Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Λεξικό ιατρικών όρων.

There are 1512 entries in this glossary.
Search for glossary terms (regular expression allowed)
Begins with Contains Exact term Sounds like Tick to search all glossaries
Term Definition
θάλαμος

Η μεγαλύτερη υποδιαίρεση του διεγκέφαλου και στις δύο πλευρές, που αποτελείται κυρίως από μια ωοειδή φαιά πυρηνική μάζα εκατέρωθεν της τρίτης κοιλίας. Κάθε μία αποτελείται από έναν αριθμό πυρήνων (πρόσθιος, διάμεσος, πλευρικός και κοιλιακός), τα διάμεσα και πλευρικά γονατώδη σώματα, και το προσκέφαλο.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: Όλα τα αισθητικά ερεθίσματα, με την εξαίρεση των οσφρητικών, προσλαμβάνονται από τον θάλαμο. Συνδυάζονται, ενσωματώνονται, και στη συνέχεια μεταβιβάζονται διαμέσου θαλαμοφλοιωδών ακτίνων σε συγκεκριμένες φλοιώδεις περιοχές. Ώσεις λαμβάνονται επίσης από τον φλοιό, τον υποθάλαμο, το ραβδωτό σώμα και μεταβιβάζονται σε σπλαγχνικούς και σωματικούς τελεστές. Ο θάλαμος είναι επίσης το κέντρο για την εκτίμηση πρωτογενών άκριτων αισθήσεων πόνου, πρωτογενούς αφής, και θερμοκρασίας.

Aliases (separate with |): Θάλαμος
θαλασσαιμία

Μια ομάδα κληρονομικών αναιμιών που παρατηρούνται σε πληθυσμούς που συνορεύουν με την Μεσόγειο και τη Νοτιοανατολική Ασία. Η αναιμία παράγεται είτε από ελαττωματικό ρυθμό παραγωγής των α ή β πολυπεπτιδικών αλύσων αιμοσφαιρίνης ή από μειωμένη σύνθεση της αλύσου β. Οι ετεροζυγώτες είναι συνήθως ασυμπτωματικοί. Η σοβαρότητα των ομοζυγωτών ποικίλλει σύμφωνα με την πολυπλοκότητα του προτύπου κληρονομικότητας, αλλά η θαλασσαιμία μπορεί να είναι θανατηφόρος.

Aliases (separate with |): Θαλασσαιμία
θαλιδομίδη

Ένα καταπραϋντικό / υπνωτικό φάρμακο που αποσύρθηκε από την αγορά όταν ανακαλύφθηκε ότι είναι η αιτία σοβαρών ελαττωμάτων γέννησης (δυσμορφίες των μελών των εκτεθειμένων εμβρύων). Θεωρείται χρήσιμο στην θεραπεία ερυθήματος οζώδους λέπρας, πολλαπλού μυελώματος, σαρκώματος Kaposi, και πολλών άλλων καρκίνων, και δερματικών και ανοσολογικών ασθενειών.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτό το φάρμακο δεν πρέπει να χορηγείται σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία.

Aliases (separate with |): Θαλιδομίδη
θάλλιο

ΣΥΜΒ: ΤΙ.

Ένα μεταλλικό στοιχείο. Ατομικό βάρος, 204.37. Ατομικός αριθμός, 81. Ειδικό βάρος, 11.85. Τα άλατά του μπορεί να είναι δηλητηριώδη σε υπερβολική δόση. Το ραδιοϊσότοπο του χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της μυοκαρδιακής αιμάτωσης και βιωσιμότητας.

Aliases (separate with |): Θάλλιο
θάλλιο 201

Ραδιονουκλεοτίδιο που χρησιμοποιείται για την διάγνωση ισχαιμικής καρδιακής νόσου. Όταν εγχυθεί στο μέγιστο της άσκησης κατά τη διάρκεια δοκιμασίας κοπώσεως με διαβαθμισμένη άσκηση, κυκλοφορεί στο μυοκάρδιο. Εικόνες της καρδιάς μπορούν στη συνέχεια να ληφθούν για την υποβοήθηση της διάγνωσης μειωμένης στεφανιαίας αιματικής ροής ή προηγούμενο εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Aliases (separate with |): Θάλλιο 201
θάνατος

Η μόνιμη παύση όλων των ζωτικών λειτουργιών, μεταξύ των οποίων εκείνων της καρδιάς, των πνευμόνων και του εγκεφάλου.

ΣΗΜΕΙΑ: Τα κύρια κλινικά σημεία του θανάτου είναι η άπνοια (η απουσία αναπνοής) και η ασυστολία (η απουσία καρδιακού παλμού). Στα άτομα που βρίσκονται υπό μηχανική υποστήριξη, υπάρχει ανάγκη και για άλλες ενδείξεις. Σε αυτές περιλαμβάνεται η απώλεια των αντανακλαστικών των κρανιακών νεύρων και η παύση της ηλεκτρικής δραστηριότητας το εγκεφάλου.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Για τον καθορισμό του θανάτου ακολουθούνται νομικές διαδικασίες και αναγνωρισμένα πρωτόκολλα. Καταγράφεται ο χρόνος παύσης της αναπνοής και του καρδιακού παλμού, ενώ ενημερώνεται ο ιατρός ή άλλος νόμιμα εξουσιοδοτημένος επαγγελματίας της υγειονομικής περίθαλψης και του ζητείται να πιστοποιήσει τον θάνατο. Η οικογένεια ενημερώνεται σύμφωνα με την πολιτική του ιδρύματος, ενώ παρέχεται και συναισθηματική υποστήριξη. Ο βοηθητικός εξοπλισμός απομακρύνεται, δεν αφαιρείται όμως το βραχιόλι αναγνώρισης του νοσοκομείου. Το σώμα καθαρίζεται επιμελώς, τοποθετούνται καθαρά ενδύματα εφόσον είναι απαραίτητο, ενώ ο πρωκτός φράσσεται με απορροφητικό υλικό για την αποφυγή της διαρροής υγρών. Ο ασθενής τοποθετείται σε ύπτια θέση με τα άκρα τεντωμένα και το κεφάλι ελαφρώς ανυψωμένο. Εάν χρειάζεται τοποθετείται οδοντοστοιχία· το στόμα και τα μάτια είναι κλειστά, ενώ το σώμα καλύπτεται έως το πηγούνι με σεντόνι.

Συλλέγονται και καταγράφονται τα υπάρχοντα του ασθενούς. Πρέπει να είναι παρόντες και μάρτυρες, ειδικότερα όταν τα προσωπικά αντικείμενα έχουν μεγάλη συναισθηματική ή χρηματική αξία. Η οικογένεια παρακινείται να επισκεφθεί, να αγγίξει και να κρατήσει το σώμα του ασθενούς, εφόσον το επιθυμεί.

Σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. θάνατος νεογέννητου, βίαιος θάνατος) και σύμφωνα με το πρωτόκολλο, υπάρχει φωτογραφία του αποθανόντος ώστε να βοηθήσει την οικογένεια στον θρήνο της και στην ενθύμηση του αγαπημένου τους προσώπου. Ένας επαγγελματίας υγειονομικής περίθαλψης και ένα μέλος της οικογένειας υπογράφουν για τα υπάρχοντα του ασθενούς και τα απομακρύνουν.

