και αναλύει τα αποτελέσματα αφού αυτά συγκεντρωθούν. Οι προοπτικές μελέτες στις οποίες τόσο οι ερευνητές όσο και τα υπό διερεύνηση άτομα αγνοούν τις χορηγούμενες θεραπείες θεωρούνται μεταξύ των πλέον εποικοδομητικών στην ιατρική έρευνα.

Aliases (separate with |): Μελέτη, προοπτική
μελέτη, τυφλή

Μελέτη κατά την οποία μόνο ο συμμετέχων ή μόνο ο ερευνητής αγνοεί τα άτομα στα οποία χορηγείται θεραπεία.

Aliases (separate with |): study, single-blinded|Μελέτη, τυφλή
μέση ωτίτιδα με συλλογή

Η παρουσία υγρού στο μέσο ους χωρίς σημεία ή συμπτώματα οξείας λοίμωξης. Αυτό προκαλεί σύσπαση του τυμπάνου. Κατά την εξέταση, ένα υδραερικό επίπεδο μπορεί να παρατηρηθεί μέσω του τυμπανικού υμένα. Το αίτιο της απόφραξης μπορεί να είναι μεγεθυμένος αδενοειδής ιστός στο φάρυγγα, φλεγμονή στο φάρυγγα, όγκοι στην περιοχή του φάρυγγα ή αλλεργία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Τα ρινικά αποσυμφορητικά μπορεί να παράσχουν ανακουφιση των συμπτωμάτων. Η χρήση αντιβιοτικών είναι αμφιλεγόμενη. Η αδενοειδεκτομή και η αμφίπλευρη μυριγγεκτομή είναι απαραίτητη εάν τα συμβατικά μέτρα, περιλαμβανομένου της εισαγωγής ενός σωλήνα αερισμου ή τυμπανοστομίας, δεν είναι αποτελεσματικά. Η αδενοειδεκτομή δεν συστήνεται σε παιδιά κάτω των 4 ετών.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η τυπική χρήση σωλήνων αερισμοΰ, ως τμήμα της αρχικής θεραπείας για τη μέση ωτίτιδα δεν συστήνεται. Η χρήση τους θα πρέπει να φυλάσσεται για επίμονες ή υπότροπες λοιμώξεις που δεν αποκρίνονται στην κατάλληλη θεραπεία.

Aliases (separate with |): Μέση ωτίτιδα με συλλογή
μέσο ους

Η τυμπανική κοιλότητα, ένας ακανόνιστου σχήματος αεροβριθής χώρος εντός του κροταφικού οστού. Πρόσθια, επικοινωνεί με την ευσταχιανή σάλπιγγα, η οποία σχηματίζει έναν ανοικτό δίαυλο μεταξύ του μέσου ωτός και της κοιλότητας του ρινοφάρυγγα. Οπίσθια, το μέσο ους επικοινωνεί ανοικτά με το μαστοειδές άντρο, το οποίο με τη σειρά του επικοινωνεί με τις μαστοειδείς κυψέλες. Από τις τρεις πιθανές διόδους στο μέσο ους, οι δύο- ο τυμπανικός υμένας και η στρογγύλη θυρίδα-είναι καλυμμένες. Η τρίτη δίοδος είναι η ευσταχιανή σάλπιγγα. Τρία οστάρια (μικρά οστά), αρθρωμένα μεταξύ τους, η σφύρα, ο άκμονας και ο αναβολέας, εκτείνονται από τον τυμπανικό υμένα μέχρι την ωοειδή θυρίδα του έσω ωτός.

Aliases (separate with |): Μέσο ους
μεσογειακός κηλιδώδης πυρετός

Μια μολυσματική, περιστασιακά θανατηφόρα ασθένεια που μεταδίδεται στους ανθρώπους από κρότωνες μολυσμένους με Rickettsia conorii. H νόσος είναι κλινικά παρόμοια με τον πυρετό των Βραχωδών Ορέων.

Aliases (separate with |): Μεσογειακός κηλιδώδης πυρετός
μεσοθηλίωμα

Ασυνήθιστος τύπος καρκίνου του υπεζωκότα (80%) και του περιτοναίου (20%). σχετίζεται με την έκθεση σε αμίαντο.

Aliases (separate with |): Μεσοθηλίωμα
μεσοθωράκιο

Η μεσαία περιοχή του ανθρωπίνου θώρακα. βρίσκεται ανάμεσα στους δυο πνεύμονες, στο στέρνο και στη σπονδυλική στήλη, περιλαμβάνει την καρδιά, τα μεγάλα αγγεία, την τραχεία, τον οισοφάγο, το θύμο, λεμφαδένες καθώς και άλλες δομές και ιστούς.

Aliases (separate with |): Μεσοθωράκιο
μεσοθωρακοσκόπηση

Eξέταση του μεσοθωρακίου μέσω ενδοσκοπίου το οποίο εισάγεται διαμέσου μιας πρόσθιας τομής αμέσως πάνω από την είσοδο του θώρακα.

Aliases (separate with |): Μεσοθωρακοσκόπηση
μεταβολική αλκάλωση

Μια διαδικασία κατά την οποία τα διαττανθρακικά του πλάσματος είναι αυξημένα. Αυτό συνήθως οφείλεται σε αυξημένη απώλεια οξέων από τον στόμαχο ή τους νεφρούς, την αποβολή καλίου λόγω της θεραπείας με διουρητικά, την υπερβολικά μεγάλη πρόσληψη αλκάλεων, ή την υπερδραστηριότητα των επινεφριδίων.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Δεν υπάρχουν ειδικά σημεία και συμπτώματα, αλλά εάν η αλκάλωση είναι σοβαρή, μπορεί να παρουσιασθεί απάθεια, σύγχυση, εμβροντησία και τετανία, η οποία φαίνεται από το θετικό σημείο Chvostek.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία της πρωτοπαθούς διαταραχής είναι αποτελεσματική. Θα πρέπει να χορηγηθούν ενδοφλεβίως διαλύματα φυσιολογικού ορού και σε ασθενείς με υποκαλιαιμία λόγω της διουρητικής αγωγής θα πρέπει επίσης να χορηγηθεί και κάλιο. Μόνο σπάνια είναι αναγκαίο να χορηγηθούν οξινοποιητικοί παράγοντες IV.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Παρακολουθούνται οι τιμές των αερίων του αρτηριακού αίματος, τα επίπεδα του καλίου του ορού και το ισοζύγιο των υγρών. Εκτιμάται κατά πόσον ο ασθενής παρουσιάζει ανορεξία, ναυτία και εμέτους, τρόμο, μυϊκή υπερτονία, μυϊκές κράμπες, τετανία, σημείο Chvostek, επιληπτικές κρίσεις, νοητική σύγχυση που οδηγεί σε εμβροντησία και κώμα, καρδιακές αρρυθμίες εξαιτίας της υποκαλιαιμίας και αντιρροπιστικό υποαερισμό που οδηγεί σε υποξία. Χορηγείται οξυγόνο, από του στόματος ή IV υγρά, χλωριούχο νάτριο ή χλωριούχο αμμώνιο και χλωριούχο κάλιο, εάν συνυπάρχει υποκαλιαιμία, μαζί με τη θεραπεία που ενδείκνυται για τη διόρθωση της αιτίας. Οι ασθενείς θα πρέπει να ελέγχονται ιδιαίτερα για πρόδρομα σημεία επιληπτικής κρίσης· παρέχεται στους ασθενείς με πνευματική διέγερση ένα ασφαλές περιβάλλον και εάν χρειαστεί, θα πρέπει να επαναπροσανατολίζονται. Εκτιμάται η ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία και ο ασθενής θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους της υπερβολικής πρόσληψης διττανθρακικού νατρίου, εάν αυτή ήταν η αιτία. Ο ελκοπαθής ασθενής θα πρέπει να εκπαιδευθεί έτσι ώστε να αναγνωρίζει τα σημεία της μεταβολικής αλκάλωσης, συμπεριλαμβανομένης της ανορεξίας, της αδυναμίας, του λήθαργου και της αποστροφής προς το γάλα. Εάν κρίνεται αναγκαία η χορήγηση καλιοσυντηρητικών διουρητικών ή χλωριούχου καλίου, θα πρέπει να διευκρινίζεται στον ασθενή ο σκοπός της χορήγησής τους, η δοσολογία και οι πιθανές παρενέργειες.

Aliases (separate with |): Μεταβολική αλκάλωση
μεταβολική εγκεφαλοπάθεια

Οποιαδήποτε μεταβολή της εγκεφαλικής λειτουργίας ή του επιπέδου συνείδησης που προέρχεται από την ανεπάρκεια άλλων εσωτερικών οργάνων. Ενδονο-σοκομειακά, η μεταβολική εγκεφαλοπάθεια αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες μεταβολής του επιπέδου συνείδησης. Η νεφρική ανεπάρκεια, η ηπατική βλάβη, οι διαταραχές των ηλεκτρολυτών ή της οξεοβασικής ισορροπίας, η υποξία, η υπερκαπνία ή η ανεπαρκής εγκεφαλική άρδευση που οφείλεται σε καρδιακή ανεπάρκεια αποτελούν μερικά μόνο παραδείγματα ιατρικών καταστάσεων που μπορούν να οδηγήσουν σε αναστρέψιμη εγκεφαλοπάθεια.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Σύγχυση, ευερεθιστότητα, σπασμοί και κώμα αποτελούν συνήθη ευρήματα.

Aliases (separate with |): Μεταβολική εγκεφαλοπάθεια
μεταβολική οξέωση

Οποιαδήποτε διαδικασία προκαλεί μια μείωση στο pH του σώματος εξαιτίας της κατακράτησης οξέων ή της απώλειας των ρυθμιστικών διττανθρακικών. Η μεταβολική οξέωση συνήθως κατατάσσεται ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία μη φυσιολογικού χάσματος ανιόντων. Μεταβολική οξέωση με χάσμα ανιόντων παρατηρείται στην διαβητική, αλκοολική και γαλακτική οξέωση· στην οξέωση της νεφρικής ανεπάρκειας· και στην οξέωση που οφείλεται στην υπερκατανάλωση οξέων, όπως είναι τα σαλικυλικά, η μεθανόλη ή η αιθανόλη. Η μεταβολική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων παρατηρείται μεταξύ άλλων, στη διάρροια, στην οξέωση των νεφρικών σωληναρίων και στο πολλαπλό μυέλωμα.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Στις πιθανές αιτίες συμπεριλαμβάνεται η υπερβολική κατανάλωση οξέων, σαλικυλικών, αιθανόλης ή αιθυλενογλυκόλης· η ανικανότητα των νεφρών να αποβάλουν τα οξέα (π.χ. στην νεφρική ανεπάρκεια ή στην οξέωση των νεφρικών σωληναρίων)· η κετοξέωση (διαβητική, αλκοολική, εξαιτίας υποθρεψίας) η σοβαρή αφυδάτωση· η διάρροια· η ραβδομυόλυση· οι επιληπτικές κρίσεις· και η καταπληξία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Θα πρέπει να λαμβάνεται ιστορικό που να εστιάζει στην παραγωγή ούρων του ασθενούς, στην πρόσληψη τροφής, στις διαιτητικές συνήθειες (συμπεριλαμβανομένης τυχόν πρόσφατης νηστείας), σχετιζόμενων διαταραχών (όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η δυσλειτουργία του ήπατος ή των νεφρών) και οι λήψη φαρμάκων (συμπεριλαμβανομένης της ασπιρίνης) και αλκοόλ. Θα πρέπει να ελέγχονται οι τιμές των αερίων αίματος, τα επίπεδα καλίου στον ορό και το ισοζύγιο των υγρών. Θα πρέπει να εκτιμάται εάν ο ασθενής έχει λήθαργο, ζάλη ή κεφαλαλγία, καθώς επίσης θα πρέπει να ελέγχεται και τυχόν μείωση του μυϊκού τόνου και των εν τω βάθει αντανακλαστικών του. Επίσης, θα πρέπει να ελέγχεται για τυχόν υπεραερισμό, καρδιακές αρρυθμίες, μυϊκή αδυναμία και χαλαρότητα, όπως επίσης και για γαστρεντερικές διαταραχές όπως ναυτία, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Θα πρέπει να χορηγούνται ενδοφλεβίως υγρά, φάρμακα όπως το διττανθρακικό νάτριο ή η ινσουλίνη αλλά και να λαμβάνονται θεραπευτικά μέτρα όπως είναι η οξυγόνωση ή ο μηχανικός αερισμός. Ο ασθενής θα πρέπει να τοποθετείται σε θέση που να ευνοείται η καλή έκπτυξη του θώρακα και να επανατοποθετείται συχνά. Η τακτική υγιεινή του στόματος με πλύσεις διττανθρακικού νατρίου θα εξουδετερώσει τα οξέα του στόματος και ένα υδατοδιαλυτό λιπαντικό θα προστατεύσει τα χείλη από την ξηρότητα. Θα πρέπει να παρέχεται ένα ασφαλές περιβάλλον με ελάχιστα ερεθίσματα και θα πρέπει να υπάρχουν έτοιμα σκευάσματα για την αντιμετώπιση επιληπτικών κρίσεων στην περίπτωση που εκδηλωθούν. Τόσο στους ασθενείς όσο και στις οικογένειές τους θα πρέπει να δίνονται προφορικές και γραπτές πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση των σχετικών νοσημάτων και των συνταγογραφούμενων φαρμάκων.

