Anazitisi Nosokomeia Thessalonikis Epikoinwnia Thessgiatro
Eggrafi Melwn  Oroi Xrisis Thessgiatro  Oroi Xrisis

Λεξικό ιατρικών όρων.

There are 1512 entries in this glossary.
Search for glossary terms (regular expression allowed)
Begins with Contains Exact term Sounds like Tick to search all glossaries
Page:  « Prev 1 2
Term Definition
συρίγγιο

Παθολογική επικοινωνία ανάμεσα στο δέρμα και σε εσωτερική κοιλότητα του σώματος ή σε δύο περιοχές του σώματος.

Aliases (separate with |): Συρίγγιο
συσκευή Golgi

[Camillo Golgi, Ιτ. παθολογοανατόμος, 1843-1926]. Μια ελασματοειδής, μεμβρανώδης δομή, σε όλα σχεδόν τα κύτταρα που φαίνεται καλύτερα με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Περιέχει καμπυλοειδείς, παράλληλες σειρές επίπεδων θυλάκων που συχνά διαστέλλονται στα άκρα τους. Στα εκκριτικά κύτταρα, η συσκευή συγκεντρώνει και συσκευάζει το προϊόν της έκκρισης. Η λειτουργία της σε άλλα κύτταρα είναι ανεπαρκώς κατανοητή, αν και προφανώς σημαντική.

Aliases (separate with |): Συσκευή Golgi
συστημα παροχής οξυγόνου

Μια συσκευή που παρέχει μια συγκέντρωση εισπνεόμενου οξυγόνου μεγαλύτερη από αυτή που υπάρχει στον αέρα του δωματίου. Ένα σύστημα παροχής οξυγόνου σταθερής απόδοσης παρέχει μια σταθερή συγκέντρωση οξυγόνου. Ένα σύστημα παροχής οξυγόνου μεταβλητής απόδοσης παρέχει συγκέντρωση οξυγόνου που μπορεί να ποικίλει ανάλογα με τις μεταβολές στο πρότυπο αναπνοής του ασθενούς.

Aliases (separate with |): Συστημα παροχής οξυγόνου
σύστημα υγείας

Ένα οργανωμένο σύστημα που διαχειρίζεται και παρέχει θεραπείες και προληπτικές υπηρεσίες σε υγιείς, ασθενείς και τραυματίες. Στοιχεία του αποτελούν οι ιατροί και οι βοηθοί τους, οι οδοντίατροι και οι συνεργάτες τους, οι νοσηλεύτριες και οι αναπληρωτές τους, τα διάφορα επίπεδα διαγνωστικών και νοσηλευτικών ιδρυμάτων, οι φιλανθρωπικές οργανώσεις, οι διοικητές των ιατρικών μονάδων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στα νοσοκομεία και στις κυβερνητικές υπηρεσίες, η βιομηχανία ιατρικής ασφάλισης και οι κατασκευαστές φαρμάκων και ιατρικών συσκευών. Ένα ιδανικό σύστημα υγείας θα έδινε ιδιαίτερη προσοχή στην προληπτική ιατρική και θα ενθάρρυνε την προληπτική ατομική φροντίδα· θα καθιστούσε δυνατή την πρόσβαση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη για εκτίμηση και αντιμετώπιση των ιατρικών προβλημάτων· θα παρείχε δευτεροβάθμια περίθαλψη ή επείγουσα περίθαλψη συμπεριλαμβανομένων υπηρεσιών επείγουσας ιατρικής και σύνθετων παθολογικών και χειρουργικών υπηρεσιών· θα διευκόλυνε την τριτοβάθμια περίθαλψη των ασθενών που χρειάζονται παραπομπή σε κέντρα που παρέχουν υπηρεσίες αποκατάστασης· θα παρείχε παρηγορητική φροντίδα για να ανακουφίσει προσωρινά τις οικογένειες από τις καθημερινές ασχολίες φροντίδας των ατόμων για τα οποία είναι υπεύθυνες· θα παρείχε διαρκείς υποστηρικτικές υπηρεσίες σε εκείνους των οποίων η ψυχική ή η σωματική νόσος ή η αναπηρία είναι τέτοια που χρειάζονται βοήθεια στην καθημερινότητα (π.χ., υγιεινή του σπιτιού και κατ οίκον νοσηλευτική φροντίδα)· και θα παρείχε φροντίδα σε ξενώνες σε εκείνους με νόσους τελικού σταδίου, με λογικό βέβαια κόστος σε όλα αυτά.