Μετά την αποχώρηση της οικογένειας, το σώμα προετοιμάζεται για το νεκροτομείο. Στο πόδι ή στον καρπό του ασθενούς, καθώς επίσης και στο εξωτερικό τμήμα του σάβανου, τοποθετούνται ετικέτες σώματος που έχουν τυπωμένες πληροφορίες της ταυτότητας του ασθενούς (όνομα, αριθμός ταυτότητας, δωμάτιο και αριθμός κλίνης, εποπτεύον ιατρός) μαζί με την ημερομηνία και την ώρα του θανάτου. Στη συνέχεια, το σώμα μεταφέρεται στο νεκροτομείο και σύμφωνα με το πρωτόκολλο, τοποθετείται σε μονάδα ψύξης.

Aliases (separate with |): Θάνατος
θεοφυλλίνη

Μία λευκή κρυσταλλική σκόνη που χρησιμοποιείται σαν παράγοντας από του στόματος για αντιδραστικές ασθένειες του αεραγωγού όπως το άσθμα. Το φάρμακο έχει έναν περιορισμένο θεραπευτικό δείκτη, και στην κλινική πρακτική η τοξικότητα προς αυτόν τον παράγοντα είναι συνήθης, χαρακτηριζόμενη από γαστρεντερικές διαταραχές, τρόμο, καρδιακές αρρυθμίες, και άλλες επιπλοκές. Άλλα φάρμακα για αντιδραστικές ασθένειες του αεραγωγού, όπως εισπνεόμενοι β-αγωνιστές και εισπνεόμενα στεροειδή, συχνά συνταγογραφούνται αντί της θεοφυλλίνης για την αποφυγή τοξικοτήτων.

Aliases (separate with |): Θεοφυλλίνη
θεραπεία εφόδου

Αρχική θεραπεία (συνήθως χημειοθεραπεία) για τον έλεγχο του καρκίνου. Συνήθως, εφαρμόζεται στις λευχαιμίες ή τα λεμφώματα.

Aliases (separate with |): Θεραπεία εφόδου
θεραπεία με παγοκύστη

Η χρήση πάγου ο οποίος εφαρμόζεται είτε απευθείας είτε μέσα σε ένα κατάλληλο υλικό με σκοπό την ψύξη μίας τραυματισμένης περιοχής. Η θεραπεία με πάγο, τουλάχιστον μέσα στις πρώτες 24 με 48 ώρες από τον τραυματισμό, πιστεύεται πως είναι πολύ περισσότερο ωφέλιμη σε σχέση με την εφαρμογή θερμότητας στην θεραπεία επιφανειακών εκχυμώσεων, κακώσεων και διαστρεμμάτων. Η εφαρμογή ψυχρού νερού ή πάγου ως άμεση θεραπεία ενός εγκαύματος βοηθά στην ελάττωση της έκτασης της φλεγμονής και του άλγους και μειώνει τον κυτταρικό θάνατο που προκαλείται από την υποξία ή από την λειτουργία των ενζύμων. Η θεραπεία με πάγο μπορεί επίσης να εφαρμοστεί περιοδικά για την ελάττωση ή τον έλεγχο του μυικού άλγους, του άλγους των συνδέσμων και τομών του σώματος.

Aliases (separate with |): Θεραπεία με παγοκύστη
θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης

Η χορήγηση συμπληρωματικού συζευγμένου οιστρογόνου και προγεστίνης για τη θεραπεία καταστάσεων ορμονικής ανεπάρκειας· την ανακούφιση εμμηνοπαυσιακών αγγειοκινητικών συμπτωμάτων· και την αντιμετώπιση της μετεμμηνοπαυσιακής ατροφικής κολπίτιδας. Επίσης χρησιμοποιείται ως συμπληρωματική θεραπεία στην οστεοπόρωση και πιθανώς στην πρόληψη της νόσου Alzheimer. Η HRT μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου μιας γυναίκας από καρδιακή νόσο, πνευμονική εμβολή και καρκίνους του μαστού και του ενδομητρίου.

Aliases (separate with |): Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης
θεραπεία συντήρησης (maintenance therapy)

Δεύτερο σχήμα χημειοθεραπείας με στόχο την ελάττωση του αριθμού των καρκινικών κυττάρων στον οργανισμό.

Aliases (separate with |): Θεραπεία συντήρησης (maintenance therapy)
θεραπεία υποκατάστασης

Η θεραπευτική χρήση ενός φαρμάκου, το οποίο υποκαθιστά μία φυσιολογική ουσία του σώματος, η οποία είτε λείπει είτε είναι σε κατώτερα του φυσιολογικού επίπεδα (ινσουλίνη ή θυρεοειδική ορμόνη).

Aliases (separate with |): Θεραπεία υποκατάστασης
θερμοκρασία σώματος

Η θερμοκρασία σώματος, ένας δείκτης υγείας και ασθένειας και ένα από τα ζωτικά σημεία. Η θερμοκρασία σώματος ποικίλλει ανάλογα την ώρα της ημέρας και την θέση μέτρησης. Η θερμοκρασία στόματος είναι συνήθως 36°C έως 38°C. Καθημερινές αποκλίσεις σε ένα άτομο μπορεί να είναι 0,5°C ή 7°C. Η θερμοκρασία σώματος μπορεί να μετρηθεί τοποθετώντας ένα θερμόμετρο στο στόμα, στο ορθό, κάτω από τον βραχίονα, στην ουροδόχο κύστη, εντός των κοιλοτήτων της καρδιάς, ή στον έξω ακουστικό πόρο του αυτιού. Η θερμοκρασία απευθυσμένου είναι συνήθως από 0,28° έως 0,56°C υψηλότερη από του στόματος. Η μασχαλιαία θερμοκρασία είναι περίπου 0,28°C χαμηλότερη από του στόματος. Η μέτρηση της θερμοκρασίας στόματος μπορεί να είναι ανακριβής, εάν πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την βρώση ψυχρών ουσιών από τον ασθενή ή εάν ο ασθενής έχει πάρει αναπνοή με το στόμα ανοιχτό.

Η θερμοκρασία του σώματος ρυθμίζεται από θερμορυθμιστικά κέντρα στον υποθάλαμο που ισορροπούν την παραγωγή θερμότητας και την απώλεια θερμότητας. Είκοσι πέντε τοις εκατό από την θερμότητα του σώματος χάνεται διαμέσου του δέρματος (ακτινοβολία, μετάδοση, ιδρώτας) και η υπόλοιπη μέσω των πνευμόνων, των κοπράνων και των εκκρίσεων του ουροποιητικού. Η μυϊκή εργασία (συμπεριλαμβανομένου του ρίγους) είναι ένας μηχανισμός αύξησης της θερμοκρασίας σώματος. Αύξηση της θερμοκρασίας άνω του φυσιολογικού καλείται πυρετός (πυρεξία), και η υποφυσιολογική θερμοκρασία λέγεται υποθερμία. Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την θερμοκρασία σώματος είναι η ηλικία (βρέφη και παιδιά έχουν μεγαλύτερο εύρος θερμοκρασίας σώματος από τους ενήλικες, και οι ηλικιωμένοι έχουν χαμηλότερες θερμοκρασίες σώματος από τους άλλους), ο εμμηνορρυσιακός κύκλος στις γυναίκες (η θερμοκρασία αυξάνεται στο ωοθυλακιορρηκτικό μέσο του κύκλου και παραμένει υψηλή μέχρι την έμμηνο ρήση), και η άσκηση (η θερμοκρασία αυξάνεται με μέτρια έως έντονη μυϊκή δραστηριότητα).