Aliases (separate with |): Μεταβολική οξέωση
μεταβολισμός

Όλες οι ενεργειακές και υλικές μετατροπές, που συμβαίνουν εντός των ζώντων κυττάρων· το σύνολο όλων των φυσικών και χημικών μεταβολών, που λαμβάνουν χώρα εντός ενός οργανισμού. Περιλαμβάνει υλικές μεταβολές (δηλ., μεταβολές στις οποίες υπόκεινται οι ουσίες σε όλες τις περιόδους της ζωής, όπως αύξηση, ωριμότητα και γήρανση) και ενεργειακές μεταβολές (δηλ., όλες οι μετατροπές της χημικής ενέργειας των ουσιών της τροφής σε μηχανική ενέργεια ή θερμότητα). Ο μεταβολισμός περιλαμβάνει δυο θεμελιώδεις διαδικασίες: τον αναβολισμό (διαδικασία αφομοίωσης ή αναδόμησης) και τον καταβολισμό (διαδικασία αποδόμησης ή διάσπασης). Ο αναβολισμός είναι η μετατροπή των μορίων της τροφής σε ζωντανά κύτταρα και ιστό· ο καταβολισμός είναι ο κατακερματισμός περίπλοκων χημικών σε απλά, που συχνά παράγει απόβλητα προς απέκκριση. Ο καταβολισμός, επίσης περιλαμβάνει την κυτταρική αναπνοή για το σχηματισμό ΑΤΡ και την απελευθέρωση θερμότητας και ενέργειας.

Aliases (separate with |): Μεταβολισμός
μεταβολισμός του λίπους

Το σύνολο των φυσικών και χημικών μεταβολών που ενέχονται στην αποδόμηση και τη σύνθεση των λιπών στο σώμα. Τα λίπη της διατροφής πέπτονται προς λιπαρά οξέα και γλυκερόλη στο λεπτό έντερο, απορροφώνται και ανασχηματίζονται σε τριγλυκερίδια, τα οποία μεταφέρονται με τη μορφή χυλομικρών. Τα λίπη μπορούν να αποθηκευθούν στον λιπώδη ιστό σαν δυνητική ενέργεια ή μπορεί να διασπαστούν για να παράγουν άμεση ενέργεια. Το ήπαρ έχει ένζυμα για τη β-οξείδωση των λιπαρών οξέων και τη χρήση τους στον κύκλο του Krebs. Λίπη μπορούν να σχηματιστούν από υπερβολική κατανάλωση υδατανθράκων και αμινοξέων με τη διατροφή. Συνθετικές αντιδράσεις παράγουν φωσφολιπίδια και στεροειδή.

Aliases (separate with |): Μεταβολισμός του λίπους
μετάγγιση
  1. Η συλλογή αίματος ή ενός συστατικού αίματος από ένα δότη ακολουθούμενη από την έγχυσή του σε έναν δέκτη. Στις ΗΠΑ, πάνω από 12 εκατομμύρια παράγωγα αίματος μεταγγίζονται καθημερινώς.

  2. Η ένεση ορού ή άλλων διαλυμάτων σε μία φλέβα για θεραπευτικό σκοπό.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Παρ όλο που ο κίνδυνος της μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών από το αίμα στην Ευρώπη και Νότια Αμερική είναι πολύ μικρός, οι μεταγγίσεις ακόμη σχετίζονται με σημαντικούς κινδύνους. Αυτοί περιλαμβάνουν τον κίνδυνο αλλεργικών αντιδράσεων, μεταγγιστικών αντιδράσεων, υπερφόρτωση υγρού, υπερφόρτωση σιδήρου, αιμόλυση, αλλοανοσοποίηση, βλάβη πνευμόνων και αυξημένη πιθανότητα θανάτου από ορισμένες κρίσιμες ασθένειες.

Aliases (separate with |): Μετάγγιση
μετάγγιση αίματος

Η αντικατάσταση αίματος ή ενός παραγώγου του. Η αποτελεσματική και ασφαλής μετάγγιση αίματος απαιτεί λεπτομερή κατανόηση της αντιμετωπιζόμενης κατάστασης. Οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζονται παράγωγα αίματος αντί για ολικό αίμα.

Κατά τη διάρκεια της μετάγγισης θα πρέπει να λαμβάνονται τα κάτωθι μέτρα: Έλεγχος των δοτών για μεταδοτικές ασθένειες. Έλεγχος του αίματος για παθογόνους οργανισμούς. Διασφάλιση ότι τα διασταυρωμένα παράγωγα αίματος θα χορηγηθούν στους κατάλληλους ασθενείς. Άμεση παρέμβαση σε περίπτωση αλλεργικών αντιδράσεων. Αποφυγή μη αναγκαίων μεταγγίσεων. Αποφυγή χορήγησης υπερβολικής ποσότητας αίματος κατά τη διάρκεια της μετάγγισης. Η χορήγηση μίας μόνο μονάδας αίματος ενδείκνυται σε νέους ή ηλικιωμένους χειρουργικούς ασθενείς, σε άτομα με στεφανιαία νόσο και σε ασθενείς με οξεία απώλεια πολλών μονάδων αίματος, αλλά των οποίων η πίεση, ο σφυγμός και το οξυγόνο σταθεροποιούνται από τη χορήγηση μίας μόνο μονάδας. Ο κίνδυνος HIV, HBV ή HCV στο αίμα που συλλέγεται και κατανέμεται στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πολύ χαμηλός. Ο κίνδυνος στην Αυστραλία/Νέα Ζηλανδία και στον Καναδά προσεγγίζει αυτόν των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκτός των προαναφερθείσων γεωγραφικών περιοχών, η χορήγηση αίματος ενδέχεται να είναι σε τέτοιο βαθμό ύποπτη, ώστε οι πρεσβείες των Ηνωμένων Πολιτειών να διαθέτουν τα δικά τους αποθέματα ή να ακολουθούν μια ειδική διαδικασία σε περίπτωση ανάγκης ασφαλούς λήψης αίματος.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής ταυτοποιείται με το ειδικό περικάρπιο του νοσοκομείου και με την ετικέτα της τράπεζας αίματος. Δύο επαγγελματίες υγείας (ο ένας είναι η διευθύνουσα νοσηλεύτρια) ελέγχουν την ομάδα αίματος και το Rhesus του ασθενούς, τη συμβατότητά του με την μονάδα του χορηγούμενου αίματος ή των χορηγούμενων συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, καθώς και την ημερομηνία λήξης. Το ληγμένο αίμα δεν χρησιμοποιείται. Επιστρέφεται στην τράπεζας αίματος. Το αίμα ή τα παράγωγα του λαμβάνονται από την κατάψυξη της τράπεζας αίματος αμέσως πριν τη χορήγηση, διότι δεν θα πρέπει να φυλάσσονται σε άλλους μη εγκεκριμένους καταψύκτες. Επίσης, δεν μπορούν να επιστραφούν στην τράπεζα αίματος, αν η θερμοκρασία τους υπερβεί τους 10ο C, πράγμα που θα συμβεί εντός 30 λεπτών από την απόψυξή τους. Οι νοσηλευτές θα πρέπει να ελέγχουν τη διάρκεια ζωής του ακτινοβολημένου αίματος, η οποία ανέρχεται σε 28 μέρες, διότι η ακτινοβολία καταστρέφει τα κύτταρα και ελαττώνει τη βιωσιμότητά τους. Η διάρκεια ζωής των αιμοπεταλίων και των κοκκιοκυττάρων δεν επηρεάζεται, επειδή δεν καταστρέφονται από την ακτινοβολία.

Πριν αρχίσει η μετάγγιση, ελέγχονται και καταγράφονται τα ζωτικά σημεία του ασθενούς (περιλαμβανομένης της θερμοκρασίας). Το αίμα επισκοπείται για την ύπαρξη πηγμάτων ή αλλαγής του χρώματος του και εν συνεχεία μεταγγίζεται διαμέσου μια κατάλληλης ενδοφλέβιας γραμμής, η οποία περιλαμβάνει ένα φίλτρο, το οποίο μεταφέρεται συνήθως με ένα διάλυμα φυσιολογικού ορού πάνω σε ένα σετ μετάγγισης τύπου Υ. Με το αίμα δεν θα πρέπει να εγχύονται άλλα ενδοφλέβια διαλύματα ή ουσίες (εκτός και να έχει δοθεί ειδική εντολή), λόγω πιθανότητας ανάπτυξης ασυμβατότητας.

Τα πρώτα 15 λεπτά ο ρυθμός ροής του αίματος περιορίζεται στα 50 ml, εκτός από την περίπτωση ύπαρξης μεγάλων τραυμάτων, τα οποία χρήζουν ταχείας μετάγγισης. Ένας νοσηλευτής παραμένει με τον ασθενή κατά τη διάρκεια της μετάγγισης και τον συμβουλεύει να αναφέρει οποιεσδήποτε δυσμενείς αντιδράσεις, όπως ραχιαλγία ή θωρακικό άλγος, υπόταση, πυρετό, αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 1ο C, ρίγη, άλγος στη θέση μετάγγισης, ταχυκαρδία, ταχύπνοια, λαχάνιασμα, κυάνωση, κνίδωση ή ερυθήματα. Αν συμβεί οποιοδήποτε από τα ανωτέρω, η μετάγγιση διακόπτεται αμέσως, η φλέβα διατηρείται ανοικτή με φυσιολογικό ορό και ενημερώνεται ο γιατρός του ασθενούς και η τράπεζα αίματος. Αν υπάρξει υποψία ασυμβατότητας, το αίμα και το σετ επιστρέφονται στην τράπεζα αίματος, λαμβάνονται δείγματα αίματος και ούρων του ασθενούς για εξέταση και τα στοιχεία του ασθενούς αντιγράφονται από την μονάδα αίματος. Αν τα πρώτα 15 λεπτά δεν εμφανιστεί κανένα σύμπτωμα και παραμένουν σταθερά τα ζωτικά σημεία, αυξάνεται ο ρυθμός της μετάγγισης, ώστε να ολοκληρωθεί εντός του προκαθορισμένου χρόνου ή (αν καταστεί αναγκαίο) η μετάγγιση εκτελείται τόσο γρήγορα, όσο το επιτρέπει η συνολική κατάσταση του ασθενούς. Μόλις ξεκινήσει η μετάγγιση, το αίμα χορηγείται το ανώτερο εντός 4 ωρών, ώστε να διατηρηθεί η βιολογική αποτελεσματικότητα και να περιοριστεί η ανάπτυξη βακτηρίων. (Αν η κατάσταση του ασθενούς δεν επιτρέπει την εκτέλεση μετάγγισης εντός του προγραμματισμένου χρόνου, γίνονται διευθετήσεις, ώστε η τράπεζα αίματος να μοιράσει την μονάδα αίματος και να φυλάξει το δεύτερο τμήμα). Στην συνέχεια, ελέγχονται τα ζωτικά σημεία και οι αντιδράσεις του ασθενούς κάθε 30 λεπτά, παρακολουθούνται τα καθορισμένα προληπτικά μέτρα και ελέγχονται από τους νοσηλευτές οι ενδείξεις για υπερφόρτωση του ασθενούς (διάταση των φλεβών του τραχήλου, παλλόμενος σφυγμός, υπέρταση, δύσπνοια). Το αίμα δε θα πρέπει να χορηγείται διαμέσου κεντρικής γραμμής, εκτός και αν χρησιμοποιείται μια εγκεκριμένη θερμαινόμενη συσκευή. Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιείται και μια θερμοφόρα, κάθε φορά που οι πολλαπλές μεταγγίσεις θέτουν τον ασθενή σε κίνδυνο υποθερμίας, η οποία μπορεί να προκαλέσει αρρυθμίες και καρδιακή ανακοπή.

Aliases (separate with |): Μετάγγιση αίματος
μετάθεση, μετατόπιση
  1. Η εναλλαγή ενός χρωμοσώματος με μεταφορά ενός τμήματος του είτε σε ένα άλλο χρωμόσωμα ή σε άλλο τμήμα του ίδιου χρωμοσώματος. Το τελευταίο καλείται μετάθεση ή ανταλλαγή. Όταν δύο χρωμοσώματα ανταλλάσσουν υλικό, καλείται αμοιβαία μετατόπιση.

  2. Μετακίνηση βακτηρίων μέσω του εντερικού τοιχώματος με στόχο την εισβολή στον οργανισμό.

  3. Η γραμμική κίνηση μιας δομής διαμέσου της παράλληλης επιφάνειας μιας άλλης.