Aliases (separate with |): Σύστημα υγείας
συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Μια χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδης νόσος, η οποία αφορά πολλαπλά οργανικά συστήματα και χαρακτηρίζεται από περιοδικά οξέα επεισόδια. Το όνομά της προέρχεται από το χαρακτηριστικό ερυθηματώδες εξάνθημα σχήματος πεταλούδας επί της ρινός και των παρειών, που προσομοιάζουν το ρύγχος λύκου. Η νόσος είναι περισσότερο εξαπλωμένη στις γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ και ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ: Ο SLE ταξινομείται ως μια αυτοάνοση νόσος, στην οποία ο οργανισμός δεν μπορεί να διατηρήσει τους φυσιολογικούς μηχανισμούς ανοχής των αυτοαντιγόνων. Η ενεργοποίηση των Τ βοηθητικών κυττάρων και των Β κυττάρων έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή αυτοαντισωμάτων που επιτίθενται σε αντιγόνα που βρίσκονται στο κυτόπλασμα και στον πυρήνα των κυττάρων καθώς και στην επιφάνεια των κυττάρων του αίματος. Η ακριβής αιτιολογία του SLE είναι άγνωστη. Γενετικά ελλείμματα, ορμονικές μεταβολές και περιβαλλοντικοί παράγοντες αποτελούν τους πιθανούς παράγοντες προδιάθεσης.

