Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Λεξικό ιατρικών όρων.

There are 1512 entries in this glossary.
Search for glossary terms (regular expression allowed)
Begins with Contains Exact term Sounds like Tick to search all glossaries
Term Definition
γαγγλιοκύτταρο
  1. Οποιοσδήποτε νευρώνας, το κυτταρικό σώμα του οποίου, εντοπίζεται εντός ενός γαγγλίου.

  2. Νευρώνας του αμφιβληστροειδούς, ο νευρώνας του οποίου κείται στο γαγγλιακό κυτταρικό στρώμα. Οι άξονες των γαγγλιακών κυττάρων σχηματίζουν τις ίνες του οπτικού νεύρου.

Aliases (separate with |): Γαγγλιοκύτταρο
γάγγραινα

Νέκρωση ή θάνατος ιστού, συνήθως λόγω ανεπάρκειας ή απουσίας αιματικής παροχής.

ΑΙΤΙΟΛΟΠΑ: Η γάγγραινα προκαλείται συνήθως από απόφραξη της αιματικής παροχής ενός οργάνου ή ιστού, που οφείλεται πιθανότατα σε φλεγμονώδεις διεργασίες, τραύμα ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις, όπως η αρτηριοσκλήρυνση. Αποτελεί συχνά επιπλοκή λοιμώξεων, κρυοπαγημάτων, συνθλιπτικών κακώσεων ή παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η νόσος Raynaud. Η εμβολή μεγάλων αρτηριών σε οποιαδήποτε περιοχή του οργανισμού μπορεί να προκαλέσει γάγγραινα της περιοχής που εκτείνεται περιφερικά του σημείου αυτού. Η περιοχή που νεκρώνεται ονομάζεται εσχάρα (για τους μαλακούς ιστούς) ή απόλυμα (για τα οστά). Ο νεκρός ιστός πρέπει να αφαιρείται πριν αρχίσει η διαδικασία της επούλωσης.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ηλικιωμένος ή διαβητικός ασθενής ελέγχεται για αρτηριακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με τη μείωση του τόνου και της ελαστικότητας των αιμοφόρων αγγείων. Ελέγχεται επίσης η τριχοειδική πλήρωση. Εκτιμώνται η παρουσία και η ισχύς των περιφερικών σφύξεων και η φυσιολογική αισθητική ανταπόκριση του ασθενή στο φως και την εν τω βάθει ψηλάφηση. Ελέγχονται η συμμετρία, το χρώμα, η θερμοκρασία και οι ποσοτικές και ποιοτικές μεταβολές των ονύχων των χεριών και των ποδιών, η υφή του δέρματος και των τριχών. Αναζητούνται και καταγράφονται περιοχές ασυνήθους χρώσης που υποδηλώνουν νέες δερματικές βλάβες ή ουλές από παλαιό τραυματισμό ή εξελκώσεις, και περιγράφονται η έκταση και η φύση της γάγγραινας που παρατηρείται. Εφόσον ενδείκνυται, χορηγούνται αγγειοδιασταλτικοί και θρομβολυτικοί παράγοντες και αξιολογείται η ανταπόκριση του ασθενούς. Αν απαιτείται χειρουργική παρέμβαση, αξιολογούνται επίσης η κατανόηση της διαδικασίας από τον ασθενή, τα επιθυμητά αποτελέσματα και οι πιθανές επιπλοκές. Οι επαγγελματίες της υγείας συνεργάζονται με το χειρουργό για τη προετοιμασία του ασθενή, το χειρουργείο και τη μετεγχειρητική περίοδο. Η απαιτούμενη φροντίδα εξαρτάται από τη συγκεκριμένη διαδικασία. Αν απαιτείται ακρωτηριασμός, ο ασθενής θα πρέπει να κατανοήσει ότι το επίπεδο του ακρωτηριασμού εξαρτάται από την παρουσία βιώσιμων ιστών για την επούλωση και από τις προϋποθέσεις για την τοποθέτηση κάποιας πρόσθεσης. Η ιατρική και νοσηλευτική ομάδα στο σύνολο της θα πρέπει να γνωρίζει τις αντιλήψεις του ασθενή περί ακρωτηριασμού, προκειμένου να υποστηρίξει την αποκατάσταση του πένθους και την προσαρμογή του ασθενή στη μόνιμη μεταβολή της σωματικής εικόνας. Φυσιοθεραπευτές και εργο-θεραπευτές βοηθούν τον ασθενή να διαχειριστεί τις μεταβολές της κινητικότητας και της ικανότητας εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων. Η πολυπαραγοντική ομάδα αποκατάστασης περιλαμβάνει τον ασθενή, το νοσηλευτικό προσωπικό, το γιατρό, τον κοινωνικό λειτουργό, τον ψυχολόγο, τον ειδικό στις προσθέσεις, καθώς και τους φυσιοθεραπευτές και εργοθεραπευτές. Η ηλικία του ασθενή και η ύπαρξη άλλων συστηματικών διαταραχών επηρεάζουν την άμεση και μακροχρόνια ανταπόκριση στη θεραπεία.

Aliases (separate with |): gangrene|Γάγγραινα
γάλα

Ένα έκκριματων μαζικών αδένων για τη θρέψη των μικρών. ΣΥΝΘΕΣΗ: Το γάλα των αγελάδων αποτελείται από νερό, οργανικές ουσίες και μεταλλικά άλατα. Οργανικές ουσίες Πρωτεΐνες: Οι κυρίαρχες πρωτεΐνες είναι το καζεϊνογόνο, η λακταλβουμίνη και η λακτοσφαιρίνη· με την παρουσία ιόντων ασβεστίου, το διαλυτό καζεϊνογόνο μετατρέπεται σε διαλυτή καζεΐνη μέσω της δράσης οξέων, πυτιάς ή πεψίνης. Αυτό επιφέρει την πήξη του γάλακτος. Η λακτοσφαιρίνη είναι πανομοιότυπη με τη σφαιρίνη του ορού του αίματος και γι' αυτό περιέχει μητρικά αντισώματα. Υδατάνθρακες: Η λακτόζη (σάκχαρο γάλακτος) είναι το κύριο σάκχαρο, αν και μικρές ποσότητες άλλων σακχάρων είναι παρούσες. Λίπη: Τα κυρίαρχα λίπη είναι γλυκερίδια του ελαϊκού, παλμιτικού και μυριστικού οξέος. Μικρότερες ποσότητες στεατικού οξέος και λιπαρών οξέων βραχείας αλυσίδας με ανθρακικές αλυσίδες C4 ως είναι παρούσες. Στερόλες και φωσφολιπίδια (λεκιθίνη και κεφαλίνη) είναι επίσης παρόντα. Η έντονη ανάδευση προκαλεί τα σφαιρίδια του λίπους να ενωθούν σε στέρεα μάζα και να διαχωριστούν από τον ορό του γάλακτος για να σχηματίσουν βούτυρο. Μεταλλικά άλατα: Τα κυρίαρχα κατιόντα είναιτο ασβέστιο, το κάλιο καιτο νάτριο· τα κυρίαρχα ανιόντα είναι τα φωσφορικά και τα χλωρίδια. Τα κιτρικά και γαλακτικά άλατα είναι παρόντα σε μικρές ποσότητες. Το γάλα είναι χαμηλό σε σίδηρο και μαγνήσιο.

Βιταμίνες: Η βιταμίνη Α και αυτές του συμπλέγματος Β (θειαμίνη, ριβοφλαβίνη και πα-ντοθενικό οξύ) είναι παρούσες σε επαρκείς ποσότητες για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες ενός αναπτυσσόμενου παιδιού. Το γάλα είναι χαμηλό σε βιταμίνες C και D.

Το γάλα περιέχει αντισώματα που είναι παρόντα στο αίμα της μητέρας και έναν αριθμό ενζύμων (καταλάση, οξειδάση, αναγωγάση, φωσφατάση).

Aliases (separate with |): Γάλα
γαλακτική οξέωση

Συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο αίμα, συχνά εξαιτίας ανεπαρκούς διύλισης και οξυγόνωσης ζωτικών οργάνων (όπως στο καρδιογενές, ισχαιμικό ή σηπτικό shock), υπερδοσολογίας φαρμάκων (συχνά σαλικυλικών ή αιθανόλης), υπερδραστηριότητας των σκελετικών μυών (πχ. μετά από έντονη άσκηση ή επιληπτικές κρίσεις) ή εξαιτίας κάποιας σοβαρής ασθένειας (μερικές μορφές καρκίνου· σακχαρώδης διαβήτης). Το γαλακτικό οξύ παράγεται πιο γρήγορα από ό,τι φυσιολογικά όταν υπάρχει ανεπαρκής οξυγόνωση των σκελετικών μυών και άλλων ιστών. Για αυτό το λόγο, κάθε νόσημα που οδηγεί σε ιστική υποξία, η άσκηση, ο υπεραερισμός ή ορισμένα φάρμακα (πχ. από του στόματος χορηγούμενοι υπογλυκαιμικοί παράγοντες) είναι πιθανόν να οδηγήσουν σε αυτή την κατάσταση. Γενικά, όταν το pH του αίματος είναι λιγότερο από 7,35 και το γαλακτικό οξύ είναι περισσότερο από 5 έως 6 mmol/L (5 έως 6 mEq/L), υπάρχει γαλακτική οξέωση.

Aliases (separate with |): acidosis|lactic|γαλακτική|οξέωση
γαλακτόζη

Δεξιόστροφος μονοσακχαρίτης ή απλή εξόζη, C6H12Ο6. Η γαλακτόζη είναι ισομερές της γλυκόζης και σχηματίζεται, μαζί με τη γλυκόζη, από την υδρόλυση της λακτόζης. Αποτελεί συστατικό των κερεβροσιδών. Η γαλακτόζη απορροφάται εύκολα από την πεπτική οδό· στο ήπαρ μετατρέπεται σε γλυκόζη και μπορεί να αποθηκευθεί ως γλυκογόνο.

Aliases (separate with |): Γαλακτόζη
γαλάκτωμα
  1. Μίγμα δυο υγρών τα οποία δεν είναι αμοιβαία διαλυτά. Εάν αναταραχθεί αρκετά, το ένα από τα δύο διαιρείται σε σφαιρίδια στην αποκαλούμενη ασυνεχή ή διεσπαρμένη φάση. Το άλλο αποτελεί τη συνεχή φάση. Το γάλα αποτελεί ένα γαλάκτωμα, στο οποίο το λίπος του βουτύρου είναι η ασυνεχής φάση.

  2. Στην ακτινολογία, το τμήμα του ακτινολογικού φιλμ το οποίο είναι ευαίσθητο στην ακτινοβολία και περιέχει την εικόνα μετά την εμφάνιση.

Aliases (separate with |): Γαλάκτωμα
γαλακτωματοποίηση
  1. Η διαδικασία παρασκευής ενός γαλακτώματος, επιτρέποντας την ανάμιξη λίπους και νερού.