Aliases (separate with |): Θερμοκρασία σώματος
θερμομέτρηση του αυτιού

Ο καθορισμός της θερμοκρασίας του τυμπανικού υμένα με τη χρήση μιας συσκευής για την ταχεία αίσθηση της υπέρυθρης ακτινοβολίας από τον υμένα. Οι διαθέσιμες στο εμπόριο συσκευές το κάνουν αυτό μέσα σε 3 δευτερόλεπτα. Η ευκολία της εκτίμησης της θερμοκρασίας σώματος με αυτόν τον τρόπο είναι προφανής, εάν όμως το μεταλλικό άκροτης συσκευής παραμείνει στον ακουστικό πόρο για περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα, η ένδειξη μπορεί να είναι υπέρμετρα χαμηλή. Σε γενικές γραμμές, η ακρίβεια και η αναπαραγωγιμότητα της θερμομέτρησης του αυτιού είναι πτωχή.

Aliases (separate with |): Θερμομέτρηση του αυτιού
θερμοπληξία

Μια κατάσταση που οφείλεται σε ανεπάρκεια των θερμορρυθμιστικών μηχανισμών του σώματος στη διάρκεια ή μετά από έκθεση σε θερμότητα και σε υψηλή σχετική υγρασία (φυσιολογικά θερμοκρασίες αέρα μεγαλύτερες από 26,1°C και σχετική υγρασία μεγαλύτερη από 70%). Στις Η.Π.Α, 270 άνθρωποι πεθαίνουν από θερμοπληξία κάθε χρόνο.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Η θερμοπληξία χαρακτηρίζεται από υψηλή θερμοκρασία σώματος, συνήθως πάνω από 40,6°C κεφαλαλγία· αιμωδία και κνησμό· σύγχυση που προηγείται της αιφνίδιας εμφάνισης παραληρήματος ή κώματος· ταχυκαρδία· ταχεία αναπνευστική συχνότητα· και αυξημένη αρτηριακή πίεση. Οι ασθενείς με ύπουλη (που δε σχετίζεται με τη δραστηριότητα) έναρξη θερμοπληξίας μπορεί να έχουν ζεστό, υγρό δέρμα· το δέρμα των δραστήριων ανθρώπων μπορεί να είναι ακόμα υγρό από την εφίδρωση, η τελευταία όμως θα σταματήσει, καθώς η κατάσταση επιδεινώνεται.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Αποτελεσματική, άμεση θεραπεία για τη μείωση της θερμοκρασίας του κορμού του σώματος μπορεί να σώσει τη ζωή του ασθενή. Τα ρούχα του ασθενή πρέπει να αφαιρεθούν αμέσως και ο ασθενής να ψυχθεί ενεργητικά. Για αρκετές ημέρες ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για σημεία διαταραχής της ισορροπίας των υγρών και των ηλεκτρολυτών και νεφρική ανεπάρκεια.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής στον οποίο υπάρχει υποψία θερμοπληξίας εκτιμάται όσον αφορά τη βατότητα των αεραγωγών, την επάρκεια της αναπνοής, της κυκλοφορίας και τη διανοητική του κατάσταση χρησιμοποιώνταςτο σύστημα AVPU και άλλα συσχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα, όπως είναι: η καταπληξία, η αδυναμία, η ζάλη, ο έμετος, η θόλωση της όρασης, η λοίμωξη και ευρήματα απότο δέρμα. Εκτιμώνται τα ζωτικά σημεία και χρησιμοποιώντας ένα θερμόμετρο μασχάλης ή ορθού, ο θεράπων ιατρός παρακολουθεί τη θερμοκρασία του ασθενή· αυτή αρχικά μπορεί να είναι εξαιρετικά υψηλή. Στο νοσοκομειακό περιβάλλον, πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις που περιλαμβάνουν βιοχημικές εξετάσεις, αέρια αίματος, ανάλυση ούρων, γενική αίματος και κατάλληλες καλλιέργειες για να βοηθήσουν στην κατάλληλη θεραπεία. Οι διαδικασίες ψύξης αρχίζουν αμέσως στον τόπο που βρίσκεται ο ασθενής και συνεχίζονται στο νοσοκομείο. Χορηγούνται ενδοφλέβια διαλύματα για την υποκατάσταση των υγρών στον αφυδατωμένο ασθενή, καθώς και οξυγόνο σε υψηλή συγκέντρωση. Παρακολουθούνται η πρόσληψη υγρών και η διούρηση. Σε σοβαρά περιστατικά μπορεί να χρειαστεί επεμβατική αιμοδυναμική παρακολούθηση, ενδοτραχειακή διασωλήνωση και αερισμός ή επείγουσα αιμοκάθαρση.

ΠΡΟΛΗΨΗ: Η νόσος που σχετίζεται με τη θερμότητα μπορεί να προληφθεί μέσω εκπαίδευσης του κοινού. Οι αθλητές διδάσκονται να αναγνωρίζουν τα σημεία και τα συμπτώματα των προβλημάτων που σχετίζονται με τη θερμότητα και τη σημασία της πρόληψης και της άμεσης αντιμετώπισης των συμπτωμάτων. Οι υψηλού κινδύνου ασθενείς (εκείνοι που είναι ηλικιωμένοι, παχύσαρκοι, διαβητικοί ή αλκοολικοί, εκείνοι με καρδιακή νόσο και άλλες χρόνιες νόσους και εκείνοι που λαμβάνουν φαινοθειαζίδες ή αντιχολινεργικά) συμβουλεύονται να λαμβάνουν τις εξής προφυλάξεις: να φορούν χαλαρά, ελαφριά ρούχα· να κάνουν συχνά διαλείμματα ανάπαυσης, ειδ. στη διάρκεια κοπιαστικών δραστηριοτήτων· να λαμβάνουν επαρκή ποσότητα υγρών, συμπεριλαμβανομένων ποτών με ηλεκτρολύτες· να αποφεύγουν το ζεστό, υγρό περιβάλλον αν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούν κατάλληλο κλιματισμό στο δωμάτιο και να αναζητούν χώρους που κλιματίζονται για ανακούφιση. Αν είναι απαραίτητο, ο ασθενής παραπέμπεται σε κάποια κοινωνική υπηρεσία για βοήθεια, όσον αφορά τον κλιματισμό του σπιτιού.

Aliases (separate with |): Θερμοπληξία
θετική τελοεκπνευστική πίεση (ΡΕΕΡ)

Στην αναπνευστική ιατρική, η μέθοδος διατήρησης ανοικτών κυψελίδων κατά την διάρκεια της εκπνοής. Αυτό επιτυγχάνεται με βαθμιαία αύξηση της εκπνευστικής πίεσης στο μηχανικό αερισμό. Όταν χρησιμοποιείται θετική τελοεκπνευστική πίεση, είναι σημαντικό να παρακολουθείται η αιμοδυναμική κατάσταση του ασθενούς, διότι η PEEP ελαττώνει την φλεβική επιστροφή του αίματος στην καρδιά και την καρδιακή παροχή. Στόχος είναι η επίτευξη επαρκούς αρτηριακής οξυγόνωσης, χωρίς την χρήση τοξικών επιπέδων οξυγόνου και χωρίς διαταραχή της καρδιακής παροχής.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά κατά την διάρκεια της θεραπείας, ώστε να διασφαλιστεί η συμμόρφωσή του και να παρατηρηθούν ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως το πνευμομεσοθωράκιο, το υποδόριο εμφύσημα και ο πνευμοθώρακας.