Τα αυτοαντισώματα μπορούν να αντιδράσουν με αυτοαντιγόνα, δημιουργώντας ανοσολογικά συμπλέγματα σε τόσο μεγάλους αριθμούς που να μην μπορούν να απεκκριθούν πλήρως. Τα ανοσολογικά συμπλέγματα είναι δυνατόν να κατακρημνισθούν μέσα στα αιμοφόρα αγγεία, προκαλώντας φλεγμονή στο σημείο και διαταραχή της ροής τους αίματος και του οξυγόνου προς τους ιστούς. Οι αποθέσεις αυτές είναι ιδιαίτερα βλαπτικές στα σπειράματα. Τα αυτοαντισώματα επάγουν επίσης την καταστροφή των κυττάρων, διεγείροντας τη φαγοκυτταρική δραστηριότητα των ουδετερόφιλων και των μακροφάγων, η οποία αυξάνει την κυτταρική καταστροφή από τραυματισμό, λοίμωξη ή φάρμακα.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Το 1997, καθιερώθηκαν τα αναθεωρημένα κριτήρια για τη διάγνωση του SLE. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εάν υπάρχουν τέσσερα ή περισσότερα από τα ακόλουθα κριτήρια, είτε ταυτόχρονα είτε διαδοχικά: 1. εξάνθημα μορφής πεταλούδας, 2. επηρμένες, λεπιδώδεις δισκοειδείς δερματικές βλάβες, 3. αντιπυρηνικά αντισώματα, που παρατηρούνται με ανοσοφθορισμό, 4. ανοσολογικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων κυττάρων ερυθηματώδους λύκου (LE) ή άλλων αυτοαντισωμάτων, 5. πλευρίτιδα ή περικαρδίτιδα, 6. αιμολυτική αναιμία, λευκοπενία (αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων μικρότερος από 4.000/mm3), λεμφοπενία (αριθμός λεμφοκυττάρων μικρότερος από 1.500/mm3), ή θρομβοκυτταροπενία με λιγότερα από 100.000/mm3 αιμοπετάλια, 7. στοματικά ή ρινοφαρυγγικά έλκη, 8. μη-διαβρωτική αρθρίτιδα, 9. ψύχωση ή σπασμοί χωρίς σαφές αίτιο, 10. φωτοευαίσθητο δερματικό εξάνθημα, 11. πρωτεϊνουρία μεγαλύτερη από 0,5 g/ημέρα ή κυτταρικά εκμαγεία στα ούρα. Κάποια φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν ένα σύνδρομο που ομοιάζει με λύκο. Τα συνηθέστερα από αυτά είναι η προκαϊναμίδη, η ισονιαζίδη, και η υδραλαζίνη.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Οι ασθενείς εμφανίζουν μια ευρεία ποικιλία κλινικών συμπτωμάτων, σημείων και εργαστηριακών ευρημάτων, αλλά τα πιο κοινά είναι η αναιμία, η θρομβοκυτταροπενία, η πολυαρθρίτιδα, τα δερματικά εξανθήματα, η σπειραματονεφρίτιδα, ο πυρετός, η αδιαθεσία, η απώλεια βάρους και τα χαμηλά επίπεδα του συμπληρώματος στο αίμα. Άλλα σημεία περιλαμβάνουν την πλευρίτιδα, την περικαρδίτιδα, τη μυοκαρδίτιδα, τις γαστρεντερικές εξελκώσεις, το φαινόμενο Raynaud καθώς και άλλα προβλήματα που προκαλούνται από τις φλεγμονώδεις μεταβολές των αιμοφόρων αγγείων ή του συνδετικού ιστού. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι επιρρεπείς στις λοιμώξεις.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ: Δεν υπάρχει θεραπεία για τον SLE, και η πλήρης ύφεση είναι σπάνια. Περίπου το 25% των ασθενών έχουν ήπια νόσο, εμφανίζοντας ελάχιστα δερματικά και αιματολογικά σημεία, και μπορούν να αντιμετωπισθούν με μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Τα εξανθήματα μπορεί να αποκρίνονται στα ανθελονοσικά φάρμακα (π.χ., Plaquenil), αλλά οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για πιθανή φαρμακογενή αμφιβληστροειδική βλάβη. Οι υπόλοιπες θεραπείες για το δερματικό εξάνθημα περιλαμβάνουν αντηλιακά, κινακρίνη, ρετινοειδή, και δαψόνη. Απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, καθώς και αυτές που προκαλούν βαριά αναπηρία, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με υψηλές δόσεις κορτικοστεροειδών και συμπληρωματικού ασβεστίου για την ελαχιστοποίηση της οστεοπόρωσης, η οποία μπορεί να αποτελεί μια ανεπιθύμητη παρενέργεια της μακροχρόνιας χρήσης γλυκοκορτικοειδών. Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για βαριές παροξύνσεις και για τη μείωση της δοσολογίας των στεροειδών.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Η πρόγνωση εξαρτάται από τα οργανικά συστήματα που συμμετέχουν, από τη βαρύτητα της βλάβης τους και από την ταχύτητα εξέλιξης της νόσου. Τα ποσοστά δεκαετούς επιβίωσης είναι υψηλά (80%). Η νεφρική ανεπάρκεια και οι λοιμώξεις αποτελούν τις συνηθέστερες αιτίες θανάτου.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Η εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με τη νόσο είναι ουσιώδης σε οποιαδήποτε χρόνια νόσο. Θα πρέπει να διδάσκονται ο σκοπός, η κατάλληλη δοσολογία, η χρήση και οι παρενέργειες των φαρμάκων. Οι ασθενείς χρειάζονται συναισθηματική υποστήριξη ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις μεταβολές στην εμφάνιση, λόγω των δερματικών εξανθημάτων ή όταν χορηγείται υψηλή δόση κορτικοστεροειδών. Οι ασθενείς θα πρέπει να διδαχθούν να φορούν ρούχα και καπέλα που να αποκλείουν την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και να διατηρούν μια δίαιτα πλούσια σε κάλιο και πρωτεΐνες. Η νοσηλεύτρια θα πρέπει να βοηθά στην καθιέρωση μιας αγωγής για την επαρκή ανακούφιση τόσο από το μυοσκελετικό άλγος όσο και από τη χρόνια κόπωση που βιώνουν οι περισσότεροι ασθενείς. Η επιπρόσθετη υποστήριξη και εκπαίδευση εξαρτώνται από το οργανικό σύστημα που επηρεάζεται περισσότερο από τη νόσο. Με την πάροδο του χρόνου, οι ασθενείς με βαριά προϊούσα νόσο χρειάζονται βοήθεια στην αντιμετώπιση της πιθανότητας ενός πρώιμου θανάτου.