  2. Η διάσπαση μεγάλων σφαιριδίων λίπους στο έντερο σε μικρότερα, ομοιόμορφα κατανεμημένα σωματίδια, η οποία επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό από τα χολικά οξέα, τα οποία ελαττώνουν την επιφανειακή τάση.

Aliases (separate with |): Γαλακτωματοποίηση
γάλλιο

ΣΥΜΒ: Ga Σπάνιο μέταλλο, μικρές ποσότητες του οποίου ανευρίσκονται στα μείγματα του βωξίτη και του ψευδαργύρου· ατομικό βάρος 69,72, ατομικός αριθμός 31. Το γάλλιο-67 (67Ga) χρησιμοποιείται στην πυρηνική ιατρική για την απεικόνιση όγκων (όπως λεμφώματα) και φλεγμαινόντων ιστών (όπως στη σαρκοείδωση, στην οστεομυελίτιδα και στα αποστήματα).

Aliases (separate with |): Γάλλιο
γαστρεντερική αιμορραγία

Αιμορραγία από το πεπτικό σύστημα. Για παράδειγμα, αιματέμεση, αιμορραγία από το ορθό ή μέλαινα κένωση (μαύρα κόπρανα). Η αιμορραγία αυτή μπορεί να προκληθεί από ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων της οισοφαγίτιδας, της γαστρίτιδας, του έλκους, των καρκίνων, των αγγειακών διαμαρτιών, των αιμορροΐδων και άλλων βλαβών. Η σοβαρότητα της αιμορραγίας είναι συνήθως προφανής κατά τη φυσική εξέταση. Ο ασθενής με βαριά αιμορραγία μπορεί να εμφανίσει ταχυκαρδία, υπόταση και ωχρότητα και μπορεί να παραπονιέται συχνά για ζάλη κατά την έγερση από το κρεβάτι ή την καρέκλα. Αυτά τα σημαντικά ευρήματα χρήζουν άμεσης ιατρικής αξιολόγησης.

Aliases (separate with |): bleeding|gastrointestinal|αιμορραγία|Γαστρεντερική
γαστρεντερίτιδα

Φλεγμονή του στομάχου και της εντερικής οδού που προκαλεί εμέτους, διάρροια ή και τα δύο. Τα συχνότερα αίτια είναι οι ιοί (π.χ., ροταϊοί) και τα βακτήρια (π.χ., Salmonella) στην τροφή και το νερό.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Ο ασθενής τυπικά εκδηλώνει επεισόδια εμέτων και διάρροιας και μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα αφυδάτωσης (όπως αίσθημα δίψας και ζάλη στην όρθια στάση), κακουχία, κοιλιακά άλγη ή πυρετό.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η ενυδάτωση, συνήθως με υγρά από το στόμα, αποτελεί το κλειδί για την αποφυγή της αφυδάτωσης ή των ηλεκτρολυτικών διαταραχών. Οι συμπτωματικές θεραπείες που μειώνουν τη συχνότητα ή τον όγκο των διαρροϊκών κενώσεων (όπως καολίνη/πηκτίνη ή λοπεραμίδη) είναι συχνά χρήσιμες.

ΠΡΟΛΗΨΗ: Η πρόληψη εστιάζεται στην εκπαίδευση των παιδιών και των ενηλίκων αναφορικά με το σωστό πλύσιμο των χεριών και την κατάλληλη φροντίδα της τροφής. Οι βασικές αρχές διαχείρισης της τροφής πρέπει να διδάσκονται σε όλα τα άτομα του σπιτιού και να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα θέματα: συχνό πλύσιμο των χεριών, κυρίως μετά την τουαλέτα· χρήση θερμομέτρου για την επιβεβαίωση της σωστής προετοιμασίας των κρεάτων και των τροφών που περιέχουν αυγά· τη ψύξη των τροφών (κάτω από τους 40°F) μέχρι το χρόνο που θα χρησιμοποιηθούν και στη συνέχεια εντός μιας ώρας από την παρασκευή τους (ειδικά σε θερμό κλίμα), εάν δεν καταναλωθούν· το διαχωρισμό ωμών και μαγειρεμένων τροφών· και τη χρήση διαφορετικών σκευών για τα ωμά και τα μαγειρεμένα τρόφιμα. Οι ταξιδιώτες, ειδικά σε αναπτυσσόμενες χώρες, δε θα πρέπει να τρώνε ωμά θαλασσινά, ωμά λαχανικά ή σαλάτες και θα πρέπει να ξεφλουδίζουν οι ίδιοι τα φρούτα. Οι κατασκηνωτές πρέπει να γνωρίζουν αν βρίσκονται σε περιοχή όπου τα ρεύματα είναι μολυσμένα με πρωτόζωα (π.χ., New Hampshire, βόρειες περιοχές Νέας Υόρκης, Όρεγκον).

Aliases (separate with |): gastroenteritis|Γαστρεντερίτιδα
γαστρική έκπλυση

Έκπλυση του στομάχου για την αφαίρεση ή αραίωση ερεθιστικών παραγόντων ή δηλητηρίων ή για τον καθαρισμό του οργάνου πριν ή μετά από χειρουργική επέμβαση. Η γαστρική έκπλυση χρησιμοποιείται συχνότερα για τη αντιμετώπιση ασθενών που έχουν καταναλώσει πιθανώς τοξικά δισκία. Η χρήση της στην υπερβολική δόση ουσιών είναι αμφιλεγόμενη. Δεν έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τις κλινικές εκβάσεις, με την εξαίρεση ίσως των περιστατικών στα οποία ο ασθενής παρουσιάζεται για περίθαλψη μέσα σε μία ώρα από την κατανάλωση των τοξικών ουσιών ή έχει καταναλώσει μια απειλητική για τη ζωή ποσότητα δηλητηρίου. Η επέμβαση ενέχει κάποιους κινδύνους: μπορεί να διασωληνωθεί η τραχεία αντί του στομάχου· το γαστρικό περιεχόμενο ενδέχεται να εισέλθει στους πνεύμονες· μπορεί να προκληθεί βλάβη στο στόμα, στους οδόντες, στο φάρυγγα ή στον οισοφάγο.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Συγκεντρώνεται ο ακόλουθος εξοπλισμός: πλαστικός ή ελαστικός μεγάλης διαμέτρου ρινογαστρικός σωλήνας· πάγος σε ένα δοχείο, εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ελαστικός σωλήνας· υδατοδιαλυτό λιπαντικό· σύστημα έκπλυσης μίας χρήσης με ευρεία σύριγγα· αυτοκόλλητη ταινία ή άλλη συσκευή· λαβίδα, παραμάνες και ελαστική ταινία· γάντια και στηθοσκόπιο· χαρτομάντιλα· ποτήρι νερό με καλαμάκι· λεκάνη έμεσης· δοχείο για το υγρό που θα αναρροφηθεί· τουλάχιστον 500 με 1000 ml διαλύματος έκπλυσης· και οποιοδήποτε ειδικό αντίδοτο. Σωματικοί περιορισμοί εφαρμόζονται μόνο εάν ζητηθούν και είναι απαραίτητοι. Τα ρούχα του ασθενούς αφαιρούνται και του τοποθετείται μια νοσοκομειακή ρόμπα. Εάν έχει τις αισθήσεις του και είναι συνεργάσιμος, ο ασθενής τοποθετείται στην ανώτερη θέση του Fowler (το κεφάλι ανυψωμένο στις 80 με 90 μοίρες), και ο θώρακας καλύπτεται με μια υδατοστεγή ποδιά. Εάν είναι αναίσθητος, ο ασθενής τοποθετείται έτσι ώστε να προληφθεί η εισρόφηση του στομαχικού περιεχομένου, και υπάρχει άμεσα διαθέσιμος εξοπλισμός αναρρόφησης. Η απόσταση εισόδου του σωλήνα μετριέται τοποθετώντας το άκρο του σωλήνα στη μύτη του ασθενούς και εκτείνοντάς τον στο λοβό του αυτιού και στη συνέχεια στη ξιφοειδή απόφυση. Σημειώνεται στο σωλήνα το σημείο αυτό, ή το μήκος του σωλήνα που θα μείνει εκτός του ασθενούς μετά την εισαγωγή του. Η βατότητα των ρουθουνιών εξετάζεται, και χρησιμοποιείται για την επέμβαση το ρουθούνι με τη μικρότερη απόφραξη. Ενώ ο ασθενής κρατά τη λεκάνη έμεσης, η νοσηλεύτρια λιπαίνει το άκρο του σωλήνα και το εισάγει. Μια κίνηση προς τα κάτω και πίσω βοηθά τη διέλευση μέσω του οπίσθιου τμήματος της μύτης προς τα κάτω στο ρινοφάρυγγα, αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό την ενεργοποίηση του φαρυγγικού αντανακλαστικού. Ζητείται από τον ασθενή να καταπιεί στη διάρκεια αυτής της φάσης της διέλευσης. Ο σωλήνας δεν θα πρέπει να βιασθεί. Εάν υπάρξει κώλυμα, ο σωλήνας αφαιρείται, ο ασθενής αναπαύεται σύντομα, ο σωλήνας λιπαίνεται ξανά και η επέμβαση επιχειρείται ξανά. Εάν ο σωλήνας δεν μπορεί να εισαχθεί χωρίς τραυματισμό του βλεννογόνου, ειδοποιείται ο γιατρός. Όταν ο σωλήνας βρίσκεται στο ρινοφάρυγγα, ζητείται από τον ασθενή να κάμψει το λαιμό ελαφρά ώστε να φέρει την κεφαλή εμπρός. Το ποτήρι με το νερό (εάν επιτρέπεται) δίνεται στον ασθενή, και ο ασθενής ενθαρρύνεται να καταπιεί το σωλήνα με μικρές γουλιές νερό (ή χωρίς νερό, εάν δεν επιτρέπεται). Η περιστροφή του σωλήνα προς το αντίθετο ρουθούνι συχνά βοηθάει στην διεύθυνση προς τον οισοφάγο και μακριά από την τραχεία. Τοποθετώντας το μη επικρατές χέρι στη μύτη για την ασφάλιση του σωλήνα, η νοσηλεύτρια τον προωθεί με το επικρατές χέρι καθώς ο ασθενής καταπίνει. Το οπίσθιο τμήμα του λαιμού επιθεωρείται περιοδικά για ενδείξεις περιέλιξης του σωλήνα, ιδιαίτερα εάν ο ασθενής πνίγεται ή αισθάνεται άβολα ή είναι αναίσθητος. Μετά τη διέλευση του σωλήνα, η τοποθέτηση επιβεβαιώνεται με την αναρρόφηση γαστρικού περιεχομένου με σύριγγα, ή με ένεση ενός μικρού όγκου αέρα και ακρόαση του επιγάστριου για ένα χαρακτηριστικό συριστικό ήχο. Ο σωλήνας στη συνέχεια ασφαλίζεται στα ρουθούνια με κολλητική ταινία ή άλλη συσκευή ασφάλισης σύμφωνα με το πρωτόκολλο.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η γαστρική έκπλυση δεν θα πρέπει ποτέ να εκτελείται σε έναν ασθενή που έχει καταναλώσει υδατάνθρακες. Επίσης, δεν θα πρέπει ποτέ να εκτελείται σε ασθενείς που δεν μπορούν να προστατεύσουν τους αεραγωγούς τους, εκτός και εάν είναι ήδη διασωληνωμένοι. Το υγρό της έκπλυσης εγχέεται, και λαμβάνεται φροντίδα ώστε να αποτραπεί η είσοδος αέρα. Ένας σύνδεσμος Y μπορεί να προσαρτηθεί στο ρινογαστρικό σωλήνα, με το ένα άκρο να εκβάλλει στη σύριγγα ή στο δοχείο έκπλυσης και το άλλο σε μια διάταξη παροχέτευσης. Το άκρο της επιστροφής συσφίγγεται, και το διάλυμα, συνήθως 500 ml ή περισσότερο, εγχέεται ώστε να προκληθεί διάταση του στομάχου και να αποκαλυφθούν όλες οι περιοχές στο διάλυμα. Ο μεγάλος όγκος αραιώνει επίσης επιβλαβή υγρά και αραιώνει ή διαλύει άλλα υλικά. Ο ασθενής παρακολουθείται σε όλη τη διάρκεια για ναυτία ή έμεση. Εάν συμβεί έμεση, διακόπτεται η ροή, εφαρμόζεται αναρρόφηση με τη σύριγγα ή ανοίγεται η γραμμή αποστράγγισης ώστε να αφαιρεθεί τμήμα του υγρού έκπλυσης. Στη συνέχεια, ο στόμαχος αποστραγγίζεται, και η διαδικασία επαναλαμβάνεται για τον καθαρισμό και άδειασμα του στομάχου από επιβλαβή υλικά και το υγρό έκπλυσης. Στη συνέχεια, εγχέεται ένα αντίδοτο ή ενεργός άνθρακας, όπως κρίνεται απαραίτητο. Δείγμα του υγρού που αναρροφήθηκε αποστέλλεται στο εργαστήριο για ανάλυση. Ο σωλήνας μπορεί να παραμείνει τοποθετημένος, προσαρτημένος σε διαλείπουσα μειωμένη αναρρόφηση, όπως απαιτείται, ή μπορεί να αφαιρεθεί αμέσως μετά την επέμβαση. Για την αφαίρεση, ο σωλήνας περισφίγγεται σταθερά. Αφαιρούνται οι όποιες συσκευές στερέωσης, και ο σωλήνας περιστρέφεται ελαφρά ώστε να διασφαλισθεί ότι κινείται ελεύθερα και στη συνέχεια έλκεται προς τα έξω σταθερά και διπλώνεται. Η νοσηλεύτρια τραβάει το γάντι της πάνω από το σωλήνα και το δεύτερο γάντι πάνω από την κλειστή γροθιά της ώστε να κλειστεί αποτελεσματικά ο σωλήνας σε «διπλό-σάκο». Δίνονται στον ασθενή χαρτομάντιλα για να σκουπίσει τα μάτια και τη μύτη και υποβοηθάται με τη στοματική υγιεινή. Παρέχεται μια καθαρή ρόμπα ή σεντόνια, όπως κρίνεται απαραίτητο. Ο ασθενής συνεχίζει να παρακολουθείται για δυσμενείς επιδράσεις από το τοξικό υλικό. Ο σωλήνας και η αναρρόφηση διατηρούνται όπως κρίνεται απαραίτητο, καταγράφεται η παροχέτευση, παρέχονται μέτρα ανακούφισης (αναισθητικά σπρέι για το λαιμό) και ο ασθενής εκτιμάται για επιπλοκές.