Aliases (separate with |): Θετική τελοεκπνευστική πίεση|ΡΕΕΡ
θηλασμός

Η χορήγηση μητρικού γάλακτος σε ένα νεογνό, βρέφος ή παιδί. Το ώριμο μητρικό γάλα και ο πρόδρομος του, το πρωτόγαλα, θεωρούνται οι πιο ισορροπημένες τροφές για τα φυσιολογικά νεογνά και βρέφη. Το μητρικό γάλα είναι αποστειρωμένο, χωνεύεται εύκολα και είναι μη αλλεργικό. Περιέχει μητρικά αντισώματα που προστατεύουν από πολλές παιδικές ασθένειες και λιπίδια που διεγείρουν την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου. Ο θηλασμός του νεογνού διεγείρει επίσης την έκκριση οξυτοκίνης, μιας υποφυσιακής ορμόνης, η οποία προκαλεί σύσπαση της μήτρας και την επιστροφή της στο φυσιολογικό της μέγεθος και κατάσταση πριν τον τοκετό. Ο θηλασμός μπορεί να επιφέρει ή να ενδυναμώσει την πρώιμη σύνδεση μητέρας-παιδιού.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Προετοιμασία πριν τον τοκετό: Κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου, συζητούνται με τις γυναίκες που έχουν επιλέξει να θηλάσουν, οι τεχνικές που αυξάνουν το δυναμικό για τον επιτυχή θηλασμό. Οι σύμβουλοι για τον θηλασμό ενθαρρύνουν συχνά την περιστροφή των θηλών. Δίνεται η οδηγία στη γυναίκα να περικλείσει το στήθος στο ένα χέρι, υποστηρίζοντας το βάρος του με τα τρία δάχτυλα, να πιάσει με τον αντίχειρα και τον δείκτη την θηλή και να την περιστρέψει ανάμεσά τους. Θα πρέπει να εκτελέσει 10-20 επαναλήψεις αυτών των κινήσεων, πολλές φορές την ημέρα. Ο θηλασμός της θηλής πριν τη σεξουαλική επαφή από τον σύντροφο της γυναίκας βοηθά επίσης στην προετοιμασία των θηλών για τον θηλασμό. Καλύμματα των θηλών προτείνονται για τις γυναίκες, των οποίων οι θηλές είναι επίπεδες ή ανεστραμμένες. Οι γυναίκες που διατρέχουν κίνδυνο πρόωρου τοκετού αποθαρρύνονται από το να διεγείρουν τη θηλή πριν τον τοκετό.

Θηλασμός μετά τον τοκετό: Ο επιτυχής θηλασμός ενισχύεται με το να βοηθηθεί η γυναίκα να αναπτύξει αυτοπεποίθηση, άνεση και ικανότητα στη χρήση των τεχνικών της κατάλληλης επαφής με το παιδί, της σίτισης και της αποδέσμευσής του. Περιγράφεται, συζητείται και επιδεικνύεται η βασική φροντίδα του στήθους, ώστε να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο για ενοχλήματα, όπως είναι ο ερεθισμός των θηλών, που θα παρεμποδίσουν τον επιτυχή θηλασμό. Ακόμα, συνιστάται το πλύσιμο του μαστού και των θηλών με καθαρό νερό, χωρίς τη χρήση σαπουνιού, το οποίο απομακρύνει τις φυσικές λιπαντικές ουσίες του μαστού που προστατεύουν τις θηλές από την ξηρότητα και τις ρωγμές. Το λεπτομερειακό στέγνωμα των θηλών με αέρα, ηλιακό φως ή με ένα σεσουάρ σε χαμηλή θερμότητα, αποτρέπει τις εκδορές. Η γυναίκα θα πρέπει να παροτρύνεται να φορά ένα στηθόδεσμο θηλασμού, ο οποίος υποστηρίζει αποτελεσματικά τους μαστούς της 24 ώρες την ημέρα. Μαλακά, υφασμάτινα μαξιλαράκια μιας χρήσης θα πρέπει να εισάγονται μεταξύ του στηθόδεσμου και των θηλών, ώστε να απορροφάται οποιοδήποτε έκκριμα γάλακτος. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να αποφεύγονται οι πλαστικές επενδύσεις, διότι κατακρατούν την υγρασία και τη θερμότητα του σώματος, η οποία μαλακώνει και υγραίνει τη θηλή.

Τοποθέτηση: Τόσο η μητέρα όσο και το παιδί θα πρέπει να τοποθετούνται άνετα κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Η μητέρα και το παιδί θα πρέπει να βρίσκονται αντικριστά, στήθος με στήθος. Η θηλή της μητέρας θα πρέπει να βρίσκεται στο ύψος της μύτης του βρέφους.

Η προσκόλληση: Για τη διέγερση της θηλής και τη διευκόλυνση της προσκόλλησης του βρέφους, η μητέρα φέρνει το χέρι της κάτω από το στήθος της και τοποθετεί τον αντίχειρά της ή τον δείκτη της πάνω από την άλω, ενώ τα άλλα τρία δάχτυλά της τοποθετούνται κάτω από αυτήν, υποβαστάζοντας το βάρος του μαστού. Το βρέφος θα πρέπει να πιάσει με τα ούλα του όλη τη θηλή. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια του θηλασμού, πιέζονται οι γαλακτοφόροι πόροι και προκαλείται αποτελεσματικά η εκροή γάλακτος. Η παρεμπόδιση του βρέφους να θηλάζει μόνο το άκρο της θηλής, ελαττώνει την περίπτωση ερεθισμού, διάβρωσης και ρήξης.

Σίτιση: Στα νεογνά επιτρέπεται να θηλάζουν μέχρι να εμφανίσουν σημεία ικανοποίησης. Ο θηλασμός μόνο από τον ένα μαστό είναι επιτρεπτός, όσο το βρέφος θηλάζει κάθε δύο ώρες και τρέφεται μέχρι να χορτάσει. Αυτό παροτρύνει τη λήψη γάλακτος με μεγαλύτερες θερμίδες και περιεκτικότητα σε λίπος. Αποδέσμευση: Η μητέρα θα πρέπει να εισχωρεί ήπια τα δάχτυλά της στα χείλη του βρέφους για να διακόψει τον θηλασμό και να απομακρύνει το μαστό από το στόμα του βρέφους.

Συμφόρηση: Ο τακτικός θηλασμός του βρέφους συνήθως αποτρέπει τη συμφόρηση του στήθους. Αν λάβει όμως χώρα συμφόρηση, η μητέρα θα πρέπει να εφαρμόσει θερμές και υγρές κομπρέσες ή να σταθεί κάτω από ένα ντους με ζεστό νερό για να διεγείρει την αποσυμφόρηση και να προκαλέσει την εκροή αρκετού γάλακτος με το χέρι, ώστε να ελαττωθεί η πίεση, να μαλακώσει η άλως και να διευκολυνθεί η προσκόλληση του βρέφους κατά το θηλασμό.