Aliases (separate with |): systemic lupus erythematosus|Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
σύφιλη

Λοίμωξη πολλαπλών σταδίων προκαλούμενη από τη σπιροχαίτη Treponema pallidum. H ασθένεια συνήθως μεταδίδεται σεξουαλικά, παρότι μικρός αριθμός συγγενών μολύνσεων συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Στις H.Π.Α., ο αριθμός των περιστατικών κυμαίνεται από χρόνο σε χρόνο και από δεκαετία σε δεκαετία. Το 1998 αναφέρθηκαν μόνο 7.000 περιπτώσεις πρωτογενούς και δευτερογενούς σύφιλης στα Κέντρα Ελέγχου Λοιμώξεων στην Ατλάντα, που αντιστοιχούν στον χαμηλότερο αριθμό που έχει αναφερθεί ποτέ. H πλειοψηφία των περιπτώσεων στις H.Π.Α. εντοπίζονται στις νοτιοανατολικές πολιτείες, μεταξύ εφήβων και νεαρών ενήλικων ατόμων, χρηστών παράνομων ουσιών και ασθενών μολυσμένων με τον ιό της ανθρώπινης ανοσοα-νεπάρκειας (HIV). Το 2000 στις H.Π.Α. αναφέρθηκαν 529 περιπτώσεις συγγενούς σύφιλης. Τυπικά η σύφιλη μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο με απευθείας επαφή του δέρματος ή των βλεννογόνων. Οι σπειροχαίτες διαπερνούν εύκολα το δέρμα και διασπείρονται από την αρχική θέση εμβολιασμού στους περιφερικούς λεμφαδένες, την κυκλοφορία και πολλαπλές άλλες θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μετά από μια περίοδο επώασης 10 ημερών έως 2 μηνών, εμφανίζεται βλατίδα στο δέρμα, η οποία αναπτύσσεται σε ανώδυνο έλκος (σκληρό έλκος), χαρακτηριστικό του αρχικού σταδίου της μόλυνσης. Το σκληρό έλκος και άλλες δερματικές κακώσεις που προκαλούνται από τη σύφιλη είναι ιδιαίτερα μολυσματικά. Τα γεννητικά όργανα είναι οι πιο συνηθισμένες θέσεις πρωτογενούς μόλυνσης και σχηματισμού σκληρού έλκους κατά τη σύφιλη.

Στο δευτερογενές στάδιο εμφανίζεται εκτεταμένο σωματικό εξάνθημα, συχνά συνοδευόμενο από συστηματικά συμπτώματα όπως πυρετός, κεφαλαλγία, οίδημα των λεμφαδένων και καχεξία. Ιδιαίτερα μολυσματικές υγρές και πλατιές βλατίδες ενδέχεται να εμφανιστούν στο περίνεο (γαλακτώδες κονδύλωμα) μαζί με αβαθή έλκη στο στόμα (βλεννώδεις κηλίδες). Εάν η ασθένεια δεν εξαλειφθεί με αντιβιοτικά, εγκαθίσταται λανθάνουσα λοίμωξη η οποία μπορεί να προκαλέσει πολλαπλές καταστροφικές μεταβολές σε πολλά συστήματα οργάνων πολλά χρόνια αργότερα.