Aliases (separate with |): gastric|lavage|γαστρική|έκπλυση
γαστρικό έλκος

Έλκος του γαστρικού βλεννογόνου.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Κοινά αίτια είναι τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, η χρήση αλκοόλ ή καπνού και η λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

Aliases (separate with |): gastric ulcer
γαστρικό υγρό

Η έκκριση των γαστρικών αδένων του στομάχου. Πρόκειται για λεπτόρρευστο, άχρωμο υγρό, επί το πλείστον υδατοειδές, που περιέχει βλέννη, τον ενδογενή παράγοντα, υδροχλωρικό οξύ, το ένζυμο πεψίνη και το ένζυμο λιπάση. Το pH είναι, 1 - 2, ισχυρά όξινο, καταστρέφει παθογόνους μικροοργανισμούς και μετατρέπει το πεψινογόνο σε ενεργό πεψίνη. Η πεψίνη ξεκινά την πέψη των πρωτεϊνών. Η γαστρική λιπάση έχει μικρή επίδραση στα μη γαλακτωματοποιημένα λίπη. Το μεγαλύτερο μέρος της πέψης των λιπών πραγματοποιείται στο λεπτό έντερο. Το ποσό του εκκρινόμενου γαστρικού υγρού μέσα στο 24ωρο εξαρτάται από την ποσότητα της προσλαμβανομένης τροφής.

Aliases (separate with |): Γαστρικό υγρό
γαστρικός καρκίνος

Αδενοκαρκίνωμα του στομάχου. Το 50% έως 60% όλων των καρκινωμάτων του στομάχου αναπτύσσονται στην περιοχή του πυλωρού. Το 20% αναπτύσσεται κατά μήκος του ελάσσονος τόξου· τα υπόλοιπα εντοπίζονται στον πυθμένα, κυρίως κατά μήκος του μείζονος τόξου. Αν και ο καρκίνος αυτός είναι συχνός σε όλον τον κόσμο μεταξύ των διαφόρων φυλών, η επίπτωση του γαστρικού καρκίνου εμφανίζει ανεξήγητη γεωγραφική, πολιτισμική και φυλετική διαφοροποίηση, με τη μέγιστη επίπτωση στους άνδρες άνω των 40 ετών και με υψηλή θνησιμότητα στην Ιαπωνία, στην Ισλανδία, στη Χιλή και στην Αυστρία. Από τη δεκαετία του 1930 έως τη δεκαετία του 1990, η επίπτωση του γαστρικού καρκίνου μειώθηκε από περίπου 38 περιπτώσεις ανά 100.000 άτομα σε 6 περιπτώσεις ανά 100.000. Το 2004, η Αμερικανική Εταιρεία για τον Καρκίνο εκτιμούσε ότι θα υπήρχαν 22.710 νέες περιπτώσεις γαστρικού καρκίνου και 11780 θάνατοι από τη νόσο. Η πρόγνωση για συγκεκριμένο ασθενή εξαρτάται από το στάδιο της νόσου κατά το χρόνο της διάγνωσης, αλλά συνολικά το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης είναι περίπου 15%.

ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ: Αν και η αιτιολογία του γαστρικού καρκίνου είναι άγνωστη, έχει βρεθεί ότι ορισμένοι προδιαθεσικοί παράγοντες, όπως η γαστρίτιδα με γαστρική ατροφία, αυξάνουν τον κίνδυνο. Έχουν ενοχοποιηθεί επίσης και γενετικοί παράγοντες. Τα άτομα της ομάδας αίματος Α εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο κατά 10% και η νόσος παρατηρείται συχνότερα σε άτομο με οικογενειακό ιστορικό της νόσου. Το Helicobacter pylori έχει επίσης ενοχοποιηθεί στην παθογένεση της νόσου.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ: Ο υποσιτισμός οφείλεται στη μειωμένη σίτιση, στις μεταβολικές απαιτήσεις του αναπτυσσόμενου όγκου ή σε απόφραξη της γαστρεντερικής οδού. Σιδηροπενική αναιμία εκδηλώνεται, όταν ο όγκος προκαλεί εξέλκωση και αιμορραγία. Ο όγκος είναι δυνατό να επηρεάσει την παραγωγή του ενδογενούς παράγοντα που είναι απαραίτητος για την απορρόφηση της βιταμίνης Β12, με αποτέλεσμα την εκδήλωση κακοήθους αναιμίας. Καθώς ο όγκος μεθίσταται σε άλλες δομές, είναι δυνατό να συμβούν άλλες συνοδές επιπλοκές.