Ερεθισμός των θηλών: Μερικά ενοχλήματα είναι συχνά τις πρώτες μέρες του θηλασμού. Οι πρώτες ενέργειες της μητέρας είναι να ελέγξει τη θέση του βρέφους και να πιάσει τη θηλή της. Η αλλαγή της θέση της, καθώς θηλάζει το βρέφος, μεταβάλλει επίσης τα σημεία πίεσης στη θηλή, διευκολύνοντας έτσι την κένωση του στήθους. Αν ο ερεθισμός της θηλής σχετίζεται με δυνατό θήλασμα του βρέφους, λόγω πείνας, η μητέρα μπορεί να επιλέξει να θηλάζει πιο συχνά. Η μητέρα θα πρέπει να ενθαρρύνεται να συνεχίσει τον θηλασμό. Παρόλα αυτά, αν τα προτεινόμενα μέτρα αποδειχθούν αναποτελεσματικά και επιμένει η δυσφορία καθ' όλη τη διάρκεια του θηλασμού ή αν δεν υποχωρήσει μέχρι το τέλος της πρώτης εβδομάδας μετά τον τοκετό, η μητέρα θα πρέπει να αναζητήσει τη συμβουλή ειδικού.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι γυναίκες που είναι φορείς του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) μπορεί να μεταδώσουν τον ιό στα παιδιά τους με τον θηλασμό. Έτσι, θα πρέπει να αποφεύγουν να θηλάζουν, όταν υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή διατροφικά υποκατάστατα.

Aliases (separate with |): Θηλασμός
θηλή
  1. Η ορθωτική προεκβολή στο άκρο κάθε μαστού από την οποία εκβάλλουν οι γαλακτοφόροι αγωγού. Η θηλή προεκβάλλει από το κέντρο της εντονότερα χρωματισμένης άλου θηλής του μαστού. Τόσο η θηλή όσο και η άλως περιέχουν μικρούς σμηγματογόνους αδένες (αδένες του Montgomery) οι οποίοι εκκρίνουν μια προστατευτική, ελαιώδη ουσία.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Εκτίμηση: Οι οδηγίες και οι επιδείξεις με στόχο την υποβοήθηση των ασθενών να αυτοεξετάσσυν τα στήθη τους, πρέπει να περιλαμβάνουν την επιθεώρηση των θηλών και των αλών, για συμμετρία του σχήματος, του μεγέθους, του χρώματος και της υφής και να αναφέρουν οποιοδήποτε σημείο υποχώρησης, ή ενδείξεις απέκκρισης.

Σχετικές με εγκυμοσύνη: Οι προγεννητικές οδηγίες σχετικά με το θηλασμό και τη μεταγεννητική φροντίδα του στήθους, δίνουν έμφαση σε σημεία τα οποία πρέπει να αναφερθούν στον παρέχοντα ιατρική μέριμνα (πχ, ρηγμάτωση των θηλών, αναστροφή, ερύθημα ή αιμορραγία).

  1. Τεχνητό υποκατάστατο της γυναικείας θηλής, το οποίο χρησιμοποιείται για το θηλασμό βρεφών από φιάλη. Πιπίλες σχήματος θηλής που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ικανοποίηση βρεφικών αναγκών για ρούφηγμα και για αυτοπαρηγορητική δραστηριότητα.
Aliases (separate with |): Θηλή
θνησιμότητα
  1. Θνητότητα. Η κατάσταση να είναι κάποιος θνητός.

  2. Θνησιμότητα. Ο αριθμός θανάτων σε έναν πληθυσμό. Στις Η.Π.Α. περίπου 2.300.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο. Οι πιο κοινές αιτίες θανάτου, σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Στατιστικής για την Υγεία των ΗΠΑ, είναι (σε φθίνουσα σειρά) η καρδιακή νόσος, ο καρκίνος, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, τα ατυχήματα, η πνευμονία και η γρίπη, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αυτοκτονία, η νεφρική ανεπάρκεια, η κίρρωση και άλλες χρόνιες ηπατικές νόσοι. Οι αιτίες θανάτου ποικίλουν ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα: τα ατυχήματα είναι η πιο κοινή αιτία θανάτου μεταξύ βρεφών, παιδιών, εφήβων και νεαρών ενηλίκων, ενώ οι καρκίνοι είναι το πιο κοινό αίτιο θανάτου μεταξύ ατόμων ηλικίας 45 με 64. Η καρδιακή νόσος κυριαρχεί μετά την ηλικία των 65.

Aliases (separate with |): Θνησιμότητα
θρομβίνη
  1. Ένα ένζυμο που σχηματίζεται σε αίμα υπό πήξη από την προθρομβίνη, η οποία αντιδρά με διαλυτό ινωδογόνο μετατρέποντάς το σε ινώδες, το οποίο σχηματίζει την βάση του αιματικού θρόμβου.

  2. Μια αποστειρωμένη πρωτεΐνη που παρασκευάζεται από προθρομβίνη βόειας προέλευσης. Χρησιμοποιείται τοπικά για τον έλεγχο τριχοειδούς διαπίδυσης κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων. Όταν χρησιμοποιείται μόνο η θρομβίνη, δεν έχει την ικανότητα ελέγχου της αρτηριακής αιμορραγίας.

Aliases (separate with |): Θρομβίνη
θρομβοπενία

Ανώμαλη μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Οξείες μολύνσεις (π.χ. σήψη), χρόνιες μολύνσεις (π.χ. HIV), φάρμακα (π.χ. αλκοόλη ή ηπαρίνη), ανοσολογικές διαταραχές (π.χ. ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα), και πυλαία υπέρταση (π.χ. στην κίρρωση του ήπατος) μπορούν να προκαλέσουν χαμηλούς αριθμούς αιμοπεταλίων. Η θεραπεία κατευθύνεται προς την υποκείμενη κατάσταση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής παρακολουθείται για ενδείξεις εσωτερικής αιμορραγίας, ειδικότερα ενδοκρανιακής αιμορραγίας, καθώς επίσης και αιματουρίας, αιματέμεσης, αιμορραγίας ούλων, κοιλιακής διαστολής, μέλαινας, παρατεταμένης εμμήνου ρήσεως, ρινορραγίας, εκχύμωσης, πετέχιας, ή πορφύρας, και διαχειρίζεται προσεκτικά (π.χ. κατά τη διάρκεια αιμοληψίας) για την αποτροπή τραύματος και αιμορραγίας. Η αιμορραγία ελέγχεται με την εφαρμογή πίεσης στα σημεία που αιμορραγούν. Εάν είναι απαραίτητη η συλλογή αρτηριακού αίματος (π.χ. για αέρια του αίματος), πρέπει να αναπτυχθεί ένα σχέδιο περίθαλψης του ασθενούς σε συνδυασμό με τον ιατρό και το εργαστηριακό προσωπικό για να διασφαλισθεί ότι δεν θα συμβεί κρυφή αιμορραγία. Η χρήση μαλακής οδοντόβουρτσας βοηθά στην αποτροπή τραυματισμών. Για το ξύρισμα πρέπει να χρησιμοποιείται ηλεκτρικό ξυράφι. Οι μεταγγίσεις αιμοπεταλίων χορηγούνται σύμφωνα με τις ενδείξεις και ο ασθενής παρακολουθείται για ρίγη, πυρετό, ή αλλεργικές αντιδράσεις. Η ασπιρίνη και άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα πρέπει να αποφεύγονται, επειδή τα φάρμακα αυτά μπορούν να αναστείλουν την λειτουργία των αιμοπεταλίων. Εάν πραγματοποιηθεί σπληνεκτομή, παρέχεται προεγχειρητική και μετεγχειρητική νοσηλευτική περίθαλψη όπως απαιτείται. Ο ασθενής ενθαρρύνεται να εκφράσει αισθήματα και ανησυχίες.