Στο τριτογενές στάδιο παρατηρείται ιστολογική καταστροφή στην αορτή, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στα οστά και στο δέρμα. Οι συνέπειες περιλαμβάνουν ανεύρυσμα της αορτής, μηνιγγίτιδα, αισθητήριες και βαδιστικές διαταραχές, άνοια, οπτική ατροφία και πολλές άλλες παθήσεις.

ΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ ΓΙΑ ΣΥΦΙΛΗ: Οι συνηθέστεροι εργαστηριακοί έλεγχοι για σύφιλη δεν έχουν άριστη ευαισθησία ή ειδικότητα. Ο έλεγχος πραγματοποιείται συνήθως με την ταχεία δοκιμασία μη τρεπονεμικής αντιδρασίνης πλάσματος, ή την ερευνητική εργαστηριακή δοκιμασία αφροδίσιων νοσημάτων, αμφότερες από τις οποίες ενδέχεται να δώσουν ανακριβή αποτελέσματα. Εάν οποιοαδήποτε δοκιμασία είναι θετική, πραγματοποιείται επιβεβαιωτική δοκιμασία με τον έλεγχο μικροαιμοσυγκόλλησης για αντισώματα καθήλωσης του T. pallidum ή με την προσρόφηση φθορίζοντος αντιτρεπονεμικού αντισώματος. Ο έλεγχος δύο σταδίων αυξάνει την πιθανότητα λήψης ακριβούς διάγνωσης. Η δοκιμασία αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης ίσως είναι η ακριβέστερη μέθοδος για τη διάγνωση της σύφιλης αλλά δεν χρησιμοποιείται συχνά εκτός ερευνητικών εργαστηρίων.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα άτομα τα οποία διαγιγνώσκονται με σύφιλη ενδέχεται να πάσχουν και από άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, ιδιαίτερα μόλυνση με HIV. Οι ειδικοί στη Δημόσια Υγεία συνιστούν να εξετάζονται όλοι όσοι φέρουν οποιαδήποτε από τις δύο ασθένειες και για τις δύο αυτές ασθένειες.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Τυπικά χορηγούνται στους ασθενείς με σύφιλη παρασκευάσματα πενικιλλίνης μακράς διάρκειας δράσης. Η διάρκεια της αγωγής εξαρτάται από το στάδιο της ασθένειας και από το αν υπάρχουν συνοδές παθολογίες, όπως μόλυνση με HIV, ή επιπλοκές όπως ενδείξεις νευροσύφιλης. Η δοξικυκλίνη ή η τετρακυκλίνη μπορεί να υποκαταστήσουν την αγωγή σε ασθενείς με αλλεργία στην πενικιλλίνη.

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Ο ασθενής λαμβάνει πληροφορίες για την ασθένεια, για το πόσο σημαντικό είναι να εντοπιστούν όλα τα άτομα με τα οποία ήρθε σε επαφή, για τη θεραπεία και για την επακόλουθη φροντίδα. Η πενικιλλίνη χορηγείται ως ενδείκνυται ή χορηγείται εναλλακτικό αντιβιοτικό εάν ο ασθενής είναι αλλεργικός στην πενικιλλίνη. Ο ασθενής παραπέμπεται σε υπηρεσία δημόσιας υγείας για να υποδείξει τα άτομα επαφής. Διδάσκονται μέθοδοι πρόληψης και παρέχεται συμβουλευτική υποστήριξη. Πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις κατά τον χειρισμό τω εργαστηριακών δειγμάτων. Ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή έως ότου ολοκληρωθεί η θεραπευτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων προηγούμενων συντρόφων οι οποίοι δεν έχουν αξιολογηθεί και αντιμετωπιστεί επαρκώς, εάν ενδείκνυται, για σύφιλη. Λαμβάνονται προφυλάξεις διαχείρισης των εκκρίσεων του ασθενούς από τη στιγμή που θα τεθεί υποψία για την ασθένεια μέχρι και 24 ώρες μετά την έναρξη της κατάλληλης αντιβιοτικής θεραπείας.