Aliases (separate with |): translocation|Μετάθεση, μετατόπιση
μετάλλαξη

Μόνιμη αλλαγή του DNA, που μεταβάλλει την γενετική πληροφορία. Προκαλείται από χημικές ουσίες (μεταλλαξιογόνα) ή φυσικούς παράγοντες (π.χ. ιοντίζουσα ακτινοβολία). Αποτελεί αίτιο μετατροπής ενός φυσιολογικού κυττάρου σε καρκινικό.

Aliases (separate with |): Μετάλλαξη
μέταλλο
  1. Μέταλλο. Ένα ανόργανο στοιχείο ή μια ένωση που υπάρχει στη φύση, ειδικά ένα που είναι στερεό.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: Τα μέταλλα είναι απαραίτητα συστατικά των κυττάρων· σχηματίζουν το μεγαλύτερο τμήμα των σκληρών μερών του σώματος (οστά, δόντια, νύχια)· είναι απαραίτητα συστατικά των αναπνευστικών χρωστικών, ενζύμων και ενζυμικών συστημάτων· ρυθμίζουν τη διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών και τριχοειδών· ρυθμίζουν τη διεγερσιμότητα του μυϊκού και νευρικού ιστού, είναι απαραίτητα για τη ρύθμιση της ισορροπίας της οσμωτικής πίεσης· είναι απαραίτητα για τη διατήρηση της κατάλληλης οξεοβασικής ισορροπίας· είναι απαραίτητα συστατικά των εκκρίσεων των αδένων· παίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό του νερού και τη ρύθμιση του όγκου του αίματος.

ΗΜΕΡΗΣΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ: Επειδή τα μεταλλικά άλατα και το νερό απεκκρίνονται ημερησίως από το σώμα, πρέπει να αντικαθίστανται μέσω πρόσληψης από τις τροφές. Οι ημερήσιες ανάγκες των κύριων μετάλλων για έναν υγιή ενήλικα είναι ως ακολούθως: ασβέστιο και φωσφόρος 800 με 1200 mg χαλκός 1,5 με 3 mg ιώδιο 150 μg (μικρογραμμάρια)· μαγνήσιο 280 με 400 mg κάλιο 2000 mg, νάτριο περίπου 500 mg. Η ημερήσια πρόσληψη χλωριούχου νατρίου θα πρέπει να περιορίζεται στα 6 γραμμάρια (2,4 γραμμάρια νατρίου) ή λιγότερο κάθε μέρα. Οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες για αναπτυσσόμενα παιδιά και έγκυες γυναίκες και σε συγκεκριμένες παθολογικές καταστάσεις.

  1. Ανόργανος· ο μη προερχόμενος από φυτάή ζώα.

  2. Ο κορεσμένος με μέταλλα, όπως το μεταλλικό νερό.

  3. Μεταλλικός. Ο έχων σχέση με τα μέταλλα.

Aliases (separate with |): Μέταλλο
μεταμόσχευση
  1. Η μεταμόσχευση ζώντος ιστού από την φυσιολογική του θέση σε άλλη θέση ή η μεταμόσχευση ενός οργάνου ή ιστού από ένα άτομο σε ένα άλλο. Όργανα και ιστοί που έχουν μεταμοσχευθεί επιτυχώς περιλαμβάνουν: καρδιά, πνεύμονα, νεφρό, ήπαρ, πάγκρεας, κερατοειδή, μεγάλα αιμοφόρα αγγεία, τένοντες, χόνδρο, δέρμα, οστό και μυελό των οστών. Ο εγκεφαλικός ιστός έχει μεταμοσχευθεί πειραματικά για την θεραπεία ασθενών με νόσο του Parkinson. Η σύγκριση ιστοσυμβατότητας αντιγόνων που διαφοροποιούν τα κύτταρα κάποιου ατόμου από τα κύτταρα άλλου ατόμου βοηθά στην αποφυγή απόρριψης των ιστών του δότη. Κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, κορτικοστεροειδή, μονοκλωνικά αντισώματα και άλλοι ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες είναι κατά περίπου 80% αποτελεσματικοί στην αποφυγή απόρριψης των μεταμοσχευμένων οργάνων για 2 ή περισσότερα έτη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ασθενείς οι οποίοι έχουν λάβει μοσχεύματα οργάνων και που διατηρούνται με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα πρέπει γενικώς να αποφεύγουν εμβολιασμό με ζώντες, εξασθενημένους οργανισμούς, εκτός και αν αυτοί οι εμβολιασμοί έχουν εγκριθεί ειδικά από επαγγελματίες της υγείας. Ανενεργά εμβόλια συνήθως προτιμώνται σε αυτούς τους ασθενείς.

  1. Στην οδοντιατρική, η μεταφορά ενός οδόντα από ένα φατνίο σε ένα άλλο.
Aliases (separate with |): Μεταμόσχευση
μεταμόσχευση ήπατος

Η χειρουργική εμφύτευση ενός ηπατικού μοσχεύματος σε έναν ασθενή με ηπατοπάθεια τελικού σταδίου, είτε αυτή οφείλεται σε αλκοολική κίρρωση, χρόνιες χολοστατικές νόσους, χρόνια ή κεραυνοβόλο ηπατίτιδα είτε σε τοξική καταστροφή του ήπατος. Μετά την επέμβαση πρέπει να ληφθούν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα (όπως η κυκλοσπορίνη) για την αποτροπή της απόρριψης του μεταμοσχευμένου οργάνου. Με τη βέλτιστη περίθαλψη, περίπου το 75% των μοσχευμάτων ήπατος παραμένουν λειτουργικά μετά το 1ο έτος. Οι ασθενείς με HIV ή μη- ελεγχόμενες συστηματικές λοιμώξεις, μεταστατικό καρκίνο, αλκοολισμό ή άλλες βαριές καρδιακές, πνευμονικές ή νευρολογικές νόσους δεν αποτελούν υποψηφίους για την επέμβαση. Στις ΗΠΑ, εκτελούνται ετησίως περίπου 4.000 μεταμοσχεύσεις ήπατος.

Aliases (separate with |): Μεταμόσχευση ήπατος
μεταμόσχευση νεφρών

Η μεταμόσχευση ενός νεφρού από ένα ζωντανό ή από ένα πτωματικό δότη σε ένα άτομο με νεφρική ανεπάρκεια. Χρησιμοποιείται με την οριστική μορφή της νεφρικής αντικατάστασης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Η τυποποίηση των ιστών για αντιγόνα HLA καθώς επίσης και για ΑΒΟ ομάδες αίματος χρησιμοποιείται για την μείωση της πιθανότητας οξείας ή χρόνιας απόρριψης. Τα μέλη της οικογένειας είναι συχνά οι καλύτεροι δότες. Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, πραγματοποιούνται μερικές φορές συνδυασμένα νεφρικά και παγκρεατικά μοσχεύματα, με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας. Ο υψηλός ρυθμός επιτυχίας των μοσχευμάτων νεφρού (85% έως 95% σε δύο χρόνια) οφείλεται κυρίως σε ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως κορτικοστεροειδή, κυκλοσπορίνη, μυκοφαινολικό οξύ, και τακρολίμους. Επειδή η κυκλοσπορίνη είναι νεφροτοξική, απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου στον ορό ύστερα από την μεταμόσχευση.

Aliases (separate with |): Μεταμόσχευση νεφρών
μεταμόσχευση πνεύμονα

Μεταμόσχευση του πνεύμονα ενός δότη σε ένα δέκτη με πνευμονοπάθεια τελικού σταδίου, η οποία προκαλείται συνήθως από πνευμονική ίνωση, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή πνευμονική υπέρταση. Η μεταμόσχευση πνεύμονα μπορεί να εκτελεσθεί ως επέμβαση μεμονωμένου οργάνου ή ως τμήμα μιας συνδυασμένης μεταμόσχευσης καρδιάς πνεύμονα (π.χ., στη συγγενή καρδιοπάθεια). Η ανοσοκατασταλτική θεραπεία με κυκλοσπορίνη ή tacrolimus, αζαθειοπρίνη και κορτικοστεροειδή είναι απαραίτητη για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου απόρριψης, η οποία προκαλείται από τη δραστηριότητα των Τ λεμφοκυττάρων έναντι των ιστών του δότη. Η διάγνωση της απόρριψης γίνεται μέσω της χρήσης βρογχικών βιοψιών και δοκιμασιών της πνευμονικής λειτουργίας. Η οξεία απόρριψη, η οποία χαρακτηρίζεται από δύσπνοια, πυρετό, υποξαιμία, ρόγχους και ταχύπνοια, θα πρέπει να διακρίνεται από τη λοίμωξη. Η χρόνια απόρριψη, η οποία αποτελεί πρόβλημα στο 25% με 50% των περιπτώσεων, παρουσιάζεται ως αποφρακτική βρογχιολίτιδα και συμβαίνει 6 έως 14 μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Οι ρυθμοί ροής μειώνονται σταδιακά, με λίγα επιπρόσθετα συμπτώματα, η βρογχιοδιασταλτική θεραπεία δεν είναι αποτελεσματική, και η χορήγηση υψηλότερων δόσεων ανοσοκατασταλτικών έχει μεικτή επιτυχία. Το 60% των ληπτών μοσχεύματος πνεύμονα ζουν 2 έτη.

Aliases (separate with |): Μεταμόσχευση πνεύμονα
μεταπλασία

Κύτταρα, που φαίνονται παθολογικά στο μικροσκόπιο, αλλά δεν παρουσιάζουν (προς το παρόν) σημεία κακοήθειας.

Aliases (separate with |): Μεταπλασία
μετάσταση

Διασπορά και εγκατάσταση καρκινικών κυττάρων από την πρωτοπαθή εστία του όγκου σε άλλες θέσεις, μέσω του λεμφικού συστήματος ή της αιματικής κυκλοφορίας. Τα καρκινικά κύτταρα της μεταστατικής εστίας είναι ίδια με του πρωτοπαθούς όγκου.

Aliases (separate with |): Μετάσταση
μετατραυματική αμνησία

Μια κατάσταση παραζάλης, σύγχυσης και απώλειας της μνήμης στην οποία εισέρχεται κάποιος ασθενής μετά από τραυματική βλάβη του εγκεφάλου (ΤΒΙ), αμέσως μετά από τραυματισμό ή την ανάνηψη από κώμα. Το οίδημα, η αιμορραγία, οι εκχυμώσεις, η διατομή των αξόνων και οι μεταβολικές διαταραχές διαταράσσουν την ικανότητα του εγκεφάλου να επεξεργάζεται τις πληροφορίες με ακρίβεια με αποτέλεσμα να εμφανίζει το άτομο ασυνήθιστες συμπεριφορές, οι οποίες συχνά είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν. Οι ασθενείς οι οποίοι έχουν υποστεί τραυματισμό, αλλά οι απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου τους δεν δείχνουν κάποια εγκεφαλική βλάβη, είναι δυνατόν να έχουν κάποια ήπια ΤΒΙ και να εμφανίζουν μόνο κάποια από τα συμπτώματα της ΡΤΑ. Η μετατραυματική αμνησία μπορεί να διαρκέσει για μήνες, αλλά συνήθως υποχωρεί μέσα σε μερικές εβδομάδες. Κατά την φάση της ΡΤΑ, ο ασθενής κινείται από ένα γνωσιακό επίπεδο εσωτερικής σύγχυσης και σε ένα επίπεδο σύγχυσης σχετικά με το περιβάλλον του.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Στα συμπτώματα συμπεριλαμβάνεται η ανησυχία, τα παράπονα ή ο θρήνος, οι ασυνήθιστες συμπεριφορές (συχνά σεξουαλικές συμπεριφορές ή θυμού), οι ψευδαισθήσεις (συχνά παρανοειδείς), απώλεια της συνεχόμενης μνήμης, η μυθοπλασία για την κάλυψη των κενών της μνήμης, η σύγχυση της γλώσσας, ο αποπροσανατολισμός, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις ή σκέψεις (εμμονές) και οι διαταραχές του ύπνου. Τα ελλείμματα της προσοχής και της μνήμης μπορεί να επιμείνουν και η επικοινωνία όπως και οι άλλες γνωσιακές λειτουργίες μπορεί να γίνουν ακόμα πιο εμφανείς, όπως είναι οι δυσκολίες στην επίλυση προβλημάτων, την αιτιολόγηση, στην οργάνωση της σκέψης, την αναζήτηση, την εύρεση λέξεων και στην εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων (όπως στις καθημερινές δραστηριότητες).

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής εκτιμάται για τυχόν εμφάνιση συμπτωμάτων ΡΤΑ. Ο ασθενής προσανατολίζεται διαρκώς έχοντας συνεχώς οπτική επαφή με ένα μεγάλο ημερολόγιο και ένα ρολόι· σε κάθε επικοινωνία με τον ασθενή θα πρέπει από την αρχή να του υπενθυμίζεται το ποιοι είναι παρόντες και το ποια δραστηριότητα σχεδιάζεται να γίνει· και ο ασθενής παραμένει σε ασφαλές και άνετο περιβάλλον, ενώ του επιτρέπεται όσο το δυνατόν περισσότερη ελευθερία.