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Στα πρώιμα στάδια, ο ασθενής μπορεί να εκδηλώνει πόνο στη ράχη, στο επιγάστριο ή οπισθοστερνικά που ανακουφίζεται με κοινά αναλγητικά· ωστόσο, το σύμπτωμα αυτό μπορεί να μην αναφέρεται λόγω αδυναμίας αξιολόγησης της σπουδαιότητάς του. Ο ασθενής τυπικά αναφέρει ένα ασαφές αίσθημα πλήρωσης, βάρους και μετρίου βαθμού κοιλιακής διάτασης μετά τα γεύματα. Ανάλογα με την ανάπτυξη του όγκου, ο ασθενής μπορεί να αναφέρει απώλεια βάρους, λόγω διαταραχών της όρεξης· ναυτία· και εμέτους. Καφεοειδείς έμετοι παρατηρούνται, όταν ο όγκος εντοπίζεται στο καρδιακό στόμιο. Η αδυναμία και η καταβολή αποτελούν συνήθη ενοχλήματα. Αν ο όγκος εντοπίζεται στο εγγύς τμήμα του στομάχου, ο ασθενής μπορεί να εκδηλώνει δυσφαγία. Η ψηλάφηση της κοιλίας μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία μάζας, ενώ συχνά ψηλαφώνται διογκωμένοι λεμφαδένες, ειδικά στον υπερκλείδιο βόθρο και στη μασχαλιαία χώρα. Η παρουσία άλλων συνοδών ευρημάτων εξαρτάται από την έκταση της νόσου και την εντόπιση των μεταστάσεων.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ: Ο γαστρικός καρκίνος διαγιγνώσκεται με γαστροσκόπηση σε συνδυασμό με βιοψία. Η ακτινοσκόπηση της ανώτερης πεπτικής οδού μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία όγκου. Οι εξετάσεις που αποκλείουν ειδικές μεταστατικές εστίες περιλαμβάνουν την υπολογιστική τομογραφία, την ακτινογραφία θώρακα, το σπινθηρογράφημα ήπατος και οστών και τη βιοψία ήπατος.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η χειρουργική εκτομή του όγκου αποτελεί συχνά τη θεραπεία εκλογής. Η εκτομή της βλάβης με σαφή όρια είναι εφικτή σε αναλογία μεγαλύτερη από το ένα τρίτο των περιπτώσεων. Ακόμα και στους ασθενείς με ανεγχείρητη νόσο, η εκτομή του όγκου ανακουφίζει τα συμπτώματα και βελτιώνει τα δυνητικά οφέλη της χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας που συνήθως ακολουθούν την επέμβαση. Η φύση και η έκταση της βλάβης καθορίζουν τον τύπο της επέμβασης. Οι χειρουργικές τεχνικές περιλαμβάνουν τη γαστροδωδεκαδακτυλοστομία, τη γαστρονηστιδοστομία, την υφολική γαστρεκτομή και την ολική γαστρεκτομή. Αν υπάρχουν μεταστάσεις, μπορεί να απαιτηθεί εκτομή του επιπλόου και του σπληνός. Η χημειοθεραπεία των όγκων του πεπτικού συστήματος συμβάλλει στον έλεγχο των σημείων και των συμπτωμάτων και παρατείνει την επιβίωση. Τα αδενοκαρκινώματα του στομάχου ανταποκρίνονται σε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της φθοριοουρακίλης, της καρμουστίνης, της δοξορουβικίνης και της μιτομυκίνης. Τα αντισπασμωδικά και αντιόξινα φάρμακα ανακουφίζουν τα γαστρεντερικά ενοχλήματα. Τα αντιεμετικά περιορίζουν τη ναυτία που επιτείνεται, καθώς μεγαλώνει ο όγκος. Στα προχωρημένα στάδια της νόσου, μπορεί να απαιτηθεί η χρήση κατασταλτικών και ηρεμιστικών φαρμάκων για τον έλεγχο του υπερβολικού άγχους. Τα οπιοειδή αναλγητικά ανακουφίζουν τον ισχυρό και διαρκή πόνο. Σε ανεγχείρητο ή μερικώς χειρουργήσιμο όγκο, η ακτινοθεραπεία είναι αποτελεσματική, αν συνδυαστεί με χημειοθεραπεία. Ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει τη θεραπεία αυτή με κενό στόμαχο. Δε θα πρέπει να χορηγείται προεγχειρητικά, επειδή επιδρά βλαπτικά στα σπλάγχνα και αναστέλλει την επούλωση.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ελέγχεται η διαιτητική πρόσληψη και ο ασθενής ζυγίζεται περιοδικά. Αν δεν έχει ήδη πραγματοποιηθεί, ο ιατρός ξεκινά ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο με διαδοχικές εξετάσεις σύμφωνα με τις ενδείξεις. Ο ασθενής προετοιμάζεται σωματικά και ψυχικά για το χειρουργείο ή άλλη θεραπεία (ακτινοθεραπεία), όταν απαιτείται. Κατά την πορεία της νόσου, χορηγείται δίαιτα υψηλής πρωτεϊνικής και θερμιδικής αξίας για την αποφυγή της απώλειας βάρους ή την ανάκτησή του και για την πρόληψη του υποσιτισμού και της αναιμίας. Η δίαιτα αυτή ενισχύει την ανοχή του ασθενή στο χειρουργείο, στη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία· προάγει την επούλωση του τραύματος· και παρέχει επαρκή ποσότητα πρωτεϊνών, υγρών και καλίου για τη σύνθεση του γλυκογόνου και των πρωτεϊνών του οργανισμού. Συνιστώνται συχνά και μικρά γεύματα και περιλαμβάνονται τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, αν ο ασθενής εμφανίζει σιδηροπενία. Τα συμπληρώματα διατροφής χορηγούνται σύμφωνα με τη συνταγογράφηση. Για τη διέγερση της μειωμένης όρεξης, μπορεί να χορηγηθούν αντικαταθλιπτικά σκευάσματα. Η παρεντερική διατροφή χορηγείται σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες. Αντιόξινα φάρμακα χορηγούνται για την υποχώρηση του αισθήματος καύσου και της γαστρικής οξύτητας, ενώ χορηγείται κάποιος ανταγωνιστής των ισταμινικών υποδοχέων τύπου 2, όπως σιμετιδίνη ή φαμοτιδίνη με σκοπό τη μείωση της γαστρικής έκκρισης. Χορηγούνται επίσης οπιοειδή αναλγητικά. Ο ασθενής ενημερώνεται σχετικά με τη χρήση όλων των φαρμάκων. Οι επιπλοκές της ακτινοθεραπείας περιλαμβάνουν ναυτία, εμέτους, αλωπεκία, κακουχία και διάρροια. Οι επιπλοκές της χημειοθεραπείας περιλαμβάνουν λοιμώξεις, ναυτία, εμέτους, εξελκώσεις της στοματικής κοιλότητας και αλωπεκία. Κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας ή της χημειοθεραπείας, ενθαρρύνεται η πρόσληψη τροφής από το στόμα για την υποχώρηση ορισμένων ανεπιθύμητων ενεργειών· χορηγούνται χυμοί μαλακών φρούτων, πιπερόριζας ή άλλα υγρά και αντιεμετικά φάρμακα για τον έλεγχο της ναυτίας και των εμέτων· παρέχονται επίσης ανακουφιστικά μέτρα και ψυχολογική υποστήριξη, εφόσον απαιτούνται. Ο ασθενής συμβουλεύεται να αναφέρει τις επίμονες ανεπιθύμητες ενέργειες. Ο ασθενής ενθαρρύνεται να ακολουθήσει έναν κατά το δυνατό φυσιολογικό τρόπο ζωής μετά την ανάρρωση από το χειρουργείο και κατά την ακτινοθεραπεία και τη χημειοθεραπεία. Θα πρέπει να αποφεύγει δραστηριότητες που προκαλούν υπερβολική κόπωση (τουλάχιστον προσωρινά) και να αναπαύεται. Ο ασθενής θα πρέπει να αποφεύγει τα πλήθη και τις επαφές με άτομα με γνωστές λοιμώξεις.

Aliases (separate with |): Γαστρικός καρκίνος
γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Συχνή κατάσταση κατά την οποία τα οξέα του στομάχου παλινδρομούν προς τον οισοφάγο, προκαλώντας δυσφορία και σε ορισμένες περιπτώσεις καταστροφή του οισοφαγικού επιθηλίου. Η κατάσταση αυτή θεωρείται ότι προσβάλλει τους μισούς σχεδόν ανθρώπους τουλάχιστον μια φορά το μήνα

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση συμβαίνει, όταν ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας αποτυγχάνει να παρεμποδίσει την είσοδο του στομαχικού οξέος στον οισοφάγο

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν αίσθημα καύσου, δυσπεψία και θωρακικό άλγος μη καρδιακής αιτιολογίας. Οι ασθενείς περιστασιακά εμφανίζουν άσθμα, βήχα, βράγχος φωνής ή δυσκαταποσία

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν τα γεύματα αργά το βράδυ ή για αρκετές ώρες πριν την κατάκλιση. Η ανύψωση του προσκέφαλου της κλίνης μπορεί να βοηθήσει σε ορισμένες περιπτώσεις. Όλοι οι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν τροφές και ροφήματα που επιδεινώνουν τη νόσο (αλκοόλ, καφεΐνη, σοκολάτα, μέντα, πικάντικα φαγητά). Πολλοί ασθενείς ωφελούνται από τη χρήση αντιόξινων ή ανταγωνιστών των υποδοχέων τύπου 2 της ισταμίνης, όπως η ρανιτιδίνη. Όσοι δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες αυτές αντιμετωπίζονται συνήθως με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων. Σχετικά ασυνήθεις επιπλοκές της νόσου είναι ο οισοφάγος Barrett και ο καρκίνος του οισοφάγου

Aliases (separate with |): disease|gastroesophageal|reflux|Γαστροοισοφαγική|παλινδρόμηση
γήρανση
  1. Μεγαλώνω ηλικιακά. Οι περισσότεροι αποδίδουν σε αυτόν τον όρο την έννοια της ωρίμανσης και των σωματικών αλλαγών που συμβαίνουν στα συστήματα των οργάνων μετά την ηλικία των 30. Οι φυσιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν με την πάροδο των ετών (μείωση των νευροδιαβιβαστών, επιβάρυνση του κυκλοφορικού, μείωση της αισθητικής οξύτητας και της αντίληψης) επηρεάζουν τον εγκέφαλο. Αυτές οι αλλαγές δεν σηματοδοτούν και μια απώλεια στις γνωσιακές λειτουργίες. υπάρχουν ευρήματα που συνηγορούν υπέρ της επιμήκυνσης του χρόνου αντίδρασης και της επεξεργασίας των πληροφοριών, αλλά βασικά η λειτουργικότητα και η ευφυΐα παραμένουν άθικτες και επαρκείς. Τα συναισθηματικά τραύματα και οι πολλαπλές απώλειες που παρατηρούνται στις μεγαλύτερες ηλικίες συχνά οδηγούν σε περιορισμό της έκθεσης στους κινδύνους της ζωής, οδηγώντας πολλούς θεραπευτές στην εσφαλμένη διάγνωση του γνωσιακού ελλείμματος. Το άγχος των απαιτητικών καταστάσεων συχνά συμβάλλει στην κατάληξη σε μια κατάσταση που μοιάζει με οργανική διαταραχή. Είναι σημαντικό να γίνει μια εκτίμηση από μια ομάδα ειδικών για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση κάθε διαταραχής που αφορά στους ηλικιωμένους.
  2. Ωρίμανση.
  3. Οποιαδήποτε σωματική, κυτταρική ή βιοχημική αλλαγή που συμβαίνει με την πάροδο του χρόνου, και όχι λόγω κάποιας βλάβης ή νοσήματος.
Aliases (separate with |): Γήρανση
γιγαντοκύτταρο
  1. Ενεργό, πολυπύρηνο φαγοκύτταρο, δημιουργημένο από διάφορα μεμονωμένα μακροφάγα, τα οποία έχουν συγχωνευθεί γύρω από ένα μεγάλο παθογόνο, ή μια ουσία ανθεκτική στην καταστροφή, όπως μια ακίδα, ή ένα χειρουργικό ράμμα.

  2. Οποιοδήποτε μεγάλο κύτταρο που περιέχει έναν, ή πολλούς πυρήνες.