Aliases (separate with |): syphilis|Σύφιλη
σφιγκτήρας

Κυκλοτερής μυς που σφίγγει γύρω από κάποιο όργανο ώστε να ρυθμίζει την παροχή υλικού από ή προς αυτό.

Aliases (separate with |): Σφιγκτήρας
σφυγμικό κύμα

Το κύμα της πίεσης που προέρχεται από τη συστολική εκκένωση του αίματος προς την αορτή. Δεν οφείλεται στη δίοδο του εξωθούμενου αίματος, αλλά είναι το αποτέλεσμα της ενέργειας που μεταδίδεται μέσω των αρτηριακών τοιχωμάτων. Η ταχύτητα στην αορτή μπορεί να φθάνει τα 500 cm/sec και να περιορίζεται στα 0,07 cm/sec στα τριχοειδή. Η ταχύτητα μετάδοσης ποικίλει ανάλογα με τη φύση του αρτηριακού τοιχώματος και αυξάνεται με την ηλικία, καθώς οι αρτηρίες γίνονται λιγότερο ελαστικές. Έτσι, στην αρτηριοσκλήρυνση, η ταχύτητα αυξάνεται πάνω από το φυσιολογικό.

Aliases (separate with |): Σφυγμικό κύμα
σχιζοφρένια

Πνευματική διαταραχή, η οποία επηρεάζει περίπου το 0,4-1,2% του πληθυσμού, χαρακτηρίζεται δε από αυταπάτες, παραισθήσεις, αποδιοργανωμένο λόγο και συμπεριφορά (τα «θετικά» συμπτώματα) καθώς και από απουσία συναισθηματικής αντίδρασης, κοινωνική αποξένωση, και απουσία ελεύθερης βούλησης (τα «αρνητικά» συμπτώματα). Η σχιζοφρένια περιλαμβάνει δυσλειτουργίες σε μία ή περισσότερες περιοχές, όπως οι διαπροσωπικές σχέσεις, η εργασία ή η εκπαίδευση και η ικανότητα αυτοεξυπηρέτησης. Συνοδευτικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν ακατάλληλα συναισθήματα, ανηδονία, δυσφορική διάθεση, ανώμαλη ψυχοκινητική δραστηριστητα, νοητική δυσλειτουργία, σύγχυση, έλλειψη διορατικότητας και αποπροσωποποίηση. Τα ανώμαλα νευρολογικά ευρήματα μπορεί να εμφανίσουν ένα ευρύ φάσμα δυσλειτουργιών όπως βραδύ χρόνο αντίδρασης, κακό συντονισμό, ανωμαλίες στην ικανότητα παρακολούθησης των ματιών και έλλειψη στην αισθητική ουδό. Ορισμένα άτομα καταναλώνουν υπέρμετρες ποσότητες νερού και αναπτύσσουν ανωμαλίες του ειδικού βάρους των ούρων ή ανισορροπία ηλεκτρολυτών. Επειδή κανένα από τα παραπάνω γνωρίσματα δεν αποτελεί διαγνωστικό κριτήριο, η σχιζοφρένια παραμένει ασθένεια που διαγιγνώσκεται διά του αποκλεισμού. Είναι σημαντικό να αποκλείονται ψυχικές διαταραχές με γνωστές οργανικές αιτίες, όπως η επιληψία του κροταφικού λοβού, μεταβολικές διαταραχές, τοξικές ουσίες ή ψυχοδραστικά φάρμακα. Η έναρξη της σχιζοφρένιας τυπικά παρατηρείται μεταξύ της προχωρημένης εφηβείας και του μέσου της 4ης δεκαετίας. Έναρξη πριν την εφηβεία δεν παρατηρείται. Οι διαφορές μεταξύ των φύλων υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες μπορεί να εκδηλώσουν τη νόσο αργότερα, με εντονότερα συναισθηματικά συμπτώματα και καλύτερη πρόγνωση. Νοσοκομειακές μελέτες έδειξαν υψηλότερους ρυθμούς εκδήλωσης σχιζοφρένιας στους άνδρες, ενώ μελέτες στην κοινωνία έδειξαν ίσους ρυθμούς εκδήλωσης μεταξύ των φύλων.