Στη γνωσιακή φάση της εσωτερικής σύγχυσης, ο ασθενής δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει και εκνευρίζεται. Οι επαγγελματίες υγείας μπορούν να περιορίσουν τον εκνευρισμό του μιλώντας του απαλά και με απλές προτάσεις, χρησιμοποιώντας χειρονομίες όταν αυτό χρειάζεται, αφήνοντας στον ασθενή το χρονικό περιθώριο για να απαντήσει και αποφεύγοντας να θυμώσουν απέναντι στον ασθενή. Οι τακτικές επισκέψεις από τα μέλη της οικογένειας είναι σημαντικές· η οικογένεια θα πρέπει να είναι προετοιμασμένη σχετικά με την εμφάνιση και την συμπεριφορά του ασθενούς και η βοήθειά τους στις καθημερινές δραστηριότητες του ασθενούς επίσης θα πρέπει να ενθαρρύνεται. Ο ασθενής μπορεί να ανταποκρίνεται καλύτερα στο άτομο για το οποία ενδιαφέρεται περισσότερο.

Τα ερεθίσματα είναι περιορισμένα και σε τακτική βάση σχεδιάζονται περίοδοι ανάπαυσης· χρησιμοποιείται ο εξοπλισμός εκείνος ο οποίος προορίζεται για τον περιορισμό του εκνευρισμού του ασθενούς· ο περιορισμός της κίνησης των καρπών θα πρέπει να αποφεύγεται όσο είναι δυνατόν περισσότερο. Οι ουροκαθετήρες μπορεί να αυξήσουν τον εκνευρισμό του ασθενούς λόγω της σωματικής δυσφορίας (εσώρουχα ακράτειας μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά την εκπαίδευση του ασθενούς σε θέματα ατομικής υγιεινής). Εκτιμάται η δυνατότητα κατάποσης του ασθενούς όσο το δυνατόν νωρίτερα, προκειμένου να αποφευχθεί η χρήση καθετήρων σίτισης, αλλά ταυτόχρονα λαμβάνονται οι απαραίτητες προφυλάξεις κατά την σίτιση του ασθενούς. Σε όλα τα άτομα τα οποία έρχονται σε επαφή με τον ασθενή διατίθεται μια λίστα με όλα εκείνα τα ερεθίσματα τα οποία είναι δυνατόν να περιορίσουν ή να αυξήσουν τον εκνευρισμό του ασθενούς. Τηρείται μια απόσταση κατά τις φάσεις των εκρήξεων εκνευρισμού του ασθενούς· θα πρέπει ο φροντιστής να περιμένει να ξεθυμάνει η οργή του ασθενούς και να μιλάει πάντοτε με ήρεμη φωνή. Ο προσωπικός χώρος του ασθενούς δεν θα πρέπει να παραβιάζεται χωρίς προειδοποίηση (π.χ. θα πρέπει να ειδοποιείται εκ των προτέρων ο ασθενής ότι τα γεννητικά του όργανα πρέπει και πρόκειται να πλυθούν). Ο ασθενής θα πρέπει να προσεγγίζεται από τα εμπρός και τα αντικείμενα θα πρέπει να είναι τοποθετημένα σε κάποιες θέσεις που ο ασθενής να μπορεί να τα βλέπει. Οι ψευδαισθήσεις και οι μυθοπλασίες δεν θα πρέπει να επιβεβαιώνονται και η προσοχή του/της ασθενούς θα πρέπει να αποσπάται όταν θελήσει να συζητήσει και να υποστηρίξει τις παραληρηματικές του ιδέες. Με την πάροδο του χρόνου, η αυτογνωσία του /της μπορεί να είναι περιορισμένη και να ποικίλλει. Οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσέχουν για τυχόν παρορμητικές κινήσεις οι οποίες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τον ασθενή. Θα πρέπει να ενημερώσουν και τους υπολοίπους ότι ο ασθενής δεν είναι σε θέση να ελέγξει την συμπεριφορά του και ότι λειτουργεί και μιλά χωρίς συναίσθηση ή σκέψη. Ενθαρρύνεται η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανεξαρτησία και αυτοεξυπηρέτηση. Ο ασθενής ασχολείται με μικροδουλειές, για την εκτέλεση των οποίων απαιτείται κάποιου βαθμού κινητικότητα. Εάν ο ασθενής εμφανίζει αρκετές διαφορετικές συμπεριφορές οι οποίες παρεμβαίνουν στην θεραπεία, θα πρέπει να παρακολουθείται η κάθε μία συμπεριφορά ξεχωριστά. Για να ενισχυθεί η αφηρημένη σκέψη και ανάλυση, θα πρέπει να χρησιμοποιείται χιούμορ, εάν ο ασθενής μπορεί να το καταλάβει. Ακολουθείται ένα συγκεκριμένο καθημερινό πρόγραμμα και ο ασθενής εκπαιδεύεται ώστε να χρησιμοποιεί μόνο ακριβείς οδηγίες (το ρολόι ή ένα γραπτό χρονοδιάγραμμα δραστηριοτήτων) για να βοηθηθεί η μνήμη του. Ο ασθενής επίσης ελέγχεται σε περίπτωση που εμφανιστεί μετατραυματική κεφαλαλγία, η οποία αντιμετωπίζεται με αναλγητικά.

Aliases (separate with |): Μετατραυματική αμνησία
μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτασίνης (ΜΕΑ)

Ένζυμο, το οποίο φυσιολογικά ανευρίσκεται στο ενδοθήλιο των τριχοειδών σε όλο το αγγειακό σύστημα. Μετατρέπει την αγγειοτασίνη Ι (που αποτελεί μέρος του μηχανισμού ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης του νεφρού) σε αγγειοτασίνη ΙΙ, που αποτελεί και το τελικό στάδιο του μηχανισμού ρενίνης- αγγειοτασίνης. Η τελευταία διεγείρει την έκκριση αλδοστερόνης και συνεπώς την κατακράτηση νατρίου.

Aliases (separate with |): Μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτασίνης (ΜΕΑ)
μεταφορά εμβρύου

Η μεταφορά εμβρύων στην κοιλότητα της μήτρας μέσω του κόλπου μετά από τεχνητή γονιμοποίηση (IVF), ή, στην περίπτωση της ενδοσαλπιγγικής μεταφοράς γαμετών (GIFT), στις σάλπιγγες. Η γονιμοποίηση επιτυγχάνεται συνήθως με την τοποθέτηση του ωαρίου και του σπέρματος σε σωλήνα με ειδικό θρεπτικό υλικό.

Aliases (separate with |): Μεταφορά εμβρύου
μετεγχειρητική περίοδος

Οι πρώτες ώρες και μέρες μετά από μια χειρουργική επέμβαση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ασθενείς εμφανίζουν σημαντικό άλγος, δυσχέρεια στην κίνηση, ναυτία, έμετο, και αλλαγές στη διατροφική τους κατάσταση και το ισοζύγιο των υγρών. Οι ασθενείς ενδέχεται επίσης να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης από το χειρουργικό τραύμα και από τους μόνιμους καθετήρες. Άλλες καταστάσεις υψηλού κινδύνου μετά την επέμβαση περιλαμβάνουν την καρδιακή προσβολή, το εγκεφαλικό επεισόδιο, το παραλήρημα, την αιμορραγία, την υπερπηκτικότητα, τις ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων, το πεπτικό έλκος και την κατάθλιψη.

Aliases (separate with |): Μετεγχειρητική περίοδος
μετρικό σύστημα

Ένα σύστημα μέτρων και σταθμών βασισμένο στο μέτρο (περίπου 39,37 ίντσες) ως μονάδα μέτρησης μήκους, το γραμμάριο (περίπου 15,432 grains-ελάχιστη μονάδα βάρους) ως μονάδα μέτρησης βάρους και το λίτρο (περίπου 1,057 quarts υγρού ή 0,908 quarts ξηρού βάρους) ως μονάδα μέτρησης του όγκου.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ: (Κατά προσέγγιση) για να μετατραπούν τα γραμμάρια σε grains, πολλαπλασιάζονται τα γραμμάρια με το 15. Για να μετατραπούν τα grains σε γραμμάρια, διαιρούνται με το 15. Για να μετατραπούν τα γραμμάρια σε σταθμικές ουγκιές (oz), διαιρούνται με 28,35. Για να μετατραπούν οι ουγκιές υγρού σε χιλιοστόλιτρα πολλαπλασιάζονται με το 30.

Aliases (separate with |): Μετρικό σύστημα
μη βακτηριακή θρομβωτική ενδοκαρδίτιδα

Η παρουσία στις καρδιακές βαλβίδες εκβλαστήσεων που δεν προκαλούνται από βακτήρια αλλά από τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και ινικής. Η NBTE παρατηρείται χαρακτηριστικά σε σοβαρές περιπτώσεις συστηματικού ερυθηματώδους λύκου, φυματίωσης ή κακοήθειας. Οι εκβλαστήσεις της NBTE προκαλούν εύκολα εμβολισμούς, δημιουργώντας έμφρακτα σε άλλα όργανα.

Aliases (separate with |): Μη βακτηριακή θρομβωτική ενδοκαρδίτιδα
μη Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

Ένας από τους δύο τύπους καρκίνου του πνεύμονα που περιλαμβάνει τις υποομάδες: αδενοκαρκίνωμα, επιδερμοειδές καρκίνωμα (ή εκ πλακώδων κυττάρων) και μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα.

Aliases (separate with |): Μη Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα
μη-Hodgkin λέμφωμα

Μια ομάδα κακοήθων όγκων των Β ή των Τ λεμφοκυττάρων. Το 2003, η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία υπολόγισε ότι περίπου 53.000 Αμερικανοί θα διαγιγνώσκονταν με τη νόσο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η ανώδυνη λεμφαδενοπάθεια στα δύο τρίτα των ασθενών αποτελεί το συχνότερα εμφανιζόμενο σύμπτωμα. Άλλοι εμφανίζουν πυρετό, νυκτερινή εφίδρωση, απώλεια του 10% ή περισσότερο του σωματικού βάρους στους 6 μήνες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων της διήθησης σε μη-λεμφικό ιστό. Επιπροσθέτως, στην περιφέρεια συμμετέχουν περιοχές όπως οι επιτροχίλιοι λεμφαδένες, η περιοχή των αμυγδαλών και ο μυελός των οστών. Η NHL είναι κατά 50% πιο συχνή στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες της αυτής ηλικίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το αίτιο της NHL είναι άγνωστο, αλλά οι ασθενείς που έχουν λάβει ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες έχουν περισσότερο από 100 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης NHL, πιθανότατα επειδή οι ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες ενεργοποιούν ογκογόνους ιούς.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Η συγκεκριμένη θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο, τον βαθμό και το στάδιο του λεμφώματος. Μπορεί να εφαρμοσθούν συνδυαστικές χημειοθεραπείες, μεταμόσχευση μυελού των οστών, ακτινοβολίες και φωτοχημειοθεραπεία, ανάλογα με την ειδική διάγνωση.

Aliases (separate with |): Μη-Hodgkin λέμφωμα
μηνιγγίτιδα

Φλεγμονή των μεμβρανών του νωτιαίου μυελού και του εγκεφάλου, που προκαλείται συνήθως, αλλά όχι πάντα από λοιμώδη ασθένεια. Η λοιμώδης μηνιγγίτιδα είναι ένα ιατρικό επείγον που πρέπει να αντιμετωπιστεί και να διαγνωστεί γρήγορα για να επιτευχθεί το καλύτερο αποτέλεσμα. Είναι θανατηφόρα στο 10-40% των περιπτώσεων, ακόμα και με την ιδανική θεραπεία και μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη νευρολογική βλάβη σε 10% περίπου των ασθενών, που επιβιώνουν της αρχικής λοίμωξης. Στις Η.ΠΑ. η λοιμώδης μηνιγγίτιδα παλαιότερα προσέβαλε βρέφη και παιδιά περισσότερο από ότι ενήλικες· τα δημογραφικά στοιχεία της ασθένειας άλλαξαν στη δεκαετία του 1990 μετά την εισαγωγή εμβολίων εναντίον του Haemophilus influenzae στην παιδιατρική φροντίδα. Η λοιμώδης μηνιγγίτιδα είναι τώρα κυρίως μια νόσος των ενηλίκων και συνήθως προκαλείται από τον πνευμονιόκκκο και τον μηνιγγιτιδόκοκκο, αν και πολλά άλλα μικρόβια μπορεί να είναι υπεύθυνα. Ενδοφλέβια στεροειδή (π.χ., δεξαμεθαζόνη) χορηγούμενα στην αρχή της θεραπείας μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου και αναπηρίας, που προκαλούνται από αυτή τη λοίμωξη. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκύψει από μόλυνση από βακτήρια, ιούς, μυκοβακτήρια, μύκητες και αμοιβάδες ή από μη λοιμώδη αίτια, όπως χημικό ερεθισμό των μηνίγγων. Περιστασιακά, η λοιμώδης μηνιγγίτιδα ακολουθεί τραυματισμό της κεφαλής ή λοίμωξη των κόλπων του προσώπου ή του ωτός. Μπορεί επίσης να προκύψει από διασπορά αιματογενούς λοίμωξης στις μήνιγγες.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της μηνιγγίτιδας περιλαμβάνουν πυρετό, κεφαλαλγία, δυσκαμψία αυχένα, επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης και φωτοφοβία. Πολλοί ασθενείς με μηνιγγίτιδα παρουσιάζουν μόνο δυο ή τρεις από αυτούς τους κλινικούς δείκτες. Η οξεία βακτηριακή μηνιγγίτιδα και η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από κάποιους μύκητες και αμοιβάδες μπορεί επίσης να προκαλέσει ταχεία επιδείνωση της νοητικής κατάστασης, σπασμούς, σοκ και θάνατο.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Πρέπει να εξετάζεται το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Τυπικά μετράται ο αριθμός των κυττάρων για να εκτιμηθεί ο βαθμός της λοίμωξης, γίνεται μια χρώση κατά Gram για την αναζήτηση λοιμωδών μικροοργανισμών και εκτιμώνται τα επίπεδα των βακτηριακών αντιγόνων, η γλυκόζη και η πρωτεΐνη.