Aliases (separate with |): Γιγαντοκύτταρο
γλαύκωμα

Ομάδα παθήσεων του οφθαλμού που χαρακτηρίζονται από αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση που καταλήγει σε ατροφία του οπτικού νεύρου και πιθανώς σε τύφλωση. Το γλαύκωμα είναι η τρίτη συχνότερη αιτία έκπτωσης της όρασης και τύφλωσης στις Η.Π.Α. Ο καταρράκτης και η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας λόγω γήρατος αποτελούν τις δύο κύριες αιτίες. Εκτιμάται ότι περίπου 15 εκατομμύρια κάτοικοι των Η.Π.Α. πάσχουν από γλαύκωμα· από αυτούς 150000 εμφανίζουν αμφοτερόπλευρη τύφλωση. Οι τρεις κύριες κατηγορίες του γλαυκώματος είναι το (οξύ) γλαύκωμα κλειστής γωνίας, το οποίο αφορά άτομα των οποίων οι οφθαλμοί προδιαθέτουν ανατομικά για την εκδήλωση της πάθησης· το (χρόνιο) γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, στο οποίο η γωνία που επιτρέπει την αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού του οφθαλμού φαίνεται φυσιολογική, αλλά είναι λειτουργικά ανεπαρκής· και το συγγενές γλαύκωμα, στο οποίο η ενδοφθάλμια πίεση είναι αυξημένη για άγνωστο λόγο. Η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση προκαλεί διόγκωση του οφθαλμικού βολβού· κατάσταση γνωστή ως βούφθαλμος. Η οξεία μορφή του γλαυκώματος συχνά συνοδεύεται από οξύ άλγος. Η χρόνια μορφή χαρακτηρίζεται από ύπουλη έναρξη. Η αρχική οπτική διαταραχή συνίσταται στην απώλεια της όρασης στη μέση-περιφερική περιοχή του οπτικού πεδίου. Η απώλεια της κεντρικής οπτικής οξύτητας επέρχεται αργότερα κατά την εξέλιξη της νόσου.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Το γλαύκωμα προκαλείται όταν το υδατοειδές υγρό αποχετεύεται με ιδιαίτερα αργό ρυθμό από τον οφθαλμό και δεν μπορεί να ακολουθήσει το ρυθμό παραγωγής του στον πρόσθιο θάλαμο. Για το λόγο αυτό, η στένωση ή η απόφραξη της γωνίας διήθησης, που σχετίζεται με την αποχέτευσή του υγρού μέσω του πόρου του Schlemm, προκαλεί συσσώρευση του ενδοφθάλμιου υγρού, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Το γλαύκωμα μπορεί να αναπτυχθεί παρ' όλα αυτά, ακόμη και αν η γωνία αποχέτευσης είναι φυσιολογική και ο πόρος του Schlemm φαίνεται λειτουργικός· το αίτιο αυτού του τύπου γλαυκώματος είναι άγνωστο.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Το γλαύκωμα μπορεί να μην προκαλεί συμπτώματα. Διαγιγνώσκεται έπειτα από μετρήσεις αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης (ΙΟΡ), η οποία συχνά υπολογίζεται από την αντιστοίχιση των τιμών που λαμβάνονται προς τις μεταβολές του πάχους του κερατοειδούς (όπως μετρώνται με ένα παχύμετρο ή με τομογραφία οπτικής συνοχής). Η φυσιολογική τονομετρία καταγράφει τιμές από 13 έως 22. Είναι δυνατό να παρατηρηθούν επίσης συχνή αλλαγή των γυαλιών οράσεως, θάμβος οράσεως, ήπια κεφαλαλγία και μειωμένη προσαρμογή στο σκοτάδι. Ο κανόνας για τον προσδιορισμό της απώλειας της όρασης στο γλαύκωμα είναι ο έλεγχος των οπτικών πεδίων. Το γλαύκωμα ανοικτής γωνίας προκαλεί ήπιο άλγος στους οφθαλμούς, απώλεια της περιφερικής όρασης, άλω γύρω από τα φώτα και μειωμένη οπτική οξύτητα (ειδικά τη νύκτα) που δε διορθώνεται με φακούς. Το οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας (επείγουσα κατάσταση στην οφθαλμολογία) προκαλεί διαξιφιστικό μονόπλευρο άλγος και πίεση, θάμβος οράσεως, μείωση οπτικής οξύτητας, άλω γύρω από τα φώτα, διπλωπία, δακρύρροια, ναυτία και έμετο λόγω αυξημένης ΙΟΡ. Οι οφθαλμοί μπορεί να εμφανίζουν ετερόπλευρη ένεση στην περιφέρεια του κερατοειδούς, οίδημα επιπεφυκότων, θόλωση του κερατοειδούς και μετρίου βαθμού διαστολή της κόρης η οποία δεν αντιδρά στο φως.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η μη χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει παράγοντες που προκαλούν μύση (εσερίνη, πιλοκαρπίνη), μαλεϊκή τιμολόλη, μαννιτόλη ενδοφλεβίως και ακεταζολαμίδη παρεντερικώς. Πειραματικές έρευνες έχουν δείξει ότι η μαριχουάνα ανακουφίζει από τα συμπτώματα στο σοβαρό γλαύκωμα. Θα πρέπει επίσης να ελέγχονται παθήσεις που σχετίζονται με το γλαύκωμα, όπως ο διαβήτης. Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει παρακέντηση του κερατοειδούς, ιριδεκτομή (ευρεία περιφερική), κυκλοδιάλυση, πρόσθια σκληροτομή, σκληροτομή με έγκλειση της ίριδας, όπως ιριδόταση ή ιριδέγκλειση· σκληρεκτομή.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το οξύ γλαύκωμα μπορεί να προκληθεί σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας, αν διασταλούν οι κόρες. Σε ασθενείς με γλαύκωμα, χορηγούνται μυδριατικά μόνο μετά από χειρουργική τομή στον σκληροκερατοειδικό ηθμό και μόνο στον οφθαλμό στον οποίο έγινε η επέμβαση, γιατί μπορεί να προκαλέσει οξεία κατάσταση σε έναν οφθαλμό που έχει ήδη εξισορροπήσει την αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση (ΙΟΡ).

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι επαγγελματίες της υγείας θα πρέπει να πλένουν σχολαστικά τα χέρια τους, πριν αγγίξουν τον οφθαλμό του ασθενή. Χορηγείται τοπική και συστηματική φαρμακευτική αγωγή η οποία αξιολογείται. Ο ασθενής πρέπει να είναι προετοιμασμένος σωματικά και ψυχολογικά για τις διαγνωστικές εξετάσεις και για το ενδεχόμενο χειρουργείου, εφόσον αυτό ενδείκνυται. Αν ο ασθενής υποστεί εκτομή του σκληροκερατοειδικού ηθμού, χορηγούνται κυκλοπληγικά φάρμακα προκειμένου να χαλαρώσει ο ακτινωτός μυς και να μειωθεί η δράση της ίριδας.

Μετά από κάθε χειρουργική επέμβαση, ο οφθαλμός καλύπτεται για να προστατευθεί και ο ασθενής τοποθετείται σε θέση με την κεφαλή ελαφρώς ανυψωμένη, ενώ γενικότερα λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα ανάλογα με το επίπεδο των αισθητηριακών μεταβολών που εμφανίζει ο ασθενής. Οι ασθενείς με γλαύκωμα πρέπει να γνωρίζουν ότι η πάθηση μπορεί να ελεγχθεί, όχι όμως να ιαθεί. Η κόπωση, οι συναισθηματικές εξάρσεις, η υπερβολική κατανάλωση υγρών και η χρήση αντισταμινικών μπορεί να αυξήσουν την ΙΟΡ. Συμπτώματα και σημεία όπως διαταραχές του οπτικού πεδίου ή οφθαλμικό άλγος πρέπει να αναφέρονται χωρίς καθυστέρηση. Ο ασθενής και η οικογένειά του εκπαιδεύονται στις σωστές τεχνικές, όσον αφορά στην υγιεινή των χεριών και τη χορήγηση οφθαλμικών σταγόνων στην αναγνώριση της σημασίας της συμμόρφωσης του ασθενή στην αγωγή· στην ανάγκη συστηματικής παρακολούθησης από οφθαλμίατρο· και στην αναφορά κάθε ανεπιθύμητης ενέργειας. Πρέπει να υπάρχει πληροφόρηση του ασθενή και της οικογένειάς του. Γίνεται επίσης αναφορά σε τοπικούς οργανισμούς και ομάδες υποστήριξης. Η δημόσια εκπαίδευση αποσκοπεί στην ενθάρρυνση του προσυμπτωματικού ελέγχου, ώστε να επιτυγχάνεται η πρώιμη διάγνωση της πάθησης. Πρέπει επιπλέον να είναι διαθέσιμες γραπτές πληροφορίες για τη διάγνωση και τον έλεγχο του γλαυκώματος.

Aliases (separate with |): Γλαύκωμα
γλυκαιμικός δείκτης

Μία αναλογία που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ικανότητα μίας τροφής να αυξάνει το σάκχαρο του αίματος συγκρινόμενη με την κατανάλωση είτε γλυκόζης είτε λευκού ψωμιού ως πρότυπο. Τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη έχουν αποτέλεσμα αργή άνοδο και χαμηλότερη μέγιστη αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος σε σχέση με τροφές που έχουν υψηλό γλυκαιμικό δείκτη. Η κατανάλωση τροφών με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη μπορεί να συνεισφέρει στην ρύθμιση των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη. Μία άλλη χρήση του δείκτη είναι για την επιλογή τροφών που αυξάνουν τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος, π.χ. μετά από έντονη άσκηση.

Aliases (separate with |): Γλυκαιμικός δείκτης
γλυκερίνη

Mια τριυδρική αλκοόλη, τριυδροξυπροπάνιο, που βρίσκεται ως χημική ένωση σε όλα τα λιπίδια. Είναι ένα κολλώδες, άχρωμο υγρό, διαλυτό στο νερό και στην αλκοόλη σε κάθε αναλογία. Παρασκευάζεται στο εμπόριο από την υδρόλυση των λιπών, ειδ. κατά τη διάρκεια της παρασκευής σαπουνιού, και χρησιμοποιείται ευρέως ως διαλύτης, συντηρητική ουσία και μαλακτική ουσία σε διάφορες παθήσεις του δέρματος. Όταν χορηγηθεί από το στόμα, ελαττώνει την ενδοκράνια πίεση και προεγχειρητικά την ενδοφθάλμια πίεση στο γλαύκωμα.

Aliases (separate with |): Γλυκερίνη
γλυκογονίαση

Οποιαδήποτε από τις σοβαρές κληρονομικές παθήσεις που χαρακτηρίζονται από παθολογική αποθήκευση και συσσώρευση γλυκογόνου στους ιστούς, ειδικά στο ήπαρ. Οι παθήσεις αυτές ομαδοποιούνται σε διαφόρους τύπους ανάλογα με την ανεπάρκεια του υπεύθυνου ενζύμου.

Aliases (separate with |): glycogen storage disease|Γλυκογονίαση
γλυκογόνο

Ένας πολυσακχαρίτης, (C6H10O5)n, η κοινή ονομασία του οποίου είναι ζωικό άμυλο, που αποτελεί την αποθηκευτική μορφή της γλυκόζης στο ήπαρ και στους μυς. Ο σχηματισμός του γλυκογόνου από πηγές υδατανθράκων ονομάζεται γλυκογένεση· από μη υδατανθρακικές πηγές γλυκονεογένεση. Η μετατροπή του γλυκογόνου σε γλυκόζη ονομάζεται γλυκογονόλυση.