Aliases (separate with |): thrombocytopenia|Θρομβοπενία
θρόμβος

Ένας θρόμβος του αίματος που προσκολλάται στο τοίχωμα ενός αγγείου ή οργάνου. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να αποφράξει το αγγείο ή το όργανο μέσα στο οποίο βρίσκεται, αποτρέποντας τη ροή του αίματος. Τα αντιπηκτικά χρησιμοποιούνται για την αποτροπή και αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης.

Aliases (separate with |): Θρόμβος
θρομβοφλεβίτιδα

Φλεγμονή μιας φλέβας σε συνδυασμό με το σχηματισμό θρόμβου. Συνήθως, συμβαίνει σε ένα άκρο, συχνότερα στο πόδι.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει ηπαρίνη ή βαρφαρίνη.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Η πρόληψη περιλαμβάνει την αναγνώριση των ασθενών που είναι σε κίνδυνο και την παρότρυνση για ασκήσεις των ποδιών, χρήση αντιεμβολικών καλτσών, και πρώιμη βάδιση για να αποτραπεί η φλεβική στάση. Ο ασθενής πρέπει να εκτιμάται σε τακτά χρονικά διαστήματα για ενδείξεις φλεγμονής, ευαισθησίας, πόνου και διαφορών στις μετρήσεις της περιμέτρου της γαστροκνημίας. Τα αντιπηκτικά χορηγούνται σύμφωνα με τις ενδείξεις, ο ασθενής εκτιμάται για ενδείξεις αιμορραγίας, και παρακολουθούνται τα αποτελέσματα των εξετάσεων της πήξης. Ο ασθενής εκτιμάται για ενδείξεις πνευμονικής εμβολής, δύσπνοιας, ταχύπνοιας, υπότασης, θωρακικού πόνου, αλλαγών στα επίπεδα συνείδησης, ανωμαλιών των αερίων του αρτηριακού αίματος, και ηλεκτροκαρδιογραφικών αλλαγών. Ο ασθενής προετοιμάζεται για τις διαγνωστικές διαδικασίες και τις ιατρικές και χειρουργικές επεμβάσεις που απαιτούνται. Οι ασθενείς με υψηλότερο κίνδυνο θρομβοφλεβίτιδας είναι εκείνοι με παρατεταμένη κατάκλιση, εκείνοι με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, παχυσαρκία, ή καρκίνο και άνθρωποι μεγαλύτεροι των 65 ετών.

Aliases (separate with |): thrombophlebitis|Θρομβοφλεβίτιδα
θρόμβωση

Ο σχηματισμός ή η παρουσία ενός θρόμβου στο αίμα μέσα στο αγγειακό σύστημα. Είναι ένας προστατευτικός μηχανισμός όταν συμβαίνει κατά τη διάρκεια αιμορραγίας. Είναι επικίνδυνο γεγονός όταν συμβαίνει σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή επειδή ο θρόμβος μπορεί να αποφράξει ένα αγγείο και να σταματήσει την παροχή αίματος σε ένα όργανο ή περιοχή. Ο θρόμβος, εάν αποσπασθεί, μπορεί να μεταναστεύσει διαμέσου της αιματικής ροής και να αποφράξει ένα άλλο αγγείο σε απόσταση από την περιοχή προέλευσης. Για παράδειγμα, ένας θρόμβος στο πόδι μπορεί να αποκολληθεί και να προκαλέσει πνευμονική εμβολή.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Τραυματισμός (ειδικότερα ύστερα από εγχείρηση και τοκετό), καρδιακές και αγγειακές διαταραχές, παχυσαρκία, κληρονομικές διαταραχές της πήξης, ηλικία άνω των 65, υπερβολικός αριθμός ερυθροκυττάρων και αιμοπεταλίων, υπερπαραγωγή ινωδογόνου και σήψη είναι προδιαθεσικοί παράγοντες.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Πνεύμονες: Απόφραξη των μικρότερων αγγείων στους πνεύμονες προκαλεί έμφρακτο που μπορεί να συνοδεύεται από ξαφνκό πόνο στην πλευρά του θώρακα, όμοιο της πλευρίτιδας. Επίσης, παρατηρούνται αιμόπτυση, ήχος πλευριτικής τριβής και σημεία πύκνωσης. Νεφροί: Εμφανζεται αίμα στα ούρα Δέρμα: Μικρές αιμορραγικές κηλίδες μπορεί να εμφανιστούν στο δέρμα. Σπλήνας: Γίνεται αισθητός πόνος στην αριστερή άνω κοιλία. Άκρα: Εάν μια μεγάλη αρτηρία σε ένα από τα άκρα, όπως ο βραχίονας, αποφραχθεί ξαφνικά, η περιοχή γίνεται ψυχρή, ωχρή, κυανή και ο παλμός εξαφανίζεται κάτω από το σημείο απόφραξης. Μπορεί να επακολουθήσει γάγγραινα των δακτύλων ή ολόκληρου του μέλους. Τα ίδια συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται σε μία εμβολή.

Εάν το μέλος είναι πρησμένο, πρέπει να παρακολουθηθεί για έλκη πίεσης. Πρέπει να λαμβάνεται προστασία για εγκαύματα από μπουκάλι καυτού νερού ή ηλεκτρικά επιθέματα. Παρατεταμένη κατάκλιση ίσως είναι απαραίτητη, ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Οι παθολογικοί θρόμβοι αντιμετωπίζονται με θρομβολυτικούς παράγοντες (πχ. στρεπτοκινάση), αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα (πχ. ηπαρίνες ή ασπιρίνη), αντιπηκτικά (πχ. βαρφαρίνη), ή ανταγωνιστές γλυκοπρωτεϊνικών υποδοχέων αιμοπεταλίων (πχ. αμπσιξιμάμπη).Όταν ένας θρόμβος ή εμβολή είναι ογκώδης και επικίνδυνος, γίνεται προσπάθεια απομάκρυνσής του.

Aliases (separate with |): Θρόμβωση
θρυψίνη

Ένα πρωτεολυτικό ένζυμο που σχηματίζεται στο έντερο από θρυψινογόνο. Καταλύει την υδρόλυση πεπτιδικών δεσμών σε μερικώς διασπασμένες πρωτεΐνες και ορισμένες φυσικές πρωτεΐνες, τα τελικά προϊόντα είναι αμινοξέα και ποικίλα πολυπεπτίδια.

Aliases (separate with |): Θρυψίνη
θυλακίτιδα

Φλεγμονή του θυλάκου, ειδικά μεταξύ του οστού και του μυ ή του τένοντα, όπως στον ώμο και το γόνατο. Οι συχνές μορφές περιλαμβάνουν την περιστροφική μυϊκή ομάδα του ώμου, τον ώμο του μεταλλωρύχου ή τον ώμο του παίκτη του τένις και την προεπιγονατιδική θυλακίτιδα (ορογονίτιδα).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία περιλαμβάνει την ακινησία του προσβεβλημένου τμήματος κατά την οξεία φάση. Μόλις υποχωρήσουν τα συμπτώματα, η κινητοποίηση βοηθά στην ελάττωση δημιουργίας συμφύσεων. Τα αναλγητικά, η θερμότητα και η διαθερμία δρουν επικουρικά. Μπορεί να χρειαστεί έγχυση τοπικού αναισθητικού ή κορτιζόνης στον θύλακο. Στην χρόνια θυλακίτιδα (ορογονίτιδα) ενδέχεται να είναι αναγκαία η χειρουργική επέμβαση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Αν υπάρχει άλγος και περιορισμός της κινητικότητας της άρθρωσης κατά την οξεία φάση, χρειάζεται κατάκλιση και περιορισμός της κινητικότητας του προσβεβλημένου τμήματος. Αν το άλγος και η απώλεια της λειτουργικότητας είναι σοβαρά και δεν βελτιώνονται με την ανάπαυση, ο ασθενής παραπέμπεται για ιατρική αξιολόγηση. Μπορεί να χρειαστεί επίσης φυσιοθεραπεία.