ΠΡΟΛΗΨΗ: Όλα τα παιδιά σήμερα στις Η.Π.Α. λαμβάνουν εμβολιασμούς εναντίον του H. influenzae τύπου β (Hib) σαν πρωτογενή πρόληψη εναντίον της νόσου. Εμβόλια με πολυσακχαρίτες του μηνιγγιτιδόκοκκου είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην πρόληψη της νόσου κατά τη διάρκεια επιδημιών από αυτό τον οργανισμό. Άτομα με στενή επαφή με μέλη της οικογένειας που πάσχουν από μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα, που ήρθαν σε επαφή στον παιδικό σταθμό με μολυσμένα παιδιά ή οποιαδήποτε άτομα (συμπεριλαμβανομένων και των επαγγελματιών υγείας) που είχαν άμεση επαφή με το σάλιο μολυσμένων ασθενών, καλύπτονται με αντιβιοτικά για να προληφθεί η μετάδοση της νόσου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η οριστική θεραπεία εξαρτάται από την αναγνώριση των υποκείμενων αιτίων, αλλά εμπειρική θεραπεία για την λοιμώδη μηνιγγίτιδα πρέπει να δοθεί αμέσως, ώρες πριν να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Η εξέλιξη των ανθεκτικών στην πενικιλίνη στελεχών του πνευμονιόκοκκου έχει αλλάξει τις παραδοσιακές εμπειρικές θεραπείες. Τρίτης γενιάς κεφαλοσπορίνες, αμπικιλλίνη και γενταμυκίνη, χλωραμφενικόλη, ή βανκομυκίνη μαζί με ριφαμπικίνη έχουν δοθεί, ανάλογα με την ηλικία του ασθενή, το επίπεδο της ανοσολογικής λειτουργίας ή την κλινική εμφάνιση. Ενδοφλέβια κορτικοστεροειδή μπορεί να αποτρέψουν την απώλεια ακοής σε παιδιά με μηνιγγίτιδα και μπορεί να είναι χρήσιμα στην πρόληψη θανάτου σε ενήλικες με πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Όταν ενδείκνυται, πρέπει να αρχίζουν υποστηρικτικά μέτρα για το σοκ και άλλες επιπλοκές, όπως η διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, η μεταβολική οξέωση ή οι σπασμοί. Ο ασθενής με λοιμώδη μηνιγγίτιδα μπορεί να χρειαστεί παρακολούθηση σε μονάδα εντατικής θεραπείας.

Aliases (separate with |): Μηνιγγίτιδα
μηνορραγία

Αιμορραγία κατά την έμμηνο ρύση που είναι υπερβολική σε αριθμό ημερών ή σε ποσότητα αίματος ή και στα δύο.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η μηνορραγία μπορεί να προκληθεί από ενδοκρινικές διαταραχές (π.χ., σακχαρώδης διαβήτης ή διαταραχές των επινεφριδίων, των ωοθηκών ή της υπόφυσης), υπέρταση, δυσκρασίες του αίματος, χρόνια νεφρίτιδα, οπίσθια κλίση ή οπίσθια κάμψη της μήτρας, ενδοτοιχωματικά ή υποβλεννογόνια λειομυώματα της μήτρας, αδενομύωση της μήτρας, ίνωση της μήτρας με υπερπλαστικές αλλοιώσεις στο ενδομήτριο, εξελκώσεις ή πολύποδες του τραχήλου της μήτρας, οξεία σαλπιγγίτιδα, οξεία ή χρόνια μητρίτιδα ή οξεία ενδομητρίτιδα.

Aliases (separate with |): Μηνορραγία
μήτρα

Το αναπαραγωγικό όργανο μέσα στο οποίο εμφυτεύεται το γονιμοποιημένο ωάριο και αναπτύσσεται το έμβρυο.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ: H μήτρα είναι ένα κοίλο, μυώδες όργανο που βρίσκεται στο χώρο της μικρής πυέλου μεταξύ του ιερού οστού και της ηβικής σύμφυσης. Στις άτοκες γυναίκες έχει διαστάσεις 7,5x5x2,5 εκ. H πρόσθια επιφάνειά της καλύπτεται από το περιτόναιο, το οποίο ονομάζεται περιμήτριο, και συγκρατείται στη θέση της από το πυελικό διάφραγμα, τους δύο πλατείς συνδέσμους, τους δύο στρογγύλους και τους δύο ιερομητρικούς συνδέσμους. Βρίσκεται συνήθως σε πρόσθια κλίση και κάμψη πάνω από την κορυφή της ουροδόχου κύστης. Το τμήμα της μήτρας πάνω από τα στόμια των ωαγωγών ονομάζεται πυθμένας. Το μεγάλο κεντρικό τμήμα είναι το σώμα της μήτρας και το κατώτερο και πιο στενό τμήμα που καταλήγει στον κόλπο είναι ο τράχηλος. Η κοιλότητα είναι μεγαλύτερη στον πυθμένα. Ο τράχηλος αποτελεί μια στενή σωληνώδη δομή που ανοίγει στη μητρική κοιλότητα κατά το έσω τραχηλικό στόμιο και στον κόλπο κατά το έξω. Το τοίχωμα της μήτρας αποτελείται από 3 χιτώνες οι οποίοι από έξω προς τα μέσα είναι οι εξής: το περιμήτριο, το μυομήτριο και το ενδομήτριο.Το περιμήτριο είναι ουσιαστικά το σπλαγχνικό περιτόναιο που καλύπτει την μήτρα, εκτός από τα σημεία όπου έρχεται σε επαφή με την κύστη και το κολπικό τμήμα του τραχήλου. Το μυομήτριο αποτελείται από ισχυρό μυϊκό ιστό που συσπάται έντονα κατά τον τοκετό. Το ενδομήτριο επενδύει εσωτερικά τη μήτρα και αποτελεί τον χιτώνα από τον οποίο αναπτύσσεται ο πλακούντας που θα θρέψει το έμβρυο. Η υφή του ενδομητρίου ποικίλλει με την ηλικία. Πριν την εμμηναρχή είναι ένας λεπτός χιτώνας, ο οποίος επεκτείνεται και υπερπλάσσεται κατά τα χρόνια της αναπαραγωγής για να υποστρέψει με την εμμηνόπαυση. Η μητρική και οι ωοθηκικές αρτηρίες αρδεύουν τη μήτρα.

ΘΕΣΗ: Πρόσθια κάμψη: ο άξονας του τραχήλου της μήτρας σχηματίζει γωνία 90-120 μοιρών προς τα εμπρός σε σχέση με τον άξονα του σώματος της μήτρας. Πρόσθια κλίση: Ο επιμήκης άξονας της μήτρας σχηματίζει γωνία 90-120 μοιρών με τον κόλπο με κλίση προς τα εμπρός. Οπίσθια κάμψη: Η μήτρα κάμπτεται προς τα πίσω στο σημείο ένωσης του τραχήλου με το σώμα. Οπίσθια κλίση: Η μήτρα αναστρέφει το φυσιολογικό της άξονα και βρίσκεται προς τα πίσω μέσα στη λεκάνη, δηλαδή ο πυθμένας της είναι στραμμένος προς τα πίσω μαζί με τον τράχηλο αλλά διατηρεί την φυσιολογική της κάμψη. Η θέση αυτή είναι η αντίστροφη της πρόσθιας κλίσης.

Aliases (separate with |): Μήτρα
μητρορραγία

Αιμορραγία στην κοιλότητα της μήτρας. Οι 3 τύποι παθολογικής μητρορραγίας είναι η ιδιοπαθής μητρορραγία (αιμορραγική μητροπάθεια) που εμφανίζεται σε νόσο της πυέλου, της μήτρας ή του τραχήλου· η αιμορραγία που εμφανίζεται στη διάρκεια του τοκετού· και η αιμορραγία της λοχείας που εμφανίζεται αμέσως μετά το τρίτο στάδιο του τοκετού. Η τελευταία μπορεί να οφείλεται σε ρήξεις ή χάλαση της μήτρας, αιμάτωμα ή κατακράτηση προϊόντων της σύλληψης που περιλαμβάνουν τον πλακούντα ή τμήματα μεμβρανών.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Κοινές αιτίες είναι το τραύμα· οι συγγενείς ανωμαλίες· παθολογικές διαδικασίες όπως είναι οι όγκοι· οι λοιμώξεις, ειδ. της γαστρεντερικής, της αναπνευστικής και της ουρογεννητικής οδού· και οι γενικευμένες αγγειακές διαταραχές, όπως είναι η πορφύρα και οι ανεπάρκειες παραγόντων πήξης. Η αιμορραγία μπορεί επίσης να οφείλεται σε πρώιμη αποκόλληση του πλακούντα, ειδικά με εξαγγείωση στο μυϊκό ιστό της μήτρας και σε κατακράτηση προϊόντων της σύλληψης μετά από αποβολή ή τοκετό.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Η εφαρμογή ενός επιθέματος δίκην ομπρέλας ασκεί πίεση στις αρτηρίες που αιματώνουν τη μήτρα. Όταν το υπερηχογράφημα αποκαλύψει ότι θραύσματα κατακρατημένου πλακούντα είναι η αιτία της αιμορραγίας, συνήθως αφαιρούνται είτε με αναρρόφηση είτε με χειρουργική απόξεση. Αν η μήτρα είναι χαλαρή, μπορεί συνήθως να διεγερθεί για να συσπαστεί, χορηγώντας ενδοφλεβίως ωκυτοκίνη. Η ασθενής μπορεί να χρειαστεί μετάγγιση και σε κάποιες περιπτώσεις χειρουργική επέμβαση για να προληφθεί η θανατηφόρος αιμορραγία.

Aliases (separate with |): Μητρορραγία
μιτροειδική παλινδρόμηση

Παλινδρόμηση αίματος από την αριστερά κοιλία στον αριστερό κόλπο, λόγω ατελούς σύγκλισης της μιτροειδικής (διγλώχινας) βαλβίδας. Μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ανωμαλίες της βαλβίδας, διαταραχές συνδετικού ιστού (π.χ. σύνδρομο Marfan), λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα, ισχαιμική βλάβη της βαλβίδας ή των υποστηρικτικών της χορδών, ρευματική βαλβιδοπάθεια ή άλλες εκφυλιστικές παθήσεις. Συγγενής καρδιακή ανεπάρκεια ή κολπική μαρμαρυγή μπορεί να είναι οι επιπλοκές μίας σοβαρής μιτροειδικής π.. Ο βαθμός της παλινδρόμησης μπορεί επίσης να εκτιμηθεί υπερηχοκαρδιογραφικά ή με άλλες διαγνωστικές μεθόδους (π.χ αγγειογραφικά). Βαλβιδοπλαστική ή χειρουργική αντικατάσταση της βαλβίδας μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς επιδιόρθωση του ελλείμματος.

Aliases (separate with |): Μιτροειδική|παλινδρόμηση
μιτροειδική στένωση

Στένωση του στομίου της μιτροειδούς βαλβίδας με απόφραξη της αιματικής ροής από τον αριστερό κόλπο στην αριστερή κοιλία. Στους περισσότερους ενήλικες, παλαιές προσβολές ρευματικής καρδίτιδας είναι υπεύθυνες για τη βλάβη. Λιγότερο συχνά, η μιτροειδική στένωση μπορεί να είναι παρούσα στη γέννηση (νόσος Lutembacher) ή μπορεί να αναπτυχθεί, καθώς η μιτροειδής βαλβίδα ασβεστοποιείται με την ηλικία.

Η ανωμαλία της βαλβίδας μπορεί να προδιαθέσει τους ασθενείς σε λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα· σε διάταση του αριστερού κόλπου και κολπικές αρρυθμίες· ή σε αριστερή κοιλιακή ανεπάρκεια.