Το γλυκογόνο είναι η μορφή στην οποία η περίσσεια υδατανθράκων αποθηκεύεται στο ήπαρ και στους μυς· οι ορμόνες ινσουλίνη και κορτιζόλη διευκολύνουν τη διαδικασία αυτή. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης αίματος ελαττώνονται, το ήπαρ μετατρέπει το γλυκογόνο σε γλυκόζη· αυτή η διαδικασία διευκολύνεται από την ορμόνη γλυκαγόνη ή σε καταστάσεις στρες από την επινεφρίνη. Στα κύτταρα, η γλυκόζη υφίσταται οξείδωση προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενέργειας με τη μορφή ΑΤΡ και θερμότητας. Στα μυϊκά κύτταρα σε αναερόβιες συνθήκες, η γλυκόζη μεταβολίζεται μόνο σε γαλακτικό οξύ και απαιτείται οξυγόνο για τη μετατροπή του γαλακτικού οξέος πάλι σε γλυκόζη, κυρίως στο ήπαρ.

Aliases (separate with |): Γλυκογόνο
γλυκόζη

Ένα απλό σάκχαρο ή μονοσακχαρίτης, C6H12O6, το οποίο αποτελεί το τελικό προϊόν του καταβολισμού των υδατανθράκων. Το δεξιόστροφο ισομερές του (D-γλυκόζη) αποτελεί μια από τις κυριότερες πηγές ενέργειας για τους ζωντανούς οργανισμούς. Η γλυκόζη βρίσκεται φυσιολογικά στα φρούτα καθώς και σε άλλα φυτά. Επίσης σχηματίζεται κατά την πέψη, από την υδρόλυση των δισακχαριτών και των πολυσακχαριτών. Μετά την απορρόφηση από το λεπτό έντερο, η πυλαία φλέβα μεταφέρει τη γλυκόζη στο ήπαρ, στο οποίο μπορεί να αποθηκευθεί ως γλυκογόνο, μια μορφή πολυσακχαρίτη. Η γλυκόζη, στο εσωτερικό των κυττάρων, χρησιμοποιείται για τη σύνθεση των πεντοζών, ριβόζης και δεοξυριβόζης, για το RNA και το DNA αντίστοιχα.

Σε υγιή άτομα, τα φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης αίματος κυμαίνονται από 70 έως 110 mg/dl. Χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης αίματος (υπογλυκαιμία) μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, άγχος, ή άλλες νευρολογικές διαταραχές. Υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης αίματος (υπεργλυκαιμία) μπορεί να οδηγήσει σε γλυκοζυλίωση των ιστών του σώματος. Η υπεργλυκαιμία είναι χαρακτηριστική του σακχαρώδη διαβήτη (ο οποίος διαγιγνώσκεται όταν το σάκχαρο νηστείας του ασθενή υπερβαίνει τα 126 mg/dl) η υπογλυκαιμία μπορεί να προκληθεί από ασιτία, από τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη ή, σπάνια, από όγκους του παγκρέατος που εκκρίνουν ινσουλίνη.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΓΛΥΚΟΖΗΣ: Στο εσωτερικό των περισσότερων κυττάρων, η γλυκόζη είναι η κύρια πηγή ενέργειας και οξειδώνεται κατά την κυτταρική αναπνοή σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό, με στόχο την παραγωγή ενέργειας με τη μορφή της τριφωσφορικής αδενοσίνης (ΑΤΡ). Τα στάδια της κυτταρικής αναπνοής είναι η γλυκόλυση, η οποία χρησιμοποιεί ένζυμα του κυτταροπλάσματος, καθώς και ο κύκλος του Krebs και το σύστημα μεταφοράς του κυτοχρώματος, διαδικασίες που συμβαίνουν στα μιτοχόνδρια. Η ινσουλίνη επιτρέπει στα κύτταρα να εισαγάγουν γλυκόζη για να τη χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας. Η περίσσεια της γλυκόζης μπορεί να μετατραπεί σε γλυκογόνο και να αποθηκευθεί στο ήπαρ και στους μυς· η ινσουλίνη και η κορτιζόλη διευκολύνουν τη διαδικασία αυτή. Η ορμόνη γλυκαγόνη (και η επινεφρίνη σε καταστάσεις στρες) διεγείρει το ήπαρ ώστε να μετατρέψει το γλυκογόνο εκ νέου σε γλυκόζη, όταν τα επίπεδα γλυκόζης αίματος ελαττώνονται. Περαιτέρω περίσσεια γλυκόζης μετατρέπεται σε λίπος και αποθηκεύεται στο λιπώδη ιστό. Όταν τα επίπεδα γλυκόζης είναι κατώτερα του φυσιολογικού, τα αποθηκευμένα λίπη μεταβολίζονται. Ο ατελής μεταβολισμός των λιπών οδηγεί στο σχηματισμό κετονικών σωμάτων, ένα ακόμη σύμπτωμα του διαβήτη. Η γλυκόζη αίματος εξασφαλίζει τη διατήρηση των πρωτεϊνών. Ο νευρικός ιστός ειδικά εξαρτάται από τη γλυκόζη ως πηγή ενέργειας, αφού ο εγκέφαλος είναι ικανός να οξειδώνει άμεσα τη γλυκόζη.

Aliases (separate with |): Γλυκόζη
γλυκόλη

Oποιαδήποτε από τις διυδρικές αλκοόλες που σχετίζονται με την αιθυλική αλκοόλη, C2H6O2.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι γλυκόλες, συμπεριλαμβανομένων της αιθυλενικής και προπυλενικής γλυκόλης, ανευρίσκονται σε πολλά αντιψυκτικά διαλύματα, διαλύτες, απορρυπαντικά και βερνίκια και η λήψη τους αποτελεί συχνό αίτιο τυχαίας δηλητηρίασης στις Η.Π.Α. Ο ασθενής με δηλητηρίαση πρέπει να αντιμετωπίζεται με πλύση του στομάχου, ώστε να μειωθεί η πρόσληψη της χημικής ουσίας. Χορηγείται διττανθρακικό νάτριο, αν προκληθεί μεταβολική οξέωση. Οι επιληπτικές κρίσεις, η εγκεφαλική βλάβη, η οφθαλμική βλάβη και η νεφρική ανεπάρκεια αποτελούν κοινές επιπλοκές από έκθεση στις ουσίες αυτές. Η υποστήριξη του ασθενή συχνά περιλαμβάνει παρεντερική χορήγηση θειαμίνης και άλλων βιταμινών, καθώς και αναστολείς της αλκοολικής αφυδρογονάσης.

Aliases (separate with |): Γλυκόλη
γλυκοσίδη

Μια ουσία που προέρχεται από τα φυτά και κατά την υδρόλυση της αποδίδει ένα σάκχαρο και ένα ή περισσότερα πρόσθετα προϊόντα. Οι γλυκοσίδες ανάλογα με το σάκχαρο που περιέχουν, ονομάζονται γλυκοσίδια ή γαλακτοσίδια. Η δακτυλίτιδα είναι μια ευρέως χρησιμοποιούμενη καρδιακή γλυκοσίδη.

Aliases (separate with |): Γλυκοσίδη
γλώσσα

Το ελεύθερο κινητό μυώδες όργανο επί του εδάφους του στόματος και μερικώς του φάρυγγα. Είναι το όργανο της γεύσης και συμβάλλει επίσης στην μάσηση, κατάποση, και ομιλία.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ: Η γλώσσα αποτελείται από ένα σώμα και ρίζα και προσδένεται με μύες στο υοειδές οστό στο κάτω μέρος, στην κάτω γνάθο έμπροσθεν, στην βελονοειδή απόφυση όπισθεν, και στην υπερώα στο πάνω μέρος, και με βλεννώδη μεμβράνη στο έδαφος του στόματος, στα πλευρικά τοιχώματα του φάρυγγα, και στην επιγλωττίδα. Μία διάμεση πτυχή (γλωσσικός χαλινός) συνδέει την γλώσσα με το έδαφος του στόματος. Η επιφάνεια της γλώσσας φέρει πολυάριθμες θηλές τριών τύπων: νηματοειδείς, μυκητοειδείς, και περιχαρακωμένες. Γευστικοί κάλυκες εμφανίζονται στις επιφάνειες πολλών θηλών, ειδικότερα των περιχαρακωμένων. Βλεννώδεις και ορώδεις αδένες (γλωσσικοί αδένες) παρατηρούνται με τους πόρους τους ανοικτούς στην επιφάνεια. Οι γλωσσικές αμυγδαλές είναι λεμφικός ιστός στην βάση της γλώσσας. Ένα διάμεσο ινώδες διάφραγμα διατρέχει ολόκληρο το μήκος της γλώσσας.

Αρτηρίες: Οι γλωσσικές, έσω γναθικές, και ανιούσες φαρυγγικές αρτηρίες παρέχουν αίμα στην γλώσσα. Μύες: Οι εξωγενείς μύες περιλαμβάνουν τους γενειογλωσσικούς, υπογλώσσιους, και βελονογλωσσικούς. Οι ενδογενείς μύες αποτελούνται από τέσσερις ομάδες: ανώτεροι, κατώτεροι, εγκάρσιοι και κάθετοι γλωσσικοί μύες. Τα υπογλώσσια νεύρα είναι κινητικά στην γλώσσα. Τα προσωπικά και γλωσσοφαρυγγικά νεύρα είναι αισθητικά για την γεύση. Νεύρα: Το γλωσσικό νεύρο (που περιέχει ίνες από τρίδυμα και προσωπικά νεύρα), γλωσσοφαρυγγικό, πνευμονογαστρικό, και υπογλώσσιο.

Aliases (separate with |): Γλώσσα
γναθοστομίαση

Μια μορφή σπλαχνικής λοίμωξης των ανθρώπινων ιστών από μεταναστευτικές προνύμφες που προκαλείται από το νηματοειδές παράσιτο του σκύλου και της γάτας, Gnathostoma spinigerum. Η πρόσληψη γίνεται με τη βρώση ακατάλληλα παρασκευασμένων ψαριών και πουλερικών που περιέχουν την προνύμφη. Το παράσιτο μεταναστεύει μέσω διαφόρων ιστών του σώματος και προκαλεί παροδική φλεγμονώδη αντίδραση με πιθανό σχηματισμό αποστήματος. Αν προσβληθεί και ο εγκέφαλος, μπορεί να αναπτυχθεί ηωσινοφιλική μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία. Οι ταξιδιώτες προς την Ασία θα πρέπει να αποφεύγουν τη βρώση ωμών ή ακατάλληλα μαγειρεμένων ψαριών και πουλερικών.

ΘΕΡΑΠΕIΑ: Η θεραπεία συνίσταται στη χειρουργική αφαίρεση των βλαβών και στη χορήγηση αλβενδαζόλης.