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η αιτία πρόκλησης σχιζοφρένιας είναι άγνωστη. Ωστόσο, ορισμένα ερευνητικά αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η ασθένεια μπορεί να είναι οικογενής ενώ άλλες μελέτες σχετίζουν τη σχιζοφρένια με ιογενείς λοιμώξεις του κεντρικού νευρικού συστήματος.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Οι φαρμακευτικές αγωγές για τον έλεγχο της σχιζοφρένιας περιλαμβάνουν αντιψυχωτικά φάρμακα, τα οποία δρουν στους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς του εγκεφάλου, όπως η χλωρπρομαζίνη, η φλουφαιναζίνη, η αλοπεριδόλη, η κλοζαπίνη, και η ρισπεριδόνη. Κάθε ένα από αυτά συνοδεύεται από σοβαρές παρενέργειες. Ως αποτέλεσμα, η χορήγηση οποιουδήποτε από τα παραπάνω φάρμακα πρέπει να παρακολουθείται στενά. Η υποστηρικτική ψυχοθεραπεία ενδέχεται να βοηθήσει τον ασθενή και τους συγγενείς του.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ: Μετά την αρχική διάγνωση, περίπου ένας στους πέντε ασθενείς έχει την ασθένεια υπό έλεγχο. 80% των ασθενών υποτροπιάζουν συχνά με αποτέλεσμα να χρειάζονται συχνές εισαγωγές, εντατική θεραπεία ή αντιμετώπιση κρίσεων.

Aliases (separate with |): schizophrenia|Σχιζοφρένια
σωματική οσμή

Η οσμή που εκλύεται από το ανθρώπινο σώμα. Μπορεί να προέρχεται από τις εκκρίσεις των ιδρωτοποιών αδένων, τα ούρα, τα κόπρανα, την εκπνοή, το σίελο, τα στήθη, το δέρμα και τα σεξουαλικά όργανα. Οι κύριες πηγές είναι οι εξωκρινείς και αποκρινείς αδένες. Οι εκκρίσεις των σμηγματογόνων αδένων του δέρματος συμβάλλουν σε αυτές τις οσμές. Η κατανάλωση σκόρδου ή κρεμμυδιών ή η λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων μπορεί να προσθέσει στις οσμές που παράγονται από τους ιδρωτοποιούς αδένες, αλλά οι κύριες πηγές της οσμής του σωματικού ιδρώτα είναι τα πτητικά λιπαρά οξέα, τα στεροειδή και οι αμίνες που αναδίδονται από τους αποκρινείς αδένες. Τα βακτήρια και οι μύκητες στους αδένες αυτούς μπορούν να εντείνουν τις οσμές. Οι εκκρίσεις αυξάνουν στην εφηβεία και μειώνονται μετά την εμμηνόπαυση, ενισχύονται από το στρες, και ελέγχονται εν μέρει γενετικά.

Aliases (separate with |): Σωματική οσμή
Page:  « Prev 1 2
Glossary 2.8 uses technologies including PHP and SQL