Aliases (separate with |): Μιτροειδική στένωση
μίτωση

Τύπος κυτταρικής διαίρεσης των σωματικών κυττάρων, στον οποίο κάθε θυγατρικό κύτταρο περιέχει τον ίδιο αριθμό χρωμοσωμάτων με το γονικό κύτταρο. Η μίτωση είναι η διαδικασία μέσω της οποίας το σώμα αυξάνεται και τα νεκρά σωματικά κύτταρα αντικαθίστανται. Η μίτωση είναι μια συνεχής διαδικασία που διαιρείται σε τέσσερις φάσεις: πρόφαση, μετάφαση, ανάφαση και τελόφαση. Πρόφαση: Τα κοκκία χρωματίνης του πυρήνα χρωματίζονται πιο πυκνά και οργανώνονται σε χρωμοσώματα. Αυτά πρώτα εμφανίζονται σαν μακριά ινίδια, που το καθένα αποτελείται από δύο πανομοιότυπες χρωματίδες, που προκύπτουν από διπλασιασμό του DNA. Κάθε ζεύγος χρωματίδων είναι ενωμένο στην περιοχή που καλείται κεντρομερίδιο, το οποίο μπορεί να βρίσκεται κεντρικά ή προς το ένα άκρο. Καθώς η πρόφαση προχωρά, τα χρωμοσώματα γίνονται βραχύτερα και πιο συμπαγή και βάφονται πυκνά. Η πυρηνική μεμβράνη και οι πυρηνίσκοι εξαφανίζονται. Συγχρόνως το κεντριόλιο διχάζεται σε δύο θυγατρικά κεντριόλια, που το καθένα περιβάλλεται από το κεντροσφαιρίδιο και μετακινούνται στους αντίθετους πόλους του κυττάρου. Είναι συνδεδεμένα με πρωτοπλασματικά ινίδια, τα οποία σχηματίζουν μια αχρωματική άτρακτο.

Μετάφαση: Τα χρωμοσώματα (ζεύγη χρωματίδων) ευθυγραμμίζονται σε ένα ισημερινό επίπεδο, στο μέσο της απόστασης μεταξύ των δύο κεντριολίων.

Ανάφαση: Οι χρωματίδες (που τώρα καλούνται θυγατρικά χρωμοσώματα) αποκλίνουν και μετακινούνται προς τα σύστοιχά τους κεντροσώματα. Ο τερματισμός της μετανάστευσής τους σημαίνει την αρχή της επόμενης φάσης.

Τελόφαση: Τα χρωμοσώματα στον κάθε πόλο της ατράκτου υφίστανται αλλαγές που είναι αντίστροφες αυτών της πρόφασης, με το καθένα να μετατρέπεται σε ένα μακρύ, χαλαρά περιελιγμένο νήμα. Η πυρηνική μεμβράνη ανασχηματίζεται και οι πυρηνίσκοι επανεμφανίζονται. Τα περιγράμματα των χρωμοσωμάτων εξαφανίζονται και η χρωματίνη εμφανίζεται σαν κοκκία διασπαρμένα σε όλο τον πυρήνα και συνδεδεμένα με ένα αραιά χρωματισμένο δίκτυο. Το κυτταρόπλασμα χωρίζεται σε δύο τμήματα, γεγονός που οδηγεί σε δύο πλήρη κύτταρα. Αυτό επιτυγχάνεται στα ζωικά κύτταρα με περίσφιγξη στην περιοχή του ισημερινού· στα φυτικά κύτταρα, μια κυτταρική πλάκα σχηματίζεται στην ίδια περιοχή και γίνεται το νέο κυτταρικό τοίχωμα. Η περίοδος μεταξύ δύο διαδοχικών διαιρέσεων καλείται μεσόφαση.

Η μίτωση είναι ιδιαίτερα σημαντική στο ότι τα γονίδια διανέμονται ισάξια σε κάθε θυγατρικό κύτταρο και ο διπλοειδής αριθμός χρωμοσωμάτων διατηρείται σε όλα τα σωματικά κύτταρα ενός οργανισμού.

Aliases (separate with |): Μίτωση
μνήμη
  1. Η νοητική καταχώρηση, συγκράτηση και ανάκληση παλαιών εμπειριών, αισθήσεων ή σκέψεων. Αυτή η ομάδα λειτουργιών στηρίζεται στις συντονισμένες ενέργειες των σχετιζόμενων περιοχών του εγκεφαλικού φλοιού, ειδικών αισθητικών περιοχών του εγκεφάλου, υποφλοιωδών κέντρων, του υποθαλάμου, του μεσεγκεφάλου και ενός μεγάλου αριθμού νευροχημικών και νευροδιαβιβαστών. Τραυματισμός ή βλάβη σε οποιαδήποτε από αυτές τις περιοχές του εγκεφάλου (π.χ., ως αποτέλεσμα δηλητηρίασης, εγκεφαλικού επεισοδίου, ατροφίας ή λοίμωξης) ελαττώνει την ικανότητα ενσωμάτωσης νέων αναμνήσεων ή ανάκλησης και χρήσης προηγουμένων.

  2. Η ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να απαντά σε αντιγόνα, στα οποία έχει προηγουμένως εκτεθεί. Η ανοσολογική μνήμη εξαρτάται από τη δράση των Τ και Β λεμφοκυττάρων, των μακροφάγων, των μορίων του μείζονος συμπλέγματος ιστοσυμβατότητας, προσκολλητικών μορίων, χυμοκινών και πολλών άλλων βιοχημικών ουσιών.

Aliases (separate with |): Μνήμη
μόλυνση, λοίμωξη

Νόσος που προκαλείται από μικροοργανισμούς, ιδιαιτερα εκείνους που απελευθερώνουν τοξίνες ή εισβάλλουν σε ιστούς του σώματος. Οι λοιμώδεις νόσοι με παγκόσμια εξάπλωση (π.χ. μαλάρια, φυματίωση, ιοί ηπατίτιδας, διαρροϊκές νόσοι) προκαλούν περισσότερη αναπηρία και θάνατο από κάθε άλλη αιτία. Η λοίμωξη διαφέρει από τον αποικισμό του σώματος από μικροργανισμούς στο ότι στην διάρκεια του αποικισμού τα μικρόβια ενδημούν αβλαβώς στον οργανισμό ή παρέχουν χρήσιμες λειτουργίες σε αυτόν (π.χ., βακτήρια του εντέρου που παράγουν βιταμίνη Κ). Αντίθετα, οι λοιμώδεις νόσοι τυπικά προκαλούν βλάβη.

ΑΙΤΙΟΛΟΠΑ: Οι συχνότεροι παθογόνοι οργανισμοί είναι βακτήρια (συμπεριλαμβανομένων των μυκοβακτηριδίων, μυκοπλασμάτων, σπειροχαιτών, χλαμυδίων και ρικετσιών), ιοί, μύκητες, πρωτόζωα και έλμινθες. Οι απειλητικές για την ζωή λοιμώδεις νόσοι συνήθως προκύπτουν όταν η ανοσία είναι πλημμελής ή κατασταλμένη (π.χ. τους πρώτους μήνες της ζωής, σε προχωρημένη ηλικία, με υποσιτισμένα άτομα, σε εγκαυματίες ή τραυματισμένους, σε λευκοπε-νικούς ασθενείς και αυτούς με χρόνιες νόσους όπως σακχαρώδη διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια, καρκίνο, ασπληνία, αλκοολισμό, καρδιολογικές, πνευμονολογικές ή ηπατικές νόσους). Ωστόσο, πολλοί νοσογόνοι παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν υγιή άτομα, ανεξάρτητα από το εάν είναι νέα ή ηλικιωμένα, σε καλή κατάσταση ή αδύναμα. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες (π.χ. απλό έρπητα ή χλαμύδια), νόσους του αναπνευστικού (γρίπη ή ανεμοβλογιά), παθογόνα που μεταφέρονται με το φαγητό ή το νερό (χολέρα, σχιστοσωμίαση) και άλλα πολλά.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Οι συστηματικές λοιμώξεις προκαλούν πυρετό, ρίγη, ιδρώτα, καταβολή και ενίοτε κεφαλαλγία, μυαλγίες και αρθραλγίες, ή μεταβολή του επιπέδου συνείδησης. Οι εντοπισμένες λοιμώξεις προκαλούν ερυθρότητα του ιστού, οίδημα, ευαισθησία, θερμότητα και απώλεια λειτουργικότητας.

ΜΕΤΑΔΟΣΗ: Τα παθογόνα μπορούν να μεταδοθούν στους ξενιστές με πολλούς μηχανισμούς όπως με την εισπνοή, με την κατανάλωση τροφής, μέσω ένεσης ή δήγματος ενός φορέα, με άμεση επαφή (π.χ. δέρμα με δέρμα), επαφή με αίμα ή με σωματικά υγρά, μέσω εμβρυο-μητρικής κυκλοφορίας, μέσω επαφής με μολυσματικές ουσίες ή με αυτoενοφθαλμισμό.

Στις εγκαταστάσεις παροχής υγείας, οι λοιμώξεις μεταδίδονται στους ασθενείς μέσω των χεριών του προσωπικού και άλλων εργαζομένων. Το πλύσιμο των χεριών πριν και μετά την επαφή με τον ασθενή αποτρέπει πολλές από αυτές τις λοιμώξεις.

ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ: Οι άμυνες του οργανισμού ενάντια στις λοιμώξεις ξεκινούν με μηχανισμούς που εμποδίζουν την είσοδο των μικρο-οργανισμών στο δέρμα ή στο αναπνευστικό, γαστρεντερικό ή ουροποιο-γεννητικό σύστημα. Οι άμυνες αυτές περιλαμβάνουν (1) χημικές ουσίες (π.χ. λυσοζύμη στα δάκρυα, λιπαρά οξέα στο δέρμα, γαστρικό οξύ και παγκρεατικά ένζυμα στο έντερο), (2) βλέννα που παγιδεύει τους οργανισμούς, (3) συμπλέγματα Β λεμφοκυττάρων που παράγουν αντισώματα (π.χ. αμυγδαλές, πλάκες του Peyer ) και (4) βακτήρια και μύκητες στο δέρμα και στην επιφάνεια των βλεννογόνων (φυσιολογική χλωρίδα) που καταστρέφουν τους περισσότερο επικίνδυνους οργανισμούς. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία, η φυσιολογική χλωρίδα μπορεί να γίνει η πηγή ευκαιριακών λοιμώξεων. Επίσης, ένας οργανισμός μπορεί να επηρεάσει την εξωτερική άμυνα και να επιτρέψει σε έναν άλλο να εισέλθει. Για παράδειγμα, οι ιοί μπορεί να προάγουν την εισβολή των βακτηριδίων καταστρέφοντας τον βλεννογόνο του αναπνευστικού συστήματος.

Η δεύτερης γραμμής άμυνα του οργανισμού είναι η μη-ειδική ανοσολογική απάντηση, η φλεγμονή. Το τρίτο σημαντικό αμυντικό σύστημα, η ειδική ανοσολογική απάντηση, εξαρτάται από την ενεργοποίηση των λεμφοκυττάρων, στην διάρκεια της οποίας τα Β και Τ λεμφοκύτταρα αναγνωρίζουν συγκεκριμένους αντιγονι-κούς δείκτες του μικρο-οργανισμού. Τα Β κύτταρα παράγουν ανοσοσφαιρίνες (αντισώματα) και τα Τ κύτταρα ενορχηστρώνουν μία πολύπλευρη επίθεση κυτταροτοξικών κυττάρων.

ΕΞΑΠΛΩΣΗ: Μόλις τα παθογόνα διαπεράσουν τους επιδερμικούς και βλεννογονικούς φραγμούς και κατορθώσουν να εισέλθουν στους εσωτερικούς ιστούς, μπορούν να εξαπλωθούν γρήγορα κατά μήκος μεμβρανών όπως οι μήνιγγες, ο υπεζωκότας ή το περιτόναιο. Ορισμένα παθογόνα παράγουν ένζυμα που καταστρέφουν τις κυτταρικές μεμβράνες, κάνοντάς τα ικανά να κινηθούν γρήγορα από κύτταρο σε κύτταρο. Αλλα εισβάλλουν στο λεμφικό σύστημα. Αν ξεπεράσουν τις άμυνες των λευκών αιμοσφαιρίαν στους λεμφαδένες, εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και πολλαπλασιάζονται σε άλλα σημεία. Αυτό γίνεται συχνά στους πυογόνους οργανισμούς, οι οποίοι δημιουργούν αποστήματα μακρυά από το αρχικό σημείο εισόδου. Οι ιοί και οι ρικέτσιες, που πολλαπλασιάζονται μόνο μέσα στα κύτταρα, ταξιδεύουν μέσα στο αίμα για να προκαλέσουν συστηματικές λοιμώξεις. Οι ιοί που βλάπτουν το έμβρυο στην διάρκεια της κύησης (π.χ. της ερυθράς και ο κυτταρομεγαλοϊός) ταξιδεύουν μέσω του αίματος.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Αν και πολλές λοιμώξεις (π.χ. αυτές που προκαλούν χαρακτηριστικά εξανθήματα) διαγιγνώσκονται κλινικά, η οριστική ταυτοποίηση της λοίμωξης συνήθως γίνεται στο εργαστήριο. Δείγματα αίματος, ούρων, κοπράνων, πτυέλων και άλλων σωματικών υγρών που έχουν συλλεχθεί προσεκτικά και καλλιεργηθεί χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση των παθογόνων και της ευαισθησίας τους στην θεραπεία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Πολλές λοιμώξεις, όπως το κοινό κρυολόγημα, είναι αυτό-περιοριζόμενες και δεν χρειάζονται συγκεκριμένη θεραπεία. Η κατανόηση αυτής της άποψης είναι σημαντική, καθώς η κατάχρηση των αντιβιοτικών δεν βοηθά τους προσβεβλημένους ασθενείς και μπορεί να βλάψει την κοινότητα υποθάλποντας την αντιμικροβιακή αντίσταση. Πολλές συνηθισμένες λοιμώξεις, όπως οι λοιμώξεις του ουροποιητικού ή το κηρίο, αντιδρούν καλά σε αντιμικροβιακά προϊόντα. Άλλες, όπως τα αποστήματα, μπορεί να χρειάζονται διάνοιξη και παροχέτευση.