Aliases (separate with |): Γναθοστομίαση
γονιδιακή θεραπεία

Η θεραπεία που σκοπεύει στην διακοπή της καρκινικής διαδικασίας αντικαθιστώντας τα κατεστραμμένα γονίδια ή μπλοκάροντας την έκφρασή τους.

Aliases (separate with |): Γονιδιακή θεραπεία
γονίδιο

Η βασική μονάδα της κληρονομικότητας, αποτελούμενη από DNA, τον κώδικα για συγκεκριμένες πρωτεΐνες. Κάθε γονίδιο καταλαμβάνει συγκεκριμένη θέση σε ένα χρωμόσωμα. Τα γονίδια αποτελούν αυτοαναπαραγόμενες αλληλουχίες νουκλεοτιδίων του DNA, που υπόκεινται σε τυχαίες δομικές αλλαγές, τις μεταλλάξεις. Τα κληρονομικά χαρακτηριστικά ελέγχονται από ζεύγη γονιδίων στην ίδια θέση σε κάποιο ζεύγος χρωμοσωμάτων. Αυτά τα γονιδιακά ζεύγη, ή αλληλόμορφα, μπορεί να είναι και τα δύο επικρατή ή και τα δύο υπολειπόμενα, όσον αφορά στην έκφραση του συγκεκριμένου χαρακτηριστικού. Σε κάθε περίπτωση, το άτομο είναι ομόζυγο για το χαρακτηριστικό που ελέγχεται από αυτό το γονιδιακό ζεύγος. Αν το γονιδιακό ζεύγος αποτελείται από ένα επικρατές και ένα υπολειπόμενο γονίδιο, το άτομο είναι ετερόζυγο για το χαρακτηριστικό που ελέγχεται από αυτό το γονιδιακό ζεύγος.

Aliases (separate with |): Γονίδιο
γονίδιο Rh

Οποιοδήποτε από οκτώ αλληλόμορφα γονίδια, τα οποία είναι υπευθυνα για την ποικιλία των ομάδων αίματος Rh. Έχουν οριστεί ως R2, Rz, r, r-, r- και ry. Τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την ομάδα αίματος Rh αρνητικού (Rh-) συμβολίζονται με μικρό r. Με κεφαλαίο R συμβολίζονται εκείνα που είναι υπεύθυνα για την ομάδα αίματος Rh θετικού (Rh+).

Aliases (separate with |): Γονίδιο Rh
γονιμοποίηση
  1. Η διαδικασία που ξεκινάει με τη διείσδυση του σπερματοζωαρίου στο δευτερογενές ωοκύτταρο και ολοκληρώνεται με τη σύντηξη του αρσενικού και του θηλυκού προπυρήνα. Αυτό συνήθως συμβαίνει στην ευσταχιανή σάλπιγγα. Ζωντανά σπερματοζωάρια έχουν βρεθεί στη σάλπιγγα ακόμη και 48 ώρες μετά την τελευταία συνουσία. Αφού γονιμοποιηθεί το ωάριο και αποκατασταθεί ο διλποειδικός αριθμός χρωμοσωμάτων στο ζυγώτη, αρχίζει η κυτταρική διαίρεση. Η βλαστοκύστη, κατόπιν, εισέρχεται στη μήτρα, όπου μπορεί να εμφυτευθεί για συνεχιζόμενη θρέψη και ανάπτυξη.

  2. Στη βοτανική, η σύζευξη του αρσενικού και του θηλυκού γαμέτη. Στα ανώτερα φυτά όταν ο σωλήνας της γύρης εισέρχεται στο ωάριο, προκύπτουν δύο γαμέτες. Ο ένας συνδέεται με το ωάριο για να σχηματισθεί ο ζυγώτης, από τον οποίο αναπτύσσεται το έμβρυο· ο άλλος ενώνεται με δύο ενδοσπερμικούς πυρήνες για να σχηματισθεί ένα πρωτογενές ενδοσποριακό κύτταρο, από όπου αναπτύσσεται το ενδόσπερμα (αποθήκη τροφής).

Aliases (separate with |): Γονιμοποίηση
γονόρροια

Μια σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη που προκαλείται από τον gram-αρνητικό διπλόκοκκο Neisseria gonorrhoeae. Η πάθηση συχνά προκαλεί φλεγμονή της ουρήθρας, του προστάτη, του τραχήλου της μήτρας, των σαλπίγγων, του ορθού και/ή του φάρυγγα. Η αιματογενής λοίμωξη μπορεί να επεκταθεί στις αρθρώσεις και στο δέρμα, ενώ η συγγενώς μεταδιδόμενη λοίμωξη των οφθαλμών του νεογνού μπορεί να προκαλέσει νεογνική επιπεφυκίτιδα. Λοίμωξη πέριξ του ήπατος μπορεί να προκληθεί από περιτοναϊκή εξάπλωση της νόσου. Αν και τα άτομα των δύο φύλων με ουρογεννητική γονόρροια μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί, οι γυναίκες είναι λιγότερο πιθανό να εκδηλώσουν καύσο κατά την ούρηση, ουρηθρική έκκριση ή περινεϊκό άλγος, σε σχέση με τους άνδρες, στους οποίους τα συμπτώματα αυτά είναι παρόντα σε αναλογία 98%. Η ταυτόχρονη λοίμωξη από Chlamydia trachomatis είναι συχνή και στα δύο φύλα: έρευνες έχουν δείξει ταυτόχρονη λοίμωξη και των δύο φύλων σε ποσοστό έως και 30%. Αν και η σύφιλη σπάνια συνοδεύει τη γονοκοκκική λοίμωξη, οι ασθενείς με γονόρροια ελέγχονται για σύφιλη. Οι νέοι, σεξουαλικά ενεργοί έφηβοι των αστικών περιοχών διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης γονόρροιας. Το 2001 στις Η.Π.Α. αναφέρθηκαν 362000 περιπτώσεις γονόρροιας.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα ουρηθρικά συμπτώματα στους άνδρες περιλαμβάνουν τυπικά δυσουρία που συνοδεύεται από κίτρινη, βλεννοπυώδη βαλανική έκκριση. Επώδυνη σκλήρυνση του πέους μπορεί να παρατηρηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι γυναίκες μπορεί να εκδηλώνουν ουρηθρικό ή κολπικό έκκριμα, δυσουρία, συχνουρία, υπογαστρικό άλγος και ευαισθησία των βαρθολίνειων αδένων ή πυρετό, δυσπαρεύνια και άλλα συμπτώματα πυελικής φλεγμονής.

ΔIΑΓΝΩΣΗ: Στους άνδρες, η χρώση Gram του ουρηθρικού εκκρίματος είναι ιδιαίτερα ακριβής για τη διάγνωση της γονόρροιας· στους άνδρες και στις γυναίκες ουρηθρικά, τραχηλικά ή πρωκτικά δείγματα μπορούν να ενοφθαλμιστούν σε υλικό Thayer-Martin, στο οποίο αναπτύσσεται ειδικά ο γονόκοκκος. Ξεχωριστά δείγματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση λοίμωξης από γονόκοκκο και/ή Chlamydia.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ: Η εφαρμογή ασφαλών σεξουαλικών πρακτικών περιορίζει την εξάπλωση της γονόρροιας και μειώνει την επίπτωση της νόσου. Για την προφύλαξη των νεογνών από τη νόσο, χρησιμοποιείται μια λεπτή ταινία με αλοιφή ερυθρομυκίνης ή τετρακυκλίνης στο κόλπωμα του επιπεφυκότα κάθε οφθαλμού. Βλ.: opthalmia neonatorum

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η γονόρροια μπορεί να αντιμετωπιστεί με κεφαλοσπορίνες ή φθοριοκινολόνες, αν και τα βακτήρια έχουν αναπτύξει αντοχή σε πολλά από αυτά τα αντιβιοτικά. Τα νεότερα δεδομένα σχετικά με τη θεραπεία της γονόρροιας και άλλων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων διατίθενται στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.cdc.gov/std. Κατά τη διάρκεια της κύησης, οι γυναίκες πρέπει να αποφεύγουν τις κινολόνες, όπως επίσης και τις τετρακυκλίνες (οι οποίες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σύγχρονης λοίμωξης από χλαμύδια).

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Λαμβάνεται ιστορικό των αλλεργιών του ασθενή, ειδ. της ευαισθησίας σε αντιβιοτικά. Τηρούνται επίσης τα γενικά προληπτικά μέτρα. Τα αντιβιοτικά πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα με τις ιατρικές οδηγίες και να ολοκληρώνεται η πλήρης διάρκεια της θεραπείας. Τα ατμόλουτρα και τα θερμά υδατόλουτρα σε καθιστή θέση εφαρμόζονται σύμφωνα με τις οδηγίες. Ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει την επαφή με το έκκριμά του, ώστε να αποφεύγεται η μόλυνση των οφθαλμών. θα πρέπει επίσης να απέχει από τη σεξουαλική δραστηριότητα μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας, επειδή η λοίμωξη εξακολουθεί να υπάρχει και μπορεί να μεταδοθεί έως ότου αρνητικοποιηθούν οι καλλιέργειες. Αξιολογείται η ανταπόκριση του ασθενή στη θεραπεία και διδάσκεται η αναγνώριση και η αναφορά των παρενεργειών των φαρμάκων. Συζητείται η αναγκαιότητα του ελέγχου για άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, καθώς επίσης η πρόληψη μελλοντικών λοιμώξεων και η σημασία της συνεχούς παρακολούθησης. Όλα τα άτομα με τα οποία ο ασθενής είχε σεξουαλική επαφή πρέπει να εξετάζονται και να λαμβάνουν θεραπεία, ακόμα και αν η καλλιέργεια είναι αρνητική· οι περιστασιακές και οι γνωστές σεξουαλικές επαφές αναφέρονται στον τοπικό τομέα δημόσιας υγείας για την κατάλληλη παρακολούθηση.

Aliases (separate with |): Γονόρροια
γραμμές Langer

[Carl (Ritter von Edenberg) Langer, Αυστριακός ανατόμος, 1819-1887]. Η δομική διευθέτηση του ινώδους ιστού του δέρματος, δημιουργώντας τις φυσιολογικές γραμμοειδείς σχισμές, οι οποίες, αν και εντοπίζονται σε όλο το σώμα, εντοπίζονται οπτικά μόνο σε συγκεκριμένα σημεία, όπως οι σχισμές στην παλάμη. Οι γραμμές αυτές έχουν ιδιαίτερη σημαντικότητα στη χειρουργική. Οι τομές που γίνονται παράλληλα σε αυτές δημιουργούν μικρότερη ουλή κατά την επούλωση από ότι αυτές που γίνονται κάθετα.

Aliases (separate with |): Γραμμές Langer
γραμμικός επιταχυντής

Μηχάνημα ακτινοθεραπείας, που παράγει ακτινοβολία υψηλής ενέργειας.