Aliases (separate with |): bursitis|Θυλακίτιδα
θύμος

Ένα λεμφοειδές όργανο που βρίσκεται στο μεσοθωράκιο μπροστά και άνω της καρδιάς, αποτελείται από δύο συντηγμένα λόβια που το καθένα αποτελείται από πολλαπλά λοβίδια, τα οποία χωρίζονται σε έναν έξω φλοιό και έσω μυελό. Τα ανώριμα Τ κύτταρα διαμορφώνουν το μεγαλύτερο μέρος του φλοιού και κάποιο τμήμα του μυελού. Τα εναπομείναντα κύτταρα είναι επιθηλιακά κύτταρα, με μερικά μακροφάγα. Τα επιθηλιακά κύτταρα σε ορισμένες περιοχές του μυελού αναπτύσσουν σκληρούς πυρήνες και είναι γνωστά ως σωματίδια Hassall.

Ο θύμος είναι η πρωτογενής θέση διαφοροποίησης των Τ λεμφοκυττάρων. Κατά τη διάρκεια της προγεννητικής περιόδου, τα λεμφοειδή βλαστοκύτταρα μεταναστεύουν από τον μυελό των οστών στο θύμο. Γεμίζουν και διαστέλλουν τα ενδιάμεσα διαστήματα μεταξύ των επιθηλιακών κυττάρων και πολλαπλασιάζονται ταχέως. Σχεδόν όλα αυτά τα ανώριμα θυμοκύτταρα καταστρέφονται, για την απομόνωση αυτών που θα επιτίθονταν σε αυτοαντιγόνα. Περίπου 1% των θυμοκυττάρων ωριμάζουν σε Τ κύτταρα, με είτε την CD4 ή την CD8 πρωτεΐνη δείκτη και υποδοχείς με ικανότητα πρόσδεσης σε ειδικά αντιγόνα. Τα ώριμα Τ λεμφοκύτταρα εγκαταλείπουν τον θύμο και μεταναστεύουν στον σπλήνα, στους λεμφαδένες και άλλους λεμφοειδείς ιστούς, όπου ελέγχουν την κυτταρική ανοσολογική απάντηση.

Ο θύμος ζυγίζει 15 με 35 g. κατά την γέννηση και συνεχίζει να αυξάνει μέχρι την εφηβεία, όπου αρχίζει να συρρικνώνεται και ο λεμφοειδής ιστός αντικαθίσταται από ινώδη ιστό. Μόλις 5 g. θυμικού ιστού παραμένουν στην ενήλικη ζωή. Ο λόγος της εκφύλισης μπορεί να είναι ότι το όργανο έχει παράγει αρκετά Τ λεμφοκύτταρα για την τροφοδότηση των ιστών του ανοσοποιητικού συστήματος και δεν είναι πλέον απαραίτητος. Αφαίρεση του θύμου σε έναν ενήλικα δεν προκαλεί τη μείωση στην ανοσολογική λειτουργία που παρατηρείται όταν ο αδένας αφαιρείται στα παιδιά.

ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ: Έλλειψη του θύμου ή υποπλασία θύμου είναι ένα συστατικό του συνδρόμου DiGeorge, το οποίο χαρακτηρίζεται από σοβαρή έλλειψη κυτταρικής ανοσίας. Η θυμική υπερπλασία προκύπτει από την αύξηση των λεμφικών ωοθυλακίων που περιέχουν Β λεμφοκύτταρα και δενδριτικά κύτταρα. Παρατηρείται στην βαριά μυασθένεια και περιστασιακά σε άλλες αυτοάνοσες ασθένειες όπως η νόσος Graves, η ρευματοειδής αρθρίτις, και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος. Τα θυμώματα, που είναι καλοήθεις ή κακοήθεις όγκοι του θύμου, περιλαμβάνουν μόνο τα θυμικά επιθηλιακά κύτταρα. Άλλοι όγκοι, συμπεριλαμβανομένων αυτών που σχετίζονται με την νόσο Hodgkin και τα λεμφώματα, περιλαμβάνουν θυμοκύτταρα.

Aliases (separate with |): Θύμος
θυρεοειδής
  1. Θυρεοειδής αδένας.

  2. Ο καθαρός, στεγνός, και κονιορτοποιημένος θυρεοειδής αδένας των ζώων (επίσης γνωστός ως θυρεοειδικό εκχύλισμα]. Το θυρεοειδικό απόσταγμα χρησιμοποιείται σπάνια για την αντιμετώπιση υποθυρεοειδισμού και βρογχοκήλης λόγω της απρόβλεπτης δράσης του.

Aliases (separate with |): Θυρεοειδής
θυρεοειδής αδένας

Ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται στη βάση του λαιμού και στις δύο πλευρές του χαμηλότερου τμήματος του λάρυγγα και του ανώτερου τμήματος της τραχείας. Ο θυρεοειδής αδένας, ή θυρεοειδής, αποτελείται από δύο πλευρικούς λοβούς που συνδέονται με έναν ισθμό. Μερικές φορές, ένας τρίτος διάμεσος ή πυραμιδοειδής λοβός εκτείνεται προς τα άνω από τον ισθμό. Ο αδένας αποτελείται από μικροσκοπικά κυστίδια, τα θυρεοειδικά ωοθυλάκια, τα οποία αποτελούνται από κύτταρα που αποκαλούνται θυλακοειδή κύτταρα. Τα ωοθυλάκια περιέχουν κολλοειδές, ένα μίγμα της πρωτεΐνης θυρεοσφαιρίνης και ιωδίου, από το οποίο συντίθενται η θυροξίνη και η τριιωδοθυρονίνη. Τα παραθυλακοειδή κύτταρα εκκρίνουν την ορμόνη καλσιτσνίνη.

Aliases (separate with |): Θυρεοειδής αδένας
θυρεοειδική ορμόνη

Μία ορμόνη που εκκρίνεται από τα θυλάκια του θυρεοειδούς αδένα. Οι δύο ενεργές θυρεοειδικές ορμόνες είναι η θυροξίνη (Τ4) και τριιωδοθυρονίνη (Τ3). Δρουν ως υποδοχείς σε ιστούς σε όλο το σώμα για να αυξήσουν την παραγωγή κυτταρικών πρωτεϊνών, τον μεταβολικό ρυθμό και τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Ανεπάρκεια της θυρεοειδούς ορμόνης προκαλεί κλινικό υποθυρεοειδισμό· η περίσσεια προκαλεί υπερθυρεοειδισμό.