Aliases (separate with |): Μόλυνση, λοίμωξη
μολυσματικό κηρίo

Βακτηριακή λοίμωξη του δέρματος που προκαλείται από στρεπτόκοκκο ή σταφυλόκοκκο και χαρακτηρίζεται από κίτρινο έως ερυθρό εξίδρωμα και εφελκιδώδη ή φλυκταινώδη αλλοίωση, ιδιαίτερα γύρω από την μύτη, το στόμα, τις παρειές ή στα άκρα. Η νόσος είναι συνηθισμένη στα παιδιά και στους ενήλικες και μπορεί να παρουσιαστεί μετά από τραυματισμό ή ερεθισμό του δέρματος.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τοπική εφαρμογή αλοιφής μουπιροσίνης ή από του στόματος αγωγή με δικλοξακιλίνη ή κεφαλεξίνη παρέχουν αποτελεσματική θεραπεία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Διαπιστώνεται η εμφάνιση, η εντόπιση και η διασπορά των βλαβών καθώς και άλλα σχετιζόμενα συμπτώματα (κνησμός, άλγος). Τα μέλη της οικογένειας συμβουλεύονται να διατηρούν το δέρμα καθαρό και στεγνό, απομακρύνοντας το εξίδρωμα 2 με 3 φορές ημερησίως πλένοντας τις βλάβες με νερό και σαπούνι. Μπορούν να εφαρμοστούν επάνω στις βλάβες επιθέματα διαποτισμένα με θερμό ορό ή κομπρέσσες για την απομάκρυνση επίμονων εφελκίδων. Οι ασθενείς και οι οικογένειές τους ενημερώνονται πόσο σημαντικό είναι να μην υπάρχουν κοινά προσόψια, πετσέτες ή σεντόνια, για την αναγκαιότητα του προσεκτικού πλυσίματος των χεριών και για την επιτακτικότητα άμεσης θεραπείας οποιουδήποτε πυώδους εξανθήματος για να περιοριστεί η διασπορά.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν μη συνταγο-γραφούμενα αντισταμινικά για την ελάττωση του κνησμού. Τα νύχια πρέπει να κόβονται και να τοποθετούνται γάντια εάν είναι απαραίτητο για να αποφεύγεται ο κνησμός. Προκειμένου να αποσπάται η προσοχή του ασθενούς από την δυσφορία, θα πρέπει να ενθαρρύνονται δραστηριότητες αντιπερισπασμού, ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης του ασθενούς. Ενημερώνεται για την λοίμωξη η νοσηλεύτρια του σχολείου ή ο εργοδότης και ελέγχονται τα μέλη της οικογένειας για στοιχεία της λοίμωξης. Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στην εργασία του ή στο σχολείο όταν έχουν θεραπευθεί όλες οι βλάβες.

Aliases (separate with |): Μολυσματικό κηρίo
μονάδα Εντατικής Θεραπείας

Μια ειδική νοσοκομειακή μονάδα για ασθενείς που, λόγω της φύσεως της νόσου τους, του τραυματισμού ή της χειρουργικής επέμβασης, χρειάζονται σχεδόν συνεχή παρακολούθηση από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό. Στα μεγάλα νοσοκομεία, οι μονάδες αυτές μπορεί να απευθύνονται σε μία μοναδική ομάδα ασθενών όπως σε χειρουργικά περιστατικά, εκτεθειμένα νεογνά, ή ασθενείς με εγκαύματα, τραύματα, με ανάγκη επείγουσας καρδιολογικής φροντίδας, ή με λοιμώδεις νόσους.

Aliases (separate with |): Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
μονοζυγωτικοί δίδυμοι

Δίδυμα που αναπτύσσονται από ένα μοναδικό γονιμοποιημένο ωάριο. Τα μονοζυγωτικά δίδυμα έχουν την ίδια γενετική σύνθεση και συνεπώς, είναι του ίδιου φύλου και ομοιάζουν εντυπωσιακά το ένα με το άλλο σωματικά, φυσιολογικά, και διανοητικά. Αναπτύσσονται εντός ενός κοινού χοριονικού σάκου και έχουν κοινό πλακούντα. Καθένα συνήθως αναπτύσσει το δικό του άμνιο και ομφάλιο λώρο. Τέτοια δίδυμα μπορούν να προκύψουν από την ανάπτυξη δύο εσωτερικών κυτταρικών μαζών μέσα σε μία βλαστοκύστη, την ανάπτυξη δύο εμβρυονικών αξόνων σε ένα μοναδικό βλαστόδερμα, ή τον διαχωρισμό ενός μοναδικού εμβρυονικού άξονα σε δύο κέντρα.

Aliases (separate with |): Μονοζυγωτικοί δίδυμοι
μονοκλωνικά αντισώματα

υψηλής ειδικότητας αντισώματα, που παρασκευάζονται στο εργαστήριο. Αλληλεπιδρούν με ειδικά καρκινικά αντιγόνα, που βρίσκονται στην επιφάνεια των όγκων. Η εφαρμογή τους στην διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου βρίσκεται υπό μελέτη.

Aliases (separate with |): Μονοκλωνικά αντισώματα
μονοξείδιο του άνθρακα

ΣΥΜΒ.: CO. Δηλητηριώδες αέριο παραγόμενο ως το αποτέλεσμα της ατελούς καύσης οργανικών καυσίμων. Είναι άχρωμο, άγευστο και άοσμο, και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τις αισθήσεις. Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι ευρέως διαδεδομένο διότι η ατελής καύση και οξείδωση παρατηρείται για παράδειγμα στα καυσαέρια μηχανών εσωτερικής καύσης στα περισσότερα μηχανοκίνητα οχήματα, οχετούς, κελάρια και ορυχεία.

Aliases (separate with |): Μονοξείδιο του άνθρακα
μπαρτονέλλωση

Μία νόσος που προκαλείται από τη λοίμωξη από τη Bartonella bacilliformis και μεταδίδεται από το θηλυκό φλεβοτόμο. Εμφανίζεται στις κοιλάδες των Άνδεων στο Περού, στη Χιλή, στη Βολιβία και την Κολομβία. Το πρώτο κλινικό στάδιο είναι μη εξανθηματικό και ονομάζεται πυρετός Oroya, μια σοβαρή, εμπύρετη αιμολυτική αναιμία. Το δεύτερο στάδιο που ονομάζεται περουβιανή ακροχορδόνωση, είναι εξανθηματικό και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μικρών όγκων στο δέρμα και στους βλεννογόνους.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Ο υπαίτιος μικροοργανισμός απαντά σε πολλά αντιβιοτικά, αλλά η αμπικιλλίνη ή η χλωραμφαινικόλη έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι αποτελεσματικές και έναντι της σαλμονέλλας, που μπορεί να προκαλέσει επιλοίμωξη.

Aliases (separate with |): Μπαρτονέλλωση
μπέρι-μπέρι

Nόσος που χαρακτηρίζεται από περιφερικές νευρολογικές, εγκεφαλικές και καρδιαγγειακές ανωμαλίες και που προκαλείται από την έλλειψη θειαμίνης. Η πρώιμη έλλειψη προκαλεί κόπωση, ευερεθιστότητα, πτωχή μνήμη, διαταραχές του ύπνου, θωρακικό άλγος, ανορεξία, κοιλιακή δυσφορία και δυσκοιλιότητα. Το μπέρι-μπέρι είναι ενδημικό στην Ασία, στις Φιλιππίνες και σε άλλα νησιά του Ειρηνικού.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η έλλειψη θειαμίνης προκαλείται από στοιχειώδη κατανάλωση πολύ επεξεργασμένου ρυζιού, το οποίο κατά τη διαδικασία της άλεσης έχει απωλέσει όλο το περιεχόμενο του σε θειαμίνη. Η δευτεροπαθής έλλειψη μπορεί να προκληθεί από μειωμένη απορρόφηση, πλήρη δυσαπορρόφηση ή διαταραχή στον μεταβολισμό της θειαμίνης.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία συνίσταται στην χορήγηση από το στόμα ή στην παρεντερική χορήγηση θειαμίνης και στην ισορροπημένη διατροφή.

Aliases (separate with |): Μπέρι-μπέρι
μυελίτιδα
  1. Φλεγμονή του νωτιαίου μυελού, που προκύπτει είτε από μια λοίμωξη (π.χ., μια ιογενή ή βακτηριακή λοίμωξη) είτε από μη λοιμώδη νέκρωση ή απομυελινωτική βλάβη του μυελού. Οι ασθενείς συχνά εκδηλώνουν χαλαρή παράλυση των άκρων, ακράτεια, αδυναμία ή αιμωδία των άκρων και άλλα συμπτώματα.

  2. Φλεγμονή του μυελού των αστών.

Aliases (separate with |): Μυελίτιδα
μυελογραφία

Απεικόνιση του νωτιαίου μυελού μετά από έγχυση σκιαγραφικού. Εφαρμόζεται ώστε να διαπιστωθεί εάν ο όγκος προσβάλλει τον νωτιαίο μυελό ή τις νευρικές ρίζες.

Aliases (separate with |): Μυελογραφία
μυελοκαταστολή

Μείωση του αριθμού των έμμορφων στοιχείων του αίματος εξαιτίας της θεραπείας (κυρίως ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία).

Aliases (separate with |): Μυελοκαταστολή
μυέλωμα

Κακοήθεια πλασματοκυττάρων μυελού των οστών, που εκδηλώνεται με πολλαπλές οστικές μεταστάσεις.

Aliases (separate with |): Μυέλωμα
μυϊκή δυστροφία

Ένα από εννέα ξεχωριστά γενετικά σύνδρομα, που επηρεάζουν την μυϊκή δύναμη και κινητικότητα, κάποια από τα οποία γίνονται πρώτα εμφανή στην βρεφική ηλικία και άλλα αναπτύσσονται στην εφηβεία ή την πρώιμη ενήλική ζωή. Τα σύνδρομα χαρακτηρίζονται είτε από γενικευμένη είτε από εντοπισμένη μυϊκή αδυναμία, δυσκολίες στην βάδιση ή την διατήρηση της θέσης, μυϊκούς σπασμούς και σε κάποιες περιπτώσεις νευρολογικές, συμπεριφορικές, καρδιακές ή άλλες λειτουργικές διαταραχές. Λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη νόσο μπορούν να ληφθούν από την Εταιρία Μυϊκής Δυστροφίας στη διαδικτυακή ιστοσελίδα www.mdausa.org.

Aliases (separate with |): Μυϊκή δυστροφία
μυκητίαση από Entomophthorales

Νόσος που προκαλείται από μύκητες της τάξης των Zygomycetes, που περιλαμβάνουν δύο γένη (Candidiobolus και Basidiobolus) που είναι υπεύθυνα για νόσους στον άνθρωπο. Οι μύκητες Candidiobolus προκαλούν παθήσεις της καρδιάς και του προσώπου και οι Basidiobolus παθήσεις σε άλλα μέρη του σώματος.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Κλινικά, εμφανίζεται διόγκωση της ρινός, των γύρω ιστών και του στόματος. Οι οζώδεις υποδόριες βλάβες ψηλα-φώνται στο δέρμα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Χρησιμοποιούνται αντιμυκητιασικά φάρμακα, όπως η αμφοτερικίνη Β, η τερβιναφίνη και η κετοκοναζόλη, συνήθως στα πλαίσια μιας αγωγής που περιλαμβάνει χειρουργική εκτομή των μολυσμένων ιστών.