Aliases (separate with |): Γραμμικός επιταχυντής
γρίπη

Μία οξεία μεταδοτική αναπνευστική λοίμωξη που χαρακτηρίζεται από πυρετούς, μυαλγίες, κεφαλαλγία, εξάντληση, βήχα και φαρυγγίτιδα. Η νόσος συνήθως εμφανίζεται τον χειμώνα. Σε ασθενείς με σοβαρές προϋπάρχουσες νόσους και άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, η γρίπη είναι συχνά θανατηφόρα. Η νόσος εξαπλώνεται κυρίως μέσω της εισπνοής μολυσμένου αέρα, αν και είναι επίσης πιθανή η εξάπλωση μέσω άμεσης προσωπικής επαφής. Στις Η.ΠΑ εμφανίζονται κάθε χρόνο σποραδικά περιστατικά και χάνονται 20.000 ζωές. Επιδημίες και πανδημίες εμφανίζονται στα διαστήματα της ιίκής ανάπτυξης. Τον χειμώνα 1918-1919 μία πανδημία γρίπης κόστισε την ζωή σε 20.000.000 άτομα. Κάθε έτος εμφανίζονται στις Η.Π.Α σποραδικές περιπτώσεις, όπου η νόσος είναι υπεύθυνη για 36.000 θανάτους κατά μέσο όρο ανά έτος.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Ο υπεύθυνος ιός είναι είτε ο ιός της γρίπης τύπου Α (περίπου 65% των περιπτώσεων) ή της γρίπης τύπου Β (περίπου 35% των περιπτώσεων).

ΠΟΡΕΙΑ: Η περίοδος επώασης της γρίπης είναι 1 με 3 ημέρες, και η οξεία πορεία της νόσου τυπικά διαρκεί λιγότερο από μία εβδομάδα. Βακτηριακή επιλοίμωξη μπορεί να προκύψει με αποτέλεσμα δευτεροπαθής πνευμονίες, ιγμορίτιδες και μέση ωτίτιδα. Πολλοί ασθενείς έχουν μία περίοδο καταβολής πολλών εβδομάδων κατά την ανάρρωσή τους από την οξεία λοίμωξη.

ΠΡΟΛΗΨΗ: Η παγκόσμια επαγρύπνηση για νέα ι'ίκά αντιγόνα βρίσκεται στα σχέδια των προγραμμάτων δημόσιας υγείας. Κάθε χρόνο δημιουργούνται αναβαθμισμένα εμβόλια για να εξουδετερώσουν τα νέα στελέχη της νόσου. Στις Η.Π.Α εμβολιάζονται περίπου 70.000.000 άτομα κάθε χρόνο. Θα πρέπει να γίνεται εμβολιασμός σε άτομα άνω των 65 ετών και σε άτομα με υποκείμενες καρδιολογικές, πνευμονικές, νεφρικές και ηπατικές νόσους. Ο εμβολιασμός του γενικού πληθυσμού αποτρέπει την επιδημία της νόσου και την σημαντική οικονομική απώλεια που προκαλεί η απουσία από την εργασία. Τα εμβόλια της γρίπης είναι περισσότερο από 70% αποτελεσματικά σε ηλικιωμένους ασθενείς και 90% σε νεότερα άτομα.

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ: Οι γυναίκες στο δεύτερο και στο τρίτο τρίμηνο της κύησης είναι ανάμεσα στην «ομάδα-στόχο» για ανοσοποίηση- θα πρέπει να στρατολογούνται περισσότερο από άλλα άτομα του γενικού πληθυσμού για να λάβουν το εμβόλιο. Οι εγκυμονούσες με υποκείμενη καρδιολογική, πνευμονική ή άλλη χρόνια νόσο (π.χ. σακχαρώδη διαβήτη) πρέπει να λαμβάνουν το εμβόλιο σε οποιοδήποτε στάδιο της κύησης.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Παιδιά με νόσους που μοιάζουν με την γρίπη πρέπει να αποφεύγουν τα παράγωγα της ασπιρίνης λόγω του κινδύνου του συνδρόμου Reye. Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν τα εμβόλια της γρίπης θα πρέπει να ανασκοπούν τα Φυλλάδια Πληροφοριών του Εμβολίου προσεκτικά πριν να εμβολιαστούν.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Ο ιός της γρίπης Α θεραπεύσι-μος με τα αντιικά φάρμακα αμανταδίνη και ριμανταδίνη. Η ζαναμιβίρη και αρκετοί άλλοι αντίκοι παράγοντες έχουν μικρή επίδραση στην διάρκεια της λοίμωξης είτε του ιού Α, είτε του Β. Θεραπεία που βασίζεται στα συμπτώματα με ακεταμινοφαίνη, γουανεφενεσίνη και άλλα μη συνταγογραφούμενα σκευάσματα ανακουφίζουν την κακουχία που προκαλεί η νόσος.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Στους νοσηλευόμενους ασθενείς ακολουθούνται προφυλάξεις από το αναπνευστικό, το αίμα και τα σωματικά υγρά. Καταγράφονται τα ζωτικά σημεία και η ισορροπία των υγρών. Εκτιμάται η αναπνευστική λειτουργία για σημεία και συμπτώματα εξελισσόμενης πνευμονίας, όπως τρίζοντες, αυξανόμενος πυρετός, πλευριτικό άλγος, δύσπνοια, και παραγωγικό βήχα. Χορηγούνται αναλγητικά, αντιπυρετικά και αποσυμφορητικά. Ενθαρρύνεται η κατάκλιση και η αυξημένη πρόσληψη υγρών από το στόμα και η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών αν αν ο θεράπων ιατρός το συστήσει. Χορηγείται δροσερός αέρας, από συσκευή διατήρησης υγρασίας και το νερό αλλάζεται καθημερινά για την αποφυγή δευτεροπαθούς λοίμωξης. Εάν είναι απαραίτητο χορηγείται οξυγονοθεραπεία. Ο ασθενής βοηθιέται σταδιακά να επιστρέψει στις φυσιολογικές δραστηριότητες. Για την ανακούφιση της φαρυγγίτιδας χορηγούνται στοματικές πλύσεις και γαργάρες με θερμό ορό. Ο ασθενής διδάσκεται την σωστή απαλλαγή από τα χαρτομάντιλα και το σωστό και διεξοδικό πλύσιμο των χεριών για την αποτροπή της εξάπλωσης του ιού. Ο ασθενής που βρίσκεται σπίτι διδάσκεται όλα τα προηγούμενα υποστηρικτικά μέτρα φροντίδας καθώς και τα σημεία και συμπτώματα των σοβαρών επιπλοκών που πρέπει να αναφερθούν. Συζητιούνται η ανοσοποιήση κατά της γρίπης με τους ασθενείς. Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου και οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να έχουν ετήσιο εμβολιασμό, το προτιμότερο τον Οκτώβριο ή το Νοέμβριο. Ο εμβολιασμός αργότερα είναι επίσης αποτελεσματικός στην πρόληψη της εξάπλωσης της νόσου, ιδιαίτερα όταν η έλλειψη εμβολίων περιορίζει τον αριθμό των ατόμων που μπορούσαν να εμβολιαστούν νωρίτερα.

Aliases (separate with |): influenza|Γρίπη
γυναικομαστία

Μεγέθυνση του μαζικού ιστού στον άνδρα. Αυτή μπορεί να παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια τριών, ευδιάκριτων ηλικιακών περιόδων: παροδικά κατά τη γέννηση, με έναρξη στην εφηβεία και υποχώρηση στα τελευταία έτη της περιόδου αυτής και τέλος σε ενηλίκους άνω των 50 ετών. Στο νεογνό, προκαλείται λόγω διέγερσης από τις μητρικές ορμόνες. Μπορεί να υπάρχει γαλακτώδες έκκριμμα («γάλα της μάγισσας»)· η πάθηση υποχωρεί μέσα σε λίγες εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια της μέσης εφηβικής περιόδου, ως και το 60% των αγοριών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία σε κάποιο βαθμό, ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη, και αν είναι αμφοτερόπλευρη μπορεί να διαφέρει ο βαθμός ανάπτυξης μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος. θεωρείται μια φυσιολογική, μη παθολογική κατάσταση και συνήθως υποχωρεί μέσα σε ΐ8 μήνες. Ορμονικές δοκιμασίες εκτελούνται, μόνο αν η πάθηση εμφανιστεί πριν την εφηβεία, επιμείνει για περισσότερο από 2 έτη ή αν σχετίζεται με άλλα σημεία ενδοκρινικών διαταραχών. Σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, η κατάσταση αυτή μπορεί να οφείλεται σε υποφυσιακούς ή ορχικούς όγκους, σε φάρμακα που περιέχουν οιστρογόνα ή σε κίρρωση του ήπατος που προκαλεί αυξημένη δραστηριότητα (λόγω μειωμένου ηπατικού μεταβολισμού) των φυσιολογικά παραγόμενων οιστρογόνων.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η θεραπεία εξαρτάται από το αίτιο. Επειδή η γυναικομαστία εμφανίζει υψηλά ποσοστά αυτόματης υποστροφής, η φαρμακευτική θεραπεία είναι περισσότερο δραστική κατά τη φάση του ενεργού πολλαπλασιασμού. Για την ανακούφιση από τα έντονα αισθήματα ντροπής που μπορεί να βιώνουν οι έφηβοι άρρενες, θα πρέπει να διαβεβαιώνονται ότι η κατάσταση αυτή θα υποχωρήσει. Οι μαστοί που εμφανίζουν ευαισθησία αντιμετωπίζονται με αναλγητικά.

Aliases (separate with |): Γυναικομαστία
γύρη

Τα μικροσπόρια ενός φυτού που αναπτύσσονται στον στημόνα του άνθους. Κάθε κόκκος γύρης αναπτύσσει ένα σωληνίσκο, ο οποίος αποτελεί το αρσενικό γαμετόφυτο. Εντός αυτού αναπτύσσεται ο πυρήνας του σωληνίσκου και δύο σπερματικοί πυρήνες, οι οποίοι αποτελούν τα αρσενικά αναπαραγωγικά κύτταρα. Πολλές γύρες του αέρα είναι αλλεργιογόνες.

Aliases (separate with |): Γύρη
γύψος
  1. Μια φυσική μορφή του ένυδρου θειικού ασβεστίου. Όταν θερμανθεί στους 130oC, χάνει το νερό του και μετατρέπεται σε ασβεστοκονίαμα του Παρισίου (γύψος)
  2. Ημιενυδατωμένος γύψος ο οποίος προκύπτει με θέρμανση και αφυδάτωση παρουσία ηλεκτρικού νατρίου ή υδροχλωρικού ασβεστίου. Η μορφή αυτή χρησιμοποιείται ως οδοντιατρικό υλικό για την κατασκευή εκμαγείων οδοντικών προσθέσεων.
Aliases (separate with |): Γύψος
Glossary 2.8 uses technologies including PHP and SQL