Aliases (separate with |): Θυρεοειδική ορμόνη
θυρεοτοξίκωση

Μια κατάσταση που προκύπτει από έκθεση των ιστών του σώματος σε υπερβολικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών. Μπορεί να προκληθεί από έναν υπερλειτουργούντα ή κατεστραμμένο θυρεοειδή αδένα ή από τη χορήγηση υπερβολικών δόσεων θυρεοειδικών ορμονών.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η νόσος του Grave's, οι υπερλειτουργούντες θυρεοειδικοί όζοι, η τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, η θυρεοειδίτις, η υπερβολική έκθεση σε ιώδιο, και η υπερβολική πρόσληψη θυρεοειδικών ορμονών μπορούν να προκαλέσουν θυρεοτοξίκωση.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν άγχος και ευερεθιστότητα, αϋπνία, δυσανεξία στην ζέστη, πυρετό, απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη, μυϊκή αδυναμία, αίσθημα παλμών, αμηνόρροια ή στυτική δυσλειτουργία, και υπερβολική αφόδευση. Στους ηλικιωμένους, μπορεί να εμφανίζονται συμπτώματα όπως καρδιακή ανεπάρκεια υψηλής παροχής, κολπική μαρμαρυγή ή κατάθλιψη. Στα σημεία θυρεοτοξίκωσης περιλαμβάνονται ταχυκαρδία, συστολική υπέρταση, τρόμος, εφίδρωση, πυρετός, καρδιακά φυσήματα, ισχυροί παλμοί, υπερβολικά εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά, καθυστέρηση βλεφάρων, βρογχοκήλη, και στη νόσο Graves, προεκβολή των οφθαλμών (εξώφθαλμος).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία και πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία της ασθένειας. Οι βήτα αποκλειστές καλύπτουν πολλά από τα συμπτώματα της θυρεοτοξίκωσης, ανεξαρτήτως της υποκείμενης αιτίας, και χορηγούνται τυπικά για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Ασθενείς με νόσο του Graves, την συχνότερη αιτία θυρεοτοξίκωσης, μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιθυρεοειδικά φάρμακα (π.χ. μεθιμαζόλη), κατάλυση του θυρεοειδούς αδένα με ραδιενεργό ιώδιο ή χειρουργική αφαίρεσή του.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο επαγγελματίας της ιατρικής περίθαλψης παρέχει ένα ήρεμο περιβάλλον, ενθαρρύνοντας την έκφραση των συναισθημάτων, και προάγοντας την αποφυγή αγχωτικών και διεγερτικών ερεθισμάτων ώστε να βοηθηθεί ο ασθενής να αντεπεξέλθει του άγχους και της ευερεθιστότητας που χαρακτηρίζουν την κατάσταση αυτή. Η πρόσληψη θρεπτικών ουσιών πρέπει να αποτελείται από τροφές υψηλές σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και βιταμίνες για να διατηρηθεί μια αναβολική κατάσταση και να αποτραπεί η μυϊκή αδυναμία και η φθορά. Μέτρα λαμβάνονται για την μείωση των συνεπειών του πυρετού, της εφίδρωσης, των κοιλιακών κραμπών και της διάρροιας. Τα υγρά και οι ηλεκτρολύτες που χάνονται μέσω της εφίδρωσης και της διάρροιας αντικαθίστανται.

Aliases (separate with |): Θυρεοτοξίκωση
θώρακας

Το μέρος του σώματος μεταξύ της βάσης του λαιμού προς τα άνω και του διαφράγματος προς τα κάτω.

Η επιφάνεια του θώρακα διαιρείται σε περιοχές ως ακολούθως: Πρόσθια επιφάνεια: υπερκλείδια, πάνω από τις κλείδες. Υπερστερνική, πάνω από το στέρνο. Κλειδική, στις κλείδες. Στερνική, στο στέρνο. Μαστική, ο χώρος μεταξύ του τρίτου και έκτου πλευρού εκατέρωθεν. Υπομαστκός, κάτω από τους μαστούς και κάτω από το χαμηλότερο όριο του 12ου πλευρού εκατέρωθεν. Οπίσθια επιφάνεια:Ωμοπλατιαία, στην ωμοπλάτη. Μεσοπλάτια, μεταξύ των ωμοπλατών. Υποπλάτια, κάτω από την ωμοπλάτη. Και στις δύο πλευρές: Μασχαλιαία, πάνω από το έκτο πλευρό.

Aliases (separate with |): Θώρακας
θωρακική κοιλότητα

Το τμήμα της κοιλιακής κοιλότητας επάνω από το διάφραγμα, το θολωτό μυ που τη διαχωρίζει από την κοιλιακή κοιλότητα. Περικλείεται από το θωρακικό τοίχωμα. Τα θωρακικά σπλάγχνα περιλαμβάνουν τους υπεζωκότες οι οποίοι περιβάλλουν τους πνεύμονες, το μεσοθωράκιο μεταξύ των πνευμόνων, το οποίο περιέχει την καρδιά καιτο περικάρδιο, τη θωρακική αορτή, την πνευμονική αρτηρία και φλέβες, τις κοίλες φλέβες, τον θύμο αδένα, λεμφαδένες, την τραχεία, τους βρόγχους, τον οισοφάγο και το θωρακικό αγωγό.

Aliases (separate with |): Θωρακική κοιλότητα
θωρακική παροχέτευση

Η τοποθέτηση του σωλήνα παροχέτευσης στην θωρακική κοιλότητα, συνήθως στον χώρο του υπεζωκότος. Ο σωλήνας χρησιμοποιείται για την παροχέτευση αέρα, υγρού ή αίματος από τον χώρο του υπεζωκότος, έτσι ώστε να διασταλεί ο συμπιεσμένος και καταρρεύσας πνεύμονας. Ο σωλήνας είναι συνδεδεμένος σε ένα σύστημα που δημιουργεί αναρρόφηση. Αυτό βοηθά την απομάκρυνση του υλικού από το χώρο του υπεζωκότος, ενώ εμποδίζει την απορρόφηση αέρα πίσω στον χώρο.

Aliases (separate with |): Θωρακική παροχέτευση
θωρακικός πόνος, πόνος στο στήθος

Ενόχληση αισθητή στην άνω κοιλιακή χώρα, στο θώρακα, στον αυχένα ή στους ώμους. Ο θωρακικός πόνος αποτελεί μια από τις συνηθέστερες, ενδεχομένως, δυνάμει σοβαρές ενοχλήσεις που αναφέρονται από ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας, νοσοκομεία και ιατρεία. Μπορεί να προκαλείται από ένα ευρύ φάσμα ασθενειών και καταστάσεων, που περιλαμβάνει (χωρίς να εξαντλείται σε αυτές): στηθάγχη ή έμφραγμα του μυοκαρδίου· άγχος και υπεραερισμό; αορτική διατομή· πλευροχονδρίτιδα ή τραυματισμό των πλευρών· βήχα, πνευμονία, πλευρίτιδα, πνευμοθώρακα ή πνευμονική εμβολή· οισοφαγικές παθήσεις, όπως παλινδρόμηση ή οισοφαγίτιδα; γαστρίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα ή πεπτικό έλκος· λίθους στο χοληφόρο δίκτυο.

Aliases (separate with |): Θωρακικός πόνος, πόνος στο στήθος
θωρακοτομή

Χειρουργική διάνοιξη του θώρακα. Xειρουργική επέμβαση κατά την οποία γίνεται τομή ή διάνοιξη του θωρακικού τοιχώματος με σκοπό την ανεύρεση κακοήθειας ή άλλων παθήσεων.

Aliases (separate with |): Θωρακοτομή
Glossary 2.8 uses technologies including PHP and SQL