Aliases (separate with |): Μυκητίαση από Entomophthorales
μυκητιασικό έλκος
  1. Έλκος στο οποίο ο κοκκιώδης ιστός προβάλλει πάνω από τα όρια της πληγής και αιμορραγεί εύκολα.
  2. Έλκος προκαλούμενο από μύκητα.
Aliases (separate with |): Μυκητιασικό έλκος
μύξωμα

Όγκος που αποτελείται από βλεννώδη συνδετικό ιστό, παρόμοιο με αυτόν που είναι παρών στο έμβρυο ή στον ομφάλιο λώρο. Τα κύτταρα είναι αστεροειδή ή ατρακτοειδή και χωρίζονται από βλεννώδη ιστό. Οι όγκοι είναι συνήθως μαλακοί, φαιοί, λοβώδεις και διαφανείς και δεν είναι εντελώς εγκυστωμένοι. Τα μυξώματα μπορεί να είναι αμιγή ή μικτών τύπων και να περιέχουν και άλλους τύπους ιστού.

Aliases (separate with |): Μύξωμα
μυοκαρδίτιδα

Φλεγμονή του καρδιακού μυός, συνήθως ως συνέπεια λοιμώξεων (π.χ., ιοί, νόσος Lyme, ρευματικός πυρετός, τρυπανοσώματα και τοξοπλάσμωση)· ανοσολογικών- ρευματολογικών καταστάσεων (π.χ., συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αντιδράσεις υπερευαισθησίας ή απόρριψη μοσχεύματος)· τοξινών (π.χ., κοκαΐνη, δοξορουβικίνη)· διαταραχών της θρέψης ή μεταβολικών ανωμαλιών (π.χ., ανεπάρκεια θειαμίνης ή υποφωσφαταιμία)· ή ακτινοβολίας. Η φλεγμονώδης βλάβη στις καρδιακές μυϊκές ίνες μπορεί να υποχωρήσει αυτόματα ή μπορεί να προκαλέσει προοδευτική επιδείνωση της κατάστασης της καρδιάς.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Οι ασθενείς μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματικοί ή μπορεί να αναζητήσουν ιατρική περίθαλψη λόγω αιφνίδιας έναρξης αισθήματος παλμών, θωρακικού άλγους, δυσκολίας στην αναπνοή (λαχάνιασμα), οιδήματος, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ή αρρυθμιών.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Κάθε αναγνωρίσιμο αίτιο διορθώνεται ή θεραπεύεται. Η συμπτωματική θεραπεία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει φάρμακα, όπως οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή διουρητικά (για την καρδιακή ανεπάρκεια), βήτα-αποκλειστές και συμπληρωματικό οξυγόνο, όταν χρειάζεται.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Νοσηλεία μπορεί να απαιτηθεί, ώστε οι ασθενείς να παρακολουθούνται για διαταραχές του ρυθμού και σημεία συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (π.χ., αυξανόμενη δύσπνοια, οίδημα, πρόσληψη βάρους, κόπωση). Ο κλινοστατισμός διατηρείται για να μειώσει το έργο της καρδιάς και να ελαχιστοποιήσειτην μυοκαρδιακή βλάβη. Μαλακτικά των κοπράνων μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν την πίεση, η οποία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο των διαταραχών του ρυθμού. Ελαστικές κάλτσες ή κάλτσες που φουσκώνουν και παθητική άσκηση ή άσκηση με αντίσταση χρησιμοποιούνται για να μειώσουν τον κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης. Η δραστηριότητα αυξάνεται σταδιακά μετά την οξεία φάση και ένα πρόγραμμα προοδευτικής άσκησης αναπτύσσεται για χρήση μετά την ανάρρωση. Οι ασθενείς προειδοποιούνται να σταματούν την άσκηση, αν υπάρξει δυσκολία στην αναπνοή. Ο ασθενής διδάσκεται να αναγνωρίζει και να αναφέρει τα σημεία συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.

Aliases (separate with |): Μυοκαρδίτιδα
μυοπάθεια Miyoshi

Μια αυτοσωματική υπολειπόμενη μορφή μυϊκής δυστροφίας, στην οποία μεταλλάξεις στο γονίδιο των σκελετικών μυών που κωδικοποιεί τη δυσφερλίνη, οδηγεί σε αδυναμία των περιφερικών μυών, ειδικά των μυών που ελέγχουν την πελματιαία κάμψη των ποδών. Η νόσος γίνεται πρώτα εμφανής στην πρώιμη ενήλικη ζωή.

Aliases (separate with |): Μυοπάθεια Miyoshi
μυοσίνη

Μια πρωτεΐνη παρούσα στα μυίκά ινίδια, η οποία αποτελεί περίπου το 45% των ολικών μυίκών πρωτείνών. Αποτελείται από μακριές αλυσίδες πολυπεπτιδίων που συνδέονται μεταξύ τους με πλευρικές αλυσίδες. Η μυοσίνη και η ακτίνη είναι οι συσταλτές πρωτεΐνες στις μυίκές ίνες. Η μυοσίνη είναι επίσης ένα ένζυμο που καταλύει την αφαίρεση της τρίτης φωσφορικής ομάδας από το ΑΤΡ και με αυτόν τον τρόπο την απελευθέρωση της απαιτούμενης ενέργειας για συστολή.

Aliases (separate with |): Μυοσίνη
μυς

Ένας τύπος ιστού, που αποτελείται από συστελλόμενα κύτταρα ή ίνες, που επηρεάζει την κίνηση ενός οργάνου ή μέρους του σώματος. Το κυριότερο χαρακτηριστικό του μυϊκού ιστού είναι ή ικανότητά του να βραχύνεται ή να συσπάται. Έχει επίσης τις ιδιότητες της διεγερσιμότητας, της αγωγιμότητας και της ελαστικότητας. Ο μυϊκός ιστός έχει λίγη μεσοκυττάρια ουσία· γι' αυτό τα κύτταρα ή οι ίνες του βρίσκονται κοντά μεταξύ τους.

ΤΥΠΟΙ: Τρεις τύποι μυών υπάρχουν στο σώμα, διαφοροποιημένοι με βάση την ιστολογική τους δομή. Αυτοί οι τύποι μυών είναι οι λείοι, οι σκελετικοί (γραμμωτοί) και ο καρδιακός. Βλ.: εικόνα

Λείοι (Ακούσιοι): Λείοι μύες βρίσκονται κυρίως στα εσωτερικά όργανα, ειδικά στον γαστρεντερικό σωλήνα, τις αναπνευστικές οδούς, τον ουροποιητικό και γεννητικό σωλήνα, την ουροδόχο κύστη, τη χοληδόχο κύστη και τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Στερούνται των διασταυρούμενων γραμμώσεων, χαρακτηριστικών άλλων τύπων μυών. Αυτός ο τύπος μυϊκού ιστού λέγεται ακούσιος, γιατί δεν βρίσκεται υπό συνειδητό έλεγχο. Τα λεία μυϊκά κύτταρα είναι ατρακτοειδή ή ατρακτόσχημα και το καθένα περιέχει έναν κεντρικό πυρήνα. Τα κύτταρα είναι συνήθως τοποθετημένα σε στρώματα ή στοιβάδες, αλλά μπορούν να υπάρξουν και ως απομονωμένες μονάδες στο συνδετικό ιστό.

Γραμμωτοί, Σκελετικοί (Εκούσιοι): Γραμμωτός μυς βρίσκεται σε όλους τους σκελετικούς μύες. Βρίσκεται επίσης στη γλώσσα, το φάρυγγα και στο ανώτερο τμήμα του οισοφάγου. Καθώς η κίνηση βρίσκεται υπό συνειδητό έλεγχο, αυτός ο τύπος μυϊκού ιστού λέγεται εκούσιος. Το κυτταρόπλασμα (σαρκόπλασμα) περιέχει δεσμίδες από μυοϊνίδια, που απαρτίζονται από τα σαρκομερίδια, τις μονάδες της συστολής. Η κυτταρική μεμβράνη λέγεται σαρκείλημμα. Οι μυϊκές ίνες είναι ομαδοποιημένες σε δεσμίδες που λέγονται δεμάτια, το καθένα από τα οποία περιβάλλεται από ένα έλυτρο ή συνδετικό ιστό που λέγεται περιμύιο. Οι ίνες εντός ενός δεματίου περιβάλλονται από και συγκρατούνται μαζί μέσω λεπτών δικτυωτών ινιδίων, που σχηματίζουν το ενδομύιο.

Καρδιακός: Οι καρδιακές μυϊκές ίνες είναι συχνά διακλαδιζόμενες. Εμβόλιμοι δίσκοι σε τελικοτελικές συνδέσεις αυξάνουν την επάρκεια της μετάδοσης της ηλεκτρικής ώσης σε όλο το μυοκάρδιο. Οι ίνες του Purkinje είναι καρδιακά κύτταρα, που έχουν ταχύτερο φυσικό ρυθμό εκπόλωσης και έτσι σχηματίζουν οδούς αγωγής, που οδηγούν από τον κολποκοιλιακό κόμβο στις κοιλίες.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ: Ο μυς είναι ένας συσταλτικός ιστός, που βραχύνεται και κινεί ένα μέρος του σώματος. Ένας τυπικός σκελετικός μυς είναι ατρακτοειδής και αποτελείται από ένα κεντρικό τμήμα που λέγεται γαστέρα και δύο ή περισσότερες θέσεις πρόσφυσης (με τένοντες) στα άκρα. Η πιο σταθερή πρόσφυση σε οστό λέγεται έκφυση· η πιο κινητή πρόσφυση είναι η κατάφυση. Οι περισσότεροι τένοντες είναι κυλινδρικοί, αλλά κάποιοι είναι επίπεδοι (μία απονεύρωση)· είναι φτιαγμένοι από ινώδη συνδετικό ιστό που συγχωνεύεται με την εν τω βάθει περιτονία που περιβάλλει το μυ και με το περιόστεο που καλύπτει το οστό.

ΑΙΜΑΤΩΣΗ: Παρέχεται από μικρά αιμοφόρα αγγεία που εισέρχονται στο μυϊκό ιστό και χωρίζονται σε τριχοειδή, τα οποία διαπερνούν ολόκληρο το μυ.

ΝΕΥΡΩΣΗ: Γραμμωτοί: Αυτοί οι μύες νευρώνονται από σωματικούς κλάδους των κρανιακών ή νωτιαίων νεύρων· για το λόγο αυτό οι σκελετικοί μύες βρίσκονται υπό συνειδητό έλεγχο. Λείοι: Οι λείοι και ο καρδιακός μυς λαμβάνουν τη νεύρωση τους από το αυτόνομο νευρικό σύστημα και λειτουργούν ακούσια, χωρίς συνειδητό έλεγχο.

Aliases (separate with |): Μυς
μύτη

Η προεκβολή στο κέντρο του προσώπου η οποία είναι το όργανο της όσφρησης και της εισόδου στις ρινικές κοιλότητες. Η μύτη είναι τριγωνική, αποτελούμενη από και προσδεδεμένη με οστά και χόνδρο, καλυμμένη από δέρμα και επενδεδυμένη με βλεννογόνο μεμβράνη. Οι τρίχες ακριβώς μέσα στους ρώθωνες εμποδίζουν την είσοδο σκόνης και μικρών εντόμων.

ΕΞΕΤΑΣΗ: Παρατηρήστε το σχήμα, το μέγεθος, το χρώμα, την κατάσταση των ρινικών πτερυγίων, και οποιοδήποτε έκκριμα, παρεμβολή στην αναπνοή, ενδείξεις τραυματισμού, μεγεθυσμένους ρώθωνες και ευαισθησία πάνω από το μετωπιαίο και γναθικό κόλπο.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Χρόνια ερυθρά μύτη: Διεσταλμένα τριχοειδή ως αποτέλεσμα αλκοολισμού, ερυθηματώδους λύκου, ροδόχροης ακμής, φλυκταινών και δοθιήνων. Επιφανειακή εξέλκωση: Καρκίνωμα βασικών κυττάρων, φυματίωση, σύφιλη, φυματιώδες έλκος, επιθηλίωμα. Πλατιά και αδρή: Κρετινισμός, μυξοίδημα, ακρομεγαλία. Βυθισμένη:σύφιλη ή τραυματισμός. Έμφραξη με μικρούς ρώθωνες: Yπερτροφικός αδενικός ιστός ή χρόνια απόφραξη, όγκοι. Άοσμο υδαρές έκκριμα: Αλλεργική ρινίτιδα, κοινό κρυλόγημα, πρώιμα στάδια ιλαράς. Δύσοσμο έκκριμα: Ρινοφαρυγγική διφθερίτιδα, λύκος, τοπική μόλυνση, ενσφηνωμένα ξένα σώματα, τερηδόνα, ρινίτιδα, μάλιδα, συφιλιδική μόλυνση.

Aliases (separate with |): Μύτη
μυωπία

Ένα σφάλμα στη διάθλαση, κατά το οποίο οι φωτεινές ακτίνες εστιάζονται μπροστά από τον αμφιβληστροειδή, δίνοντας στον άνθρωπο τη δυνατότητα να δει καθαρά σε μικρή μόνο απόσταση. Ένας αρνητικός (κοίλος) φακός, κατάλληλης ισχύος θα διορθώσει αυτή την κατάσταση.

Aliases (separate with |): Μυωπία
Glossary 2.8 uses technologies including PHP and SQL